KIO 2415/13

Sygn. akt: KIO 2415/13 WYROK z dnia 30 października 2013 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Rakowska Protokolant: Cyprian Świś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2013 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 14 października 2013 r. przez wykonawcę MEDIX sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, ul. Kokoryczki 18, 04-191 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w Warszawie, ul. Krasińskiego 54/56, 01-755 Warszawa, przy udziale wykonawcy MAR – MED Medical sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, Al. Lotników 32/46, 02-668 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 2415/13 po stronie zamawiającego, orzeka: 1.oddala odwołanie 2.kosztami postępowania obciąża wykonawcę MEDIX sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, ul. Kokoryczki 18, 04-191 Warszawa i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę MEDIX sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, ul. Kokoryczki 18, 04-191 Warszawa tytułem wpisu od odwołania 2.2. zasądza od wykonawcy MEDIX sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, ul. Kokoryczki 18, 04-191 Warszawa na rzecz Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie, ul. Krasińskiego 54/56, 01-755 Warszawa kwotę 3 598 zł 98 gr (słownie: trzy tysiące pięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2010 r. 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ………………………… Sygn. akt: KIO 2415/13 U z a s a d n i e n i e Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w Warszawie, zwany dalej „zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tj.: Dz. U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, prowadzi, w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia na „Dostawę cyfrowego aparatu rentgenowskiego oraz jego zainstalowanie w miejscu wskazanym przez Zamawiającego, uruchomienie i przeszkolenie personelu w stopniu zapewniającym jego właściwą eksploatacją i użytkowanie”. Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 16 sierpnia 2013 r., nr 2013/S 175-301621. W dniu 4 października 2013 r. (pismem z tej samej daty) zamawiający poinformował wykonawcę MEDIX Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, zwanego dalej „odwołującym”, o wyborze oferty wykonawcy Mar – Med MEDICAL Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie, zwanego dalej „wykonawcą Mar – Med”, jako najkorzystniejszej. W dniu 14 października 2013 r. (pismem z tej samej daty) odwołujący wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej (wpływ pisma do zamawiającego w dniu 14 października 2013 r.), podnosząc iż dokonana przez zamawiającego czynność wyboru oferty implikuje udzielenie zamówienia wykonawcy wybranemu niezgodnie z przepisami ustawy, zarzucając zamawiającemu naruszenie: art. 7 ust. 3, art. 24 ust. 2 pkt 3, art. 89 ust. 1 pkt 2 i pkt 5, art. 26 ust. 3 i ust. 4 ustawy Pzp oraz § 8 pkt 1.3 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz. U. z dnia 5 października 2006 r.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie warunków bezpiecznej pracy”. Jednocześnie odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie zamawiającemu unieważnienie dokonanej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w postępowaniu oraz ponowną ocenę ofert z uwzględnieniem zarzutów podniesionych w odwołaniu. W uzasadnieniu odwołania odwołujący wskazał m.in., iż: Odnośnie zarzutu 1 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 5, gdyż blat oferowanego urządzenia nie ma kształtu prostokąta. Na zdjęciu zaoferowanego urządzenia widać zaokrąglenie blatu na jednym z jego krańców co dowodzi tego, że do obliczenia powierzchni zaoferowanego blatu nie ma zastosowania wzór na obliczanie pola prostokąta. W związku z powyższym odwołujący neguje zadeklarowaną przez tego wykonawcę wartość powierzchni oferowanego blatu, a tym samym punktową ocenę tego parametru dokonaną przez Zamawiającego. Odnośnie zarzutu 2 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 7. Zgodnie z danymi zawartymi w ofercie wykonawcy Mar - Med odległość pomiędzy blatem a podłogą przy detektorze zlokalizowanym pod blatem wynosi nie mniej niż 50,5 cm (39 cm +11,5 cm). Z uwagi na konstrukcję aparatu OPERA SWING i warunki lokalowe wątpliwym jest uznanie innej pozycji aparatu jako diagnostycznej, dla minimalnego oddalenia blatu ścianki od podłogi. Powyższe wskazuje na uzasadnioną wątpliwość nie tylko co do zasadności przyznania temu wykonawcy maksymalnej ilości punktów w zakresie tego parametru, ale wręcz dowodzi niespełnienia przez ofertę wykonawcy Mar – Med granicznego wymogu zamawiającego „Najniższe położenie blatu ścianki od podłogi (blat w pozycji poziomej) max. 50 (cm) (pozycja diagnostyczna)”. Odnośnie zarzutu 3 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 9 i odpowiedzi na pytanie nr 39 z dnia 6 września 2013 r., gdyż – wbrew deklaracji tego wykonawcy zawartej na stronie 20 i jej potwierdzeniem ze strony 88 złożonej oferty - w przedmiotowym aparacie w czasie regulacji wysokości blatu wykonuje on również ruch w kierunku prostopadłym do wymaganego (zgodnie z poniższą ilustracją). Wysuwanie się blatu stołu również w kierunku równoległym do podłogi w trakcie ruchu w górę stwarza zagrożenie kolizją chociażby z elementami służącymi do transportu pacjenta, zaś możliwość zaoferowania takiego rozwiązania Zamawiający jednoznacznie wykluczył w przytoczonej odpowiedzi na pytanie. Odnośnie zarzutu 4 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 31 i odpowiedzi na pytanie wykonawcy nr 1 z dnia 12 września 2013 r. Zamawiający wymagał bowiem dostawy podnóżka z płynną regulacją położenia na całej długości blatu i dopuścił zaoferowanie podnóżka montowanego na krańcach blatu stołu w więcej niż jednej pozycji. Nie dopuszczał przy tym zaoferowania podnóżka montowanego jedynie na jednym krańcu blatu stołu a takie właśnie rozwiązanie, nie spełniające wymagań SIWZ zostało zaoferowane przez wykonawcę Mar – Med., co jednoznacznie wynika z opisu i zdjęć zawartych w załączonych do oferty wykonawcy materiałach informacyjnych. (str. 78 - zdjęcia wskazują na możliwość instalacji podnóżka w dwóch pozycjach, jednak obie te pozycje dotyczą jednego i tego samego krańca blatu). Odnośnie zarzutu 5 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 36 i odpowiedzi na pytanie wykonawcy nr 16 z dnia 6 września 2013 r. Warunki lokalowe zamawiającego, a w szczególności rozmieszczenie drzwi w gabinecie oraz konstrukcja zaoferowanego przez wykonawcę Mar - Med urządzenia, uniemożliwiają wykonywanie opisanych w pkt 36 załącznika nr 2 badań zgodnie z obowiązującym prawem, co zresztą sam wykonawca potwierdza. Zgodnie bowiem z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz. U. nr 180 poz. 1325, par 8 ust. 1 pkt 3) „Aparaty rentgenowskie instaluje się tak, aby: wiązka promieniowania pierwotnego nie była kierowana w stronę sterowni i drzwi”. Tak więc punktowana przez zamawiającego funkcjonalność wymaga - w przypadku użycia zaoferowanego przez tego wykonawcę urządzenia - skierowania wiązki pierwotnej promieniowania w stronę drzwi, co stanowi naruszenie obowiązujących przepisów prawa. Zaoferowanie parawanu nie czyni zadość wymaganiom ustawodawcy, który nie przewidział w tym zakresie żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do aparatu RTG stanowiącego przedmiot zamówienia. Przyznanie punktów za funkcjonalność, z której zamawiający nie będzie mógł skorzystać w praktyce klinicznej z uwagi na przepisy obowiązującego prawa, stoi w całkowitej sprzeczności z wymogami uszczegółowionymi przez zamawiającego w trakcie trwania postępowania jak i z określeniem przedmiotu zamówienia. Odnośnie zarzutu 6 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 38, gdyż załączone do oferty zdjęcia (str. 71) - zaprzeczają złożonej przez niego deklaracji. W żadnym z przypadków prezentowanych na zdjęciach pacjent nie opiera się bezpośrednio o detektor DRF. Wskazał na różnicę w funkcjonalnościach wykonywania zdjęć pacjenta opartego bezpośrednio o detektor DRF i pacjenta opartego o panel zawierający detektor. Zgodnie chociażby z danymi zawartymi na stronach 89 i 91 oferty wykonawcy panel z detektorem i detektor są opisywane jako dwa rozróżnialnie odmienne zespoły funkcyjne. Niedopuszczalnym jest deklarowanie bezpośredniego oparcia pacjenta o detektor, gdy w rzeczywistości pacjent opiera się o płytę przednią panelu, a od detektora dzieli go chociażby kratka przeciwrozproszeniowa, komora systemu AEC oraz odległość konieczna do instalacji tych elementów. Żaden z zaoferowanych w postępowaniu aparatów nie posiada dostępnej na rynku funkcjonalności pozwalającej na wyjęcie detektora DRF z panelu i wykonywanie badań pacjenta bezpośrednio opartego o detektor. Wykonawca Mar – Med złożył więc nieprawdziwe informacje, nieznajdujące potwierdzenia w załączonych do oferty materiałach informacyjnych i skutkujące nieuzasadnionym przyznaniem punktów. Odnośnie zarzutu 7 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 71 i odpowiedzi na pytanie wykonawcy nr 33 z dnia 6 września 2013 r. Załączone do oferty wykonawcy Mar - Med materiały informacyjne nie tylko nie potwierdzają spełnienia przez oferowany aparat ww. parametru, lecz wręcz świadczą o jego niespełnianiu. Stanowi to ewidentną niezgodność z wymogami zamawiającego, co skutkuje brakiem możliwości uznania zgodnie z przepisami ustawy oferty wykonawcy za najkorzystniejszą złożoną w postępowaniu. Odnośnie zarzutu 8 odwołujący podniósł, iż oferta wykonawcy Mar – Med nie spełnia wymogu zamawiającego określonego w załączniku nr 2 pkt 10 i odpowiedzi na pytanie wykonawcy nr 21 z dnia 6 września 2013 r. Deklarowany parametr de facto nie został potwierdzony w materiałach informacyjnych - co było obowiązkiem oferentów zgodnie z pkt. IX 2. a. SIWZ – wykonawca Mar - Med nie potwierdził spełniania wymagań SIWZ. Zamawiający miał więc obowiązek skorzystać w takim wypadku z art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, gdyż oferta tego wykonawcy nie odpowiada treści określonej w SIWZ więc winna podlegać odrzuceniu. W dniu 14 października 2013 r. zamawiający wezwał wykonawców do przystąpienia do postępowania odwoławczego toczącego się w wyniku wniesienia odwołania, przekazując jednocześnie kopię odwołania. W dniu 17 października 2013 r. (pismem z tej samej daty) wykonawca Mar - Med przystąpił do postępowania odwoławczego, po stronie zamawiającego, przekazując kopie przystąpienia odwołującemu i zamawiającemu. Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, treść ogłoszenia o zamówieniu, treść SIWZ, złożone oferty, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska Stron oraz Przystępującego złożone podczas rozprawy, skład orzekający Izby zważył co następuje: Izba nie znalazła podstaw do odrzucenia odwołania w związku z tym, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek negatywnych, uniemożliwiających merytoryczne rozpoznanie odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, jak również stwierdziła, że wypełniono przesłanki istnienia interesu odwołującego w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Mając na uwadze powyższe skład orzekający Izby merytorycznie rozpoznał złożone odwołanie, uznając iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut 1 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 5 załącznika nr 2, tj. wymiaru blatu, potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 5 podał wymagany parametr urządzenia „wymiary blatu min. 210 x 65 [cm x cm]”. Parametr ten był parametrem ocenianym (wartość powierzchni max. – 10 pkt; wartość graniczna – 0 pkt; pozostałe proporcjonalnie). Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. 240 x 65 cm = 15 600 cm²”. Do oferty załączył „Materiał informacyjny producenta – Zdalnie sterowany „SYSTEM OPERA” – SWING”, w którym zawarto następujące informacje (str. 88 oferty) „wymiary blatu: długość x szerokość x grubość 240 x 65 x 5,5 cm”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż blat ten nie ma kształtu prostokąta, a tym samym do obliczenia jego powierzchni nie ma zastosowania wzór na obliczenie pola prostokąta. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Bezspornym jest, iż blat zaoferowanego przez wykonawcę Mar – Med urządzenia nie ma kształtu prostokąta. Jego powierzchnię – co przyznał wykonawca – obliczył na podstawie danych zawartych w treści materiałów informacyjnych producenta – wymiarów blatu oferowanego urządzenia, tj. „wymiary blatu: długość x szerokość x grubość 240 x 65 x 5,5 cm”. Tym samym nie można mu przypisać złożenia nieprawdziwych informacji, w tym świadomego wprowadzenia zamawiającego w błąd. Powierzchnia blatu została bowiem wyliczona na podstawie danych zawartych w materiałach informacyjnych producenta i według wzoru podanego w SIWZ. Powierzchnia blatu jest faktycznie nieco mniejsza niż podana przez wykonawcę w treści złożonej przez niego oferty. Prawidłowa powierzchnia blatu została podana przez producenta w treści pisma złożonego przez przystępującego na rozprawie objętego tajemnicą przedsiębiorstwa i powierzchnia ta różni się od tej, która została podana przez wykonawcę Mra – Med. Niemniej jednak różnica ta jest niewielka i nie powoduje zmiany punktacji oferty przystępującego. Oferta ta jest więc nadal ofertą najkorzystniejszą w rankingu ofert. Powyższe nie ma więc wpływu na wynik tego postępowania. Zarzut 2 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 7 załącznika nr 2, tj. najniższego położenia blatu ścianki od podłogi, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 7 podał wymagany parametr urządzenia „najniższe położenie blatu ścianki od podłogi (blat w pozycji poziomej) max. 50 [cm] (pozycja diagnostyczna)”. Parametr ten był parametrem ocenianym (wartość min. – 10 pkt; wartość graniczna – 0 pkt; pozostałe proporcjonalnie). Zamawiający pismem z dnia 6 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 19 „Czy należy rozumieć, że pozycja diagnostyczna oznacza pozycję aparatu, w której pacjent ułożony na blacie ścianki i możliwe jest wykonanie badania tak ułożonego pacjenta z zachowaniem co najmniej wymaganej długości obszaru badania (200 cm) i wymaganej szerokości detektora (43 cm +/- 5%)?” podał „Tak”. Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. 45 cm i zgodnie z opisem parametru i z odpowiedzią Zamawiającego”. Do oferty załączył „Materiał informacyjny producenta – Zdalnie sterowany „SYSTEM OPERA” – SWING”, w którym zawarto następujące informacje (str. 88 oferty) dotyczące blatu stołu „płynne regulowane oddalenie blatu od podłogi w pełnym zakresie od 45 cm do 110 cm (wszystkie pozycje są diagnostyczne)”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż jego potwierdzenie pozostaje w sprzeczności z informacjami zawartymi na stronie 89 materiałów informacyjnych producenta. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Potwierdzeniem spełnienia tego wymogu jest niewątpliwie materiał informacyjny producenta oferowanego urządzenia, w którym jednoznacznie jako najniższe poziome położenie blatu stołu od podłogi wskazano właśnie 45 cm. Okoliczność tę potwierdził także przystępujący w złożonym piśmie procesowym, do którego załączył oświadczenie producenta tego urządzenia dotyczące potwierdzenia spełniania i tego wymogu. Tymczasem odwołujący dokonał wyliczeń na podstawie informacji dotyczących oddalenia od podłogi powierzchni panelu a nie samego detektora. Tym samym zarzut ten nie potwierdził się. Zarzut 3 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 9 załącznika nr 2, tj. wysokość blatu stołu płynnie regulowana pomiędzy krańcowymi pozycjami, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 9 podał wymagany parametr urządzenia „wysokość blatu stołu płynnie regulowana pomiędzy krańcowymi pozycjami”. Zamawiający pismem z dnia 6 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 39 „Czy płynna regulacja wysokości blatu ma się odbywać wzdłuż linii prostopadłej do podłogi (regulacja wysokości tylko w kierunku góra-dół), co pozwoli na uniknięcie kolizji z elementami wyposażenia gabinetu i elementami służącymi do transportu pacjenta?” podał „Tak”. Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. Zgodnie z opisem parametru i z odpowiedzią Zamawiającego”. Do oferty załączył „Materiał informacyjny producenta – Zdalnie sterowany „SYSTEM OPERA” – SWING”, w którym zawarto następujące informacje (str. 88 oferty) dotyczące blatu stołu „płynne regulowane oddalenie blatu od podłogi w pełnym zakresie od 45 cm do 110 cm (wszystkie pozycje są diagnostyczne)”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż regulacja wysokości blatu w zaoferowanym przez wykonawcę aparacie nie odbywa się wzdłuż linii prostopadłej do podłogi, co oznacza, iż wykonawca złożył w tym zakresie nieprawdziwe informacje. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Bezspornym jest, iż regulacja wysokości blatu odbywać się miała i odbywa się wzdłuż linii prostopadłej do podłogi czyli w kierunku góra – dół. I wymóg takiej właśnie regulacji blatu zamawiający postawił. Niemniej jednak poprzez tak postawiony wymóg, jak i udzieloną odpowiedź zamawiający nie wykluczył aby blat stołu podczas podnoszenia lub opuszczania nie wykonywał żadnego innego nawet drobnego ruchu, w tym ruchu w kierunku poziomym, a więc równoległym do podłogi. Zamawiający nie postawiał bowiem wymogu wykluczającego ruch poziomy. Także podnoszona przez odwołującego ergonomia jest obojętna z punktu widzenia postanowień SIWZ. Dlatego też Izba uznała, iż zarzut ten nie potwierdził się. Urządzenie zaoferowane przez wykonawcę Mar – Med spełnia bowiem wymogi zamawiającego, a wykonawca w kwestionowanym zakresie nie złożył nieprawdziwych informacji. Zarzut 4 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 31 załącznika nr 2, tj. podnóżka, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 31 podał wymagany parametr urządzenia „Akcesoria – podnóżek, z możliwością montażu na blacie i demontażu (płynna regulacja położenia na całej długości blatu), 1 szt.; Minimalna odległość zainstalowanego podnóżka od podłogi przy pionowym ustawieniu blatu max. 10 cm.””. Zamawiający pismem z dnia 6 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 6, podał „Zamawiający dopuszcza montowanie podnóżka na krańcach blatu stołu, np. w trzech pozycjach”. Zamawiający pismem z dnia 12 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 1, czy „Przez użycie skrótu „np.” rozumiemy, że Zamawiający dopuszcza montowanie podnóżka w krańcu blatu stołu w mniejszej i w większej ilości pozycji od wymienionej?” podał „Sformułowanie np. ... w ... pozycjach: jest rozumiane jako więcej niż w jednej. Warunek ten zostanie spełniony dla regulacji skokowej lub płynnej”. Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. 1 szt. podnóżka zgodnego z pytaniami i z odpowiedziami Zamawiającego. Minimalna odległość podnóżka od podłogi 10 cm przy pionowym ustawieniu blatu”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż załączone do oferty materiały informacyjne producenta nie potwierdzają spełnienia tego wymogu. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Niewątpliwym jest, iż zamawiający ani w treści SIWZ, ani też w odpowiedziach udzielonych na pytania wykonawców nie odnosił się do montowania podnóżka w krańcu. Tym samym dopuścił montowanie podnóżka w krańcu blatu stołu w mniejszej i w większej ilości pozycji od wymienionej w postawionym wymogu. Tak więc wykonawca mógł zaoferować urządzenie z takim rozwiązaniem jak uczynił to zamawiający. Istotnym dla zamawiającego było jedynie aby podnóżek był montowany w więcej niż jednej pozycji. I taki wymóg oferowane przez wykonawcę Mar – Med urządzenie spełnia. Tym samym Izba uznała, iż zarzut ten nie potwierdził się. Zarzut 5 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 36 załącznika nr 2, tj. wykonywania badań rtg poziomo leżącego na blacie stołu pacjenta boczną wiązką promieniowania rtg, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 31 podał wymagany parametr urządzenia „wykonywania badań rtg poziomo leżącego na blacie stołu pacjent boczną (równoległa do blatu) wiązką promieniowania rtg ”. Parametr ten był parametrem ocenianym (TAK – 20 pkt; NIE – 0 pkt). Zamawiający pismem z dnia 6 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 16, „Czy należy rozumieć, że opisane w punktach 36-40 Załącznika nr 2 do SIWZ dodatkowo punktowane możliwości aparatu RTG powinny uwzględniać warunki lokalowe Pracowni RTG tj. jeśli zostały zaoferowane powinny być możliwe do wykonania w warunkach lokalowych Zamawiającego zgodnie z obowiązującym prawem?” podał „TAK”. Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. Zgodnie z opisem parametru i z odpowiedziami Zamawiającego. Dostarczony zostanie ruchomy parawan Pb by spełnić obowiązujące przepisy ochrony rtg”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż warunki lokalowe zamawiającego uniemożliwiają wykonywanie opisanych w punkcie 36 załącznika nr 2 badań zgodnie z obowiązującym prawem. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Niewątpliwym jest, iż punktacja za spełnienie tego wymogu dotyczyła możliwości wykonania badania i taką możliwość zaoferowane przez wykonawcę Mar – Med urządzenie faktycznie posiada, rozszerzając tym samym jego możliwości diagnostyczne. Natomiast parawan – jak zgodnie podnieśli zamawiający i przystępujący – stanowi jedynie dodatkowe zabezpieczenie. Nie był on wymagany w treści SIWZ. Takie zabezpieczenia (jak parawan) znajdują się w pomieszczeniach diagnostycznych. W przypadku jego zastosowania jako dodatkowej osłony całkowicie wyeliminowane zostaje promieniowanie resztkowe, do którego to odwołuje się odwołujący. Natomiast w tym stanie faktycznym istnieje możliwość takiego posadowienia urządzenia kiedy to wiązka promieniowania nie będzie skierowana na parawan, ale będzie równoległa do stołu i padać będzie na panel detektora. Tym samym brak jest podstaw do kwestionowania spełnienia tego wymogu. Zarzut 6 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 38 załącznika nr 2, tj. wykonywania badań rtg stojącego pacjenta opartego bezpośrednio o detektor DRF ustawiony przed i z boku blatu stołu, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 36 podał wymagany parametr urządzenia „wykonywanie badań rtg stojącego pacjenta opartego bezpośrednio o detektor DRF ustawiony przed i z boku blatu stołu”. Parametr ten był parametrem ocenianym (TAK – 20 pkt; NIE – 0 pkt). Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. Zgodnie z opisem parametru i z odpowiedziami Zamawiającego”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż załączone materiały informacyjne nie potwierdzają spełnienia tego wymogu. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Niewątpliwym jest więc, iż przedmiotem tego zamówienia był detektor zabudowany, cyfrowy, zintegrowany w ściance zdalnie sterowanej, a więc na stałe związany ze stołem diagnostycznym czyli znajdującym się w obudowie stanowiącej panel wyposażony we wszystkie akcesoria usytuowane przed i za detektorem. Spełnienie tego wymogu potwierdził także producenta urządzenia w oświadczeniu załączonym do pisma procesowego przystępującego objętego tajemnicą przedsiębiorstwa. Tym samym brak jest podstaw do kwestionowania tego wymogu. Zarzut 7 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 71 załącznika nr 2, tj. zakresu obrotu kolimatora, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 71 podał wymagany parametr urządzenia „Zakres obrotu kolimatora min. + 45º do - 45º, z możliwością unieruchomienia w pozycji 0º”. Zamawiający pismem z dnia 6 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 33, „Czy wymagany przez Zamawiającego zakres obrotu kolimatora powinien umożliwiać dopasowanie (ograniczenie) pola promieniowania do wymiaru i ułożenia badanej struktury anatomicznej niezależnie od położenia lampy RTG?” podał „TAK”. Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. +/- 45º i zgodnie z opisem parametru i z odpowiedziami Zamawiającego”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż załączone materiały informacyjne nie potwierdzają spełnienia tego wymogu. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Potwierdzeniem powyższego jest poza oświadczeniem wykonawcy także informacja pochodząca z materiałów producenta zawarta na str. 90 oferty wykonawcy Mar – Med („Kolimator prostokątnej wiązki rtg – obrót wokół osi pionowej +/- 45º (ze stopem w pozycji 0º”). Spełnienie tego wymogu potwierdził także producent urządzenia w złożonym oświadczeniu załączonym do pisma przystępującego stanowiącego tajemnicę przedsiębiorstwa. Dlatego też Izba uznała, iż zarzut ten nie potwierdził się. Zarzut 8 dotyczący nie spełnienia wymogu z pkt 10 załącznika nr 2, tj. długości obszaru badania przy użyciu detektora zabudowanego, nie potwierdził się. Izba ustaliła, iż zamawiający w załączniku nr 2 do SIWZ „Parametry techniczno – użytkowe aparatu rentgenowskiego (RTG)” pkt 10 podał wymagany parametr urządzenia „Długość obszaru badania przy użyciu detektora zabudowanego (pokrycia pacjenta całego leżącego na blacie wiązką promieniowania i polem detektora) niezależnie od pozycji blatu (np. pozioma, pionowa) min. 200 cm.”. Parametr ten był parametrem ocenianym (Wartość max. – 10 pkt; Wartość graniczna – 0 pkt; pozostałe proporcjonalnie). Zamawiający pismem z dnia 6 września 2013 r., odpowiadając na pytanie nr 21, „Zamawiający wymaga aby długość obszaru badania (pokrycia pacjenta całego leżącego na blacie wiązką promieniowania i polem detektora) niezależnie od pozycji blatu wynosiła min 200 cm. Czy należy rozumieć, że Zamawiający wymaga aby zadeklarowana długość badania była osiągana w każdej wysokości, którą może przyjmować blat? Podane ogólnie pozycje pozioma i pionowa wydają się być jedynie przykładowymi i nie zapewniają pełnej funkcjonalności urządzenia?” podał „TAK”. Wykonawca Mar – Med. w złożonej ofercie w części tabeli dotyczącej tego parametru podał „Tak. 208 cm = (165 + 43) cm. Zgodnie z opisem parametru i z odpowiedzią Zamawiającego. 165 cm = ruch detektora DRF; 43 cm = wymiar powierzchni roboczej detektora”. Do oferty załączył „Materiał informacyjny producenta – Zdalnie sterowany „SYSTEM OPERA” – SWING”, w którym zawarto następujące informacje (str. 88 oferty) „poprzeczny/wzdłużny zakres badania pacjenta promieniem centralnym prostopadłym do blatu, bez jego przemieszczenia (...) 208 cm = (165 cm + 43) cm”. Odwołujący zakwestionował powyższy wymóg, podnosząc m.in., iż zakwestionował spełnienie tego parametru. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Potwierdzeniem spełnienia tego wymogu jest niewątpliwie poza oświadczeniem wykonawcy Mar – Med także informacja zawarta na stronie 88 materiałów producenta, na której jednoznacznie wskazano ruch wzdłużny dla pokrycia pacjenta wiązką promieniowania na 208 cm. Powyższe potwierdził także producent oferowanego urządzenia. Tym samym wszelkie argumenty podnoszone przez odwołującego są jedynie jego dywagacjami nie znajdującymi odzwierciedlenia w materiałach postępowania, w tym materiałach pochodzących od producenta. Tym samym Izba uznała, iż zarzut ten nie potwierdził się. Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono, jak w sentencji. Izba w poczet materiału dowodowego zaliczyła dokumentację przedmiotowego postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (tj.: Dz. U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759 z późn. zm.), tj. stosownie do wyniku postępowania, uwzględniając koszty wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego w wysokości 3 598 zł 98 gr (słownie: trzy tysiące pięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy), na podstawie faktury złożonej do akt sprawy. Przewodniczący: …………………………