KIO/UZP 344/09

Sygn. akt KIO/UZP 344/09 WYROK z dnia 2 kwietnia 2009r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Izabela Kuciak Członkowie: Emil Kuriata Luiza Łamejko Protokolant: Paulina Zalewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2009 r. w Warszawie odwołania wniesionego przez Eurovia Polska S.A., ul. Fabryczna 20 B, 53–609 Wrocław od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Gmina Miasto Brodnica, ul. Kamionka 23, 87–300 Brodnica protestu z dnia 6 marca 2009 r. orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża Eurovia Polska S.A., ul. Fabryczna 20 B, 53–609 Wrocław i nakazuje: 1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 4 574 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące pięćset siedemdziesiąt cztery złote zero groszy) z kwoty wpisu uiszczonego przez Eurovia Polska S.A., ul. Fabryczna 20 B, 53–609 Wrocław 2) dokonać wpłaty kwoty XXX zł XXX gr (słownie: XXX) przez XXX na rzecz XXX, stanowiącej uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu XXX 3) dokonać wpłaty kwoty XXX zł XXX gr (słownie: XXX) przez XXX na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych na rachunek dochodów własnych UZP, 4) dokonać zwrotu kwoty 35 426 zł 00 gr (słownie: trzydzieści pięć tysięcy czterysta dwadzieścia sześć złotych zero groszy) z rachunku dochodów własnych Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Eurovia Polska S.A., ul. Fabryczna 20 B, 53–609 Wrocław U z a s a d n i e n i e Zamawiający prowadzi, w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie, którego przedmiotem jest „budowa trasy przemysłowej aktywizującej tereny inwestycyjne miasta Brodnicy (od ulicy Sądowej do ulicy Podgórnej – 3,6 km).” Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 13 stycznia 2009 r., w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, pod nr 2009/S 7-008460. W dniu 6 marca 2009 r. Odwołujący się wniósł protest wobec zaniechania przedłużenia terminu składania ofert oraz zmiany warunków udziału w postępowaniu, co w opinii Odwołującego się, stanowi naruszenie przepisów: art. 38 ust. 6 oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień (Dz. U. z 2007 r., Nr 223, poz. 1655 ze zm.), zwanej dalej ustawą Pzp. W uzasadnieniu Odwołujący się podnosi, iż w trakcie przetargu Zamawiający otrzymał liczne pytania dotyczące treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ), z wnioskami o jej wyjaśnienie. W efekcie, Zamawiający aż dwadzieścia dziewięć razy dokonywał wyjaśnień i zmian treści SIWZ. Tylko ostatnia pula wyjaśnień i zmian treści SIWZ (z dnia 4 marca 2009 r.) dotyczyła aż dwudziestu dwóch pytań. W wyniku tych wyjaśnień i zmian treści SIWZ, Zamawiający m.in. wprowadził nowy kosztorys i przedmiar dotyczący branży wodno-kanalizacyjnej oraz dodatkowe zapisy do kosztorysu dotyczącego ściany oporowej, przesyłając wykonawcom jego ujednoliconą wersję. Pomimo obszerności przedmiotowych wyjaśnień i zmian treści SIWZ, a także pomimo tego, że pomiędzy ich zamieszczeniem na stronie internetowej Zamawiającego, a upływem terminu składania ofert, są tylko dwa dni robocze, Zamawiający nie przedłużył terminu składania ofert o dodatkowy czas na wprowadzenie zamian w ofertach. Odwołujący się zwraca uwagę, iż błędy i niedociągnięcia dokumentacji przetargowej obciążają Zamawiającego, podobnie jak ich usunięcie. Nie może być jednak tak, że Zamawiający zmienia treść SIWZ, nie licząc się z możliwościami wykonawców. Ponadto Odwołujący się podnosi, iż wymóg pięcioletniego doświadczenia w realizacji podobnych robót, odnoszony do kierownika budowy, kierownika robót drogowych, kierownika robót mostowych, kierownika robót wodno-kanalizacyjnych, kierownika robót elektroenergetycznych, kierownika robót telekomunikacyjnych i kierownika robót budowlanych, jest niezwykle rygorystyczny, a ponadto nieadekwatny do przedmiotu zamówienia, co prowadzi do eliminacji z ubiegania się o niniejsze zamówienie wielu wykonawców, którzy mogą się podjąć jego realizacji. W celu zobrazowania zbyt wysokich wymagań Zamawiającego, Odwołujący się powołuje się na przykłady innych postępowań prowadzonych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad. Wobec powyższego Odwołujący się wniósł o: przedłużenie terminu składania ofert do dnia 13 marca 2009 r. oraz zmianę przedmiotowego warunku udziału w postępowaniu. W dniu 6 marca 2009 r. Zamawiający odrzucił protest, na podstawie art. 180 ust. 7 ustawy Pzp, uznając iż protest został wniesiony po terminie, bowiem czternastodniowy termin do wniesienia protestu upływał w dniu 27 stycznia 2009 r. (licząc od 13 stycznia 2009 r., w którym zostało opublikowane ogłoszenie o zamówieniu i zamieszczono SIWZ na stronie internetowej). Ponadto Zamawiający wskazuje, iż przepis art. 180 ust. 5 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający może w przypadku wniesienia protestu dotyczącego treści SIWZ, przedłużyć termin składania ofert, ale w tym przypadku jest to bezzasadne. Jednocześnie Zamawiający wyjaśnia, że ostatnie zapytania wpłynęły dnia 3 marca 2009 r., na które Zamawiający udzielił odpowiedzi w dniu 4 marca 2009 r., czyli niezwłocznie. Zamawiający udzielił ostatnich wyjaśnień pięć dni przed upływem terminu składania ofert. Według Zamawiającego zmiany były nieznaczne, a więc nie wymagały dodatkowego czasu na ich wprowadzenie do ofert, wobec czego Zamawiający nie przedłużył terminu ich składania. Dodatkowo Zamawiający zwrócił uwagę, że zapytań w niniejszym postępowaniu było około dwustu, w tym większa część się powtarzała, a wyjaśnienia były umieszczane na stronie internetowej niezwłocznie. Zamawiający wskazał również, że raz przedłużył termin składania ofert o 14 dni, termin ten przesunięto z dnia 23 lutego 2009 r. na dzień 9 marca 2009 r. W dniu 16 marca 2009 r. Odwołujący się wniósł odwołanie, w którym podtrzymał zarzuty zgłoszone w proteście oraz poniósł zarzut naruszenia przepisów: art. 180 ust. 7, 181 ust. 3 i 4, art. 183 ust. 4 ustawy Pzp, żądając unieważnienia czynności złożenia i otwarcia ofert, dokonania zmiany spornego warunku udziału w postępowaniu oraz wyznaczenia nowego terminu składania ofert, alternatywnie unieważnienia postępowania. Odwołujący się podkreśla, że Zamawiający jeszcze w dniu 27 lutego 2009 r. udzielił wyjaśnień treści SIWZ w zakresie przedmiaru robót związanych z kolizjami energetycznymi, przekazując wykonawcom ujednolicony przedmiar robót i kosztorys, dotyczący robót z tego zakresu. Jednocześnie Zamawiający uprzedził, że analogiczny zabieg dla robót branży wodno-kanalizacyjnych wykona dopiero dnia 2 marca 2009 r. Ujednolicone przedmiar robót i kosztorys robót miały jednak bardzo krótki żywot, bo już w dniu 4 marca 2009 r., Zamawiający wprowadził nowy kosztorys i przedmiar dotyczący branży wodno- kanalizacyjnej. Zdaniem Odwołującego się, protest został wniesiony w terminie, gdyż Odwołujący się powziął informacje stanowiące podstawę jego wniesienia w dniu 4 marca 2009 r. Zaś, rozstrzygnięcie protestu w dniu jego wniesienia, uniemożliwia innym wykonawcom przystąpienie do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu. Na podstawie dokumentacji postępowania oraz oświadczeń stron złożonych na rozprawie, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Ustawa Pzp kreuje dla Zamawiającego uprawnienie w postaci dokonywania zmian zarówno w treści ogłoszenia, jak i SIWZ. Jednocześnie ustawodawca w sposób ogólny zastrzegł, iż zmiany w treści SIWZ nie mogą być dokonywane później niż przed upływem terminu składania ofert (art. 38 ust. 4 ustawy Pzp). Regulacja powyższa daje Zamawiającemu w tym względzie dużą swobodę i stanowi z pewnością przejaw dążenia ustawodawcy do zapewnienia Zamawiającemu możliwości jak najpełniejszego odzwierciedlenia jego potrzeb, w ramach danego zamówienia, w okresie od dnia udostępnienia SIWZ do dnia składania ofert. Oczywiście zmiana SIWZ może być dokonywana z inicjatywy Zamawiającego, ale również wykonawców. Wykonawcy, którym przysługuje prawo do zwracania się do zamawiającego o wyjaśnienie treści SIWZ (art. 38 ust. 1 ustawy Pzp), z pewnością, w ramach zadawanych pytań, mogą wskazać zamawiającemu na potrzebę dokonania zmian. Dokonywane zmiany w treści SIWZ wiążą się z koniecznością dokonania zmian w treści ofert. Jednakże konieczność wprowadzenia zamian w ofertach nie zawsze wiąże się z przedłużeniem terminu składania ofert. Ustawodawca nie zdecydował się na rozwiązanie, w którym obowiązek wprowadzenia zmian w ofertach (będący wynikiem zmiany treści SIWZ) obliguje zamawiającego do przedłużenia terminu składania ofert. Ciężar decyzji w tym zakresie ustawodawca przeniósł na zamawiającego stanowiąc, iż termin składania ofert ulega przedłużeniu jedynie w sytuacji, w której na wprowadzenie zmian w ofertach jest niezbędny dodatkowy czas (art. 38 ust. 6 ustawy Pzp). Powyższa regulacja jest jak najbardziej uzasadniona, biorąc pod uwagę fakt, że zmiany SIWZ mogą być dokonywane w różnym czasie i mogą mieć różny charakter. Jakkolwiek, decyzja w przedmiocie przedłużenia terminu składania ofert należy do zamawiającego, to podlega ona weryfikacji w trybie środków ochrony prawnej. Zamawiający może bowiem błędnie oszacować czas, który jest potrzebny na wprowadzenie zmian w ofertach, co skutkować będzie wadliwością decyzji w przedmiocie przedłużenia terminu składania ofert. Przedmiotem niniejszego sporu jest właśnie zaniechanie czynności przedłużenia terminu składania ofert, pomimo że, jak twierdzi Odwołujący się, w wyniku dokonanych zmian w treści SIWZ niezbędny jest dodatkowy czas na wprowadzenie zmian w ofertach. Zatem, należy rozstrzygnąć, czy charakter i zakres dokonanych zmian w treści SIWZ, uniemożliwia wykonawcom przygotowanie ofert do upływu terminu ich składania. W tym miejscu należy podkreślić, iż ustawodawca skorelował czynność przedłużenia terminu składania ofert, jedynie ze zmianą treści SIWZ, a nie z wyjaśnieniem jej treści (art. 38 ust. 6 ustawy Pzp). Oznacza to, iż wyjaśnianie przez zamawiającego treści SIWZ pozostaje bez wpływu na termin składania ofert. Analiza okoliczności faktycznych niniejszej sprawy pozwala na stwierdzenie, iż w okresie między 25 lutego 2009 r. a 4 marca 2009 r. (tylko bowiem zmiany w podanym okresie mogą być objęte zarzutami protestu) Zamawiający dokonywał wyjaśnienia treści SIWZ oraz jej zmian. W dniu 25 lutego 2009 r. Zamawiający dokonał jedynie wyjaśnienia treści SIWZ, następnie w dniu 27 lutego 2009 r. Zamawiający dokonał wyjaśnienia treści SIWZ oraz jej zmiany (odpowiedź na pytanie nr 4). Zamiana obejmowała przedmiar robót, a co za tym idzie również kosztorys ofertowy branży energetycznej w zakresie kolizji energetycznych. Ostatnia zmiana SIWZ miała miejsce w dniu 4 marca 2009 r. i dotyczyła przedmiaru robót i kosztorysu ofertowego branży wodno-kanalizacyjnej (odpowiedź na pytanie nr 3) oraz kosztorysu ofertowego na ścianę oporową. Argumentacja Odwołującego się, mająca na celu wykazanie naruszenia przepisu art. 38 ust. 6 ustawy Pzp, opiera się na pokazaniu częstotliwości i ilości dokonywanych zmian i wyjaśnień. Krajowa Izba Odwoławcza zauważa jednakże, o czym była wyżej, iż dokonywanie wyjaśnień, nie wiąże się z obowiązkiem przedłużenia terminu składania ofert , w jakichkolwiek okolicznościach. Nie można zatem, jak czyni to Odwołujący się, sumować dokonanych przez Zamawiającego zmian i wyjaśnień w celu pokazania ich skali (ilości), która rzekomo przemawia za koniecznością przedłużenia terminu składania ofert. Tak więc okoliczność, iż dokonywano zmian i wyjaśnień dwadzieścia dziewięć razy nie ma wpływu na ocenę, tym bardziej, że dotyczy również okresu, który nie mógł być objęty zarzutami rozpatrywanego odwołania, z uwagi na upływ terminu do ich wniesienia. Rozważenia wymagają jedynie zmiany dokonane pismem z dnia 27 lutego 2009 r. i 4 marca 2009 r. Charakter i zakres tych zmian nie świadczą, zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, o potrzebie wyznaczenia dodatkowego czasu na wprowadzenie zmian w ofertach. Kosztorys ofertowy dotyczący kolizji energetycznych zawierający 110 pozycji, został udostępniony w dniu 27 lutego 2009 r., a więc wykonawcy mieli przynajmniej dziewięć dni na jego sporządzenie. Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, nie jest to zbyt krótki czas, a Odwołujący się okoliczności przeciwnej nie wykazał. Jeśli idzie zaś o zmiany dokonane w dniu 4 marca 2009 r., to stwierdzić należy, iż kosztorys branży wodno-kanalizacyjnej zawiera 65 pozycji, a kosztorys dotyczący ściany oporowej, 10 pozycji. Przedmiotem zmian w odniesieniu do pierwszego były podane w liczbach ilości, które po zmianach przyjęły wartość trzech miejsc po przecinku. Zaś, zmiany dotyczące drugiego z kosztorysów, obejmowały klasę betonu. Odwołujący się nie wykazał, że do dnia 9 marca 2009 r. nie jest możliwe ich sporządzenie. Profesjonaliści, którzy na co dzień wyceniają roboty budowlane nie powinni mieć z tym problemu, nawet w ciągu dwóch dni roboczych bądź czterech kalendarzowych. Sposób organizacji pracy jest domeną wykonawcy i to wykonawcę obciąża ryzyko terminowego sporządzenia oferty. Stwierdzenie jedynie, że ten czas jest za krótki jest niewystarczające do uznania, iż nie jest możliwe wprowadzenie zamian w ofertach do upływu terminu ich składania. W świetle przepisu art. 38 ust. 6 ustawy Pzp, ocena w tym przedmiocie, w pierwszej kolejności należy do zamawiającego, zaś jeśli Odwołujący chciałby ją skutecznie zakwestionować, powinien przedstawić obiektywne okoliczności, które przemawiają za przedłużeniem terminu składania ofert. Tymczasem Odwołujący się wskazał w proteście, iż termin 13 marca 2009 r. zabezpieczy możliwość rzetelnego przygotowania ofert, jednakże nie wykazał, z jakich przyczyn właśnie ten termin powinien być zakreślony. Skoro tego nie uczynił, a ciężar dowodu na podstawie art. 6 k.c. obciąża Odwołującego, to nie sposób uznać, iż czas na wprowadzenie zmian w ofertach był niewystarczający, tym bardziej, że w niniejszym postępowaniu zostało złożonych sześć ofert. Ponadto, należy zwrócić uwagę, iż wszelkie zmiany nastąpiły z inicjatywy wykonawców. Skoro aktywność wykonawców wzmaga się w końcowym okresie przed terminem składania ofert, to znaczy, że zdają sobie oni sprawę, iż może się to wiązać ze zmianą SIWZ, ale również ofert i akceptują ten fakt. śaden z wykonawców nie zwrócił się bowiem do Zamawiającego o przedłużenie terminu składania ofert. W konsekwencji, zarzut naruszenia przepisu art. 38 ust. 6 ustawy Pzp, należy uznać za chybiony. Jednocześnie należy podkreślić, iż wbrew twierdzeniom Zamawiającego, do analizowanego stanu faktycznego nie ma zastosowania przepis art. 180 ust. 5 ustawy Pzp. Z normy zawartej we wskazanym przepisie wynika jedynie, iż wniesienie protestu dotyczącego treści ogłoszenia lub postanowień SIWZ, nie kreuje dla Zamawiającego obowiązku przedłużenia terminu składania ofert. Oznacza to, że fakt wniesienia protestu nie skutkuje obligatoryjnym terminem do przedłużenia terminu składania ofert. Zarzut naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza pozostawiła bez rozpoznania, gdyż został zgłoszony po terminie. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 13 stycznia 2009 r., tego dnia została również udostępniona SIWZ na stronie internetowej, zatem na podstawie przepisu art. 180 ust. 3 pkt 2 ustawy Pzp, termin na wniesienie protestu rozpoczął bieg w dniu 13 stycznia 2009 r., a upływał z dniem 27 stycznia 2009 r. Okoliczność, iż Zamawiający dokonywał wyjaśnień w przedmiocie warunków udziału w postępowaniu pozostaje bez wpływu na zawity termin do wniesienia protestu wobec treści ogłoszenia i postanowień SIWZ. Zarzuty naruszenia przepisów: art. 180 ust. 7 oraz art. 183 ust. 4 ustawy Pzp podlegają rozpoznaniu, mimo iż nie zostały podniesione w proteście. Krajowa izba Odwoławcza stoi bowiem na stanowisku, iż przepis art. 191 ust. 3 ustawy Pzp, który stanowi zakaz orzekania co do zarzutów nie zawartych w proteście, odnosi się wyłącznie do zarzutów, które mogły być na etapie protestu podniesione. W niniejszym stanie faktycznym, wskazane zarzuty obejmują dalszy etap postępowania – etap rozstrzygnięcia protestu, zatem nie są objęte normą zawartą w przepisie art. 191 ust. 3 ustawy Pzp. Przepis art. 180 ust. 7 ustawy Pzp zawiera zamknięty katalog przesłanek odrzucenia protestu. Jedną z nich jest okoliczność wniesienia protestu po terminie. Protest można zatem odrzucić, jeżeli nie wniesiono go w ustawowym, zawitym terminie, wobec treści ogłoszenia, postanowień SIWZ, czynności podjętych przez zamawiającego lub ich zaniechania. W niniejszym stanie faktycznym nieuprawnione jest twierdzenie, iż protest został wniesiony po terminie, gdyż powyższe twierdzenie dotyczy jednego z zarzutów (art. 7 ust. 1 ustawy Pzp). Zaś, drugi zarzut został wniesiony w terminie. Skoro protest wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 ust. 7 ustawy Pzp, a więc nie dochodzi do jego rozpoznania, to należy przyjąć, iż jeśli część zarzutów została podniesiona z upływem terminu, ich rozpoznanie również nie jest możliwe. Odrzucenie protestu, na mocy przepisu art. 180 ust. 7 ustawy Pzp, w niniejszym stanie faktycznym, nie znajduje uzasadnienia. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej znalazły potwierdzenie zarzuty naruszenia przepisów: art. 181 ust. 3 i 4 oraz art. 183 ust. 4 ustawy Pzp. Zamawiający, wbrew dyspozycji przepisu art. 181 ust. 3 ustawy Pzp, nie wezwał wykonawców do wzięcia udziału w postępowaniu toczącym się w wyniku wniesienia protestu. Powyższe działanie uniemożliwiło innym wykonawcom, przystąpienie do toczącego się postępowania, zgodnie bowiem z przepisem art. 181 ust. 4 pkt 1 ustawy Pzp, uczestnikiem postępowania może zostać jedynie wykonawca, który zgłosił przystąpienie w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego. Skoro Zamawiający zaniechał przedmiotowego wezwania, tym samym wykonawcy zostali pozbawieni możliwości zrealizowania przysługującego im uprawnienia. Krajowa Izba Odwoławcza podziela również pogląd Odwołującego się, iż wynikający z przepisu art. 183 ust. 4 ustawy Pzp, obowiązek przekazania rozstrzygnięcia protestu nie tylko wykonawcy wnoszącemu protest, ale również uczestnikom postępowania (przystępującym) jest możliwy do realizowania tylko w okolicznościach, gdy rozstrzygnięcie protestu nastąpi po upływie terminu do zgłoszenia przystąpienia. W związku z powyższym, w opinii Krajowej Izby Odwoławczej, przepis art. 183 ust. 2 ustawy Pzp stanowi o maksymalnym terminie rozstrzygnięcia protestu, zaś moment od którego zaczyna bieg przedmiotowy termin powinien być oznaczany w świetle przepisu art. 183 ust. 4 w zw. z art. 181 ust. 4 ustawy Pzp. Stwierdzenie powyższych naruszeń nie ma wpływu na wynik prowadzonego postępowania, gdyż działanie Zamawiającego w istocie uniemożliwiło wykonawcom występowanie w charakterze uczestników postępowania (nie mogli skorzystać z instytucji przystąpienia), jednakże umieszczenie protestu i jego rozstrzygnięcia na stronie internetowej dało wykonawcom wiedzę o wniesionych środkach ochrony prawnej, a całokształt działań Zamawiającego nie wpłynął negatywnie na możliwość korzystania ze środków ochrony prawnej samodzielnie. Zatem, w świetle przepisu art. 191 ust. 1a ustawy Pzp, brak było podstaw do uwzględnienia odwołania. Jednocześnie Krajowa Izba Odwoławcza stwierdza, że Odwołujący się formułując wniosek unieważnienia postępowania nie wskazał zarówno podstaw faktycznych, jak i prawnych takiego żądania, zatem brak podstaw do jego uwzględnienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 191 ust. 1 i 1a ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy, na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 ustawy Pzp w zw. z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz ust. 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 128, poz. 886 ze zm.). Krajowa Izba Odwoławcza nie uwzględniła wniosku Zamawiającego w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu pełnomocników Zamawiającego, zawartego w piśmie z dnia 30 marca 2009 r. (odpowiedź na odwołanie), gdyż podstawę do zaliczenia do kosztów postępowania odwoławczego, kosztów związanych z dojazdem, stanowią rachunki przedłożone do akt sprawy. Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2006 r. Nr 164, poz. 1163, z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych do Sądu Okręgowego w Toruniu. Przewodniczący: ……………………………… Członkowie: ……………………………… ……………………………… _________ * niepotrzebne skreślić