KIO 1434/15

Sygn. akt: KIO 1434/15 WYROK z dnia 21 lipca 2015 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Stręciwilk Protokolant: Paulina Zielenkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2015 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 lipca 2015 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego, tj. Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. i Operator Usług Publicznych (SC-A1 LIMITED) Sp. komandytowa, prowadzących działalność w formie spółki cywilnej pod nazwą: Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. S.C. Agent 110 z siedzibą: ul. Łysakowskiego 16, 71-641 Szczecin w postępowaniu prowadzonym przez Miasto Białystok, ul. Słonimska 1, 15-950 Białystok przy udziale: 1) wykonawcy A. A., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A. A., ul. Henryka Sienkiewicza 55A, 15-002 Białystok, 2) wykonawcy B. T., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą B. T., ul. Rzymowskiego 43/13, 15-349 Białystok zgłaszających swoje przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego, tj. Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. i Operator Usług Publicznych (SC-A1 LIMITED) Sp. komandytowa, prowadzących działalność w formie spółki cywilnej pod nazwą: Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. S.C. Agent 110 z siedzibą: ul. Łysakowskiego 16, 71-641 Szczecin i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego, tj. Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. i Operator Usług Publicznych (SC-A1 LIMITED) Sp. komandytowa, prowadzących działalność w formie spółki cywilnej pod nazwą: Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. S.C. Agent 110 z siedzibą: ul. Łysakowskiego 16, 71-641 Szczecin tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 poz. 907 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Białymstoku. Przewodniczący: ………………………… Sygn. akt: KIO 1434/15 U z a s a d n i e n i e Miasto Białystok (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na: „Usługę sprzedaży biletów Białostockiej Komunikacji Miejskiej”. Przedmiotowe postępowanie zostało podzielone na 26 części zamówienia. Postępowanie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. t.j. z 2013 r. poz. 907 ze zm.), zwanej dalej: „ustawa Pzp”. Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE z dnia 5 maja 2015 r. pod nr 2015/S 086-155936. W postępowaniu tym wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego, tj. Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. i Operator Usług Publicznych (SC-A1 LIMITED) Sp. komandytowa, prowadzących działalność w formie spółki cywilnej pod nazwą: Krajowa Instytucja Rozliczeniowa Sp. z o.o. S.C. Agent 110 z siedzibą w Szczecinie (dalej: „Odwołujący”) w dniu 6 lipca 2015 r. złożyli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej. Odwołanie dotyczy części nr 3, 6 i 8 zamówienia. Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu w tej samej dacie. Zarzuty odwołania dotyczą czynności Zamawiającego polegającej na wyborze ofert najkorzystniejszych we wskazanych częściach zamówienia. Informację o tej czynności Zamawiający przekazał Odwołującemu pocztą elektroniczną w dniu 25 czerwca 2015 r. Zamawiający kopię odwołania wraz z wezwaniem do przyłączenia się do niniejszego postępowania przekazał pozostałym wykonawcom w dniu 7 lipca 2015 r. Do Prezesa Izby w dniu 10 lipca 2015 r. wpłynęły zgłoszenia przystąpień do postępowania odwoławczego złożone po stronie Zamawiającego przez wykonawców A. A., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. A. z siedzibą w Białymstoku (dalej: „Przystępujący A. .) oraz wykonawcy B. T., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą B. T. z siedzibą w Białymstoku (dalej: „Przystępujący B. T.”). Izba po przeprowadzeniu czynności formalnoprawnych związanych z wniesionym odwołaniem skierowała je do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron i uczestników postępowania, a następnie na rozprawie. Posiedzenie oraz rozprawa w przedmiotowej sprawie odbyły się w dniu 21 lipca 2015 r. Uwzględniając pisma złożone w sprawie oraz oświadczenia złożone w trakcie rozprawy, Izba ustaliła co następuje. Odwołujący złożył oferty w części 2, 3, 6 i 8 zamówienia zaś złożone przez niego odwołanie dotyczy części nr 3, 6 i 8 zamówienia. Odwołujący zarzucił w tym zakresie Zamawiającemu naruszenie: 1) art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wezwania wykonawców: − A. A., M. O., B. T. (w części 3), − A. A., B. T. (w części 6), − B. T. (w części 8), do uzupełnienia dokumentów, mimo iż nie wykazali spełniania warunków udziału w postępowaniu w zakresie braku podstaw do wykluczenia, tj. nie wykazali braku zaległości z uiszczeniem podatków i opłat, ze względu na nieprzedłożenie prawidłowego zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nie zalegają z opłacaniem podatków, lub zaświadczeń, że uzyskali przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, 2) art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia, 3) art. 7 ust. 3 ustawy Pzp, poprzez dokonanie wyboru ofert najkorzystniejszych w części 3, 6 i 8 zamówienia niezgodnie z przepisami ustawy, w wyniku czego zamówienie udzielone zostałoby wykonawcom wybranym niezgodnie z przepisami ustawy Pzp. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o: 1) uwzględnienie odwołania i zasądzenie od Zamawiającego zwrotu kosztów postępowania, 2) nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru ofert najkorzystniejszych w części 3, 6 i 8 zamówienia, 3) nakazanie Zamawiającemu ponownej czynności badania i oceny ofert wraz z wezwaniem wykonawców: A. A., M. O. i B. T., do przedłożenia aktualnego zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nie zalegają z opłacaniem podatków, lub zaświadczenia, że uzyskali przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, a w przypadku nieuzupełnienia dokumentów - wykluczenia ich z przedmiotowego postępowania. Odwołujący podkreślił, że jest wykonawcą, którego oferta: − w części 3 jest czwartą pod względem uzyskanej sumy punktów w kryteriach wyboru oferty najkorzystniejszej, − w części 6 jest trzecią pod względem uzyskanej sumy punktów w kryteriach wyboru oferty najkorzystniejszej, − w części 8 jest drugą pod względem uzyskanej sumy punktów w kryteriach wyboru oferty najkorzystniejszej. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w postępowaniu wpłynęły również oferty, którym Zamawiający przyznał większą liczbę punktów tj.: − w części 3: A. A.- 100 pkt, M. O. - 95,05 pkt, B. T. - 82,72 pkt (przy czym oferta Odwołującego jako czwarta uzyskała 76,46 pkt), − w części 6: A. A. - 100 pkt, B. T. - 82,72 pkt (przy czym oferta Odwołującego jako trzecia uzyskała 76,46 pkt), − w części 8: B. T. -100 pkt (przy czym oferta Odwołującego jako druga uzyskała 82,26 pkt). Podkreślił, że przedłożone przez ww. wykonawców: A. A., M. O. i B. T., dokumenty - zaświadczenie naczelnika właściwego urzędu skarbowego nie potwierdzają, że nie zalegają oni z opłacaniem podatków, a zatem na chwilę obecną nie spełnili oni warunków udziału w postępowaniu i nie wykazali braku podstaw do wykluczenia. Wobec powyższego – według Odwołującego - Zamawiający, zgodnie z art. art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, powinien był wezwać każdego z wykonawców do ponownego przedłożenia prawidłowego zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nie zalega z opłacaniem podatków, lub zaświadczeń, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, a Zamawiający nie zastosował art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, uznając, że oferty są kompletne i ważne, a zatem dokonał rozstrzygnięcia postępowania, wybierając jako najkorzystniejsze te z ofert, które przedstawiły najwyższy wynik punktowy sumy kryteriów, którymi kierował się przy wyborze ofert. Odwołujący przywołał dyspozycję art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, podkreślając, że Zamawiający w niniejszym postępowaniu żądał przedłożenia wraz z ofertą, aktualnego zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego, potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków, lub zaświadczenia, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu (...), a dokument ten przywołuje rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz. U. poz. 231) zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie dokumentów”. Podkreślił, że wskazane w rozporządzeniu zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego wydawane jest na formularzu ZAS-W i ma za zadanie kompleksowe potwierdzenie braku zaległości podatkowych wykonawcy, a dokument ten składa się z dwóch - istotnych z punktu widzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu - części. Wskazał, że w części „I" naczelnik urzędu skarbowego zaświadcza o braku zaległości podatkowych, których jest wierzycielem i w tym miejscu naczelnik urzędu skarbowego odnosi się w szczególności do podatku od towarów i usług (VAT), dochodowych (PIT, CIT), spadkowych. W jego ocenie, analizując treść całego dokumentu, po lekturze brzmienia punktu „III a)" dokumentu dochodzi się do przekonania, że część „I" nie potwierdza kompleksowo braku wszelkich zaległości podatkowych oraz opłat, gdyż w części „III a)" naczelnik urzędu skarbowego wymienia na zasadzie wyrażenia twierdzącego lub przeczącego, że prowadzone jest w stosunku do podatnika (wykonawcy) postępowanie egzekucyjne w administracji, również w zakresie innych niż podatkowe zobowiązań wnioskodawcy. Wyrażenie „również" – jego zdaniem - powoduje tu znaczenie tożsame ze słowem „oraz" „w tym" i sprowadza się to ostatecznie do tego, że punkt „III a)" zaświadczenia obejmuje: − takie zaległości podatkowe, których naczelnik skarbowy nie jest wierzycielem, ale organem egzekucyjnym działającym na podstawie polecenia, tj. skierowanego do egzekucji tytułu wykonawczego, pochodzącego od innych organów, np. samorządowych, które domagają się przymusowego ściągnięcia podatków, np. od nieruchomości, od środków transportowych, wszelkich opłat, które są zaległościami podatnika, np. w urzędzie gminy, starostwie powiatowym, − inne niż podatkowe zobowiązania wnioskodawcy (np. opłaty) ściągane na polecenie organów administracji, w oparciu o tytuły wykonawcze. Wszystkie z tych zaległości (wymienianych w punkcie „III a)" zaświadczenia) – zdaniem Odwołującego - są podatkami w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, a zgodnie ze wskazanym przepisem, podatkiem są również: a) zaliczki na podatki, b) raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach, c) opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe. Zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego, przedłożone w niniejszym postępowaniu przetargowym przez wykonawców: A. A., M. O. i B. T. są wypełnione częściowo, tylko w zakresie części I, co powoduje, w ocenie Odwołującego - iż nie wykazali oni, że nie zalegają ze wszelkimi podatkami. Podkreślił, że dokument, jako wymieniony w rozporządzeniu w sprawie dokumentów, powinien być wypełniony w całości, gdyż rozporządzenie nie dopuszcza jego częściowego wypełniania. Skoro zaś wykonawca ma wykazać, że nie zaległa z opłacaniem podatków i opłat to dla kompleksowości tej informacji - jego zdaniem - niezbędne jest przedstawienie Zamawiającemu wypełnionego całkowicie formularza zaświadczenia. Podniósł, że w niniejszym przypadku wykonawcy wykazali jedynie, że nie zalegają z opłacaniem podatków na rzecz urzędu skarbowego, tzn. tych, których naczelnik urzędu jest wierzycielem, a jest to wąski zakres funkcjonujących podatków, a zatem znacznie węższy zakres podatków, z których opłacaniem nie można zalegać, ażeby spełnić warunki udziału w postępowaniu. Wskazał, że zakres części I zaświadczenia odnosi się do znikomej ilości podatków, biorąc pod uwagę ich wszystkie rodzaje, niż część III a) zaświadczenia, stąd też - w jego ocenie - nie może być bowiem tak, że wykonawcy traktują podatki płatne do urzędów skarbowych w pierwszej kolejności przed spełnianiem swoich obowiązków w ich opłacaniu przed pozostałymi podatkami i opłatami, płatnymi, np. do organów samorządowych. W ocenie Odwołującego przyjęcie prawidłowości zaświadczeń wypełnionych częściowo prowadziłoby do braku poznania prawdziwej sytuacji zobowiązaniowej wykonawcy. Jako przykład wskazał, iż w sytuacji zalegania z podatkiem od nieruchomości w jednej lub kilku gminach na terenie kraju, które są egzekwowane przez urząd skarbowy (będący w tym przypadku organem egzekucyjnym) na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, wykonawca mógłby uzyskiwać zamówienie publiczne, wykazując się tylko częścią l formularza ZAS-W, która pozornie może wprowadzać w przekonanie braku wszelkich zaległości podatkowych. Prawidłowe przeanalizowanie całego dokumentu zaświadczenia prowadzi do przekonania, że część I jest wydawana jak gdyby niezależenie od części III a), z tym, że wykonawca nie posiada rzeczywiście wszelkich zaległości podatkowych, o ile dokument jest wypełniony całkowicie. Podkreślił, że skoro zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego dostarcza zbiorczo wielu informacji, to niezasadne są jakiekolwiek ustępstwa i przyjmowanie za prawidłowy dokumentu wypełnionego częściowo. Wskazał, że wykonawca, który składa wniosek o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, składa na formularzu wniosku żądanie, w jakim zakresie oczekuje wydania zaświadczenia i powinien (o ile wypełnia prawidłowo zobowiązania podatkowe i nie ma zaległości) żądać od organu pełnego zaświadczenia o niezaleganiu, a w ramach jednej opłaty skarbowej wydawane jest zaświadczenie kompleksowo obrazujące sytuację zaległości podatnika będącego wykonawcą. Podniósł, że skoro treść art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp odnosi się do wszelkich podatków i opłat, których opłacanie ma zostać potwierdzone, zgodnie z rozporządzeniem, zaświadczeniem właściwego naczelnika urzędu skarbowego, to Zamawiający jest zobowiązany wymagać od wykonawcy i zweryfikować, że nie zalega z tymi świadczeniami w pełnym zakresie, który prezentuje to zaświadczenie. Sytuacja finansowa wykonawcy, w zakresie opłacania podatków i opłat - jego zdaniem - powinna zostać wyjaśniona na tyle, na ile jest to możliwe w oparciu o dokumenty, których przedłożenia można żądać wraz z ofertą. Skoro Zamawiający żądał od wszystkich wykonawców przedłożenia wspomnianych zaświadczeń to niezasadna jest ich częściowa analiza, która tylko pozornie prowadzi do przekonania o braku zaległości, a w rzeczywistości pomija rodzajowo szereg zaległości płatnych do innych organów podatkowych niż urząd skarbowy, co potwierdza tylko brak zaległości w opłacaniu podatków jemu należnych. Odwołujący podkreślił, że na potwierdzenie zakresu danych wynikających z zaświadczeń wydawanych przez naczelników urzędów skarbowych i ich prawidłowego odczytywania, zwrócił się do 20 losowo wybranych urzędów skarbowych i do dnia sporządzenia odwołania do Odwołującego wpłynęło 19 pism, w których potwierdzono powyższe argumenty. Informacje te – jego zdaniem - przemawiają za koniecznością wnioskowania przez podatników o pełny zakres danych wynikających z ewidencji znajdujących się w urzędach skarbowych, jeżeli podatnik chce (gdyż na potrzeby postępowania przetargowego ma obowiązek) wykazać brak zaległości w podatkach i opłatach, a inny tok rozumowania prowadzi do zawężenia celu, dla którego ustawodawca wprowadził obowiązek braku posiadania zaległości podatkowych, jako wymóg stawiany wykonawcom ubiegającym się o udzielenie zamówienia publicznego. Przywołał w tym zakresie jako przykładowe stanowisko naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Targu. Wywodził z niego, że zarówno część I, jak i część III a) zaświadczenia odnosi się do podatków, przy czym także przy okazji do opłat i całkowicie wypełnione zaświadczenie stanowiące o występowaniu lub braku zaległości w opłacaniu podatków i opłat przedstawia rzetelnie spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Podkreślił, że jakiekolwiek wykazanie zaległości w części I zaświadczenia, poprzez wskazanie kwoty lub stwierdzenie pozytywne „tak" w części III a) zaświadczenia powoduje okoliczność skutkującą wykluczeniem wykonawcy z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Wykazanie w przedłożonym dokumencie faktu braku zaległości podatkowych w punkcie l zaświadczenia, według Odwołującego, nie przesądza o braku innych, pozostałych zaległości podatkowych wykazywanych wyłącznie w części III a), a puste, niewypełnione pole tej części, pozbawia Zamawiającego obiektywnej oceny wykonawcy w zakresie zobowiązań podatkowych. Wskazał, że lektura zaświadczenia prowadząca do odczytania treści części l i wskazanej tam adnotacji o braku zaległości podatkowych nie może umniejszać ważności części III a) formularza, która obejmuje podobne, równie istotne dane, stąd też Zamawiający przed przedłożeniem takiego dokumentu przez wykonawcę nie ma możliwości wybrania jego oferty jako najkorzystniejszej, gdyż nie może uznać jej jako ważnej i kompletnej, ze względu na brak prawidłowego dokumentu potwierdzającego spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Odwołujący złożył też do akt sprawy pismo procesowe z dnia 20 lipca 2015 r., w którym podtrzymał swoją argumentację dodatkowo podnosząc, że w doktrynie wskazuje się, iż art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp dotyczy wszelkich podatków i opłat wynikających z odpowiednich ustaw, w tym podatków i opłat lokalnych, a jednym z takich podatków, którego dotyczy rubryka III a) formularza ZAS-W jest podatek od nieruchomości, w sprawie którego (zgodnie z art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 19991 r. o opłatach i podatkach lokalnych (Dz. U. t.j. z 2014 r. poz. 849 )) właściwy organem podatkowym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, zaś wierzycielem podatku od nieruchomości nie jest naczelnik urzędu skarbowego, lecz odpowiedni organ wykonawczy gminy. Podkreślił, że wskazany podatek – uwzględniając art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 wskazanej ustawy - obejmuje stosunkowo liczną grupę podatników, w tym również podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Wskazał, że od osób fizycznych jest on płatny na rok podatkowy w ratach proporcjonalnych do trwania obowiązku podatkowego w terminach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego, zaś od osób prawnych płatny jest bez wezwania, na rachunek właściwej gminy w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do 15 każdego miesiąca, a za styczeń - do 31 stycznia. W przypadku powstania zaległości podatkowej i uchylania się przez podmiot zobowiązany do zapłaty podatku (dopiero wtedy), jego egzekucję, na podstawie wystawionego przez organ gminy tytułu wykonawczego, prowadzi naczelnik właściwego urzędu skarbowego w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. t.j. z 2014 r. poz. 1619). Przywołał w tym zakresie art. 2 § 1 oraz art. 25 § 1 wskazanej ustawy. Wywodził, że w praktyce, jeżeli płatnik podatku od nieruchomości zalega z jego opłaceniem, naczelnik właściwego urzędu skarbowego może o tym zaświadczyć jedynie poprzez wypełnienie właściwej rubryki w pkt III.1 formularza ZAS-W – dotyczącej prowadzonych wobec płatnika postępowań egzekucyjnych w administracji. Odwołujący podniósł, że treść zaświadczenia z urzędu skarbowego zależy od treści wniosku podmiotu ubiegającego się o wydanie takiego zaświadczenia i przywołał na potwierdzenie powyższego art. 306 e) § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2015 r. poz. 613). Stan faktyczny niniejszej sprawy wskazuje – jego zdaniem - na to, że kwestionowani wykonawcy nie podali żądanej informacji w złożonym do urzędu skarbowego wniosku (formularz F/OB.-1/11), czego konsekwencją jest brak pełnej wiedzy o istnieniu zaległości w opłacaniu podatków przez wskazanych wykonawców, a błędne wypełnienie wniosku przez wykonawców jako profesjonalnych podmiotów ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego jest działaniem zawinionym po ich stronie, na co przywołał orzecznictwo KIO (KIO 516/13, KIO 2549/12). Odwołujący też per analogiam przywołał orzeczenia KIO dotyczące niekaralności, wskazujące na konieczność uzupełnienia dokumentu nie potwierdzającego w sposób pełny braku podstaw do wykluczenia z postępowania (KIO 205/14, KIO 2025/13, KIO 1237/13). Podkreślił też, że na potwierdzenie swoich twierdzeń złożył stosowne dowody: dokumenty urzędowe, tj. pisma naczelników konkretnych urzędów skarbowych, wskazujące na to, że w część I zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach odnosi się tylko do zaległości podatkowych dotyczących podatków PIT, CIT, VAT, PCC, SD, KP zaś tylko w części III a) zaświadczenia wskazuje się na zaległości podatkowe egzekwowane na wniosek innych organów (np. podatki gminne) i tylko całkowite wypełnione zaświadczanie obejmuje rzetelnie sytuację zobowiązaniowa podatnik na potrzeby wykazania braku zaległości w opłacaniu podatków. Podkreślił, że dokumenty urzędowe mają wyższą moc dowodową od oświadczeń własnych podmiotów prywatnych zgodnie z art. 244 § 1 KPC. Na tę okoliczność przywołał wyrok SA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2013 r. (I ACa 79/13) i SA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2013 r. (I ACa 466/13) oraz stanowisko doktryny Odwołujący w toku rozprawy podtrzymał w całości odwołanie, wnosząc o jego uwzględnienie. Jako dowody w sprawie przedłożył oryginały dokumentów urzędowych z Urzędów Skarbowych w Limanowej, Parczewie, Iławie, Strzyżowie, Kielcach, Nowym Targu, Łodzi - Widzew, Dąbrowie Tarnowskiej, Kętrzynie i Przeworsku, na okoliczność wykazania, iż Urzędy Skarbowe, wystawiając zaświadczenia nie wychodzą poza wniosek ubiegającego się o zaświadczenie oraz na okoliczność wykazania, iż dla kompletności zaświadczenia Urzędu Skarbowego niezbędne jest wypełnienie również części III a) tego zaświadczenia. Odwołujący wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3 600 zł na podstawie rachunku złożonego do akt sprawy. Zamawiający w toku rozprawy wniósł o oddalenie odwołania. Wskazał, że w jego ocenie wybór ofert najkorzystniejszych w zaskarżonych częściach zamówienia był prawidłowy i brak było podstaw do wzywania tych wykonawców do uzupełnienia dokumentów. Podkreślił, że katalog dokumentów, których może żądać zamawiający w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego określają przepisy rozporządzenia w sprawie dokumentów, a w § 3 tego rozporządzenia wskazano na zaświadczenie naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego, a w tym kontekście występuje konieczność literalnej interpretacji przywołanego przepisu. Powołał się też na art. 15 ordynacji podatkowej, wskazując, iż organy podatkowe działają w zakresie swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, zaś zgodnie z art. 5 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, naczelnik Urzędu Skarbowego jest właściwy w sprawach konkretnych podatków i tylko w tym zakresie wydaje zaświadczenia, na co wskazuje także – jego zdaniem - rozporządzenie Ministra Finansów z 22 grudnia 2011 r., gdzie w § 9 wskazano, że zaświadczenia wydawane są przez organy podatkowe właściwe rzeczowo i miejscowo w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych. Biorąc pod uwagę powyższe - zdaniem Zamawiającego - w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wystarczająca jest informacja zawarta w zaświadczeniu naczelnika Urzędu Skarbowego właściwego miejscowo określona w pkt I tego zaświadczenia, która wskazuje na niezaleganie przez określony podmiot z podatkami. Dodatkowo podkreślił, że sam wzór zaświadczenia z Urzędu Skarbowego wskazuje, że jeżeli Urząd Skarbowy w pkt I zaświadcza, iż w odniesieniu do konkretnego podmiotu nie ma zaległości podatkowej, to też oznacza, że organ ten nie prowadzi postępowania egzekucyjnego wobec wskazanego podmiotu. Zamawiający podniósł, że Odwołujący nie ma wiedzy na temat tego jakiej treści wniosek o wydanie zaświadczenia złożyli poszczególni wykonawcy, których oferty Odwołujący kwestionuje, zaś treść pkt III a) zaświadczenia US wskazuje także na to, że punkt ten dotyczy również innych zobowiązań niż podatkowe wnioskodawcy. Przystępujący A. A. oraz Przystępujący B. T. w swoich zgłoszeniach przystąpień do postępowania odwoławczego poparli w całości Zamawiającego i wnieśli o oddalenie odwołania. Wskazywali m.in., że Zamawiający w pkt VII ppkt 3 SIWZ, którego Odwołujący nie kwestionował, określił wymóg złożenia określonego dokumentu na potwierdzenie spełniania kwestionowanego warunku udziału w postępowaniu, powołując § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie dokumentów, tj. zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków lub zaświadczenia, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty, a wykonawcy przedłożyli wskazane dokumenty. Wykonawcy ci nie zgodzili się z twierdzeniami Odwołującego o wadliwości bądź niekompletności złożonych zaświadczeń. Przystępujący A. A. zwrócił uwagę na praktykę wystawiania zaświadczeń dla celów przetargowych przez II Urząd Skarbowy w Białymstoku, zgodnie z którą Urząd ten, zakreślając wystawienie wielokrotności znaku: „x”, wskazuje, że w tym przypadku w pkt III zaświadczenia brak jest jakichkolwiek postępowań wobec wnioskodawcy. Powołał się na konieczność pierwszeństwa wykładni językowej przed celowościową i systemową (uchwała SN z dnia 1 marca 2007 r. III CZP 94/06). Powołał się też na wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 października 2012 r. (I SA/Łd 1016/12), zgodnie z którym organ podatkowy nie może wydać zaświadczenia o niezaleganiu, będąc w posiadaniu doręczonych podatnikowi, nawet nieostatecznych decyzji, z których wynikają zaległości podatkowe. Tym samym - jego zdaniem - organ podatkowy, gdyby miał w tym zakresie jakieś wątpliwości, w ogóle nie wydałby takiego zaświadczenia. Podkreślił, że w pkt IV zaświadczenia wyraźnie wskazano, że nie jest prowadzone wobec Przystępującego A. A. postępowanie podatkowe, zaś pkt III zaświadczenia - zgodnie z przyjętymi w US praktykami - wykreślono całościowo wskazując, że brak jest w tym zakresie jakichkolwiek postępowań wobec wykonawcy. Na poparcie swojej argumentacji przywołał wyrok KIO w sprawie KIO/UZP 1432/09. Powołał się na przepisy KC co do interpretacji oświadczeń woli w kontekście interpretacji treści zaświadczenia z US. Przystępujący B. T., powołując się na orzecznictwo KIO (KIO 158/14 i KIO 7/14), podkreślił, że Zamawiający na etapie badania i oceny ofert ma uprawnienie do żądania od wykonawców tylko dokumentów, co do których zawarł wymóg ich złożenia w treści SIWZ, a po złożeniu ofert nie można interpretować postanowień SIWZ w sposób rozszerzający. Również zwrócił uwagę na to, że gdyby Urząd Skarbowy posiadał informacje o jakichkolwiek zobowiązaniach podatkowych wykonawcy nie mógłby wystawić zaświadczenia o niezaleganiu, powołują się w tym zakresie na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2013 r. (I SA/GL 1156/12). Podkreślił, że przedstawione przez Odwołującego opinie naczelników innych urzędów skarbowych niż naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, nie mają żadnego znaczenia. Stanowią one – zdaniem Przystępującego B. T. - jedynie stanowisko osoby podpisującej się pod pismem, a nie stanowią interpretacji prawa o charakterze wiążącym i stoją w sprzeczności z orzecznictwem sądów. Dodatkowo Przystępujący A. A. w toku rozprawy przedłożył do akt sprawy jako dowód w sprawie kopię zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w Białymstoku z dnia 9 lipca 2015 r., wystawionego na wniosek Przystępującego A. A., potwierdzającego w pkt I, iż nie ujawniono zaległości podatkowej wnioskodawcy wg stanu na dzień 9 lipca 2015 r. oraz w pkt III a) i b), iż nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, ani administracyjne, a także w zakresie innych niż podatkowe wobec wnioskodawcy oraz, iż nie jest prowadzone postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe przez wnioskodawcę. Podkreślił, że na tym zaświadczeniu zawarta jest odręczna adnotacja naczelnika Urzędu Skarbowego o tym, iż zaświadczenie to odpowiada treści zaświadczenia z dnia 5 czerwca 2015 r., gdzie stan faktyczny i prawny jest tożsamy. Dokument ten Przystępujący A. A. złożył na okoliczność wykazania, iż prawidłowe było zaświadczenie z Urzędu Skarbowego złożone przez niego w ofercie. Krajowa Izba Odwoławcza, rozpoznając złożone odwołanie na rozprawie i uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy w sprawie, w tym w szczególności dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również stanowiska stron i uczestników postępowania, zaprezentowane na piśmie i ustnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w toku rozprawy oraz dowody przedłożone przez Odwołującego, ustaliła i zważyła co następuje. W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych, wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, a skutkujących odrzuceniem odwołania. W drugiej kolejności Izba stwierdziła, że wykonawcy zgłaszający przystąpienia do niniejszego postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego, wypełniając wszystkie wymogi formalne związane ze skutecznym zgłoszeniem przystąpienia, wynikające z art. 185 ust. 2 i 3 ustawy Pzp, uzyskali status uczestników przedmiotowego postępowania odwoławczego. Jednocześnie też Izba ustalił, że przesłanka materialnoprawna do wniesienia odwołania, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp, została wypełniona. Odwołujący, stawiając zarzuty odnoszące się do czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w części: 3, 6 i 8 zamówienia, gdzie złożył swoje oferty i kwestionując oferty wykonawców sklasyfikowanych bezpośrednio przed ofertą Odwołującego, wykazał, że ma interes w złożeniu odwołania. Odwołujący w wystarczający sposób wykazał się więc możliwością uzyskania niniejszego zamówienia publicznego w przypadku uwzględniania zarzutów odwołania i w konsekwencji możliwością poniesienia przez niego szkody związanej z nie udzieleniem mu tego zamówienia we wskazanych częściach zamówienia. Izba, rozpoznając odwołanie w granicach zarzutów podniesionych w odwołaniu, uznała, że podlega ono oddaleniu. Izba ustaliła co następuje. Zamawiający wszczął niniejsze postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego i opublikował w Dzienniku Urzędowym UE treść ogłoszenia o zamówieniu (5 maja 2015 r.). Zamawiający w SIWZ w pkt I ppkt 5 określił, że wykonawcy mogą składać oferty częściowe na jedną lub kilka części zamówienia, na które wskazał w pkt I ppkt 1 SIWZ. W pkt VI ppkt 1 SIWZ Zamawiający podał, że o udzielenie zamówienia publicznego mogą ubiegać się wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy Pzp, wskazując jednocześnie w pkt VII ppkt 2.3) SIWZ na wymóg przedłożenia aktualnego zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego, potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków, lub zaświadczenia, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonanie decyzji właściwego organu – wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania ofert. Do upływu terminu składania ofert, tj. do dnia 12 czerwca 2015 r., do Zamawiającego wpłynęło: − w zakresie części 3 zamówienia - 8 ofert (w tym ofertę złożył m.in. Odwołujący oraz Przystępujący A. A. i Przystępujący B. T. oraz wykonawca M. O. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą MERINGO M. O.), − w zakresie części 6 zamówienia - 4 oferty (w tym ofertę złożył m.in. Odwołujący oraz Przystępujący A. A. i Przystępujący B. T.), − w zakresie części 8 zamówienia - 2 oferty (ofertę złożył Odwołujący i Przystępujący B. T.). Do ofert kwestionowanych w odwołaniu wykonawców zostały załączone zaświadczenia z urzędów skarbowych o niezaleganiu w podatkach, gdzie w pkt I zaświadczenia wskazano, że wobec tych podmiotów nie ujawniono zaległości podatkowych, zaś pkt III a) zaświadczenia został wypełniony jedynie poprzez jego wykreślenie i nie zostały tam zaznaczone w żaden sposób informacje dotyczące prowadzenia postępowań egzekucyjnych w administracji, również w zakresie innych niż podatkowe zobowiązań (w ofercie M. O. na str. 5 oferty zaświadczenie z dnia 18 maja 2015 r., w ofercie Przystępującego A. A. na str. 5 oferty zaświadczenie z dnia 5 czerwca 2015 r. i w ofercie Przystępującego B. T. na str. 5 oferty zaświadczenie z dnia 5 czerwca 2015 r.). Zamawiający w dniu 25 czerwca 2015 r. poinformował wykonawców o wyborze ofert najkorzystniejszych w poszczególnych częściach zamówienia, w tym: − w zakresie części 6 zamówienia wybrał ofertę Przystępującego A. A., a jednocześnie według oceny ofert pozostałe oferty zostały sklasyfikowane w kolejności: oferta wykonawcy M. O. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą MERINGO M. O. – 95,05 pkt, oferta Przystępującego B. T. – 82,72 pkt, oferta Odwołującego – 76,46 pkt i w dalszej kolejności pozostałe oferty; − w zakresie części 8 zamówienia wybrał ofertę Przystępującego A. A., a jednocześnie według oceny ofert pozostałe oferty zostały sklasyfikowane w kolejności: oferta Przystępującego B. T. – 82,72 pkt i oferta Odwołującego – 76,46 pkt; − w zakresie części 8 zamówienia wybrał ofertę Przystępującego B. T., a jednocześnie według oceny ofert pozostałe oferty zostały sklasyfikowane w kolejności: oferta Odwołującego – 92,26 pkt. Biorąc pod uwagę powyższe Izba zważyła, co następuje. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów: zaniechania wezwania przez Zamawiającego, w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, wykonawców: Przystępującego A. A., Przystępującego B. T. oraz wykonawcy M. O. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą MERINGO M. O. do uzupełnienia dokumentów potwierdzających brak zaległości z uiszczaniem podatków i opłat i naruszenia w tym zakresie zasad prowadzenia postępowania wyrażonych w art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp, Izba uznała, że zarzuty te nie potwierdziły się. W ocenie Izby załączone przez wskazanych wykonawców do ich ofert zaświadczenia wystawione przez naczelników urzędów skarbowych, potwierdzają spełnianie warunku udziału w postępowaniu, określonego w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. W przepisie tym ustawodawca określił jeden z tzw. warunków „negatywnych” ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego. Wskazał tam, że z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wyklucza się wykonawców, którzy zalegają z uiszczaniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskali oni przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu. Przepis ten odnosi się - w zakresie podlegającym rozpoznaniu przez Izbę w niniejszej sprawie - do zaległości w zakresie podatków i opłat. W tym przedmiocie ustawodawca określił, że właściwym dokumentem żądanym przez Zamawiającego na potwierdzanie spełniania tego „negatywnego” warunku ubiegania się o zamówienie publiczne będzie – zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie dokumentów - aktualne zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego, potwierdzające, że wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków, lub zaświadczenie, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu – wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo składania ofert. Podkreślić należy, że zgodnie z przywołanym przepisem rozporządzenia w sprawie dokumentów jest to jedyny konkretny dokument, jaki może być żądany przez zamawiającego w postępowaniu na potwierdzenie wykazania spełniania przywołanego warunku udziału w postępowaniu. Wskazane rozporządzenie bowiem zawiera zamknięty katalog dokumentów podmiotowych (jeśli chodzi o zamawiających klasycznych), żądanych na potwierdzenie spieniania warunków udziału w postępowaniu („pozytywnych” – wynikających z art. 22 ust. 1 ustawy Pzp i „negatywnych” - wynikających z art. 24 ust. 1 ustawy Pzp). Zgodzić należy się z Odwołującym, że w opisanym w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp warunku udziału w postępowaniu mieści się zakaz ubiegania się o zamówienie publiczne przez wykonawców, którzy posiadają zaległości – bez przewidywanego prawem zwolnienia, odroczenia, rozłożenia płatności na raty, czy wstrzymania wykonania decyzji organu – w zakresie wszelkich podatków i opłat. Przywołany przepis ustawy Pzp nie definiuje w sposób odrębny od właściwych w tym względzie przepisów, tj. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), pojęcia podatków i opłat. Stąd też właściwe w tym zakresie jest sięgnięcie do przepisów wskazanej ustawy. I tak zgodnie z art. 6 Ordynacji podatkowej podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 3 tej ustawy ilekroć w tej ustawie mowa o podatkach rozumie się przez to również: zaliczki na podatek, raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach, opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe. Przywołane przepisy wyraźnie wskazują, że pojęcie podatku odnosi się nie tylko do podatków świadczonych na rzecz Skarbu Państwa, ale również na rzecz jednostek samorządu terytorialnego. Tym samym zatem również w świetle art. 24 ust. 1 pk 3 ustawy Pzp – zgodnie z zasadą lege non distinguente nec nostrum est distinguere – należy interpretować pojęcie podatków i opłat z punktu widzenia wykazania przez wykonawców ubiegających się o zamówienie spełniania tego warunku udziału w postępowaniu. Powyższe ustalenia Izby dotyczą samego opisu warunku udziału w postępowaniu dokonanego przez ustawodawcę. Ustawodawca jednak w zakresie zamówień publicznych określił – jak wskazano powyżej – zamknięty katalog dokumentów podmiotowych, których zamawiający może żądać od wykonawców na potwierdzenie spełniania warunków. Dokumenty te zostały określone w przepisach rozporządzenia w sprawie dokumentów. Ustawodawca w tym zakresie zdecydował się na określenie jedynego, konkretnego dokumentu, jakim jest zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego, odnoszące się wyłącznie do niezlegania z podatkami. Ustawodawca zatem ograniczył weryfikację spełniania warunku udziału w postępowaniu poprzez konkretny, żądany - w oparciu o przepisy rozporządzenia w sprawie dokumentów – dokument, wyłącznie w zakresie podatków (bez opłat) i poprzez wskazanie jednego organu podatkowego (naczelnika urzędu skarbowego). Ustawodawca w art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej określił organy podatkowe pierwszej instancji, jakimi są – stosownie do swojej właściwości: naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa. Tym samym dla celów postępowania o udzielenie zamówienia publicznego ustawodawca zdecydował się na szczegółową weryfikację wykonawców pod kątem przesłanki określonej w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp jedynie w odniesieniu do podatków, dla których właściwym organem podatkowym będzie naczelnik urzędu skarbowego. W pozostałym zakresie, co do weryfikacji braku zaległości w przedmiocie opłat oraz podatków, dla których właściwym - zgodnie z art. 15 i nast. Ordynacji podatkowej - są inne organy podatkowe, wystarczającym dla ustawodawcy okazało się wyłącznie oświadczenie wykonawcy o braku podstaw do wykluczenia z postępowania, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie dokumentów. W przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego kwestionowani przez Odwołującego wykonawcy w swoich ofertach złożyli aktualne zaświadczenia naczelników skarbowych, potwierdzające, że nie ujawniono wobec nich jakichkolwiek zaległości podatkowych. Jednocześnie też wskazani wykonawcy załączyli do swoich ofert oświadczenia o braku podstaw do wykluczenia z postępowania. W związku z powyższym - w ocenie Izby – w wystarczający sposób potwierdzili oni, że nie zachodzi wobec nich przesłanka do wykluczenia z postępowania, określona w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Uwzględniając powyższe – zdaniem Izby – bez znaczenia w tym zakresie jest niewypełnienie, czy też wypełnienie poprzez wykreślenie pkt III a) zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego we wszystkich kwestionowanych ofertach. Wskazany punkt zaświadczenia odnosi się bowiem do działań urzędu skarbowego nie jako organu podatkowego właściwego w sprawach ustalenia zobowiązania podatkowego i ewentualnych wynikających z tego tytułu zaległości, lecz jako organu egzekucyjnego. Jest to zupełnie inny tryb, który z punktu widzenia oceny istnienia, bądź braku istnienia zaległości w zakresie innych podatków, dla których właściwe są odrębne organy podatkowe, nie może mieć znaczenia, choćby z tego względu, że organ egzekucyjny nie musi jeszcze posiadać informacji o określonych zaległościach podatkowych (nie zostało jeszcze wszczęte postępowanie egzekucyjne w administracji), a określona zaległość podatkowa we właściwym organie podatkowym już zaistniała. W tym zatem zakresie, gdzie organem podatkowym nie będzie naczelnik właściwego urzędu skarbowego, najwłaściwszym i najpełniejszym dokumentem, który będzie potwierdzał brak okoliczności, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp – jak wskazano powyżej – będzie oświadczenie wykonawcy. Z tych też względów przedłożone przez Odwołującego dowody w sprawie – informacje naczelników kilkunastu urzędów skarbowych – wskazujące na zakres informacji udzielanych w pkt I i III a) zaświadczenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Reasumując zatem dla wykazania braku podstaw do wykluczenia wykonawcy z postępowania w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp właściwym będzie aktualne zaświadczenie naczelnika właściwego urzędu skarbowego, potwierdzające w pkt I, że nie ujawniono wobec wykonawcy zaległości podatkowych, najpóźniej na dzień składania ofert bądź wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowania oraz oświadczenie własne wykonawcy o braku podstaw do wykluczenia z postępowania. Tym samym wskazane w treści odwołania przepisy ustawy Pzp – zdaniem Izby - nie zostały naruszone. Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 192 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy Pzp, orzeczono jak w sentencji. Orzekając o kosztach postępowania Izba oparła się na art. 192 ust. 9 oraz ust. 10 ustawy Pzp. W oparciu o wskazane przepisy obciążyła nimi Odwołującego, stosownie do wyniku postępowania. Wśród kosztów postępowania odwoławczego Izba uwzględniła - stosownie do regulacji zawartej w § 3 pkt 1) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym w sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238) – koszty wpisu uiszczonego przez Odwołującego w kwocie 15 000,00 zł. Przewodniczący: …………………………