KIO 464/16

Sygn. akt: KIO 464/16 WYROK z dnia 15 kwietnia 2016 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Emil Kawa Protokolant: Paulina Zielenkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2016 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 1 kwietnia 2016 r. przez wykonawcę ubiegającego się o udzielenie zamówienia MEDITECH Sp. z o.o., ul. Wirowska 6, 62-052 Komorniki w postępowaniu prowadzonym przez Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny im prof. Adama Grucy CMKP, ul. Konarskiego 13, 05-400 Otwock, przy udziale wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia SHIM-MED POLSKA Sp. z o.o., ul. Naruszewicza 21a, 02-627 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego. orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża MEDITECH Sp. z o.o., ul. Wirowska 6, 62-052 Komorniki, i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od MEDITECH Sp. z o.o., ul. Wirowska 6, 62-052 Komorniki kwotę 2.460 zł 00 gr (słownie: dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt złotych, zero groszy) na rzecz Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im prof. Adama Grucy CMKP, ul. Konarskiego 13, 05-400 Otwock stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Praga Północ. Przewodniczący: …………………………….. Sygn. akt KIO 464/16 UZASADNIENIE Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny im. Prof. Adama Grucy CMKP, ul. Konarskiego 13, 05-400 Otwock, dalej zwany także „Zamawiającym”, prowadzi postepowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Dostawa, montaż i uruchomienie trzech aparatów cyfrowych rentgenowskich z detektorami DR, wykonanie osłon stałych pracowni oraz dostawę opisowych stacji diagnostycznych dla potrzeb SPSK im. Prof. A. Grucy” (znak sprawy: DZP/137/2015). W dniu 24 marca 2016 r. Zamawiający poinformował wykonawców o wyborze najkorzystniejszej oferty za którą została uznana oferta wykonawcy SHIM-MED Polska sp. z o.o., dalej zwany także „Przystępującym”, gdyż wykonawca ten skutecznie przystąpił do postepowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Ponadto Zamawiający poinformował o odrzuceniu oferty wykonawcy Meditech sp. z o.o. z siedzibą w Komornikach, dalej zwanym „Odwołującym”, który to wykonawca w dniu 01 kwietnia wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie od czynności odrzucenia jego oferty. We wniesionym odwołaniu zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1) Art. 89 ust. 1 pkt. 2, poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie było podstaw do jego zastosowania, 2) Art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3, poprzez dokonanie wyboru oferty, która w świetle kryteriów ustalonych przez Zamawiającego nie była najkorzystniejsza. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o nakazanie Zamawiającemu 1) Unieważnienia czynności Zamawiającego, polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującego, 2) Unieważnienia czynności Zamawiającego, polegającej na wyborze oferty SHIM-MED. Polska sp. z o.o. 3) Nakazanie Zamawiającemu dokonania powtórnej oceny oferty i dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej. Nawiązując do czynności Zamawiającego o wyborze najkorzystniejszej oferty w wniesionym odwołaniu podniósł trzy zarzuty. W zarzucie pierwszym dotyczącym niewłaściwej oceny przez Zamawiającego możliwości montażu przedmiotowego urządzenia w pomieszczeniu o określonej wysokości podał, że Zamawiający przy ocenie spełniania tego wymagania nie wziął pod uwagę „elastyczności Producenta urządzenia”, który expressis verbis potwierdził ten zakres (str.43 oferty), wskazując w rubryce „value offered”: Installation in the room: - Ceiling heght 2.80 m — 3.00 m withoutfunctionallimitations. Jedynym błędem Odwołującego było więc wskazanie tylko na stronę 87 oferty, podczas gdy należało wskazać także na stronę 43. Zwrócił także w tym zakresie uwagę na kwestię, że oprócz wskazania powyższego parametru w tabeli stanowiącej załącznik nr 8 do SIWZ, Zamawiający zamieścił także rzut przekroju pomieszczeń pracowni RTG (załącznik nr 10), z których wynikało, że pracownie te mają wysokość 325 cm. Parametr ten należy zatem rozpatrywać łącznie z wymiarami zaprezentowanymi na przekroju. Zamawiający nie określił jednak wysokości sufitów podwieszanych w każdym z tych pomieszczeń z osobna, lecz określił ogólnie wysokość 2,80 — 3,00 m, zgodnie ze sposobem określania tego parametru przez producentów, którzy zawsze ustalają minimalną i maksymalną wysokość. Z tak określoną wartością katalogową wartości parametrów się zazębiają, co w kontekście wymiarów pomieszczenia należałoby uznać za wystarczające dla spełnienia warunku. Zamawiający nie określił bowiem parametru jako >2,80 m i <3,00 m, tylko, że ma się mieścić w zakresie pomiędzy 2,80 m a 3,00 m. W zakresie zarzutu drugiego, dotyczącego umiejscowienia przycisków do sterowania ruchem stołu, podał, że niewątpliwie model zaoferowany Zamawiającemu będzie spełniał wymóg zintegrowania przycisków ze stołem. Wskazał, że karta specyfikacyjna na stronie 53 oferty nie zawiera żadnej informacji, co do sposobu umiejscowienia przycisków nożnych, co tym bardziej potwierdza elastyczność producenta urządzenia. Nadto podkreślił, że Zamawiający nie wzywał Odwołującego do złożenia wyjaśnień w związku z tym parametrem. W kolejnym zarzucie wskazał na niewłaściwą ocenę przez Zamawiającego parametru zakresu możliwego obrotu kolumny teleskopowej wokół osi pionowej. W tym zakresie podał iż w tym przypadku Zamawiający oparł się wyłącznie na katalogu prezentującym wersję „standardową”, a całkowicie zignorował oświadczenia producenta. Producent (str. 10 wyjaśnień Odwołującego z dnia 16 marca 2016 r.) expressis verbis potwierdził zakres + 170° / -170°. W tym przypadku Zamawiający przeoczył także fragment informacji katalogowej, wskazującej na elastyczność oferty Producenta. Zamawiający poprzestał jedynie na informacji wynikającej z rysunku. Tymczasem z opisu wynika: The Beta movement has a total stroke of >340°, limited by a mechanical end stop. The mechanical end stop is adjustable, allowing the system to be conńgured to suit all possible room layouts. Zakres +115° i -225° ma charakter przykładowy i może być modyfikowany w ramach podanego całkowitego zakresu obrotu (340°). W niniejszym przypadku Producent zadeklarował modyfikację do zakresu > +170° i < -170°, co mieści się w granicach zakreślonych przez Zamawiającego w SIWZ. Zamawiający nie złożył odpowiedzi na odwołanie lecz w prezentowanym na rozprawie stanowisku wniósł o oddalenie odwołania w całości. Również Przystępujący w złożonym piśmie procesowym wniósł o oddalenie odwołania uznając iż podniesione zarzuty są niezasadne. Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: protokół postępowania, ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia SIWZ, ofertę odwołującego, wezwanie zamawiającego do uzupełnienia dokumentów skierowane do odwołującego, odpowiedzi na wezwanie, odwołania, zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, dokumenty i stanowiska stron, złożone w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: W pierwszej kolejności ustalono, że odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego wpis. W dalszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Ponadto Izba uznała, że Odwołujący wykazał wnosząc odwołanie, spełnienie przesłanek posiadania interesu we wniesieniu odwołania o których mowa w art. 179 ust.1 ustawy Pzp. Również Przystępujący wykazał posiadanie przesłanki interesu w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść Zamawiającego, ponieważ jego oferta została uznana za najkorzystniejszą w postepowaniu, a uwzględnienie odwołania mogłoby doprowadzić do zmiany tej sytuacji. Na wstępie wskazać należy, że Izba oddaliła przedmiotowe odwołanie ponieważ co najmniej jeden z podniesionych zarzutów nie potwierdził się, a tym samym oferta o Odwołującego została skutecznie odrzucona. Dla odrzucenia oferty wystarczającym jest, aby w postępowaniu wystąpiła chociażby jedna podstawa do jej odrzucenia, co powoduje, że niezależnie od zasadności innych zarzutów oferta zostaje odrzucona i tym samym nie może być ona oceniana tym samym uznana za ofertą najkorzystniejszą w postepowaniu. Uwzględnienie innych zarzutów odwołania, które w innej sytuacji powodowałyby uwzględnienie całego odwołania, to w sytuacji, kiedy zaistnieje chociażby jedna podstawa do odrzucenia oferty, czy też wykluczenia wykonawcy z postepowania nie ma wpływu na wynik postepowania, gdyż taki wykonawca nie może uzyskać zamówienia. Stosownie do postanowienia art. 192 ust. 2 ustawy Pzp Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W świetle przywołanego przepisu warunkiem uwzględnienia odwołania, obok potwierdzenia zasadności samych zarzutów wobec czynności lub zaniechań zamawiającego, jest stwierdzenie, że naruszenie to ma lub miało istotny wpływ na wynik postępowania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej oraz sądów okręgowych przez istotny wpływ na wynik postępowania należy rozumieć wpływ na wybór najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Tym samym z istotnym wpływem naruszenia na wynik postępowania mamy do czynienia wyłącznie w sytuacji, w której uwzględnienie zarzutów zawartych w odwołaniu prowadzi do możliwości wyboru jako najkorzystniejszej oferty odwołującego się wykonawcy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy powyższy warunek skuteczności odwołana nie został spełniony, a tym samym odwołanie podlega oddaleniu Przechodząc do merytorycznej oceny podniesionych zarzutów, jako pierwszy, zostanie poddany ocenie zarzut trzeci dotyczący zakresu możliwości obrotu kolumny teleskopowej wokół osi pionowej. Zarzut ten Izba oceniła jako niezasadny i tym samym skutkujący zasadność odrzucenia oferty Odwołującego. W zakresie tego zarzutu niewątpliwym jest, że zapis pod rysunkiem na str. 96 odnoszący się do zakresu +115/-225 stopni wyraźnie stanowi, że mamy do czynienia z ustawieniami fabrycznymi (faktory set-up). Ustawienie te wynikają z założeń projektowych, które uwzględniają również pełen zakres w każdych kierunkach ruchu zawieszenia sufitowego. Odwołujący dla potwierdzenia tego zarzutu odwołuje się do informacji ze stron 46 i 53, gdzie kąt rozchylenia tuby lampy wynosi 340 stopni. Jednakże Odwołujący zarówno w ofercie - str. 96, jak i w złożonym na rozprawie tłumaczeniu tejże strony na jeżyk polski podaje, iż ruch lampy zawiera się w przedziale pomiędzy +115 a - 225 stopni, co daje razem 340 stopni. Jednakże z przedmiotowego opisu oraz rysunku należy jednoznacznie wywieść, że ten zakres nie zawiera się w przedziale od (-)170 do (+) 170 stopni, jak twierdzi Odwołujący, lecz zawiera się w przedziale +115/-225 co powoduje sytuację, że nie można uzyskać kąta wychylenia lamp na wymagane co najmniej +150, a tylko na +115 stopni. Wobec tego Izba stwierdza, że wywodzenie Odwołującego z sumy kątów odchyleń lampy o 340 stopni iż możliwe jest odchylenie lampy w jedną i drugą stronę o 170 stopni, jest niezasadne. Wobec powyższego Izba przedmiotowy zarzut oddaliła. Wskazać należy także iż złożone na rozprawie pisemne oświadczenie pana J.B., że zaoferowana lampa będzie spełniać wymagania Zamawiającego, jest po pierwsze, próbą zmiany treści złożonej oferty, a po drugie przeczą temu złożone wraz z ofertą i podtrzymane na rozprawie dokumenty. W zarzucie pierwszym Odwołujący zarzucał Zamawiającemu niezasadne odrzucenie jego oferty w sytuacji kiedy zaoferowane przez niego urządzenie RTG posiada możliwość jego zamontowania w pomieszczeniach Zamawiającego o wskazanej wysokości. Podał, że z informacji o odrzuceniu oferty wynika, że pomieszczenia w których mają być zamontowane urządzenia mają wysokość 3,27 m. Natomiast jak podawał Zamawiający to, to urządzenie powinno być zamontowane na wysokości pomiędzy 2,80 m a 3,00 m, ponieważ powyżej mają być montowane elementy: prowadnice urządzenia RTG oraz inne instalacje tego pomieszczenia, jak na przykład przewody wentylacyjne, klimatyzacyjne, itp. Zamawiający wskazał także iż Odwołujący w swojej ofercie w załączniku nr 8 pkt 5 w kolumnie wartość oferowana nie podał jakiej konkretnej wysokości pomieszczeń wymaga oferowane urządzenie, aby mogło być zamontowane, lecz odesłał Zamawiającego w tym zakresie do instrukcji serwisowej. Instrukcja ta sporządzana w języku angielskim- str 96, zawierała jednak rysunek, który wskazywał, że urządzenie może być zamontowane w przedziale od 2,90 m do 3,10 m, czyli powyżej niż to zakładał Zamawiający. Podobna informacja wypływała również ze str. 87 specyfikacji montażu urządzenia. W tej sytuacji Zamawiający nie wzywał wykonawcy do złożenia wyjaśnień, ponieważ jego zdaniem niezgodność treści oferty z SIWZ była jednoznaczna. Zamawiający podał, że w pomieszczeniach, gdzie mają być montowane przedmiotowe urządzenia RTG, będzie wykonywana zabudowa sufitów rożnymi instalacjami co może spowodować, że sufit będzie obniżony do poziomu poniżej 2,90 m i wtedy to urządzenie może nie zostać zamontowane. Także Przystępujący zwrócił uwagę na fakt iż na stronie 84 i następnej oferty znajduje się dokument zatytułowany: Instrukcja obsługi oferowanego aparatu rentgenowskiego cyfrowego z zawieszeniem sufitowym 0072 Precision System. W instrukcji tej na str. 87 znajduje się informacja, że oferowany aparat jest instalowany w pomieszczeniach z sufitem podwieszanym na wysokości 2900-3100 mm. Dlatego też oferta Odwołującego tego parametru nie spełniała. Izba odnosząc się do tego zarzutu na wstępie podkreśla, że zgodnie z przeważającym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa czynność odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp może nastąpić tylko w sytuacji kiedy Zamawiający w sposób jednoznaczny i pewny wykaże, że stwierdzona niezgodność uniemożliwia wykonanie przedmiotu zamówienia. Ponadto z jednolitego stanowiska orzecznictwa i doktryny wynika, że czynność odrzucenia oferty winna być poprzedzona wezwaniem wykonawcy do złożenia wyjaśnień w trybie art. 87 ust. 1 Pzp, oraz ustaleniem iż niezgodności nie da się poprawić w trybie art. 87 ust.2 pkt 3 Pzp.. Wyjaśnienia udzielone przez odwołujący się w wyniku wezwań zamawiającego nie mogą być pominięte. Stanowią one oświadczenie wykonawcy, którym jest on związany na równi ze złożoną ofertą. Zamawiający dokonując czynności badania i oceny ofert nie może opierać się wyłącznie na formularzu oferty, lecz winien poddać ocenie również złożone wyjaśnienia w kontekście zgodności oferowanego świadczenia z wymaganiami ustalonymi w treści SIWZ. Zamawiający jest zobligowany do prowadzenia postępowania z należytą starannością i dlatego nie może pozostawić żadnych elementów treści oferty do końca niewyjaśnionych, zwłaszcza że przepis pozwala zamawiającemu na żądanie od wykonawców wyjaśnień wobec wszystkich elementów treści oferty, a nie tylko dotyczących jakichś szczególnych sformułowań. Ponadto zamawiający najpierw musi uzyskać pewność co do treści oferty, a dopiero po tym, zgodnie z regułą należytej staranności, może zakwalifikować treść oferty, jako odpowiadającą albo nie odpowiadającą, treści specyfikacji. Jednakże podnieść należy także, iż z przepisu art. 87 ust.1 Pzp nie wynika, aby zamawiający w każdej sytuacji wskazującej na wątpliwości co do zgodności oferty z SIWZ był zobowiązany do występowania do wykonawcy z żądaniem złożenia wyjaśnień. Z utrwalonej linii orzeczniczej KIO wynika jednak, że zamawiający jest zobowiązany do wystąpienia z żądaniem złożenia wyjaśnień do wykonawcy, kiedy wystąpienie wątpliwości jest niewątpliwe, a więc w sytuacji kiedy zamawiający zamierza odrzucić złożoną ofertę z powodu jej niezgodności z treścią SIWZ. Tak więc odrzucenie oferty z tego powodu winno być poprzedzone skierowaniem do wykonawcy żądania złożenia wyjaśnień dotyczących treści oferty, czego w tym postepowaniu Zamawiający zaniechał. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawania przedmiotowego zarzutu wskazać należy jednoznacznie, że Zamawiający w żadnym miejscu swojego stanowiska nie stwierdził, że oferowane urządzenie na pewno nie będzie mogło być prawidłowo zamontowane. Rację ma Odwołujący, który stwierdził, że Zamawiający określił wymaganie że montowane urządzenie ma się mieścić w zakresie pomiędzy 2,80 m a 3,00 m. Tak więc oferowany zakres 2,90 – 3,10 m, w zakresie 2,90 – 3,00 jest zgodny z oczekiwaniami Zamawiającego. Z stanowiska Zamawiającego w żaden sposób nie wynika, że np. nie zaistnieje sytuacja, że sufit nie zostanie obniżony do poziomu mniejszego niż 2,9 metra – Zamawiający zakłada, ale żadnych racjonalnych wyjaśnień czy dowodów w tym zakresie nie przedstawił. Dlatego też ta wątpliwość winna być bezwzględnie poddana wyjaśnieniom. Tym samym odrzucenie oferty z tego powodu należy uznać za przedwczesne, a podniesiony zarzut za zasadny. Izba wskazuje, że fakt potrzeby prowadzenia postepowania wyjaśniającego nie przesądza w żaden sposób o zasadności, bądź nie podniesionego zarzutu, ale niedokonanie wyjaśnienia tej wątpliwości jest naruszeniem procedury udzielania zamówienia publicznego. Zamawiający nie może zakładać, że wzywanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień nie wpłynie na zmianę jego stanowiska co do niezgodności treści złożonej oferty z treścią SIWZ. Takie stanowisko może być wywiedzione dopiero po wyczerpaniu wszelkich możliwości wyjaśnienia treści oferty, w tym również możliwości zastosowania poprawy omyłek w oparciu o przepis art. 87 st. 2 pkt 3 Pzp. W zarzucie drugim Odwołujący zarzucił Zamawiającemu niezasadne odrzucenie odwołania z powodu rzekomego zaoferowania sterowania stołem przyciskami z nim niezintegrowanymi. Nadto dodał, że co do tych rzekomych niezgodności, Zamawiający także nie wzywał Odwołującego do złożenia wyjaśnień. Odpowiadając na ten zarzut Zamawiający stwierdził iż oczekiwał, że zostanie zaoferowane urządzenie RTG, gdzie przyciski do sterowania ruchem stołu będą z nim zintegrowane. Natomiast Odwołujący zaoferował urządzenie, gdzie przyciski sterowania stołem znajdują się na złączu giętkim – przewodzie sterującym. Na potwierdzenie tego powołał się na tłumaczenie strony 53 oferty, gdzie w pozycji akcesoria, wskazano iż do stołu urządzenia zamontowany jest kontroler, umożliwiający regulację pozycji stołu pedałem nożnym. Natomiast Przystępujący podniósł, że Odwołujący za wyjaśnieniami z dnia 16.03.2016 r. dostarczył oryginalne materiały dotyczące oferowanego urządzenia. Z ich treści wynikało, że przyciski nożne są na kablu i tym samym są nie zintegrowane ze stołem, co jest widoczne na stronie 14 wyjaśnień(zdjęcie) i stronie 29 stanowiącej aktualną instrukcję Obsługi i montażu aparatu RTG model 0072 Precision System. Znajdujący się w Instrukcji rysunek techniczny stołu przedstawia, że przyciski nożne nie są zintegrowane ze stołem. Izba uznała iż nie można nie zauważyć, że z wszystkich przedstawionych zdjęć, a także z opisu dostarczonego przez Odwołującego na rozprawie, dotyczącego Specyfikacji Systemu Precision, wynika iż kontrola położenia stołu ustawiana jest pedałem nożnym. Pomimo faktu iż Zamawiający nie wzywał wykonawcy przed odrzuceniem oferty, to jednak w zakresie tego zarzutu, w oparciu o przedstawione fotografie oferowanego urządzenia, brak jest podstaw do stawiania tezy iż zaoferowany stół urządzenia RTG posiada sterowanie zintegrowane w sposób trwały ze stołem. Niewątpliwie kontrola położenia stołu jest dokonywana pedałem nożnym znajdującym się na podłodze pomieszczenia pracowni RTG. Dlatego tez przedmiotowy zarzut należało ocenić jako niezasadny. Zgodnie z treścią art. 192 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i ustalenia, Izba postanowiła jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust.7, 191 ust.2 i 192 ust. 2 ustawy Pzp, O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt.1a) i b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238). Przewodniczący …………………….