Orzeczenie · 2012-01-18

Kp 5/09

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2012-01-18
SAOSinneobywatelstwoWysokakonstytucyjny
obywatelstwo polskieustawa o obywatelstwieKonstytucja RPPrezydent RPTrybunał Konstytucyjnyprerogatywyuznanie za obywatelanadanie obywatelstwawojewoda

Wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej dotyczył zbadania zgodności art. 30 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim z art. 137 Konstytucji RP. Prezydent argumentował, że rozszerzenie przez ustawę zakresu przesłanek uznania za obywatela polskiego przez organ administracji rządowej (wojewodę) narusza konstytucyjną prerogatywę Prezydenta RP do nadawania obywatelstwa. Wskazywał, że nadanie obywatelstwa jest tradycyjnym uprawnieniem głowy państwa i powinno być jedyną formą indywidualnego przyznawania obywatelstwa. Sejm i Prokurator Generalny przedstawili odmienne stanowiska, argumentując, że Konstytucja dopuszcza różne sposoby nabycia obywatelstwa, a ustawa może określać inne przypadki niż te wynikające z prawa krwi czy nadania przez Prezydenta. Trybunał Konstytucyjny, analizując przepisy Konstytucji (art. 34 ust. 1 i art. 137), stwierdził, że nadanie obywatelstwa przez Prezydenta jest prerogatywą głowy państwa, podczas gdy uznanie za obywatela jest jednym z dopuszczalnych przez Konstytucję sposobów nabycia obywatelstwa, który może być uregulowany ustawowo. Trybunał podkreślił, że nadanie obywatelstwa ma charakter uznaniowy i jest uroczystym aktem włączenia do wspólnoty państwowej, podczas gdy uznanie za obywatela jest aktem związanym, uzależnionym od spełnienia obiektywnych przesłanek, potwierdzającym istniejące związki z Polską, i podlega kontroli sądowej. W związku z tym, zakwestionowany art. 30 ustawy o obywatelstwie polskim, który reguluje instytucję uznania za obywatela, nie narusza art. 137 Konstytucji, ponieważ oba sposoby uzyskania obywatelstwa są odrębne i konstytucyjnie dopuszczalne. Orzeczono, że art. 30 ustawy jest zgodny z art. 137 Konstytucji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja relacji między nadaniem obywatelstwa przez Prezydenta a uznaniem za obywatela przez organ administracji, a także zakresu kompetencji ustawodawcy w zakresie regulowania sposobów nabycia obywatelstwa.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o obywatelstwie polskim z 2009 r. i ich zgodności z Konstytucją RP.

Zagadnienia prawne (1)

Czy art. 30 ustawy o obywatelstwie polskim, rozszerzający przesłanki uznania za obywatela przez organ administracji rządowej, jest zgodny z art. 137 Konstytucji RP, który przyznaje Prezydentowi RP prerogatywę nadawania obywatelstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, art. 30 ustawy o obywatelstwie polskim jest zgodny z art. 137 Konstytucji RP.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że nadanie obywatelstwa przez Prezydenta RP i uznanie za obywatela przez wojewodę to odrębne, konstytucyjnie dopuszczalne sposoby uzyskania obywatelstwa. Nadanie jest prerogatywą Prezydenta o charakterze uznaniowym, podczas gdy uznanie jest aktem związanym, uzależnionym od spełnienia obiektywnych przesłanek ustawowych i potwierdzającym istniejące związki z Polską. Zakwestionowany przepis nie narusza wyłączności Prezydenta w zakresie nadawania obywatelstwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Art. 30 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim jest zgodny z art. 137 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Strona wygrywająca
Sejm i Prokurator Generalny (stanowisko przeciwne wnioskodawcy)

Strony

NazwaTypRola
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiejorgan_państwowywnioskodawca
Sejmorgan_państwowyuczestnik
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik

Przepisy (33)

Główne

u.o.p. art. 30

Ustawa o obywatelstwie polskim

Rozszerza zakres przesłanek uznania za obywatela polskiego przez organ administracji rządowej.

Konstytucja RP art. 137

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przyznaje Prezydentowi RP prerogatywę nadawania obywatelstwa polskiego i wyrażania zgody na zrzeczenie się obywatelstwa.

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 34 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Określa sposoby nabycia obywatelstwa polskiego (z mocy prawa przez urodzenie, inne przypadki określone ustawą).

u.o.TK art. 122 § 3

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Umożliwia Prezydentowi RP wystąpienie do TK z wnioskiem o zbadanie zgodności ustawy z Konstytucją przed jej podpisaniem.

u.o.p. art. 4

Ustawa o obywatelstwie polskim

Wymienia prawne sposoby uzyskania obywatelstwa polskiego.

u.o.p. art. 23

Ustawa o obywatelstwie polskim

Stanowi o pierwszeństwie wniosku o nadanie obywatelstwa przed wnioskiem o uznanie lub przywrócenie obywatelstwa.

u.o.p. art. 24

Ustawa o obywatelstwie polskim

Reguluje postępowanie w sprawie nadania obywatelstwa przez Prezydenta RP.

u.o.p. art. 31 § 2

Ustawa o obywatelstwie polskim

Określa jedyne kryterium odmowy uznania za obywatela (zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa).

u.j.p. art. 11a

Ustawa o języku polskim

Dotyczy poświadczania znajomości języka polskiego.

u.o.c. art. 64 § 1

Ustawa o cudzoziemcach

Określa warunki udzielenia zezwolenia na osiedlenie się.

u.o.c. art. 65 § 1

Ustawa o cudzoziemcach

Określa warunki udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

u.o.c. art. 97 § 1

Ustawa o cudzoziemcach

Dotyczy zgody na pobyt tolerowany.

u.o.c. art. 64 § 4

Ustawa o cudzoziemcach

Definiuje nieprzerwany pobyt na terytorium RP.

u.o.ochr. art. 13 § 1

Ustawa o ochronie cudzoziemców

Określa przesłanki nadania statusu uchodźcy.

u.o.rep.

Ustawa o repatriacji

Reguluje nabycie obywatelstwa w drodze repatriacji.

u.o.p. z 1962 r. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim

Określa warunki uznania za obywatela polskiego (nieokreślone obywatelstwo, zezwolenie na osiedlenie się).

u.o.p. z 1962 r. art. 10 § 1

Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim

Określa warunki nabycia obywatelstwa przez małżonka obywatela polskiego.

u.o.p. z 1920 r.

Ustawa z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego

Historyczna ustawa regulująca obywatelstwo, w tym uznanie za obywatela.

u.o.p. z 1951 r.

Ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim

Historyczna ustawa regulująca obywatelstwo, w tym uznanie za obywatela.

u.o.w.p. art. 42

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Reguluje prawo stałego pobytu obywateli UE.

u.o.w.p. art. 43

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Reguluje prawo stałego pobytu członków rodzin obywateli UE.

u.o.w.p. art. 44

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Reguluje prawo stałego pobytu członków rodzin obywateli UE.

u.o.w.p. art. 45 § 1

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Reguluje nabycie prawa stałego pobytu przed upływem 5 lat.

u.o.w.p. art. 46

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Dotyczy członków rodzin podmiotów nabywających prawo stałego pobytu.

u.o.w.p. art. 47 § 1

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Definiuje nieprzerwany pobyt.

u.o.w.p. art. 47 § 2

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Określa przerwy w pobycie nieprzerywające jego ciągłości.

u.o.s.d.g. art. 13

Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

Określa ramy prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców.

u.o.p.z. art. 87

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Określa warunki wykonywania pracy przez cudzoziemców.

Konstytucja RP art. 144 § 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wymienia prerogatywy Prezydenta RP.

u.o.TK art. 31 § 1

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Określa związanie TK granicami wniosku.

u.o.TK art. 66

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Określa związanie TK granicami wniosku.

u.o.TK art. 32 § 1

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Wymaga uzasadnienia zarzutu we wniosku do TK.

u.o.TK art. 68 § 3

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Reguluje zgłaszanie zdań odrębnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nadanie obywatelstwa przez Prezydenta RP i uznanie za obywatela przez wojewodę to odrębne, konstytucyjnie dopuszczalne sposoby uzyskania obywatelstwa. • Nadanie obywatelstwa jest prerogatywą Prezydenta o charakterze uznaniowym, podczas gdy uznanie jest aktem związanym, uzależnionym od spełnienia obiektywnych przesłanek ustawowych. • Konstytucja dopuszcza różne sposoby nabycia obywatelstwa, a ustawa może określać inne przypadki niż te wynikające z prawa krwi czy nadania przez Prezydenta. • Zakwestionowany przepis nie narusza wyłączności Prezydenta w zakresie nadawania obywatelstwa.

Odrzucone argumenty

Rozszerzenie przesłanek uznania za obywatela przez organ administracji rządowej narusza konstytucyjną prerogatywę Prezydenta RP do nadawania obywatelstwa. • Nadanie obywatelstwa jest tradycyjnym uprawnieniem głowy państwa i powinno być jedyną formą indywidualnego przyznawania obywatelstwa. • Instytucja uznania za obywatela przez wojewodę jest konkurencyjna wobec prerogatywy Prezydenta.

Godne uwagi sformułowania

nadanie obywatelstwa polskiego przez Prezydenta jest samoistnym, statuowanym konstytucyjnie przypadkiem uzyskania obywatelstwa polskiego • nadanie obywatelstwa polskiego należy do prerogatyw Prezydenta, czyli aktów urzędowych podejmowanych osobiście, bez obowiązku ich kontrasygnaty • ustawodawca może w rezultacie, zgodnie z art. 34 ust. 1 zdaniem drugim Konstytucji, udzielić innym organom władzy publicznej kompetencji w zakresie przyznawania obywatelstwa polskiego • nadanie obywatelstwa przez Prezydenta stanowi nadzwyczajny sposób jego uzyskania • instytucja nadania obywatelstwa przez Prezydenta oraz instytucja uznania za obywatela w drodze decyzji administracyjnej wojewody są dopuszczalnymi konstytucyjnie sposobami uzyskania obywatelstwa polskiego • nadanie obywatelstwa jest prerogatywą głowy państwa, podczas gdy uznanie jest jednym z dopuszczonych przez Konstytucję – pod warunkiem wprowadzenia w drodze ustawy – sposobów nabycia obywatelstwa

Skład orzekający

Andrzej Rzepliński

przewodniczący

Stanisław Biernat

członek

Zbigniew Cieślak

członek

Maria Gintowt-Jankowicz

sprawozdawca

Mirosław Granat

członek

Wojciech Hermeliński

członek

Adam Jamróz

członek

Marek Kotlinowski

członek

Teresa Liszcz

członek

Małgorzata Pyziak-Szafnicka

członek

Stanisław Rymar

członek

Piotr Tuleja

członek

Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz

sprawozdawca

Andrzej Wróbel

członek

Marek Zubik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja relacji między nadaniem obywatelstwa przez Prezydenta a uznaniem za obywatela przez organ administracji, a także zakresu kompetencji ustawodawcy w zakresie regulowania sposobów nabycia obywatelstwa."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o obywatelstwie polskim z 2009 r. i ich zgodności z Konstytucją RP.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego aspektu państwowości – obywatelstwa – i analizuje podział kompetencji między Prezydentem a administracją rządową, co jest istotne dla prawników i obywateli zainteresowanych prawami i obowiązkami związanymi z obywatelstwem.

Czy wojewoda może przyznawać obywatelstwo? Trybunał Konstytucyjny rozstrzyga spór o kompetencje.

Zdanie odrębne

Zbigniew Cieślak

Sędzia Zbigniew Cieślak zgłosił zdanie odrębne, argumentując, że art. 34 ust. 1 Konstytucji RP należy interpretować w ścisłym związku z art. 137 Konstytucji, co ogranicza swobodę ustawodawcy do określania 'innych przypadków nabycia obywatelstwa' jedynie do nabycia z mocy prawa, a nie na podstawie aktu administracyjnego. Uznanie za obywatela przez wojewodę narusza zasadę rozdzielności kompetencyjnej organów, gdyż jedynie Prezydent RP jest umocowany do naturalizacji cudzoziemca.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst