VII SA/Wa 149/07

VII SA/Wa 149/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Mariola Kowalska. /przewodniczący/
Paweł Groński
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Asesor WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2007 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po ponownym rozpatrzeniu w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2006 r. VII SA/Wa 1436/06, odwołania Z. P., K. M., M. D., E. K.-C., Z. C. oraz A. i M. G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży ogólnospożywczej z zapleczem przy ul. W. w B., na działce nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu wojewódzkiego.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 maja 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1426/05 uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. i odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę. Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ ma obowiązek sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym przepisami techniczno – budowlanymi. A zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu jego użytkowania oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej.
Organ zauważył, iż ze znajdującego się w aktach sprawy projektu zagospodarowania działki wynika, iż do pawilonu handlowego został przewidziany dojazd z drogi publicznej tylko od frontu budynku. Nie zapewniono natomiast dojazdu do zaplecza pawilonu handlowego oraz do znajdującego się na jego tyle szamba. Wąska przestrzeń o szerokości 1 m znajdująca się między projektowanym budynkiem, a budynkiem znajdującym się na działce sąsiedniej o nr [...], nie jest odpowiednia do sposobu użytkowania zarówno zaplecza sklepu jak i zbiornika na nieczystości ciekłe. Przy takim usytuowaniu budynku dojazd do zaplecza i szamba mógłby odbywać się jedynie przez teren działki sąsiedniej o nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż inwestor posiadał zgodę właściciela działki nr [...] na usytuowanie budynku w granicy z jego działką, jednak nie posiadał zgody na korzystanie z tej nieruchomości w celach przejazdu do zaplecza sklepu i szamba. Organ odwoławczy zauważył również, że zgodnie z § 36 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych powinna, w zależności od pojemności tych zbiorników, wynosić co najmniej 15 m. Tymczasem z projektu zagospodarowania działki wynika, iż szambo na przedmiotowej nieruchomości zostało zaprojektowane w odległości niewiele ponad 5 m od pomieszczeń magazynowych budynku. Z projektu zagospodarowania działki wynika także, że przy projektowaniu przedmiotowego budynku nie została zachowana odpowiednia odległość w stosunku do budynku znajdującego się na działce nr [...]. Przepis § 12 ust. 6 w/w rozporządzenia stanowi, iż budynek może być usytuowany bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż 3 m jednak nie mniejszej niż 1,5 m. Z projektu zagospodarowania działki wynika natomiast, iż sporny budynek został zaprojektowany w odległości 1 m od działki sąsiedniej nr [...].
Zdaniem organu odwoławczego powyższe stanowi rażące naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b Prawa budowlanego w związku z powołanymi przepisami techniczno – budowlanymi, co obligowało organ do wyeliminowania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z obrotu prawnego w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. złożył Z. P., wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] dnia [...] maja 2005 r.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że decyzja organu wojewódzkiego została wydana w oparciu o niekompletne akta uzyskane w wyniku procedury odtworzeniowej. Natomiast zaskarżona decyzja jest zdaniem skarżącego niezrozumiała i krzywdząca dla niego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Ponadto organ stwierdził, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 31 maja 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1436/05 uznał, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do oceny zgodności z prawem decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga Z. P. nie jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
W niniejszej sprawie przedmiotem wyżej określonej kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r.. którą została utrzymana w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. stwierdzająca nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Oławie z dnia [...] października 1997 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży ogólnospożywczej z zapleczem.
Wymienione decyzje zostały wydane w postępowaniu nieważnościowym, które to postępowanie rządzi się swoimi prawami.
Tryb stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, którego przesłanki zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 kpa. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 kpa zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a organ administracji publicznej orzekający w tym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia - w dacie wydania kontrolowanej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji - przesłanek z art. 156 § 1 kpa, nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Aby stwierdzić nieważność badanej decyzji należy bezspornie ustalić zaistnienie jednej z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
Jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji jest wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), które określane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w doktrynie prawa i postępowania administracyjnego jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa.
Odnosząc się do zarzutu skargi, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest dla skarżącego niezrozumiała i krzywdząca oraz że decyzja Wojewody [...] - a tym samym i utrzymująca ją decyzja organu II instancji - została wydana w oparciu o niekompletne akta uzyskane w wyniku procedury odtworzenionwej, wskazać należy przede wszystkim, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 31 maja 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1436/05 uznał, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do oceny zgodności z prawem decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. W jej zakresie mieści się zarówno krytyka zaskarżonego rozstrzygnięcia w aspekcie prawnym, jak i wyjaśnienie, dlaczego zastosowanie to zostało w danym konkretnym przypadku uznane przez sąd administracyjny za błędne i jakie, zdaniem tego sądu, przepisy prawne powinny być zastosowane lub jaka powinna być ich interpretacja, aby rozstrzygnięcie organu administracyjnego mogło być uznane za zgodne z prawem.
Odnosząc się do przywołanego zarzutu skargi zauważyć trzeba także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 31 maja 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1436/05, którym uchylona została decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. wprost wskazał, co winien uczynić organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę. Sąd ten w uzasadnieniu powołanego wyroku stwierdził m.in., iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wadliwie ustalił, że akta sprawy nie zawierają projektu zagospodarowania działki lecz jedynie mapę do celów projektowych obejmującą planowane usytuowanie obiektów budowlanych. Dokonując analizy akt sprawy Sąd podniósł, iż w aktach sprawy oprócz map do celów projektowych, znajduje się kopia projektu zagospodarowania działki potwierdzona za zgodność z oryginałem. Na projekcie zagospodarowania działki jest widoczna pieczęć Urzędu Rejonowego w O. Oddziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego. W związku z istnieniem projektu zagospodarowania działki stanowiącym integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien zbadać decyzję o pozwoleniu na budowę pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrażając ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania w wyroku z dnia 31 maja 2006 r. stwierdził również, iż pomimo, tego że w toku postępowania zmierzającego do odtworzenia akt, nie został odtworzony projekt architektoniczno - budowlany to należy zauważyć, iż w aktach sprawy oprócz projektu zagospodarowania działki znajduje się decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] czerwca 1997r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wraz z załącznikiem graficznym poświadczona za zgodność z oryginałem. Dokumenty te są wystarczające do przeprowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997r Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Z. P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży ogólnospożywczej z zapleczem na terenie działki nr [...] w B. przy ul. W.
Zdaniem składu orzekającego w niniejszym postępowaniu, organ II instancji rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę zastosował się do w/w wytycznych tj. oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2006 r., a więc dokonał wszechstronnej oceny okoliczności danego przypadku, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz uzasadnił zgodnie z wymogami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stanowisko wyrażone w swoim rozstrzygnięciu z dnia [...] listopada 2006 r., czym dodatkowo uczynił zadość wymaganiom określonym w art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 kpa.
Argumentując swoje stanowisko Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przede wszystkim słusznie podniósł, iż zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ architektoniczno – budowlany ma obowiązek sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym przepisami techniczno – budowlanymi. A Kierownik Urzędu Rejonowego w O. zatwierdzając decyzją z dnia [...] października 1997 r. projekt budowlany i udzielając Z. P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży ogólnospożywczej tego nie uczynił.
Organ odwoławczy słusznie podniósł również, że zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu jego użytkowania oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej.
Ze znajdującego się w aktach sprawy projektu zagospodarowania działki bezspornie zaś wynika, iż do pawilonu handlowego został przewidziany dojazd z drogi publicznej jedynie od frontu budynku. Nie zapewniono natomiast dojazdu do zaplecza pawilonu handlowego oraz do znajdującego się na jego tyle szamba. Wąska przestrzeń o szerokości około 1 m znajdująca się między projektowanym budynkiem, a budynkiem znajdującym się na działce sąsiedniej o nr [...], nie jest odpowiednia do sposobu użytkowania zarówno zaplecza sklepu jak i zbiornika na nieczystości ciekłe. Przy takim usytuowaniu budynku dojazd do zaplecza i szamba mógłby odbywać się jedynie przez teren działki sąsiedniej o nr [...]. Z akt sprawy wynika co prawda, iż inwestor posiadał zgodę właściciela działki nr [...] na usytuowanie budynku w granicy z jego działką, jednakże nie posiadał zgody na korzystanie z tej nieruchomości w celach przejazdu do zaplecza sklepu i szamba.
Ponadto stosownie do przepisu § 36 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych powinna, w zależności od pojemności tych zbiorników, wynosić co najmniej 15 m. Tymczasem ze znajdującego się w aktach sprawy projektu zagospodarowania działki wynika, iż szambo na przedmiotowej nieruchomości zostało zaprojektowane w odległości niewiele ponad 5 m od pomieszczeń magazynowych budynku. Z projektu zagospodarowania działki wynika także, że przy projektowaniu przedmiotowego budynku nie została zachowana odpowiednia odległość w stosunku do budynku znajdującego się na działce nr [...]. Przepis § 12 ust. 6 w/w rozporządzenia stanowi, iż budynek może być usytuowany bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż 3 m jednak nie mniejszej niż 1,5 m. Z projektu zagospodarowania działki wynika natomiast, iż sporny budynek został zaprojektowany w odległości 1 m od działki sąsiedniej o nr [...].
Mając na względzie powyższe za zgodne z prawem należy uznać stanowisko organów obu instancji orzekających w niniejszej sprawie, iż przy wydawaniu decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997 r. doszło do rażącego naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b Prawa budowlanego w związku z powołanymi przepisami techniczno – budowlanymi, co obligowało organy działające w trybie nadzoru do wyeliminowania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z obrotu prawnego w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Tym samym stwierdzić trzeba iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. jak i poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. są zgodne z prawem.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.