KIO 2928/12

Sygn. akt: KIO 2928/12 WYROK z dnia 22 stycznia 2013 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Honorata Łopianowska Jolanta Markowska Lubomira Matczuk Mazuś Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2013 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 31 grudnia 2012 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółkę Wodno - Ściekową GWDA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie w postępowaniu prowadzonym przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Szczecinie orzeka: 1. oddala odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółki Wodno - Ściekowej GWDA spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie; 2. Kosztami postępowania obciąża Odwołujących wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółkę Wodno - Ściekową GWDA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie i nakazuje: 1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych wpis w wysokości 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnastu tysięcy złotych, zero groszy) uiszczony przez Odwołujących wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółkę Wodno - Ściekową GWDA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie; 2) dokonać wpłaty kwoty 4 349,39 zł (słownie: czterech tysięcy trzystu czterdziestu dziewięciu złotych, trzydziestu dziewięciu groszy) przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółkę Wodno - Ściekową GWDA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie na rzecz Zamawiającego – Zakładu Wodociągów i Kanalizacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Szczecinie, stanowiącej uzasadnione koszty strony z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika, kosztów dojazdu na posiedzenie oraz noclegu. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Szczecinie. Skład orzekający: Sygn. akt: KIO 2928/12 U z a s a d n i e n i e I. Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na „Odbiór w celu zagospodarowania w procesie odzysku lub unieszkodliwienia odpadów z komunalnej oczyszczalni ścieków Zdroje i z oczyszczalni Pomorzany w Szczecinie (Pakiet nr 7: odbiór w celu zagospodarowania osadu ustabilizowanego kod 19 08 05 z oczyszczalni Zdroje)” z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2010, Nr 113, poz. 759 ze zm.) wymaganych przy procedurze, kiedy wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych. II. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego, Spółka Wodno – Ściekowa GWDA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie wnieśli w dniu 31 grudnia 2012 r. odwołanie wobec zaniechania wykluczenia wykonawcy - konsorcjum Vultur Zakład Ekoinżynierii Sp. z o.o. z Wrocławia i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……. U………. z Bielawy z powodu niespełniania warunków udziału w postępowaniu w zakresie posiadanych uprawnień niezbędnych do realizacji zamówienia. Odwołujący wnieśli o nakazanie Zamawiającemu: 1) unieważnienie wyboru wykonawcy do realizacji zamówienia określonego w pakiecie nr 7, czyli rozstrzygnięcia dokonanego przez Zamawiającego - Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. ze Szczecina, 2) wykluczenie konsorcjum Vultur Zakład Ekoinżynierii Sp. z o.o. z Wrocławia i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……… U………. z Bielawy i odrzucenia oferty z uwagi na niespełnienie warunków udziału konsorcjum w postępowaniu, 3) ponowny wybór wykonawcy gwarantującego pełną realizację zamówienia przez cały czas trwania umowy, 4) uznania - przy ponownej ocenie ofert - za najkorzystniejszą oferty konsorcjum Spółki Wodno - Ściekowej GWDA Sp. z o.o. z Piły oraz TRANS-KRUSZ EKO Sp. z o.o. z Pszczyny, 5) obciążenie kosztami postępowania Zamawiającego. W uzasadnieniu Odwołujący podali następującą argumentację, mającą uzasadniać podniesione zarzuty: - W rozdziale V punkt 2 oraz 3 SIWZ Zamawiający wymaga zagospodarowania osadów na podstawie posiadanej przez wykonawcę decyzji administracyjnej, przy czym, jak wynika z rozdziału XV pakiet nr 7 SIWZ, Zamawiający nie dopuszcza zagospodarowania osadów metodą R-10, czyli rozprowadzania na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby, natomiast w wyjaśnieniach (pytanie nr 2 - załącznik nr 2) dopuszcza zagospodarowanie osadów metodą odzysku R-14 tj. do rekultywacji biologicznej zamkniętego składowiska lub jego części. Zgodnie z treścią wzoru umowy zawartej w SIWZ, realizacja zadania odbywać się ma w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. (załącznik nr 1 - załącznik nr 4g do SIWZ); - wybrane Konsorcjum oferuje zagospodarowanie osadów do rekultywacji składowiska odpadów na działce nr 36/6 obręb Dębiec, a proponowana metoda zagospodarowania to R- 14, dopuszczona przez Zamawiającego. Konsorcjum w ofercie przedstawiło decyzję Starosty Pyrzyckiego nr OŚLiR.6233.2.7.2012 z dnia 5 kwietnia 2012 r., zezwalającą na odzysk metodą R-14 osadów ściekowych (punkt II decyzji). W punkcie IV tej decyzji zezwolono na magazynowanie odpadów przeznaczonych do odzysku (w tym osadów) na działce 36/6 obręb Dębiec. Uprawnionym do korzystania z tej decyzji jest przedsiębiorca Usługi Ekologiczne EKOSAD A……… U…….. z Bielawy. - powyższa decyzja została wydania z rażącym naruszeniem prawa i jako taka winna zostać usunięta z obiegu prawnego, a podjęte na jej podstawie działania są niezgodne z obowiązującym prawem i mogą powodować konsekwencje karne zarówno dla Zamawiającego jak i dla Wykonawcy. W przedstawionej decyzji Starosta zezwolił wykonawcy na magazynowanie na działce nr 36/6 obręb Dębiec, odpadów przeznaczonych do rekultywacji składowiska w uporządkowanych pryzmach. Decyzja dopuszcza wykorzystanie ośmiu rodzajów odpadów, w tym ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych o kodzie 19 08 05. - Zgodnie z art. 13a ust. 1 pkt 2) ustawy o odpadach, zakazuje się zbierania komunalnych osadów ściekowych poza miejscami ich wytwarzania. Miejscem wytworzenia ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych jest oczyszczalnia ścieków, w tym wypadku oczyszczalnia ścieków Zdroje, należąca do ZWiK Sp. z o.o. w Szczecinie. Zgodnie z zawartą w art. 3 ust. 3 pkt 23) ustawy o odpadach definicją - zbieranie odpadów to każde działanie, w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania. Natomiast zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust.3 pkt 3) tejże ustawy magazynowanie odpadów to czasowe przetrzymywanie lub gromadzenie odpadów przed ich transportem, odzyskiem lub unieszkodliwianiem. W art. 13a ust. 1 pkt 2) ustawa o odpadach zabrania więc także magazynowania komunalnych osadów ściekowych poza miejscem ich wytworzenia, czyli poza oczyszczalnią ścieków. Ustawa nie dopuszcza żadnego innego miejsca magazynowania osadów poza oczyszczalnią, na której powstały. Wynika z tego. że komunalne osady ściekowe muszą być - zaraz po dostarczeniu do miejsca odzysku - wprowadzone do procesu odzysku i nie mogą oczekiwać na zagospodarowanie (nie mogą być zmagazynowane), jak to dopuszcza w punkcie IV swej decyzji Starosta Pyrzycki. W świetle art. 13 a ust. 1 ustawy o odpadach władający nieruchomością, na której mają być stosowane osady do rekultywacji, w zezwoleniu (w decyzji administracyjnej) na taki odzysk odpadów nie może mieć określonego miejsca i sposobu magazynowania komunalnych osadów ściekowych. - decyzja Starosty Pyrzyckiego nr OŚLiR.6233.2.7.2012. z dnia 5 kwietnia 2012r., jest niezgodna z obowiązującymi przepisami ustawy o odpadach i dlatego wydana jest z rażącym naruszeniem prawa, nadto realizacja zapisów z tej decyzji pociąga za sobą konsekwencje karne określone w art. 79 b ustawy o odpadach. Z tego powodu pożądane jest stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego i usunięcie z obiegu prawnego. - Wykonawca przedkładając decyzję tkniętą nieważnością z mocy prawa nie udowodnił posiadania wymaganych uprawnień określonych przez Zamawiającego w Rozdziale V punkt 13 SIWZ. - Zgodnie z punktem 13 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz.U. nr 49 poz.356), który reguluje zasady stosowania odpadów do rekultywacji nieczynnych składowisk, osady ściekowe - także w mieszankach z innymi odpadami - należy stosować zgodnie z przepisami art. 43 ustawy o odpadach. W art. 43 ust. 6 pkt 5), zabrania się stosowania osadów na terenach czasowo zamarzniętych i pokrytych śniegiem. W związku z powyższym, wskazany w ofercie przez Wykonawcę odzysk osadów faktycznie nie może być realizowany w okresie zimowym: od stycznia 2013r. do połowy marca 2013r. - czyli do ustąpienia pokrywy śnieżnej i rozmarznięcia gruntu, oraz w okresie od połowy listopada do 31 grudnia 2013r., bowiem wtedy następuje zamarzanie gruntu i występują opady śniegu. W przypadku konieczności wywiezienia osadów z oczyszczalni w okresie występowania opadów śniegu lub zmarznięcia gruntu Wykonawca zgodnie z obowiązującymi przepisami nie może prowadzić rekultywacji za pomocą pochodzących od Zamawiającego osadów, a także, mimo formalnej zgody Starosty Pyrzyckiego, nie może on magazynować osadów do czasu wystąpienia sprzyjających warunków do prowadzenia rekultywacji. Faktycznie więc nie może on zrealizować deklarowanego w ofercie odzysku osadów przez cały okres trwania umowy, czyli od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., a tylko przez jego część tj. od połowy marca do połowy listopada 2013 r., natomiast Zamawiający nie może przekazać odpadów w okresie zimowym do zagospodarowania, bo wykonawca nie jest w tym okresie do tego uprawniony. Oznacza to, że w świetle art. 13a ust. 1 ustawy o odpadach, wytwórca osadów (ZWiK Sp. z o.o. w Szczecinie) nie może przekazywać osadów w styczniu, lutym, po połowie listopada i w grudniu. Zważywszy na fakt, iż osady ściekowe na terenie oczyszczalni powstają nieustannie i codziennie, wykonawca nie będzie mógł zrealizować ostatniego etapu wywozu osadów, który nastąpi pod koniec roku, mimo że zamawiający żąda realizacji zamówienia od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. i w związku ze specyfiką pracy oczyszczalni ścieków należy się spodziewać wywozów osadów również w grudniu. - W celu potwierdzenia możliwości zagospodarowania osadów Konsorcjum Vultur Zakład Ekoinżynierii Sp. z o.o. z Wrocławia i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U……… z Bielawy winno przedłożyć do oferty wydaną na podstawie art. 54. ust. 1 ustawy o odpadach zgodę na zamknięcie składowiska, w której określany jest zgodnie z art. 54 ust. 7 ustawy, harmonogram działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów. Brak tego harmonogramu uniemożliwia Zamawiającemu ocenę, czy wykonawca rzeczywiście w okresie przewidzianym do realizacji zamówienia (czyli okresie od 1.01.2013 r. do 31.12.2013 r.) może w zaproponowany sposób zagospodarować przedmiotowe odpady. Szczególnie jest to istotne ze względu na fakt, iż przepisy art. 13 a. ust. 1 pkt 2) ustawy o odpadach zabraniają magazynowania osadów poza miejscami ich faktycznego wytworzenia, a więc wywóz osadów z oczyszczalni na składowisko po stwierdzeniu zalegania pokrywy śnieżnej lub zamarznięcia terenu jest niemożliwy. Wykonawca nie udowodnił, że może przyjmować osady do rekultywacji w okresie zimowym. Na etapie udzielania zamówienia Zamawiający nie można założyć hipotetycznie, że najbliższa zima oraz kolejna będą ciepłe, bez opadów śniegu i mrozów i umożliwią zagospodarowanie osady do rekultywacji składowiska. Z harmonogramu, o którym mowa wyżej wynikać będzie dopuszczony faktyczny termin rekultywacji składowiska za pomocą osadów ściekowych. - konsorcjum VULTUR Zakład Ekoinżynierii Sp. z o.o. z Wrocławia oraz Usługi Ekologiczne EKOSAD A………. U.……. z Bielawy mimo przedstawienia decyzji na odzysk odpadów w celu rekultywacji składowiska, nie posiada uprawnień do zagospodarowania osadów w okresie zimowym, tzn. w okresie wymaganym przez Zamawiającego, czyli od 1 stycznia 2013r. do 31 grudnia 2013r. tj. przez 1/4 czasu kontraktu, a nadto decyzja Starosty Pyrzyckiego nr OŚLiR.6233.2.7.2012. z dnia 5 kwietnia 2012r. wydana jest z rażącym naruszeniem prawa. Wykonawca nie zaproponował więc metody odzysku, która mogłaby być realizowana przez cały okres trwania umowy i nie poparł jej wydaną zgodnie z obowiązującym prawem decyzją. - Zamawiający dokonując wyboru wykonawcy powinien również zapoznać się szczegółowo z treścią przedkładanej decyzji, aby stwierdzić, czy wykonawca rzeczywiście może realizować zadanie przez cały okres trwania umowy niezależnie od np. warunków atmosferycznych, które przy zagospodarowaniu osadów ściekowych w naszym klimacie są wyjątkowo istotne oraz czy uprawnienia nadane w decyzji przez organ ją wydający jednak nie powodują skutków karnych. - Posiadanie decyzji na odzysk odpadów nie jest tożsame ze spełnieniem warunku udziału w postępowaniu, bowiem w tym przypadku wykonawca nie wykazał możliwości technicznych zagospodarowania osadów w okresie zimowym, gdy teren składowiska jest czasowo zamarznięty i pokryty śniegiem. - Zastrzeżenia budzą także ilości odpadów wskazane w przedłożonej decyzji. Z tabeli zawartej w punkcie II decyzji, z „Opisu procesu technologicznego" wynika, że do rekultywacji stosować można tylko mieszanki osadów z pozostałymi odpadami wymienionymi w decyzji. W tabeli tej wpisano: „Jako grunt nasypowy należy stosować mieszaninę odpadów w następującej proporcji 50% ustabilizowane komunalne osady ściekowe 50% mieszanina pozostałych odpadów". Oznacza to, że aby utrzymać wymaganą jakość masy rekultywacyjnej ilość osadów musi być równa sumie ilości pozostałych odpadów (proporcja 1:1). Z punktu I decyzji wynika, że w ciągu roku uprawniony może zagospodarować do rekultywacji 20 000 Mg osadów oraz 8 200Mg łącznie pozostałych odpadów, czyli ilość osadów w decyzji jest zdecydowanie większa (proporcja 2,4:1), niż wynika to z proporcji określonej w punkcie II decyzji. - zważywszy na obowiązek zagospodarowania osadów w mieszaninach, łączna ilość osadów poddanych odzyskowi w okresie ważności decyzji, na podstawie punktu III decyzji, również powinna być równa łącznej ilości pozostałych odpadów przeznaczonych do rekultywacji, a nie powinna być większa (proporcja 2,22 :1). - Konsorcjum Vultur Zakład Ekoinżynierii Sp. z o.o. z Wrocławia i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……… U………… z Bielawy wygrało również w tym przetargu do realizacji pakiet nr 2 (załącznik nr 4), a mianowicie wywóz i zagospodarowanie osadów ściekowych z oczyszczalni ścieków Pomorzany w ilości 14 000 Mg. Łączna ilość osadów, którą konsorcjum będzie mogło zagospodarować wynos 20 000 Mg, a wiec tyle, ile wynosi dopuszczalna roczna ilość odpadów określona w decyzji. III. Do postępowania odwoławczego wywołanego odwołaniem wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółki Wodno - Ściekowej GWDA spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie przystąpienie złożyli wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U……… z Bielawy, po stronie Zamawiającego. Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła nie dopuścić wykonawców zgłaszających przystąpienie po stronie Zamawiającego do udziału w postępowaniu odwoławczym, z uwagi na przekroczenie ustawowego, trzydniowego terminu na takie przystąpienie a także mając na względzie niewykazanie przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A………. U.…….. z Bielawy interesu w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść Zamawiającego, o którym mowa w art. 185 ust. 2 ustawy. W myśl znajdującego zastosowanie dla ustalenia terminu na zgłoszenie przystąpienia przepisu art. 185 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgłoszenie przystąpienia wnosi się w terminie 3 dni od dnia otrzymania kopii odwołania. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa Prawo zamówień publicznych w brzmieniu nadanym nowelizacją z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie wiąże żadnych skutków z nadaniem zgłoszenia przystąpienia w placówce operatora publicznego ani z jego nadaniem do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w formie faksu. Po rzeczonej nowelizacji, dla zachowania terminu na zgłoszenie przystąpienia koniecznym jest faktyczne doręczenie zgłoszenia przystąpienia Prezesowi Krajowej Izby Odwoławczej w ustawowym, trzydniowym terminie. W przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych po nowelizacji z dnia 2 grudnia 2009 roku brak bowiem domniemania, że złożenie zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Izby. Powyższe oznacza, że ustawodawca dla skutecznego wniesienia zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego zastrzegł wyraźnie jego doręczenie w ustawowym terminie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej. Podkreślić również należy, że ustawa Prawo zamówień publicznych nie wiąże żadnych skutków prawnych z wniesieniem zgłoszenia przystąpienia do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w formie faksu. Zgodnie bowiem z treścią art. 185 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgłoszenie przystąpienia wnosi się do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w formie pisemnej albo elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Zamawiający przekazał wykonawcom wspólnie ubiegającym się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółce z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U……… z Bielawy informację o wniesionym odwołaniu wraz z wezwaniem do przystąpienia do postępowania odwoławczego w dniu 2 stycznia 2013 r. faksem, a 4 stycznia 2013 r. przesyłką listową. Termin na przystąpienie zaczął zatem bieg 3 stycznia 2013 r. i upłynął 5 stycznia 2013 r. Za datę zgłoszenia przystąpienia w niniejszej sprawie należy uznać dzień 8 stycznia 2013 r. – tj. datę złożenia przystąpienia do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w formie pisemnej, a nie dzień jego nadania w placówce pocztowej operatora publicznego (3 stycznia 2013 r.). Tym samym, zgłoszenie przystąpienia, które wpłynęło w dniu 8 stycznia 2013 r. jest wniesionym z uchybieniem ustawowego terminu na jego wniesienie, co skutkuje koniecznością uznania zgłoszenia przystąpienia za nieskuteczne. Ponadto, nie czyni zadość wymaganiu wykazania interesu w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść strony, do której zgłoszono przystąpienie, czego wymaga art. 185 ust. 2 ustawy, jedynie ogólna wzmianka w treści przystąpienia, o treści: „Jako Lider konsorcjum Vultur Sp. z o.o. – EKOSAD Andrzej Urbaniak wybranego przez Zamawiającego, tj. Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Szczecinie do realizacji zadania w ramach pakietu nr 7 (odbiór w celu zagospodarowania osadu ustabilizowanego kod 190805 z oczyszczalni Zdroje) jesteśmy zainteresowani rozstrzygnięciem odwołania na korzyść Zamawiającego”. Powyższe determinowało niedopuszczenie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……. U………. z Bielawy do udziału w postępowaniu odwoławczym w charakterze przystępującego po stronie Zamawiającego. IV. Zamawiający nie uwzględnił zarzutów podniesionych w odwołaniu; złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o jego oddalenie. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: I. PODSTAWY DO ODRZUCENIA ODWOŁANIA Ustalono, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, o których mowa w art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. W szczególności, takiego powodu nie stanowiło złożenie wobec Zamawiającego kopii odwołania, bez wszystkich załączników, jakimi opatrzone zostało odwołanie złożone do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że przesłanka, o której mowa w przepisie art. 189 ust. 1 pkt 7 ustawy, mogłaby znaleźć zastosowanie, gdyby kopia odwołania przekazana Zamawiającemu odbiegała w swej treści merytorycznej od odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, tj. gdyby nie zostały przekazane załączniki, które pomimo ich formalnego wyodrębnienia w swej istocie stanowią element konstytuujący treść odwołania, o czym stanowi w art. 180 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych (wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających wniesienie odwołania) oraz § 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz.U. Nr 48, poz. 280) (wskazanie okoliczności faktycznych uzasadniających wniesienie odwołania oraz dowodów na poparcie przytoczonych okoliczności). Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 pkt 10 powołanego rozporządzenia, odwołanie zawierać musi między innymi wykaz załączników. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań obligatoryjnymi załącznikami odwołania są: dowód uiszczenia wpisu od odwołania w wymaganej wysokości, dowód przesłania kopii odwołania zamawiającemu oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, pełnomocnictwo albo inny dokument potwierdzający umocowanie do reprezentowania odwołującego. Oznacza to zatem, iż dokumenty wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań, stanowią jedynie załączniki do odwołania, zatem ich nieprzekazanie nie powinno skutkować odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 7 ustawy. Wynika to także z ratio legis tego przepisu. W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej wskazuje się, iż: „Obowiązek przekazania zamawiającemu kopii odwołania de lege lata ma na nie tylko walor informacyjny. Z uwagi na przewidzianą w art. 186 ust. 2 i 3 Pzp możliwość uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów odwołania, zapoznanie się z całością merytorycznego stanowiska odwołującego przez zamawiającego i wykonawców, którzy mogą zgłosić przystąpienie do postępowania odwoławczego, ma istotne znaczenie. Tylko poznanie całości wskazanych w odwołaniu okoliczności faktycznych i prawnych oraz dowodów powołanych na etapie wnoszenia odwołania, pozwala na ich prawidłową ocenę zarzutów. W wyniku dokonanej analizy zamawiający może uwzględnić zarzuty odwołania albo przygotować stanowisko zmierzające do ich oddalenia, wykonawcy biorący udział w postępowaniu mogą podjąć decyzję o zgłoszeniu przystąpienia oraz o ewentualnym sprzeciwie wobec uwzględnienia zarzutów przez zamawiającego” (postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt KIO/1129/10). Natomiast brak przekazania załączników do odwołania, o których mowa w § 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań nie ogranicza możliwości oceny w powyższym zakresie i nie uzasadnia w ocenie Izby odrzucenia odwołania na podstawie art. 189 ust. 1 pkt 7 ustawy. Podzielono w powyższym zakresie pogląd wyrażony w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 6 sierpnia 2010 r. w spr. sygn. akt KIO 1578/10, zgodnie z którym „(…) zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań odwołanie zawierać musi miedzy innymi wykaz załączników. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia obligatoryjnymi załącznikami odwołania są: dowód uiszczenia wpisu od odwołania w wymaganej wysokości, dowód przesłania kopii odwołania zamawiającemu oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, pełnomocnictwo albo inny dokument potwierdzający umocowanie do reprezentowania odwołującego. Z powyższego wynika, że załącznik nr 2, który znalazł się w wykazie załączników na stronie 7 odwołania stanowi załącznik, o którym mowa w § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia, który określa co zawiera odwołanie uznać należy, że wystarczającym jest wskazanie w treści odwołania, jakie załączniki Odwołujący dołącza do odwołania i przesłanie takiego odwołania do zamawiającego jest wystarczające do uznania, że Odwołujący wypełnił obowiązek przesłania kopii odwołania, ponieważ elementy w tym przepisie wskazane wyczerpują zawartość samego odwołania. Ponieważ to nie załączniki „tworzą” treść odwołania, a jedynie ich wykaz, to stwierdzić należy, że przesłanie Zamawiającemu kopii odwołania bez załączników, o których mowa w § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia jest prawidłowe i wystarczające do uznania, iż odwołujący uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 180 ust. 5 ustawy Pzp. Załączniki te nie stanowią elementu merytorycznej zawartości odwołania.”, oraz analogiczny pogląd w wyrokach z 30 lipca 2010 r. w spr. KIO 1497/10, z 14 sierpnia 2012 r. w spr. KIO 1602/12, KIO 1607/12, KIO 1613/12, KIO 1616/12, KIO 1617/12, KIO 1618/12. Stąd odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółki Wodno - Ściekowej GWDA spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie nie podlega odrzuceniu. II. PRZESŁANKI MATERIALNOPRAWNE, W ROZUMIENIU ART. 179 UST. 1 USTAWY PRAWO ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH Ustalono, że wykonawca wnoszący odwołanie posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, kwalifikowany możliwością poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, o których mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych – w razie potwierdzenia stawianych zarzutów i uwzględnienia odwołania, Odwołujący miałby szansę na uzyskanie zamówienia w tym postępowaniu. III. OCENA ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W ODWOŁANIU Podniesione w odwołaniu wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółkę Wodno - Ściekową GWDA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie zarzuty nie znalazły potwierdzenia, w związku z czym odwołanie podlega oddaleniu. Na wstępie podkreślenia wymaga uwaga ogólna, iż postępowanie o zamówienie publiczne prowadzone jest według zasad określonych w ogłoszeniu o zamówieniu oraz specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIWZ). Te dokumenty, jako kluczowe w postępowaniu, zakreślają obowiązki wykonawców zamierzających się ubiegać o zamówienie publiczne. W przedmiotowym postępowaniu, Zamawiający dla wykazania warunku w zakresie posiadania uprawnień do wykonywania działalności, niezbędnych dla realizacji zamówienia postawił wymaganie złożenia decyzji administracyjnej dotyczącej zagospodarowania osadów: w rozdziale V pkt 2 ppkt 1 tiret pierwsze SIWZ (w zakresie pakietu 2 i 7), Zamawiający wymag, by wykonawcy biorący udział w postępowaniu, na potwierdzenie spełniania warunku posiadania uprawnień do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli przepisy prawa nakładają obowiązek ich posiadania, wykazali, że posiadają uprawnienia do prowadzenia działalności dla odpadów: - o kodzie 19 08 05 (ustabilizowany osad ściekowy) w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania oraz transportu odpadu, zgodnie z. ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 1.85 poz. 1243 ze zm.), zw. dalej „ustawą o odpadach", - o kodzie 19 01 12 (popioły i żużle) w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania lub zbierania oraz transportu odpadu, zgodnie z ustawą o odpadach. Na potwierdzenie spełniania przedmiotowego warunku (w zakresie ww. pakietów). Wykonawcy zobowiązani byli załączyć do oferty zezwolenie (zezwolenia) na prowadzenie działalności : - dla odpadu o kodzie 19 08 05 (ustabilizowany osad ściekowy) w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania oraz transportu odpadu, zgodnie z ustawą o odpadach, - dla odpadu o kodzie 19 01 12 (popioły i żużle) w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania lub zbierania oraz transportu odpadu, zgodnie z ustawą o odpadach. W rozdziale V pkt 3 ppkt 2 SIWZ Zamawiający zawarł ponadto zastrzeżenie, iż w przypadku Wykonawców, którzy złożą ofertę na pakiety nr 2 i 7 w zakresie odpadu o kodzie 19 08 05, z załączonego zezwolenia musi wynikać prawo do zagospodarowania tym odpadem w łącznej ilości wynikającej z obu pakietów (czyli 20 000 Mg). Ponadto, w rozdziale XV pkt 2 SIWZ oraz w § 1 ust. 2 załącznika nr 4g do SIWZ, w zakresie pakietu nr 7 Zamawiający zastrzegł, iż wyklucza przekazanie odbiorcy osadu ustabilizowanego do odzysku w procesie R-10 sposobami wymienionymi w art. 43 ust. 1 pkt U 2, 3, 4, 5 ustawy o odpadach oraz unieszkodliwieniu D-1 i D-5, precyzując w udzielonych wyjaśnieniach, iż dopuszcza odzysk ww, odpadu metodą R-14 (do rekultywacji biologicznej zamkniętego składowiska lub jego części) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz. U. Nr 49 poz. 356) wydanego na podstawie art. 13 ust. 2a ustawy o odpadach. Wykonawcy, których oferta została w postępowaniu uznana za najkorzystniejszą uczynili zadość wymaganiom stawianym w postępowaniu przez Zamawiającego: zaoferowali zagospodarowanie osadów metodą odzysku R-14, to jest do rekultywacji biologicznej zamkniętego składowiska lub jego części, co odpowiada oczekiwaniom Zamawiającego, w szczególności tym, które wynikają z udzielonego wyjaśnienia treści SIWZ. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii Sp. z o.o. z Wrocławia i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U…….. z Bielawy złożyli również, dla potwierdzenia spełnienia warunku w zakresie posiadania uprawnień do wykonywania działalności, niezbędnych dla realizacji zamówienia decyzję administracyjną z dnia 5 kwietnia 2012 r. nr OŚLiR.6233.2.7.2012, wydaną przez Starostę Pyrzyckiego. Z tej decyzji wynika, iż podmiot której ona dotyczy, posiada m. in., uprawnienie do prowadzenia działalności dla odpadów o kodzie 19 08 05 (ustabilizowany osad ściekowy) w zakresie odzysku odpadu; zgodnie z pkt V przedmiotowej decyzji, okres obowiązywania zezwolenia ustalony został do dnia 30 grudnia 2015 r. Zezwolenie to pozwala na odzysk ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych w ilości 20 000 Mg w skali roku, zaś jako miejsce prowadzenia odzysku, wskazana została działka nr 36/6 obręb Dębiec. Odwołujący podnosząc niespełnienie przez wybranego wykonawcę postawionego warunku udziału w postępowaniu, kieruje zarzuty zmierzające do zakwestionowania wskazanej decyzji, wykazania jej wad prawnych, którego w Jego ocenie dyskwalifikują decyzję, mimo jej istnienia w obrocie prawnym i mimo braku jej zakwestionowania w sposób wyczerpujący przewidziane przez przepisy prawa administracyjnego instrumenty. Odwołujący podał na rozprawie, że nie stwierdzono nieważności tej decyzji; nie podejmował także działań zmierzających do wyeliminowania jej z obrotu. Odwołujący nie kwestionuje przy tym autentyczności tej decyzji; wydania jej przez właściwy organ w granicach posiadanej przez niego kompetencji i we właściwym trybie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż negatywna ocena przez Odwołującego aktu administracyjnego wydanego przez uprawniony organ (Starostę Pyrzyckiego w Pyrzycach), podnoszenie ewentualnych (nie przesądzając o ich zasadności) wad prawnych i niezgodności z ustawą nie skutkuje samo z siebie nieważnością z mocy prawa decyzji. Dla tego rodzaju konstatacji, niezbędne jest wyczerpanie właściwej procedury przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego, w szczególności stwierdzenie nieważności takiej decyzji. Sporna decyzja nie tylko nie stała się przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności, ale sam Odwołujący nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do jej podważenia w sposób właściwy dla procedury administracyjnej, co potwierdził na rozprawie. Krajowa Izba Odwoławcza, a wcześniej Zamawiający, na etapie badania i oceny ofert, nie są podmiotami uprawnionymi do weryfikowania wydanych przez inne, właściwe organy, w granicach ich kompetencji aktów ich działalności, w szczególności aktów administracyjnych jakimi są wydane decyzje administracyjne. Temu celowi służą odpowiednie, opisane w procedurze administracyjnej instrumenty, jak odwołanie od decyzji czy wniosek o stwierdzenie jej nieważności. Dostrzeżenia przy tym wymaga, iż w art. 16 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) wyrażona została zasada trwałości decyzji administracyjnych – zgodnie z tym przepisem „Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym loku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.''. Decyzją ostateczną jest decyzja wydana przez organ drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia odwołania lub decyzja organu pierwszej instancji, w stosunku do której upłynął termin do wniesienia odwołania. Bezspornym jest, że decyzja złożona przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U…….. z Bielawy jest decyzją ostateczną. Zamawiający a także każdy inny podmiot jest związany treścią ww. decyzji, ponieważ do momentu jej uchylenia lub zmiany, podmiotowi wobec którego wydano decyzję przysługują w pełni odpowiednie uprawnienia przyznane na jej mocy. Trafnie dostrzegł Zamawiający, iż decyzja ostateczna oznacza, że sprawa została rozstrzygnięta w definitywny sposób, a ogólna zasada bezpieczeństwa prawnego oraz stabilności decyzji administracyjnych, nie pozostawia jakiejkolwiek dowolności w zakresie „uznawania" uprawnień uzyskanych na podstawie decyzji mających przymiot ostateczności. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych: jak wynika z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2012 r., wydanego w sprawie I OSK 1738/11, „Wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji o przyznaniu uprawnienia może nastąpić jedynie poprzez zastosowanie odpowiednich trybów nadzwyczajnych lub na skutek zastosowania określonych przepisów intertemporalnych. Dopóki jednak decyzja o przyznaniu uprawnienia nie zostanie wyeliminowana, z obrotu w sposób przewidziany prawem będzie ona wywoływać skutek wiążący trwale podmioty i strony zainteresowane ich rozstrzygnięciem". W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 maja 2010 r.,11 SA/Ke 166/10 wskazano natomiast, iż „Decyzje ostateczne obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Wydanie nowej decyzji jest więc jedynym sposobem całkowitego lub częściowego pozbawienia decyzji ostatecznej jej mocy obowiązującej". Podkreślenia wymaga także, iż wbrew stanowisku prezentowanemu przez Odwołującego, w odpowiednich w tym zakresie przepisach procedury administracyjnej brak jest regulacji dotyczących nieważności decyzji z mocy prawa a działanie zmierzające do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego, niezgodnego z przepisami aktu winno odbyć się w stosownej procedurze, zakończonej wydaniem nowej decyzji uchylającej lub zmieniającej treść decyzji dotychczasowej. Bez znaczenia w tych okolicznościach pozostaje argumentacja dotycząca ewentualnych sankcji karnych związanych z wykonywaniem czynności dotyczących spornych osadów. Także dalsza argumentacja odwołania, wskazująca na niemożność wykonywania przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……… U………. z Bielawy usługi zgodnie z wymaganiami stawianymi przez Zamawiającego, a to z uwagi na niedopuszczalność wykonywania odzysku osadów założona metodą w okresie zimowym nie mogła być brana pod uwagę. Bezspornie, Zamawiający w przedmiotowym postępowaniu dopuścił wykonywanie odzysku osadu ustabilizowanego metodą R-14 (do rekultywacji biologicznej zamkniętego składowiska lub jego części) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz. U. Nr 49 poz. 356). Powyższe oznacza, że Zamawiający dopuszczając świadczenie usługi z zastosowaniem wskazanej metody musiał liczyć się z konsekwencjami stosowania tej metody, w tym z koniecznością uwzględnienia w procesie świadczenia usługi szczególnych warunków, w tym atmosferycznych, jakie mogą wiązać się ze stosowaniem tej konkretnej, dopuszczonej przez siebie metody. Odmienne traktowanie tej kwestii, w tym przyjęcie tezy, że w związku z niemożnością sezonowego, wymuszonego warunkami atmosferycznymi (okresem zimowym, zamarzaniem gruntu) ograniczenia pełnego odzysku odpadów, niemożliwe jest świadczenie usługi, stanowiłoby z jednej strony o nieracjonalności działania Zamawiającego, z drugiej zaś skutkowało następczą, po ustaleniu treści SIWZ (również w następstwie wyjaśnienia jej treści) zmianą warunków postępowania. Powyższe nie zasługiwałoby na akceptację: jeśli Zamawiający dopuścił bez żadnych ograniczeń stosowanie metody odzysku osadów R-14, to tym samym nie sposób takich ograniczeń (czy jak ma to miejsce na gruncie argumentacji odwołania – niedopuszczalności wykonywania odzysku osadów) upatrywać na obecnym etapie. Byłoby to bowiem równoznaczne ze zmianą warunków udziału w postępowaniu, po ich definitywnym zakomunikowaniu w postępowaniu jego uczestnikom, oraz złożeniu przez wykonawców ofert. Tym samym, zaakceptowana przez Zamawiającego metoda, w tym udokumentowanie przez wykonawcę uprawnienia do wykonywania odzysku z jej zastosowaniem na podstawie decyzji administracyjnej wydanej przez właściwy organ na obecnym etapie nie może być podważane. Z tych samych względów nie może być uznany postulat stawiany w odwołaniu, zgodnie z którym wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……… U……….. z Bielawy powinni złożyć wydaną na podstawie art. 54. ust. 1 ustawy o odpadach zgodę na zamknięcie składowiska, w której określany jest zgodnie z art. 54 ust. 7 ustawy, w tym harmonogram działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów. Tego rodzaju wymagania nie zostały postawione w postępowaniu, zatem nie sposób oczekiwać na obecnym etapie złożenia dokumentów, których Zamawiający wcale nie wymagał. Nie potwierdził się także zarzut wskazujący na niemożność wykonywania przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A……… U…….. z Bielawy odzysku osadów na podstawie spornej decyzji, a to z uwagi na ograniczenie ilościowe w niej przewidziane, dotyczące możliwości zagospodarowania do rekultywacji 20 000 Mg osadów. Istotnie, w rozdziale V pki 3 ppkt 2 SIWZ Zamawiający zawarł zastrzeżenie, zgodnie z którym na potwierdzenie spełniania warunku udziału w postępowaniu dotyczącego posiadania uprawnień do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli przepisy prawa nakładają obowiązek ich posiadania (w zakresie pakietu 2 i 7), Wykonawcy zobowiązani są załączyć do oferty zezwolenie (zezwolenia) na prowadzenie działalności: dla odpadu o kodzie 19 08 05 (ustabilizowany osad ściekowy) w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania oraz transportu odpadu, zgodnie z ustawą o odpadach, dla odpadu o kodzie 19 01 12 (popioły i żużle) w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania lub zbierania oraz transportu odpadu, zgodnie z ustawą o odpadach, przy czym w przypadku wykonawców, którzy złożą ofertę na pakiety nr 2 i 7 w zakresie odpadu o kodzie 19 08 05, z załączonego(ych) zezwolenia(ń) musi wynikać prawo do zagospodarowania tym odpadem w łącznej ilości wynikającej z obu pakietów (czyli 20 000 Mg). Ze złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U………. z Bielawy decyzji wynika, iż wykonawca posiada zezwolenie na odzysk odpadów o kodzie 19 08 05 w ilości 20 000 Mg w skali roku oraz 39 066 Mg w okresie obowiązywania zezwolenia, a zatem posiada prawo do zagospodarowania przedmiotowym odpadem w ilości wynikającej z sumy pakietów nr 2 i 7. Zamawiający wykazał przy tym, że przewidywana ilość przedmiotowego odpadu jaką Zamawiający zamierza przekazać Wykonawcy, w okresie obowiązywania umowy, wynosi dla pakietu nr 2: 14 000 Mg, zaś dla pakietu nr 7: 6 000 Mg, co determinuje wniosek, iż wykonawca wykazał spełnienie postawionego warunku w sposób czyniący zadość wymaganiom opisanym w SIWZ. Reasumując, podniesione przez Odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Spółkę Wodno - Ściekową GWDA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pile oraz TRANS-KRUSZ EKO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Pszczynie wobec czynności Zamawiającego w odniesieniu do oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Vultur Zakład Ekoinżynierii spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu i Usługi Ekologiczne EKOSAD A…….. U………. z Bielawy zarzuty, nie znalazły potwierdzenia. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1) i 2) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.U. Nr 41 poz. 238). Uwzględniono uzasadnione koszty Zamawiającego, na które składają się koszty dojazdu pełnomocnika na rozprawę, jego noclegu oraz wynagrodzenia w kwocie określonej wspomnianym rozporządzeniem, tj. 3.600 zł, udokumentowane rachunkiem; nie znaleziono podstaw do uwzględnienia kosztów dojazdu taksówką do siedziby Krajowej Izby Odwoławczej – w powyższym zakresie nie złożono rachunku, wbrew wymaganiu stawianemu przepisami rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania. Skład orzekający