KIO 2092/17

Sygn. akt: KIO 2092/17 WYROK z dnia 20 października 2017 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Aleksandra Patyk Anna Packo Irmina Pawlik Protokolant: Mateusz Zientak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 października 2017 r. przez wykonawcę S. Sp. z o.o. z siedzibą w T., w postępowaniu prowadzonym przez Resortowe Centrum Zarządzania Sieciami i Usługami Teleinformatycznymi w W., przy udziale wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2092/17 po stronie Zamawiającego, orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciąża Odwołującego – wykonawcę S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego – wykonawcę S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Odwołującego – wykonawcy S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na rzecz Przystępującego – wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: …………………………….. Członkowie: …………………………….. …………………………….. Sygn. akt: KIO 2092/17 U z a s a d n i e n i e Zamawiający – Resortowe Centrum Zarządzania Sieciami i Usługami Teleinformatycznymi w W. [dalej „Zamawiający”] prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na dostawę stacji roboczych i graficznych (znak postępowania: 17/4/44/17) z podziałem na 4 części. W dniu 6 października 2017 r. wykonawca S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. [dalej „Odwołujący”] wniósł odwołanie w zakresie części 2 postępowania, tj. dostawy stacji roboczych SDM II zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 7 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) [dalej „ustawa Pzp”] poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, w sytuacji gdy ta oferta jest w pełni zgodna z treścią SIWZ oraz zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W., w sytuacji gdy oferta ta jest sprzeczna z treścią SIWZ; 2. art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasady uczciwej konkurencji i równego taktowania wykonawców z uwagi na dokonanie badania sprzętu jedynie wybranych przez Zamawiającego wykonawców, w sytuacji gdy sam Zamawiający ocenił, że nie jest w stanie w inny sposób ocenić zgodności zaoferowanego sprzętu z treścią SIWZ. Mając na uwadze powyższe Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w części 2 postępowania; 2. powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego oraz przeprowadzeniem testów sprzętu wszystkich wykonawców; 3. dokonania odrzucenia oferty wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w części 2 postępowania. Odwołujący wskazał, że posiada interes do wniesienia odwołania, gdyż w wyniku zarzucanych działań i zaniechań Zamawiającego interes Odwołującego w uzyskaniu zamówienia może ponieść szkodę. Gdyby Zamawiający działał zgodnie z przepisami ustawy Pzp i należycie zbadałby oraz ocenił wszystkie oferty w postępowaniu, to nie dokonałby odrzucenia oferty Odwołującego z postępowania. Poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, Zamawiający doprowadził zatem do sytuacji, w której Odwołujący utracił szansę na uzyskanie zamówienia w części 2 postępowania oraz na osiągnięcie zysku. Powyższe stanowiło wystarczającą przesłankę do skorzystania przez Odwołującego ze środków ochrony prawnej przewidzianych w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Jednocześnie interes w uzyskaniu danego zamówienia Odwołujący upatrywał w unieważnieniu postępowania w części 2, jeśli Izba uwzględniłaby tylko zarzuty odwołania skierowanie przeciwko wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Przywołał w ww. zakresie wyrok TSUE z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie Puligienica Facility Esco SpA (PFE) przeciwko Airgest SpA C-689/13. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez niezasadne odrzucenie oferty Odwołującego: - w ocenie Odwołującego wbrew twierdzeniom Zamawiającego zaoferowana stacja robocza pozwalała bez przeszkód na montaż 2 szt. Dysków (M.2. lub SATA). Jednocześnie mimo jasno opisanego wymagania Zamawiający po otwarciu ofert dąży do zmiany tych zapisów uzasadniając decyzję o odrzuceniu tak jakby postawił wymagania o konieczności zapewnienia dedykowanych mocowań oraz ich śrub, co jednak w żadnej mierze nie wynika z postanowień SIWZ. Odwołujący bezsprzecznie zaoferował stację roboczą, która umożliwia montaż 2 szt. Dysków (M.2. lub SATA). Zamawiający w żaden sposób nie opisał w informacji o odrzuceniu oferty Odwołującego, dlaczego montaż dysku jest niemożliwy. Odniesienie się przez Zamawiającego do zapisów co do Ergonomii w żaden sposób nie uzasadnia odrzucenia oferty Odwołującego, ponieważ w żadnym z zapisów SIWZ Zamawiający nie zawarł obowiązku dostarczenia śrub dostosowanych do zaleceń wszystkich możliwych producentów dysków na świecie. Jednocześnie wskazał, że w odniesieniu do dysków 2,5 cala zalecanych do stosowania w zaoferowanej stacji roboczej, w komplecie z dyskiem dostarczana są śruby montażowe, które mogą być wykorzystywane do montażu dysku, lecz nie muszą. Slot, który umożliwia montaż dysku 2,5 cala pozwala na zamontowanie w nim dysku bez użycia śrub montażowych, które mogą być zastosowane jedynie opcjonalnie. - w ocenie Odwołującego złącze SATA 3.0 znajdowało się bezpośrednio na płycie głównej zaoferowanej stacji roboczej. Odwołujący wskazywał, że nie ma wiedzy, na bazie jakich informacji Zamawiający uznał złącze SATA znajdujące się na płycie głównej jako złącze ZIF. „Niestandardowa” przejściówka opisywana przez Zamawiającego to nic innego jak kabel (standardowo stosowany przez producenta), który stanowi przedłużenie złącza znajdującego się na płycie głównej. Wskazywał, że Zamawiający nie zabronił stosowania kabli przedłużających port, które pozwalają na przeniesienie tego samego portu w inne miejsce stacji roboczej. Powyższe potwierdzała treść załącznika nr 1 do SIWZ (opis przedmiotu zamówienia dla części I, II, III zamówienia), w wierszu „Wymagania dodatkowe”, gdzie w zakresie portów USB podkreślono: „Wymagana ilość i rozmieszczenie (na zewnątrz obudowy komputera) wszystkich portów USB nie może być osiągnięta w wyniku stosowania konwerterów, przejściówek lub przewodów połączeniowych itp. Wszystkie wymagane porty mają być w sposób trwały zintegrowane z obudową”, natomiast w odniesieniu do złącza m.in. SATA wskazano: „Wymagana ilość i rozmieszczenie (na płycie głównej) wszystkich wymaganych złącz nie może być osiągnięta w wyniku stosowania konwerterów, przejściówek czy kart rozszerzeń itp.”. - zdaniem Odwołującego funkcjonalność PIVOT miała dotyczyć dostarczanego monitora, tak bowiem wyraźnie i wprost wynikało z jednostek redakcyjnych oznaczonych symbolem „o” w ramach tiretu o tytule „monitor”. W tirecie dotyczącym tzw. standu Zamawiający nie wymagał zapewnienia funkcjonalności PIVOT, co więcej wymagał, aby można było do standu trwale zamocować monitor oraz stację roboczą. W ocenie Odwołującego z wezwania Zamawiającego do dostarczenia oferowanego sprzętu celem przeprowadzenia testów (ponownych), Zamawiający dokonał modyfikacji treści SIWZ wskazując, że przedmiotem badania będzie możliwość obrotu monitora na dedykowanej podstawie o 90 stopni. Tym samym, Zamawiający biorąc pod uwagę treść tego wezwania dokonał odrzucenia oferty Odwołującego z uwagi na brak funkcji PIVOT w oferowanym tzw. standzie, mimo, że takiego wymagania nie sformułował w żadnym miejscu SIWZ. Z ostrożności Odwołujący wskazał, że w odniesieniu do zaoferowanego standu jest możliwe zrealizowanie funkcjonalności PIVOT w ten sposób, iż monitor zostanie zdjęty ze standu i obrócony o 90 stopni, po czym ponownie zostanie na nim zamontowany. - odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku możliwości odczytania z poziomu interfejsu BIOS informacji o zapisanych w pamięci komputera incydentach otwarcia obudowy Odwołujący wskazał, że w jego ocenie wszystkie wymagane przez Zamawiającego funkcjonalności są spełnione przez zaoferowany sprzęt. Wskazał, że interfejs należy rozumieć jako część urządzenia lub oprogramowania odpowiedzialną za interakcję z użytkownikiem. Jednocześnie wskazał, że komunikat o otwarciu obudowy, który Zamawiający kwalifikuje jako pojawiający się poza interfejsem BIOS – na ekranie diagnostycznym procedury POST, jest komunikatem, który zapisany jest w pamięci BIOS, a wyświetlona informacja stanowi bezsprzecznie zakomunikowanie użytkownikowi zapisanej w BIOS informacji. Odwołujący wskazał, że uzasadnienie wskazane przez Zamawiającego w informacji o odrzuceniu oferty opiera na zapisach opisu przedmiotu zamówienia, które nie mają zastosowania w tym zakresie. Zakaz, aby do odczytu wskazanych informacji mogły być stosowane rozwiązania oparte o pamięć masową (wewnętrzną lub zewnętrzną), zaimplementowane poza systemem BIOS narzędzia, dotyczył tylko informacji wskazanych przez Zamawiającego, a nie czujnika. Wskazał, że w załączniku nr 1 do SIWZ, w wierszu Ergonomia, podkreślono, iż obudowa powinna posiadać czujnik otwarcia obudowy współpracujący z oprogramowaniem zarządzająco – diagnostycznym producenta komputera, co również posiada zaoferowany przez Odwołującego sprzęt. Podsumowując powyższe wskazał, że sprzęt zaoferowany przez Odwołującego odczytuje komunikaty z poziomu interfejsu BIOS oraz dodatkowo pozwala na ich wyświetlanie poprzez system diagnostyczny. Wskazał również, że twierdzenia Zamawiającego jakoby przedstawiciele Odwołującego w wyniku zadanego pytania wskazali na możliwy odczyt jedynie przez dołączone oprogramowanie diagnostyczne są niezgodne z prawdą, ponieważ w ramach testów sprzętu zaoferowanego przez wykonawcę S. Sp. z o.o. Zamawiający w ogóle nie dopytywał o kwestie związane z BIOS. W odniesieniu do oferty wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Odwołujący podniósł zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp z uwagi na niezgodność oferty ww. wykonawcy z treścią SIWZ w następującym zakresie: - stacja robocza SDM Dell Optiplex 7050 Micro zaoferowana przez Przystępującego nie spełniała wymogu dotyczącego otwarcia obudowy bez konieczności użycia narzędzi. Powyższą okoliczność, zdaniem Odwołującego, potwierdzał w szczególności podręcznik użytkownika stacji Dell Optiplex 7050 Micro, z którego wynika konieczność przekręcenia śruby znajdującej się z tyłu obudowy celem jej otwarcia. Jednocześnie z oględzin zaoferowanej stacji roboczej wynikało, że wymóg Zamawiającego nie został spełniony. - stacja robocza SDM Dell Optiplex 7050 Micro zaoferowana przez Przystępującego nie umożliwiała zamaskowania oraz zabezpieczenia podłączonych do komputera kabli przed ich przypadkowym bądź nieautoryzowanym odłączeniem. W standardowym zestawie producenta brak jest jakiejkolwiek maskownicy, która miałaby chronić kable podłączone do stacji roboczej. Z obu stron obudowy oferowanej stacji roboczej dostęp do gniazd jest swobodny, a gniazdo do kabla zasilającego komputer, czy też gniazdo do kabla łączącego monitor z komputerem, nie są w żaden sposób chronione. - oprogramowanie zaoferowane przez Przystępującego – Dell Command Suite, nie spełniało wymagania SIWZ, bowiem samodzielnie nie pozwalało na zdalną inwentaryzację komputerów w sieci, lokalną i zdalną inwentaryzację komponentów komputera w zakresie opisanym i wymaganym przez Zamawiającego. Odwołujący podniósł, że w przypadku oferowanej stacji roboczej Dell Optiplex 7050 Micro do realizacji funkcjonalności wymaganych przez Zamawiającego niezbędne było, obok zaoferowanego oprogramowania Dell Command Suite, także oprogramowanie System Center Configuration Manager (SCCM), wyprodukowane przez firmę Microsoft. W istocie oprogramowanie Dell Command Suite samo w sobie było bezużyteczne, bowiem nie było w stanie zdalnie inwentaryzować komputerów oraz komponentów komputera bez zainstalowanego w stacji roboczej oprogramowania SCCM firmy Microsoft. Tym samym wykonawca I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zastosował w złożonej ofercie zabronione i niedopuszczalne przez Zamawiającego rozwiązanie, bowiem spełnienie ww. wymagań określonych dla dodatkowego oprogramowania było faktycznie możliwe jedynie przy życiu dwóch różnych programów, wyprodukowanych przez różnych producentów. - zgodnie z treścią formularza ofertowego na przedmiot zamówienia składały się: stacja robocza SDM (jednostka centralna), klawiatura, mysz, stojak (tzw. „stand”) oraz monitor. Zgodnie z wymaganiami SIWZ wymóg głośności odnosił się do jednostki centralnej. W ocenie Odwołującego badanie głośności stacji roboczej Dell Optiplex 7050 Micro zostało przeprowadzone w sposób nieprawidłowy. Po pierwsze, badaniu nie została poddana jednostka centralna, lecz zmontowany zestaw. Po drugie, Odwołujący zwrócił uwagę na sposób umiejscowienia poszczególnych elementów zestawu podczas wykonywania badania. Ze zdjęć oraz rysunków zamieszczonych w sprawozdaniu z badań wynika, że w trakcie badania jednostka centralna Dell Optiplex 7050 Micro była schowana za ekranem monitora, zaś mikrofon w pozycji operatora był umieszczony naprzeciwko ekranu monitora. W sytuacji, gdy badane źródło hałasu jest schowane za monitorem, umieszczony centralnie przed monitorem mikrofon nie jest w stanie zarejestrować faktycznego poziomu hałasu generowanego przez jednostkę centralną. Umieszczenie, przyczepienie komputera (jednostki centralnej) z tyłu do monitora powoduje, że pozom hałasu tego komputera, mierzony w pozycji operatora, będzie zdecydowanie niższy, ponieważ monitor będzie go ekranował. W związku z powyższym, Odwołujący wskazał, że nie sposób uznać, by przy takim sposobie wykonania badania określony w sprawozdaniu wynik pomiaru hałasu był miarodajny i odzwierciedlał rzeczywisty poziom głośności jednostki centralnej, a w zakresie właśnie jednostki centralnej postawiony został wymóg przez Zamawiającego. Ponadto, Odwołujący wskazał, że przedstawione przez Przystępującego sprawozdanie z badań nie spełniało wymogu Zamawiającego w zakresie wystawienia badania przez niezależną akredytowaną jednostkę w zakresie ISO 7779, ponieważ Zespół Laboratoriów Instytutu Elektrotechniki Laboratorium Badawcze i Wzorujące nie posiada akredytacji na pomiar poziomu dźwięku A na stanowisku operatora/obserwatora zgodnie z normą ISO 7779. Co więcej, o nieprawidłowości przeprowadzonych badań świadczyły również informacje wskazane w sprawozdaniu, gdzie zaznaczono, iż w trakcie dokonywanych pomiarów poziom tła wynosił dokładnie 17 dB(A). przy takim poziomie tła nie ma możliwości zbadania poziomu hałasu stacji roboczej w wymaganym zakresie, a zatem wynik przeprowadzonych badań był niemiarodajny. W końcu Odwołujący wskazał, że w świetle postanowień pkt 3.3. SIWZ, Zamawiający w celu zachowania zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców zobowiązany był do wezwania wszystkich wykonawców, którzy złożyli oferty, do dostarczenia jednego egzemplarza urządzenia w pełnym wymaganym ukompletowaniu, czego Zamawiający zaniechał. Powyższe, w ocenie Odwołującego było o tyle istotne, że w części 2 postępowania, Zamawiający dokonał wyboru oferty wykonawcy I. Sp. z o.o. z siedzibą w W., mimo że sprzęt tego wykonawcy nie został sprawdzony przez Zamawiającego, a więc Zamawiający de facto nie ocenił zgodności oferty tego wykonawcy z treścią SIWZ, a takie działanie godziło wprost w zasadę równego traktowania wykonawców i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron oraz uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Na wstępie Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Izba oceniła, że Odwołujący wykazał interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawną przesłankę dopuszczalności odwołania, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający w dniu 6 października 2017 r. powiadomił wykonawców o wniesionym odwołaniu. Izba dopuściła do udziału w postępowaniu wykonawcę I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego w dniu 9 października 2017 r. po stronie Zamawiającego. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy skład orzekający Izby wziął pod uwagę dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia w przedmiotowej sprawie, stanowiska i oświadczenia Stron złożone ustnie na rozprawie, a także złożone przez Odwołującego i Przystępującego dowody, jak również okazany sprzęt oferowany przez wykonawców S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. oraz I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w swoich ofertach. Zamawiający na posiedzeniu przed Izbą oświadczył, iż uwzględnia odwołanie w całości. Z kolei Przystępujący po stronie Zamawiającego złożył oświadczenie do protokołu, że korzysta z prawa do złożenia sprzeciwu wobec uwzględnienia odwołania w całości. Izba ustaliła, co następuje: W dniu 4 września 2017 r., na podstawie punktu 3.3. SIWZ, Zamawiający wezwał Odwołującego do dostarczenia po 1 sztuce zaoferowanego sprzętu celem weryfikacji wymogów technicznych określonych w SIWZ. W dniu 11 września 2017 r. Zamawiający przeprowadził testy zaoferowanego przez Odwołującego sprzętu, w wyniku których uznał za zasadne ponowne wezwanie Odwołującego do dostarczenia zaoferowanego sprzętu w celu ostatecznej weryfikacji urządzeń. Ponowny test oferowanego przez Odwołującego sprzętu będącego przedmiotem zamówienia przeprowadzono w dniu 26 września 2017 r. W dniu 26 września 2017 r. Zamawiający zawiadomił wykonawców o wyborze jako najkorzystniejszej w części 2 postępowania oferty Przystępującego - I. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Jednocześnie Zamawiający odrzucił na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp ofertę Odwołującego – S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. uznając, iż zaoferowany przez ww. wykonawcę sprzęt był niezgodny z treścią SIWZ. Zamawiający w uzasadnieniu faktycznym ww. czynności wskazał, że zgodnie z punktem 3.3. SIWZ wezwał wykonawcę S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. do dostarczenia 1 egzemplarza zaoferowanej stacji roboczej z ukompletowaniem celem weryfikacji wymogów technicznych określonych w SIWZ. Po przeprowadzonych testach i analizie pod kątem zgodności ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia stwierdził, że stacja robocza zaoferowana przez Odwołującego – HP EliteDesk 800 G3 35W oraz monitor AOC/I2475PXQU/AOCI2475PXQ nie spełniają wymagań Zamawiającego określonych w opisie przedmiotu zamówienia w zakresie: 1. braku możliwości montażu drugiego dysku: dysku 2,5 cala. Komisja dokonała próby montażu standardowego dysku twardego 2,5” stwierdzając niezgodność polegającą na braku możliwości zamocowania ww. dysku w fabrycznie przeznaczonej do tego zatoce. Stwierdzono brak istotnych fabrycznych elementów montażowych, tj. dedykowanych mocowań oraz ich śrub, wymaganych do prawidłowej i zgodnej z zaleceniami producenta instalacji dysku; 2. zastosowania niedozwolonej przez Zamawiającego „przejściówki” złącza SATA 3.0 - złącze SATA 3.0 jest niedostępne z poziomu płyty głównej. Komisja stwierdziła zastosowanie (niestandardowej) „przejściówki” ze złącza ZIF w wersji pionowej na złącze SATA 3.0 mocowane do zatoki montażowej dysku 2,5”. Złącze SATA 3.0 było więc dostępne, ale nie z poziomu płyty głównej – jak wymagał Zamawiający – lecz z zatoki dysku. Ponadto jego dostępność wynikała z zastosowania „przejściówki”. 3. wzajemnego wykluczania się funkcjonalności PIVOT z realizacją wymogu spójnego stanowiska pracy, tj. braku możliwości realizacji funkcjonalności obrotu monitora o 90 stopni na dedykowanej podstawie komputera, do której montowany jest również monitor. Zamawiający uznał, iż zastosowane przez Odwołującego rozwiązanie było niezgodne z wymogami określonymi w SIWZ, gdyż celem osiągnięcia funkcjonalności PIVOT, konieczne było zastosowanie innej – nieujętej przez Zamawiającego w opisie przedmiotu zamówienia – podstawy monitora, której zastosowanie jest sprzeczne z wymaganiami określonymi w SIWZ. Propozycja Odwołującego w zakresie demontażu i ponownego montażu z obróconym o 90 stopni adapterem również nie spełniała wymagań w zakresie samej definicji funkcji PIVOT (obrót o 90 stopni). 4. braku możliwości odczytania z poziomu interfejsu BIOS informacji o zapisanych w pamięci komputera incydentach otwarcia obudowy. W trakcie testów zweryfikowano możliwość odczytu zdarzenia na polegającego otwarciu obudowy. Komisja stwierdziła, że nie był on zgodny z wymaganiami określonymi w SIWZ. Sposób działania powiadomienia dotyczącego ww. czujnika był co prawda konfigurowalny z interfejsu BIOS, niemniej jednak informacja o wystąpieniu incydentu otwarcia obudowy pojawia się poza interfejsem BIOS, tj.: na ekranie diagnostycznym procedury POST, wyświetlanym w przypadku wystąpienia błędu, jeszcze przed możliwością uzyskania dostępu do interfejsu BIOS. Na pytanie dotyczące faktu odnotowywania tego typu zdarzenia w systemie BIOS przedstawiciele wykonawcy odpowiedzieli, że jego odczyt jest możliwy jedynie przez dołączone oprogramowanie diagnostyczne. Izba zważyła, co następuje: Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp polegającego na niezasadnym odrzuceniu oferty Odwołującego jako niezgodnej z treścią SIWZ Izba ustaliła, co następuje. W kwestii braku możliwości montażu drugiego dysku 2,5 cala w stacji roboczej Izba uznała, że Odwołujący wykazał, że zaoferowana przez niego obudowa stacji roboczej dawała możliwość montażu łącznie 2 sztuk dysków (M.2. lub SATA w dowolnej konfiguracji). Zgodnie z wymogami Zamawiającego zawartymi w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. Zamawiający wymagał, by: „obudowa powinna fabrycznie umożliwiać montaż łącznie 2 szt. dysków (M.2 lub SATA w dowolnej konfiguracji)” oraz „dopuszczalne jest, by 2,5” dysk twardy był umieszczony w mocowaniu za pomocą śrub, natomiast demontaż z obudowy powinien być możliwy bez konieczności użycia narzędzi”. Na rozprawie przed Izbą Odwołujący dowiódł możliwości montażu drugiego dysku 2,5 cala w oferowanej stacji roboczej w dwojaki sposób, tj. poprzez bezpośrednie włożenie dysku w dedykowaną kieszeń albo przy użyciu pinów (zaczepów), niebędących śrubami, dedykowanych przez producenta stacji roboczej, których zastosowanie ma charakter opcjonalny (dodatkowy), pozwalających jednak zwiększyć poziom amortyzacji dysku. Ponadto argumentował, że podnoszony przez Przystępującego zarzut dotyczący niestabilności dysku był niezasadny, ponieważ oferowane komputery to komputery stacjonarne. Powyższe zostało również potwierdzone w złożonej przez Odwołującego ekspertyzie Polskiego Towarzystwa Informatycznego z dnia 10 października 2017 r. Przechodząc następnie do kwestii zaoferowania przez Odwołującego sprzętu (stacji roboczej) zawierającego niedozwoloną przez Zamawiającego „przejściówkę” złącza SATA 3.0 - złącze to było niedostępne z poziomu płyty głównej wskazać należy, iż zdaniem Izby Odwołujący wykazał, że znajdujące się na płycie głównej złącze nazwane „SATA 1” połączone kablem przyłączeniowym w istocie stanowiło złącze SATA 3.0. Zgodnie z wymogami Zamawiającego określonymi w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. Zamawiający wymagał, by: „płyta główna wyposażona w 2 złącza SO- DIMM z obsługą do 32GB DDR4 pamięci RAM, nie mniej niż 2 złącza SATA 3.0. lub 2 złącza M.2 PCI-Express 3.0x4 lub 1 złącze SATA 3.0 oraz 1 złącze M.2 PCI-Express 3.0x4; Wymagana ilość i rozmieszczenie (na płycie głównej) wszystkich wymaganych złącz nie może być osiągnięta w wyniku stosowania konwerterów, przejściówek czy kart rozszerzeń, itp.”. Izba uznała za wiarygodne stanowisko Odwołującego prezentowane podczas rozprawy, że wskazywane przez Zamawiającego w uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego z dnia 26 września 2017 r. i Przystępującego złącze ZIF było faktycznie złączem SATA stanowiącym jego rodzaj, jak również iż nie ma znaczenia wielkość samego złącza, ponieważ dane parametry SATA 3.0 określa szybkość przesyłania danych (6 Gbit/s). Ponadto zdaniem Izby Odwołujący udowodnił, że uznana przez Zamawiającego za niedopuszczalną w świetle postanowień SIWZ „przejściówka” stanowiła stosowany przez producenta sprzętu kabel SATA, składając jako dowód wyciąg z podręcznika konserwacji i serwisowania dotyczącego sprzętu HP ELITE DESK 800 G3 DESKTOP MINI, w którym jest mowa o kablu SATA, wskazując jednocześnie, że nie powoduje on zmiany rodzaju sygnału (6 Gbit/s), a nie niedozwolone przez Zamawiającego konwertery, przejściówki, czy karty rozszerzeń. Powyższe zostało również potwierdzone w złożonej przez Odwołującego ekspertyzie Polskiego Towarzystwa Informatycznego z dnia 10 października 2017 r. Z kolei odnosząc się do zarzutu dotyczącego odrzucenia oferty Odwołującego z uwagi na wzajemne wykluczanie się funkcjonalności PIVOT z realizacją wymogu spójnego stanowiska pracy, tj. braku możliwości realizacji funkcjonalności obrotu monitora o 90 stopni na dedykowanej podstawie komputera, do której montowany jest również monitor, w pierwszej kolejności przytoczyć należy postanowienia ujednoliconego opisu przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. w tym zakresie: „- Monitor musi posiadać minimalne parametry: ͦ ekran LCD o przekątnej z przedziału >= 23” – 24” antyodblaskowy; ͦ plamka max 0,275 mm; ͦ czas reakcji matrycy max 7 ms; ͦ kontrast 1000:1; ͦ jasność 250 cd/m2; ͦ kąty widzenia min. 178/178 stopni; ͦ Pivot; ͦ regulacja wysokości min. 130 mm; ͦ złącza HDMI i DisplayPort; ͦ rozdzielczość min. 1920 x 1080 px. - Stacja robocza i monitor powinny zostać dostarczone z dedykowaną podstawą, do której można trwale zamocować monitor oraz komputer (tzw. „stand”). - Po zamocowaniu komputera i monitora tworzy spójne stanowisko do pracy oraz umożliwia zamaskowanie oraz zabezpieczenie podłączonych do komputera kabli przed ich przypadkowym bądź nieautoryzowanym odłączeniem. - Rozwiązanie to musi zapewniać właściwą wentylację. - Stojak (stand) musi umożliwiać podłączenie monitorów min. 19”, 22” i 24”.” Odwołujący w specyfikacji technicznej oferowanego sprzętu wskazał, że oferuje monitor AOC I2475PXQU, posiadający funkcję PIVOT. Nadto oświadczył, że stacja robocza i monitor zostaną dostarczone z fabryczną dedykowaną podstawą, HP Integrated Work Center dla komputerów Deskop Mini (G1V61AA), do której można trwale zamocować monitor oraz komputer (tzw. „stand”). Ponadto na rozprawie przez Izbą Odwołujący wykazał, że zaoferowany monitor posiadał funkcję PIVOT, jednakże takiej funkcji nie posiadał oferowany stand. Odwołujący dowodził, że osiągnięcie funkcjonalności PIVOT w zakresie standu było możliwe poprzez demontaż monitora ze standardowej podstawy, obrót monitora o 90 stopni i jego ponowny montaż do standu. Rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii, tj. czy zaoferowany przez Odwołującego sprzęt był zgodny z wymogami Zamawiającego określonymi w SIWZ w kontekście funkcjonalności PIVOT sprowadzało się w istocie do właściwej interpretacji postanowień SIWZ przesądzającej, czy funkcjonalność PIVOT miała dotyczyć monitora, czy też stojaka tzw. „standu”. Mając na uwadze zatem ww. postanowienia SIWZ, zauważyć należy, iż przedostatni wiersz zawarty w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia w części I, II i III w zakresie stacji roboczej SDM zawierał minimalne parametry techniczne mające dotyczyć monitora. W treści jednak ww. wiersza Zamawiający zawarł postanowienia dotyczące zarówno monitora, stojaka tzw. standu oraz komputera. Powyższe potwierdzały postanowienia SIWZ zawierające wymóg, iż stacja robocza i monitor powinny zostać dostarczone z dedykowaną podstawą, do której można trwale zamocować monitor oraz komputer (tzw. „stand”) oraz że po zamocowaniu komputera i monitora miały one tworzyć spójne stanowisko do pracy. Tym samym w ocenie Izby ww. postanowienia SIWZ dotyczące faktycznie monitora, standu oraz komputera należało czytać łącznie z uwagi na postawiony przez Zamawiającego wymóg dotyczący „spójnego stanowiska do pracy”, co zdaniem Izby przesądziło, że funkcjonalność PIVOT miała dotyczyć stojaka tzw. standu. Ponadto Izba uznała za wiarygodny dokument złożony przez Przystępującego dotyczący standu zaoferowanego przez Odwołującego – HP Integrated Work Center Desktop Mini (G1V61AA), z którego wynika jednoznacznie, że nie posiada on funkcji obrotu PIVOT, a także iż jest on kompatybilny z określonymi monitorami firmy HP, a który to dokument nie został podważony przez Odwołującego. W świetle powyższego Izba uznała podniesiony przez Odwołującego ww. zarzut za niezasadny. W końcu odnosząc się do ostatniego z zarzutów dotyczącego niezasadnego odrzucenia oferty Odwołującego jako niezgodnej z treścią SIWZ z uwagi na brak możliwości odczytania z poziomu interfejsu BIOS informacji o zapisanych w pamięci komputera incydentach otwarcia obudowy Izba uznała ww. zarzut za nieudowodniony. Zgodnie z wymogami Zamawiającego zawartymi w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. dotyczącym BIOS’u Zamawiający wymagał, by: „Funkcja kontroli czujnika otwarcia obudowy i zapis incydentu otwarcia obudowy odczytywalny z poziomu interfejsu BIOS”. W ocenie Izby ww. postanowienie SIWZ stanowiące, że funkcja kontroli czujnika otwarcia obudowy i zapis incydentu otwarcia obudowy mają być odczytywalne z poziomu interfejsu BIOS był jednoznaczny i należało go intepretować w ten sposób, że BIOS oferowanego przez wykonawcę komputera powinien zawierać opcję umożliwiającą użytkownikowi odczytywanie informacji o ww. incydencie z poziomu BIOS. Zdaniem Izby okoliczność, iż „sposób działania powiadomienia dotyczącego czujnika otwarcia obudowy jest konfigurowalny z poziomu menu konfiguracyjnego BIOS (BIOS Setup), a informacja o wystąpieniu incydentu otwarcia obudowy pojawia się na ekranie diagnostycznym fazy POST”, jak wskazuje w złożonej przez Odwołującego ekspertyzie Polskiego Towarzystwa Informatycznego z dnia 10 października 2017 r. Rzeczoznawca nie przesądza, że zapis incydentu otwarcia obudowy był odczytywalny z poziomu interfejsu BIOS. Ponadto zdaniem Izby bez znaczenia pozostaje wskazana w ww. ekspertyzie okoliczność, że w przypadku wystąpienia błędu (incydentu) jego odczyt jest możliwy dodatkowo przez dołączone oprogramowanie, co jest zgodne z wymaganiami dotyczącymi zdalnego zarządzania oraz dodatkowego oprogramowania, skoro nie dowodzi ona możliwości odczytania informacji o ww. incydencie z poziomu interfejsu BIOS. Izba zwraca również uwagę, na nieuargumentowane stwierdzenie Rzeczoznawcy zawarte w przytoczonej powyżej ekspertyzie, że „(…) utożsamianie menu konfiguracyjnego BIOS (BIOS setup) z interfejsem BIOS jest błędne i stanowi niedopuszczalny skrót myślowy”. Ponadto zauważyć należy, iż w toku rozprawy strony i uczestnik postępowania odwoławczego nie twierdziły, że procedura POST stanowi część interfejsu BIOSU, a jest testem poprawności działania podzespołów komputera przeprowadzanym podczas jego uruchamiania, co potwierdza powyższe ustalenia Izby. Przechodząc następnie do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Przystępującego jako niezgodnej z treścią SIWZ Izba ustaliła, co następuje. Odnosząc się do kwestii niewykazania spełniania przez zaoferowaną przez Przystępującego stację roboczą SDM Dell Optiplex 7050 Micro wymogu w zakresie beznarzędziowego otwarcia obudowy wskazać należy, iż zgodnie z wymogami Zamawiającego zawartymi w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r.: „obudowa w jednostce centralnej musi być otwierana bez konieczności użycia narzędzi (wyklucza się użycie standardowych wkrętów, śrub motylkowych) oraz powinna posiadać czujnik otwarcia obudowy współpracujący z oprogramowaniem zarządzająco – diagnostycznym producenta komputera”. Na podstawie okazanego podczas rozprawy ww. sprzętu Izba uznała za udowodnioną okoliczność, iż otwarcie obudowy ww. stacji roboczej możliwe było bez użycia narzędzi, tj. poprzez odkręcenie śruby palcami. Zauważyć bowiem należy, iż zastosowana przez producenta ww. stacji roboczej śruba stanowiła śrubę radełkowaną, która ze swojej istoty ma umożliwiać odkręcanie/zakręcanie bez użycia narzędzi, tj. ręcznie. Powyższe potwierdza również złożona przez Przystępującego na ww. okoliczność opinia Pana dr hab. inż. A. Z. z dnia 16 września 2017 r. Także Zamawiający przed Izbą potwierdził, że w jego ocenie śruba zastosowana w stacji roboczej Dell jest możliwa do odkręcenia bez użycia narzędzi. Z kolei odnosząc się do złożonego przez Odwołującego dokumentu dotyczącego usuwania i instalowania komponentów stanowiącego fragment instrukcji obsługi ww. stacji roboczej, zawierającego zestaw narzędzi zalecanych przez producenta ww. stacji roboczej do usuwania lub instalowania składników z komputera tj. mały śrubokręt płaski, śrubokręt Philips oraz mały plastikowy rysik nie sposób jednoznacznie przesądzić, iż ww. narzędzia miały być stosowane właśnie do zdejmowania obudowy stacji roboczej. Podkreślić należy, że Odwołujący nie przedstawił Izbie całego rozdziału poświęconego usuwaniu i instalowaniu komponentów z instrukcji obsługi ww. stacji roboczej, a jedynie jedną stronę (str. 8), zatem nie sposób jednoznacznie stwierdzić, że ww. narzędzia miały być bezwzględnie stosowane podczas zdejmowania pokrywy stacji roboczej. Ponadto, o konieczności zastosowania ww. narzędzi nie przesądzał również pkt. 2 a) ww. dokumentu, który stanowił jedynie: „Aby zdjąć pokrywę: odkręć śrubkę, która przymocowuje pokrywę do komputera.” Mając na uwadze powyższe Izba uznała ww. zarzut za niezasadny. Zarzut dotyczący niespełniania przez zaoferowaną przez Przystępującego stację roboczą SDM Dell Optiplex 7050 Micro wymogu zamaskowania oraz zabezpieczenia podłączonych do komputera kabli przed ich przypadkowym bądź nieautoryzowanym odłączeniem, Izba uznała za niezasadny. Zgodnie z wymogami Zamawiającego określonymi w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. Zamawiający wymagał, by: „- stacja robocza i monitor powinny zostać dostarczone z dedykowaną podstawą, do której można trwale zamocować monitor oraz komputer (tzw. „stand”), - po zamocowaniu komputera i monitora tworzy spójne stanowisko do pracy oraz umożliwia zamaskowanie oraz zabezpieczenie podłączonych do komputera kabli przed ich przypadkowym bądź nieautoryzowanym odłączeniem, - rozwiązanie to musi zapewnić właściwą wentylację.” Zauważyć należy, że Odwołujący w treści odwołania nie przywoływał żadnych dokumentów, źródeł na których oparł swoje twierdzenie, iż oferowany przez Przystępującego sprzęt nie posiadał rozwiązania umożliwiającego zamaskowanie oraz zabezpieczenie podłączonych do komputera kabli przed ich przypadkowym bądź nieautoryzowanym odłączeniem. Z kolei przed Izbą argumentował, iż w części 1 przedmiotowego zamówienia wykonawca O. S.A. zaoferował ten sam sprzęt co Przystępujący i że na podstawie dokonanych oględzin ww. sprzętu ustalił, iż nie zawierał on maskownicy umożliwiającej zamaskowanie kabli. Mając na uwadze powyższe, a w szczególności okoliczność, że Przystępujący na rozprawie przed Izbą okazał oferowany w postępowaniu stojak, tj. Dell Micro All-in-One- Stand MFS18, który posiadał maskownicę, jak również złożony dowód przedstawiający zdjęcie/rysunek ww. sprzętu, na którym widoczna jest maskownica, Izba uznała ww. zarzut za niezasadny. Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego zaoferowania przez Przystępującego oprogramowania pozwalającego na zdalną inwentaryzację komputerów w sieci, lokalną i zdalną inwentaryzację komponentów komputera wyprodukowanego przez różnych producentów wskazać należy, iż zgodnie z wymogami Zamawiającego określonymi w ujednoliconym opisie przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. Zamawiający wymagał, by: „Oprogramowanie dostarczone przez Producenta komputera pozwalające na zdalną inwentaryzację komputerów w sieci, lokalną i zdalną inwentaryzację komponentów komputera, umożlwiające, co najmniej: - informowanie administratora o otwarciu obudowy; - zdalne zablokowanie portów USB; - zdalne uaktualnianie BIOS zarówno na pojedynczym komputerze, a także na grupie komputerów w tym samym czasie; - zdalną konfigurację BIOS w czasie rzeczywistym, w tym, co najmniej ustawienie hasła, wpisanie unikalnego numeru nadanego przez użytkownika, sekwencji startowej, włączenia/wyłączenia portów USB, włączenia/wyłączenia karty dźwiękowej; - zdalne wyłączanie oraz restart komputera w sieci; - otrzymywanie informacji WMI – Windows Management Interface; - monitorowanie i alertowanie parametrów termicznych, wolnego miejsca na dyskach twardych; - monitorowanie stanu komponentów: CPU, pamięć RAM, HDD, wersje BIOS przy wyłączonym komputerze lub nieobecnym/uszkodzonym systemie operacyjnym; - ustawienie sposobu informowania o zaistnieniu zdarzenia poprzez (po stronie serwera) automatyczne uruchomienie zaplanowanej wcześniej akcji, wysłanie raportu zawierającego między innymi numer seryjny komputera i opis błędu na wskazany adres poczty elektronicznej. Powyżej opisane oprogramowanie musi być wyprodukowane przez jednego producenta, nie dopuszcza się zaoferowania oprogramowania składającego się z kilku różnych programów wyprodukowanych przez różnych producentów, które sumarycznie spełniałyby ww. wymagania.”. W odniesieniu do powyższego Izba ustaliła, że Przystępujący I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w wierszu 12 specyfikacji technicznej oferowanego sprzętu pn. Dodatkowe oprogramowanie wskazał, że oferuje oprogramowanie Dell Command Suite, a więc pochodzące od producenta komputera (Dell Optiplex 7050 Micro). Ponadto oświadczył, że powyżej opisane oprogramowanie zostało wyprodukowane przez jednego producenta – nie zaoferował oprogramowania składającego się z kilku różnych programów wyprodukowanych przez różnych producentów, które sumarycznie spełniałyby ww. wymagania. Odwołujący na rozprawie przez Izbą wskazywał, że ww. oprogramowanie zaoferowane przez Przystępującego jest jedynie wtyczką, dodatkiem do oprogramowania SCCM wyprodukowanego przez firmę M. oraz że oprogramowanie Dell Command Suite musi być zintegrowane z oprogramowaniem SCCM, które jest konieczne żeby uaktywnić oprogramowanie Dell Command Suite. Jako dowód, iż ww. oprogramowanie oferowane przez Przystępującego pochodziło od różnych producentów, złożył wyciąg z podręcznika użytkownika dotyczący Dell Command | Integration Suite for System Center 2012 wersja 4.2. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż w ocenie Izby Odwołujący nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że zaoferowane przez Przystępującego oprogramowanie Dell Command Suite stanowiło w istocie oprogramowanie Dell Command | Integration Suite for System Center 2012 wersja 4.2, co też Przystępujący kwestionował przed Izbą, a dla którego złożony został wyciąg z podręcznika użytkownika, oraz w konsekwencji że oprogramowanie mające umożliwiać zdalną inwentaryzację komputerów w sieci, lokalną i zdalną inwentaryzację komponentów komputera, nie spełniało wymogu Zamawiającego w zakresie wyprodukowania przez jednego producenta. W końcu odnosząc się do zarzutu dotyczącego głośności jednostki centralnej wskazać należy, że zgodnie z ujednoliconym opisem przedmiotu zamówienia z dnia 3 sierpnia 2017 r. Zamawiający wymagał, by: „głośność jednostki centralnej w oferowanej konfiguracji mierzona zgodnie z normą ISO 7779 oraz wykazana zgodnie z normą ISO 9296 w pozycji operatora w trybie pracy dysku twardego (work) wynosząca maksymalnie 17 db (załączyć oświadczenie producenta wraz z raportem badawczym wystawionym przez niezależną akredytowaną jednostkę w zakresie ISO 7779).” Przystępujący, w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 14 września 2017 r. w trybie art. 26 ust. 2f ustawy Pzp złożył sprawozdanie z badań nr 231/17/NZL/NBWH przeprowadzone przez Zespół Laboratoriów Instytutu Elektrotechniki Laboratorium Badawcze i Wzorujące w Warszawie, posiadające akredytację Polskiego Centrum Akredytacji nr AB 022 w celu potwierdzenia ww. wymogu SIWZ. Z przedmiotowego sprawozdania wynika, że: 1) obiektem badania był: komputer z monitorem na podstawie (komputer typ: Dell Optiplex 7050 Micro, monitor typ: Dell P2317H oraz podstawa model: Dell MFS18), 2) rodzaj badania: sprawozdanie poziomu hałasu, 3) podstawa badania: PN-EN ISO 7779:2010 oraz PN-ISO 9296:1999. Ponadto przedmiotowe badanie zostało przeprowadzone przy pomocy jednego mikrofonu. W wyniku przeprowadzonego badania stwierdzono, że poziom dźwięku A dla pozycji operatora w trybie pracy dysku twardego (work) wynosił 17 dB(A). Mając na uwadze powyższe, tj. w szczególności, że przeprowadzone badanie obejmowało komputer wraz z monitorem na podstawie oraz postawiony przez Zamawiającego wymóg, by to głośność jednostki centralnej w oferowanej konfiguracji mierzona była zgodnie z normą ISO 7779 stwierdzić należy, że ww. dokument przedmiotowy nie potwierdzał postawionego przez Zamawiającego ww. wymogu, a zawarty w nim wynik badania mógł być niemiarodajny. Biorąc jednak pod uwagę, iż ww. dokument jest dokumentem przedmiotowym (mającym potwierdzać okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, tj. spełnianie przez oferowane dostawy wymagań określonych przez zamawiającego) podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, Zamawiający przed ewentualnym odrzuceniem oferty Przystępującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, w ocenie Izby winien skorzystać ze wszystkich instrumentów określonych w ustawie Pzp, w tym wezwać Przystępującego do jego uzupełnienia celem potwierdzenia spełniania wymogów SIWZ przez oferowane sprzęty. Zważywszy jednak, że Izba związana jest zarzutami zawartymi w odwołaniu, a w treści odwołania sformułowanego przez Odwołującego próżno szukać zarówno podstawy prawnej, czy też uzasadnienia faktycznego wskazującego na zaniechanie Zamawiającego w zakresie wezwania Przystępującego do uzupełnienia ww. dokumentu w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, Izba uznała podniesiony przez Odwołującego zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w ww. zakresie za nietrafiony. Podkreślić należy, iż to na Odwołującym, który jest profesjonalistą ciąży obowiązek skonkretyzowania zarzutów na dwóch płaszczyznach – prawnej i faktycznej. Izba nie może wyręczać Odwołującego w prawidłowym sformułowaniu zarzutów, jak również domyślać się zarzutów, które chciałby podnieść Odwołujący (por. wyrok KIO z dnia 5.11.2015 r. sygn. akt: KIO 2935/15). Tym samym, mając na względzie treść przepisu art. 192 ust. 7 ustawy Pzp, który stanowi, że Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu, Krajowa Izba Odwoławcza orzekła w niniejszym wyroku, w zakresie zarzutów dotyczących głośności jednostki centralnej w kontekście art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, który w sposób wyraźny został postawiony przez Odwołującego w treści odwołania. Za nieudowodnioną Izba uznała okoliczność podnoszoną przez Odwołującego sprowadzającą się w istocie do podważenia zakresu akredytacji jednostki badawczej – Instytutu Elektrotechniki Laboratorium Badawcze i Wzorujące w W., który nie zawierał informacji dotyczącej przeprowadzenia badania w zakresie poziomu dźwięku A na stanowisku operatora/obserwatora, w przeciwieństwie do zakresu akredytacji laboratorium badawczego –A.Sp. z o.o. L. B. A. z siedzibą w P., które przeprowadziło badanie sprzętu oferowanego przez Odwołującego. Zauważyć należy, iż obydwa laboratoria badawcze, posiadające akredytację PCA, są uprawnione do przeprowadzenia badań w zakresie normy PN-EN ISO 7779:2010. Jedynie na marginesie zauważyć należy, iż przepis art. 26 ust. 2f ustawy Pzp nie daje Zamawiającemu uprawnienia do wezwania wykonawcy do złożenia dokumentów przedmiotowych, a jedynie do wezwania wykonawców do złożenia wszystkich lub niektórych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających, że nie podlegają wykluczeniu, spełniają warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co nie pozostaje w sprzeczności z zasadą jednokrotnego wezwania wykonawców do uzupełnienia dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp. Mając na uwadze powyższe, tj. że w ocenie Izby potwierdziła się okoliczność niewykazania przez Odwołującego spełniania wymogu w zakresie zgodności funkcjonalności PIVOT z realizacją wymogu spójnego stanowiska pracy, tj. braku możliwości realizacji funkcjonalności obrotu monitora o 90 stopni na dedykowanej podstawie komputera, do której montowany był również monitor, a także wymogu dotyczącego możliwości odczytania z poziomu interfejsu BIOS informacji o zapisanych w pamięci komputera incydentach otwarcia obudowy oraz wziąwszy pod uwagę, że Izba nie znalazła podstaw do uwzględnienia odwołania w zakresie zarzutów dotyczących oferty Przystępującego, stwierdzić należy, iż uznanie za zasadne zarzutów dotyczących montażu drugiego dysku 2,5 cala oraz złącza SATA 3.0 pozostawało bez wpływu na wynik przedmiotowego postępowania, o którym mowa w art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, ponieważ oferta Odwołującego i tak winna zostać odrzucona jako niezgodna z treścią SIWZ. Zarzut naruszenia wyrażonych w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zasad uczciwej konkurencji i równego taktowania wykonawców z uwagi na dokonanie badania sprzętu jedynie wybranych przez Zamawiającego wykonawców Izba uznała za niezasadny. Wskazać bowiem należy, iż w punkcie 3.3. SIWZ Zamawiający przewidział możliwość przetestowania oferowanego przez wykonawców sprzętu (monitorów, notebooków, stacji roboczych), po otwarciu ofert, w przypadku zaistnienia potrzeby, celem weryfikacji spełniania wymogów technicznych określonych w opisie przedmiotu zamówienia. Tym samym, w ocenie Izby, z ww. postanowienia SIWZ nie sposób wywieść obowiązku Zamawiającego polegającego na konieczności przeprowadzenia testów sprzętu oferowanego przez wszystkich wykonawców. Zauważyć bowiem należy, iż ww. postanowienie treści SIWZ dawało Zamawiającemu swobodę w podjęciu decyzji, czy będzie on przeprowadzał testy sprzętu oferowanego przez wszystkich wykonawców, czy też przez niektórych z nich. Biorąc pod uwagę powyższe, w tym ww. postanowienie SIWZ, nie sposób stwierdzić, że zaniechanie przeprowadzenia przez Zamawiającego testów zgodności sprzętów oferowanych przez wszystkich wykonawców stanowiło naruszenie zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców wyrażonych w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i ust. 10 ustawy Pzp, a także stosownie do treści § 5 ust. 3 pkt 2 i § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.), tj. stosownie do wyniku postępowania. Ponadto Izba zaliczyła do kosztów postępowania wpis uiszczony przez Odwołującego oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika Przystępującego po stronie Zamawiającego, który wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez Zamawiającego odwołania w całości w kwocie wynikającej z § 3 pkt 2) lit. b) ww. rozporządzenia, tj. 3600 zł. Przewodniczący: …………………………….. Członkowie: …………………………….. ……………………………..