OSK 1159/04

OSK 1159/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabella Kulig - Maciszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Janina Antosiewicz
Zbigniew Rausz
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
II SA/Kr 3199/03 - Wyrok WSA w Krakowie z 2004-05-18
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 1996 nr 67 poz 329
art. 36a
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.), Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, Zbigniew Rausz, Protokolant Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Józefa S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 3199/03 w sprawie ze skargi Józefa S. na uchwałę Zarządu Powiatu W. z dnia 15 maja 2002 r. (...) w przedmiocie określenia regulaminu konkursu oraz powołania Komisji Konkursowej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w A. 1. oddala skargę kasacyjną 2. zasądza od Józefa S. na rzecz Powiatu W. kwotę 180 /słownie: sto osiemdziesiąt/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 maja 2004 r. oddalił skargę Józefa S. na uchwałę Zarządu Powiatu W. z dnia 15 maja 2002 r. (...), w przedmiocie określenia regulaminu konkursu oraz powołania Komisji Konkursowej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w A.
Przedmiotowa uchwała Zarządu Powiatu W. z dnia 15 maja 2002 r. określająca regulamin konkursu przeprowadzanego w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w A. została podjęta z powołaniem się na art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1592/ oraz art. 36 ust. 2 i art. 36a ust. 2, 3, 5 i 5c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz.U. 1996 nr 67 poz. 329 ze zm./.
Józef Srebrny wezwał Zarząd Powiatu do usunięcia naruszenia prawa jakiego dopuścił się ów organ. Zdaniem skarżącego, do określenia regulaminu konkursu właściwa jest Rada Powiatu, zgodnie z wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 1999 r. II SA/Ka 1561/99.
Zarząd Powiatu nie podzielił stanowiska Józefa Srebrnego i nie zmienił regulaminu. Przeciwnie, powołał się na art. 5c pkt 2 w związku z art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym w dniu podejmowania zaskarżonej uchwały, tj. z uwzględnieniem nowelizacji dokonanej przez art. 5 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta nauczyciela oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 111 poz. 1194 ze zm./. W wyniku tej nowelizacji kompetencja do określenia regulaminu konkursu mającego wyłonić kandydata na stanowisko dyrektora szkoły powiatowej przypadła zarządowi powiatu. W skardze do sądu administracyjnego Józef Srebrny ograniczył się do podniesienia zarzutu, iż zasady konkursu zostały ustalone w ten sposób, aby doprowadzić do jego rozstrzygnięcia umożliwiającego następnie dowolny wybór dyrektora szkoły, z naruszeniem obowiązującego prawa.
Zarząd Powiatu W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, jako spóźnionej, bądź jej oddalenie.
Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga została wniesiona w terminie, tj. przed upływem 30 dni od doręczenia skarżącemu odpowiedzi na jego wezwanie do zmiany uchwały. W aktach sprawy brak doręczenia zaskarżonej uchwały Zarządu Powiatu W. z dnia 15 maja 2002 r., zaś skarżący twierdzi, że otrzymał ją 3 grudnia 2003 r. Skarga została nadana dnia 30 grudnia 2003 r. i wpłynęła do sądu w dniu następnym, tj. 31 grudnia 2003 r. Na tej podstawie sąd I instancji przyjął, że skarżący dochował 30-dniowego terminu do wniesienia skargi.
W ocenie sądu I instancji, Powiat W. prawidłowo powołuje się na znowelizowaną ustawę o systemie oświaty, która ustaliła, że zasady konkursu ustala nie Rada Powiatu, ale Zarząd Powiatu. Zgodnie z art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty, w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone w art. 5 ust. 7, art. 36 ust. 2, art. 36a ust. 1, 2, 4, 4a, 5, 6 i 9 art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 4a i 5, art. 62 ust. 6 oraz art. 71c ust. 1 - wykonuje odpowiednio: zarząd gminy, zarząd powiatu, zarząd województwa. Przepis art. 5c został dodany do ustawy o systemie oświaty na mocy art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 111 poz. 1194/. Nowelizacja ta weszła w życie z dniem 21 października 2001 r., czyli obowiązywała w dniu podjęcia zaskarżonej uchwały.
Powołana przez stronę teza wyroku NSA z dnia 5 listopada 1999 r. II SA 1561/99 stała się więc nieaktualna z dniem 21 października 2001 r. Skarżący nie wykazał - zdaniem sądu I instancji - trafności swego zarzutu, iż zasady konkursu zostały ustalone w sposób umożliwiający dowolny wybór osoby dyrektora szkoły, z naruszeniem obowiązującego prawa. Zdaniem sądu regulamin jest standardowy, wzorowany na względnie stabilnej praktyce w tym zakresie.
Powołując się na dokumentację przedstawioną przez Powiat W., Sąd stwierdził, że zachowane zostały wymogi podjęcia zaskarżonej uchwały określone w statucie Powiatu /Dz.Urz. Woj. M. 2003 nr 98 poz. 1317 ze zm./. W szczególności posiedzenie Zarządu zwołane zostało przez Starostę W., który przedstawił projektu porządku obrad /par. 56/, projekt zaskarżonej uchwały przedłożony został przez Starostę /par. 60/. W obradach uczestniczyło czterech członków, gdy quorum wynosiło 3 osoby. Za wnioskiem opowiedzieli się wszyscy czterej członkowie Zarządu Powiatu, uczestniczący w posiedzeniu.
Józef Srebrny wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 2 Konstytucji RP oraz art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, poprzez ustalenie warunków regulaminu konkursu w sposób nieprecyzyjny, umożliwiający dowolną interpretację jego zapisów, a tym samym sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 2 Konstytucji; oraz naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 133 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, poprzez nie uwzględnienie wszystkich okoliczności wynikających z akt sprawy wskazujących na nieprawidłowości w ustaleniu treści regulaminu.
W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że dla prawidłowego rozstrzygnięcia konkursu, a tym samym i prawidłowego policzenia oddanych głosów właściwe jest precyzyjne określenie, w jaki sposób należy liczyć i traktować oddane głosy. W niniejszej sprawie nie określono - w ocenie skarżącego - jaki głos uznawany jest za ważnie oddany, nie określono jak należy liczyć głosy wstrzymujące się i czy są one w ogóle dopuszczalne.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Powiatu W. wniósł o jej oddalenie z powodu braku usprawiedliwionych podstaw, gdyż zarzuty stanowiące podstawę skargi nie są uzasadnione. Regulamin konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w A. uchwalony został przez Zarząd Powiatu w ramach posiadanych wówczas kompetencji, zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Zapisy regulaminu były jednoznaczne, bowiem ustalono, że komisja wyłania kandydata do objęcia funkcji dyrektora szkoły bezwzględną większością głosów obecnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach określonych w par. 2 tego przepisu. Mając zatem na uwadze wskazane w skardze kasacyjnej podstawy, Sąd II instancji dokonuje kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej, winny wskazywać - jak tego wymaga art. 174 powołanej ustawy - na naruszenia czy to przepisów prawa materialnego, czy też przepisów postępowania, których dopuścił się, zdaniem skarżącego, Sąd I instancji.
Podczas gdy w niniejszej sprawie skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 36 ustawy o systemie oświaty "poprzez ustalenie warunków konkursu w sposób nieprecyzyjny, umożliwiający dowolną jego interpretację, a tym samym sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 2 Konstytucji RP". Takie sformułowanie podstaw skargi kasacyjnej, mylnie wskazuje, iż to Sąd ustalał warunki regulaminu, stąd zarzut ten należy uznać za nietrafny.
Jednocześnie dodać należy, iż treść art. 36a ustawy o systemie oświaty, obowiązująca na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały, dotyczyła jedynie organu, który określał przedmiotowy regulamin, nie ustosunkowywała się natomiast do samych zapisów regulaminu. Zatem tym bardziej, powoływanie się na naruszenie wymienionego art. 36a ustawy o systemie oświaty, poprzez niewłaściwe ustalenie treści regulaminu, nie może znaleźć uzasadnienia.
Uzasadnienia nie znajduje także stanowisko skarżącego, iż sam zapis regulaminu, wskazujący sposób wyboru dyrektora, wyłącznie bezwzględną większością głosów obecnych - jest nieprecyzyjny. Bowiem takie określanie sposobu dokonywania wyboru w tym osoby na stanowisko dyrektora szkoły, nie pozostawia żadnych wątpliwości, zaś kwestia obliczania głosów - do której odwołano się w skardze kasacyjnej - dotyczy jedynie samej realizacji regulaminu i nie oznacza, że jego zapisy są nieprawidłowe.
Ustosunkowując się natomiast do zarzutu naruszenia art. 133 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy stwierdzić, że nie jest również zasadny. Zgodnie z tym przepisem sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. W niniejszej sprawie sąd zastosował prawidłowo ten przepis. Z uzasadnienia wyroku wynika jednoznacznie, iż Sąd orzekał na podstawie całokształtu akt sprawy. Przy czym Sąd nie posiadał kompetencji do oceny przebiegu samego konkursu na stanowisko dyrektora, gdyż nie to było przedmiotem zaskarżenia, a nie zachodziły przesłanki do zastosowania art. 135 ww. ustawy.
Z tych wszystkich względów uznając, iż skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny na zasadzie art. 184 oraz 204 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji wyroku.