KIO 1336/13

Sygn. akt: KIO 1336/13 WYROK z dnia 24 czerwca 2013 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Robert Skrzeszewski Protokolant: Łukasz Listkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2013 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 3 czerwca 2013 r. przez wykonawcę Asseco Poland S.A., ul. Olchowa 14, 35-322 Rzeszów w postępowaniu prowadzonym przez Główny Urząd Statystyczny, Al. Niepodległości 208, 00-925 Warszawa przy udziale wykonawcy IT.expert Sp. z o.o., Al. Jerozolimskie 176, 02-486 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Asseco Poland S.A., ul. Olchowa 14, 35- 322 Rzeszów i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Asseco Poland S.A., ul. Olchowa 14, 35-322 Rzeszów tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od wykonawcy Asseco Poland S.A., ul. Olchowa 14, 35-322 Rzeszów na rzecz Głównego Urzędu Statystycznego, Al. Niepodległości 208, 00-925 Warszawa kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: …………… Sygn. akt: KIO 1336/13 U z a s a d n i e n i e Zamawiający: Główny Urząd Statystyczny, Al. Niepodległości 208, 00-925 Warszawa wszczął postępowanie w sprawie udzielenia zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na „Budowę Hurtowni Danych Statystycznych (HDS) wraz z budową Publicznej Hurtowni Danych (PHD) (części). Rozbudowa środowiska sprzętowo - systemowego o elementy infrastruktury oraz oprogramowanie systemowe i narzędziowe dla projektu SISP (część II)” - nr ewidencyjny 14/SISP/PN//2013. Ogłoszenie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 23.02.2013 r. pod numerem 2013/S 039 - 062157. Odwołujący: Asseco Poland S.A., ul. Olchowa 14, 35-322 Rzeszów dane korespondencyjne: ul. Branickiego 13, 02-972 Warszawa został poinformowany przez Zamawiającego o czynnościach i zaniechaniu Zamawiającego w dniu 23 maja 2013 roku poprzez otrzymanie drogą faksową pisma z informacją o wyborze oferty najkorzystniejszej wykonawcy IT.expert Sp. z o.o. w części II. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem przedmiotowego przetargu na podstawie art. 179 ust. 1 i art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (dalej „ ustawa Pzp”) Odwołujący wnosi odwołanie wobec zaniechania przez Zamawiającego w toku części II w/w Postępowania czynności, do których Zamawiający był zobowiązany, tj.: 1. zaniechania odrzucenia oferty IT.expert Sp. z o.o., pomimo iż treść tej oferty nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, a nie jest to omyłka podlegające poprawie na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, 2. zaniechania wykluczenia wykonawcy IT.expert Sp. z o.o. z postępowania, pomimo iż wykonawca ten złożył nieprawdziwe informacje mające wpływ na wynik postępowania. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu: 1) niezgodną z przepisami ustawy Pzp czynność Zamawiającego polegającej na wyborze oferty IT.expert Sp. z o.o., jako ofertę najkorzystniejszą, 2) naruszenie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty IT.expert Sp. z o.o., pomimo, iż treść tej oferty nie odpowiada treści istotnych warunków zamówienia, a sprzeczność ta nie jest omyłką podlegającą poprawie na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3) ustawy Pzp, 3) naruszenie przepisu art. 24 ust. 2 pkt 3) ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia IT.expert Sp. z o.o. z postępowania, pomimo iż wykonawca ten złożył nieprawdziwe informacje mające wpływ na wynik postępowania, 4) naruszenie przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający równego traktowania wykonawców oraz zachowania uczciwej konkurencji. W związku z powyższym Odwołujący wnosił o uwzględnienie niniejszego odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności oceny ofert, 2. unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, 3. dokonania ponownej oceny ofert, 4. odrzucenia na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp oferty złożonej przez IT.expert Sp. z o.o., 5. wykluczenie wykonawcy IT.expert Sp. z o.o. na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 3) ustawy Pzp. Odwołujący przy tym wnosił o uwzględnienie odwołania. W pierwszej kolejności w swoim odwołaniu podniósł zarzut odnoszący się do Infrastruktura Blade - zasady wymiany zasilacza w zakresie dotyczącym wymogu Lp.10. w tabeli 2. Infrastruktura Blade, w załączniku nr. 2.2 do SIWZ - Opis przedmiotu Zamówienia dla części nr 2. Zwrócił uwagę, że w SIWZ wymaganie dla Infrastruktury Blade, w punkcie 10. Tabeli 2, Zasilanie brzmi (str. 12 załącznika 2.2 do SIWZ): „Wymiana zasilacza nie może powodować konieczności odłączenia zewnętrznej infrastruktury zasilania (kabla zasilającego)”, podczas gdy w ofercie firmy IT.expert Sp. z o.o. (dalej „lT.expert”) na stronie 16, w wierszu 10. Zasilanie w kolumnie „Oferta wykonawcy” znajduje się stwierdzenie: „Wymiana zasilacza nie powoduje konieczności odłączenia zewnętrznej infrastruktury zasilania (kabla zasilającego). Zaznaczył przy tym, że jest to oczywiste powtórzenie w/w treści SIWZ. Jednocześnie wskazał, że na stronie 14 oferty w wierszu 2. Typ produktu, model IT.expert wpisał: „Flex System Enterprise Chassis”. W kontekście powyższego wyjaśnił, że dla tego typu i modelu produktu, tj. dla Flex System Enterise Chassis, nie jest możliwa wymiana zasilacza bez konieczności odłączenia zewnętrznej infrastruktury zasilania (kabla zasilającego), co wynika – według Odwołującego - z dokumentu producenta wskazanej infrastruktury blade, firmy IBM, powszechnie dostępnego na stronach producenta: „IBM Flex System Enterprise Chassis IBM Redbooks Product Guide (http://www.redbooks.ibm.com/technotes/tips0863.pdf), obrazującego na stronie 3 konstrukcję zaoferowanej infrastruktury blade oraz na str 15 (rys nr 10) przedstawiającego konstrukcję pojedynczego modułu wymiennego zasilacza. Zauważył przy tym, że integralną częścią tego modułu jest gniazdo zasilania, które w sytuacji wymiany spowoduje konieczność odłączenia zewnętrznej infrastruktury zasilania (kabla zasilającego). Tym samym oferowana przez IT.expert infrastruktura blade nie spełnia wymogów postawionych przez Zamawiającego w kontekście zasilania. Drugi zarzut odnosił się do Infrastruktury blade - wymaganej ilości 14 serwerów, który dotyczył wymogu Lp.10. w tabeli 2. Infrastruktura Blade, w załączniku nr. 2.2 do SIWZ - Opis przedmiotu Zamówienia dla części nr 2. Odwołujący zauważył, że w SIWZ wymaganie dla Infrastruktury Blade, w punkcie 10. Tabeli 2., Zasilanie, brzmi (str 12 załącznika 2.2 do SIWZ): „System zasilania zdolny do obsługi awarii połowy z zainstalowanych zasilaczy (dowolne N zasilaczy przy założeniu konfiguracji N + N), wymagane ciągłe dostarczenie mocy niezbędnej do zasilenia maksymalnej liczby serwerów i urządzeń I/O zainstalowanych w obudowie. Procesory serwerów winny pracować z nominalną, maksymalną częstotliwością....”. Wskazał także na określone w punkcie 5. Tabeli 2., Rodzaj obsługiwanych serwerów (str. 10 załącznika 2.2 do SIWZ), następujące wymaganie Zamawiającego: „Możliwość umieszczania w ramach jednej infrastruktury wszystkich dostarczanych typów serwerów blade w układzie mieszanym, także serwerów blade w procesorami o architekturze RISC lub EPIC (serwery takie nie są przedmiotem zamówienia, ale muszą być dostępne do rozbudowy).”. Jednocześnie zwrócił również uwagę na zawarte w punkcie 4. Tabeli 2., Liczba zamontowanych serwerów blade (str.10 załącznika 2.2 do SIWZ), wymaganie Zamawiającego, aby oferowana infrastruktura umożliwiała rozbudowę do 14 serwerów dwuprocesorowych. Zdaniem Odwołującego połączenie tych trzech powyższych wymogów wskazuje na fakt, iż zaoferowana infrastruktura powinna zapewniać możliwość pełnego jej obsadzenia (minimum 14 serwerów) serwerami dwuprocesorowymi, także w technologii RISC lub EPIC i jednoczesnego zapewnienia redundancji zasilaczy na poziomie N+N. Zaznaczył przy tym, że IT.expert zaoferował: „FIex System Enterprise Chassis” (strona 14 oferty, wiersz 2. Typ produktu, model), a z dokumentacji dostępnej na stronie producenta infrastruktury, firmy IBM (IBM Flex System Enterprise Chassis Power Requirements Guide – http://www03.ibm.com/support/techdocs/atsmastr.nsf/5cb5ed706d254a8186256c71006d2e0 a/c52f 86897b78f8ad862579f20053c8d7/$FILE/Flex_Power_Guide_1.2.2.pdf), wynika, że w przypadku zastosowania zasilaczy 2500W, nie wszystkie konfiguracje serwerów są wspierane, na co wskazuje tabela na stronie 8 dokumentu Flex_Power_Guide_1.2-2.pdf. Wskazał także, że tabela w ostatniej kolumnie obrazuje zapewnienie redundancji zasilaczy na poziomie N+N, które było wymaganiem SIWZ. Zwrócił także uwagę, że w ostatniej kolumnie, w wierszu dla serwerów P260 i kolejnym dla serwerów P460 (które są w w technologii RISC - wymaganej SIWZ) pozycje na żółto prezentują ograniczenia dla zastosowania zasilaczy 2500W, czyli w przypadku serwerów P260 tabela pokazuje wynik 13. Według Odwołującego powyższe oznacza, iż w szczególności przy próbie obsadzenia infrastruktury serwerami dwuprocesorowymi w architekturze RISC (procesory POWER) okazuje się, że producent wspiera jedynie możliwość zainstalowania 13 serwerów blade, przy 14 możliwych do obsadzenia kieszeniach na serwery blade, a to pokazuje, że nie ma zapewnionej możliwości rozbudowy do pełnej obsady serwerami dwuprocesorowymi w architekturze RISC, co stoi w sprzeczności z wymogami SIWZ. Trzeci zarzut merytoryczny został zgłoszony w zakresie UPS dla macierzy - czas podtrzymania i dotyczył wymogu Lp.10. w tabeli 11. UPS do macierzy, w załączniku nr. 2.2 do SIWZ - Opis przedmiotu Zamówienia dla części nr 2. Odwołujący podniósł, że Zamawiający zawarł w wyżej wskazanym punkcie SIWZ (str. 25. załącznika 2.2 do SIWZ) wymóg, iż wymagany czas podtrzymania w zależności od obciążenia musi wynosić „min 15 minut przy 100% obciążeniu”, a IT.expert w ofercie (strona 25 oferty, punkt 10 tabeli nr 11 UPS do macierzy) wskazał dla oferowanego UPS parametr 15 minut przy 100% z dodatkową baterią, co stanowi powtórzenie w/w treści SIWZ. Jednocześnie zaznaczył, że na stronie 25 oferty w wierszu 1 i 2 Typ produktu, model IT.expert wpisał: „IBM 11000 VA LCD 5U Rack UPS, 11000VA UPS 3U Extended Battery Module, LCD UPS network Management Card”, podczas gdy na oficjalnych stronach producenta serwera (http://www - 03.ibm.com/systems/x/options/rackandpower/upsll000va/specs.html), firma IBM podała tabelę, w której dla 100% obciążenia z dodatkową zewnętrzną baterią, czas podtrzymania wynosi 14 minut. Według Odwołującego powyższe wskazuje, że firma IT.expert zaoferowała UPS niespełniający wymogów postawionych w SIWZ. Czwarty zarzut odnosił się do Modułu UPS - ilości dodatkowych akumulatorów i dotyczył wymogu Lp.9. w tabeli 10. UPS do infrastruktury blade (strona 24) oraz Lp.9. w tabeli 11. UPS do macierzy (strona 25), w załączniku nr. 2.2 do SIWZ - Opis przedmiotu Zamówienia dla części nr 2. Wyjaśnił, że w obu wskazanych wyżej punktach SIWZ Zamawiający wymagał zaoferowania modułu UPS z możliwością zastosowania minimum 4 dodatkowych akumulatorów w modułach rozszerzeń. Powołał się na wskazanie producenta serwera z jego stron, zarówno dla UPS do infrastruktury blade (oferowany model IBM 6000 VA LCD 4U Rack UPS - http://www- 03.ibm.com/systems/x/options/rackandpower/ups6000va/specs.html), jak i dla UPS do macierzy (oferowany model IBM 11000 VA LCD 5U Rack UPS - http://www- 03.ibm.com/systems/x/options/rackandpower/upsll000va/specs.html), z którego wynika możliwość dołączenia do modułu podstawowego UPS tylko jednego dodatkowego modułu akumulatora/baterii (Extended Battery Module), co stoi w sprzeczności z SIWZ dla obu zaoferowanych modułów UPS. Ostatecznie potraktował powyższe informacje, jako podane świadomie, nieprawdziwe i wobec tego zarzucił konkurencyjnemu wykonawcy podanie nieprawdziwych informacji. Pismem z dnia 6 czerwca 2013r. wykonawca IT.expert Sp. z o.o. zgłosił swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności w oparciu o treść ogłoszenia i Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, oferty Przystępującego, zawiadomienia o wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 23 maja 2013 r., jak również na podstawie złożonych na rozprawie przez strony i uczestnika wyjaśnień i pism Izba postanowiła odwołanie oddalić. Odwołanie nie zawierało braków formalnych, wpis został przez Odwołującego uiszczony, zatem odwołanie podlegało rozpoznaniu. Izba nie stwierdziła przesłanek do jego odrzucenia. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Izba nie doszukała się w działaniach Zamawiającego naruszenia przepisu art. 7 ust. 3, art. 24 ust. 2 pkt 3, art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Jednym z istotnych zagadnień wymagających rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie była kwestia czy Przystępujący złożył ofertę, której treść pozostawała w sprzeczności z treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia oraz czy oświadczenia złożone przy tej ofercie zawierały nieprawdziwe informacje mające lub mogące mieć wpływ na wynik prowadzonego postępowania. Analizując treść powyższej oferty, jak i SIWZ, Izba nie stwierdziła występowania kolizji pomiędzy treścią powołanych wyżej dokumentów. Przede wszystkim należy wskazać, że Przystępujący wypełniając przy ofercie załącznik nr 2.2 do SIWZ dokonał tego ściśle według instrukcji Zamawiającego przenosząc treść wymagań minimalnych tabeli 2, l.p. 4, 5, 10, tabeli 10, l.p.9 oraz tabeli 11, l.p.10 do rubryki zawierającej treść oferty wykonawcy. W tym zakresie Izba nie doszukała się sprzeczności treści przedmiotowej oferty z treścią SIWZ, bowiem powyższa treść oświadczenia woli Przystępującego stanowiła odwzorowanie wymagań minimalnych Zamawiającego. Odnosząc się do zarzutów odwołania Izba uznała, że Odwołujący nie wykazał, że Przystępujący złożył nieprawdziwe informacje, które pozostawałyby w sprzeczności z treścią SIWZ. Według zapatrywania Izby złożone przez pełnomocnika Odwołującego na rozprawie informacje ze strony internetowej: 1) wyciąg z przewodnika po instalacji i serwisie oferowanej infrastruktury IBM w języku angielskim wraz z częściowym tłumaczeniem z języka angielskiego (dowód nr 1) na potwierdzenie zarzutu 1 i częściowo zarzutu 2, 2) wyciąg z obudowy IBM Flex System Enterprise – przewodnik po wymaganiach dotyczących zasilania (dowód nr 2) na potwierdzenie zarzutu 2, 3) specyfikacja techniczna zasilacza awaryjnego UPS IBM 11000 VA LCD 5U Rack w języku angielskim wraz z tłumaczeniem przysięgłym (dowód nr 3) na potwierdzenie zarzutu 3, 4) wyciągi z przewodników po instalacji i konserwacji – jeden dotyczący modelu 6000 VA LCD 4U Rack UPS, drugi modelu 11000 VA LCD 5U Rack UPS, w języku angielskim wraz z tłumaczeniem (dowód nr 4) na potwierdzenie zarzutu 4, 5) pismo z dnia 20 czerwca 2013r. z wyjaśnieniami autoryzowanego przedstawiciela firmy IBM (dowód nr 5) w zakresie wszystkich 4 zarzutów, nie posiadają dostatecznej mocy dowodowej w stosunku do przedłożonego przez Zamawiającego i Odwołującego pisma IBM Polska sp. z o.o. z dnia 18 czerwca 2013r. i wydają się być wątpliwe wobec treści cyt. wyżej pisma. Przedmiotowe pismo IBM Polska sp. z o.o. zostało wystawione w dniu 18 czerwca 2013r.przez Dyrektora Generalnego IBM Polska sp. z o.o. Aleš Bartůněk, który został powołany do zarządu spółki przez Zgromadzenie Wspólników w dniu 28 maja 2013r. Natomiast informacje, na które powołuje się Odwołujący pochodzą ze stron internetowych, które mogą, lecz nie muszą być prawdziwe, a Odwołujący nie przedstawił żadnego dowodu świadczącego o tym, iż powyższe źródło informacji ma oficjalne i formalne potwierdzenie przez osoby upoważnione do przekazywania tego rodzaju informacji w imieniu IBM - spółki matki czy IBM Polska sp. z o.o. Jednocześnie należy stwierdzić, że pismo z dnia 20 czerwca 2013r. przedłożone przez pełnomocnika Odwołującego na rozprawie nie zawiera żadnej autoryzacji IBM Polska sp. z o.o. i nie może służyć, jako dowód w sprawie ponad dokument wystawiony przez IBM Polska sp. z o.o., skoro osoba podpisująca to pisma uważa się za autoryzowanego przedstawiciela firmy IBM Polska sp. z o.o., lecz w istocie prawa do reprezentacji IBM Polska sp. z o.o. nie posiada. W świetle zatem powyższego zdaniem Izby przesądzające znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy miało przedmiotowe pismo z dnia 18 czerwca 2013r. Dyrektora Generalnego IBM Polska sp. z o.o., z którego wynika, że producent zaoferowanych urządzeń dokonał reasumpcji zagadnień związanych z jego produktami dla potrzeb przedmiotowego przetargu. Jednocześnie wystawca przedmiotowego dokumentu potwierdził dokonanie testów na produktach dostępnych w jego centrum testowym. Odnosząc się do pierwszego zarzutu odwołania należy stwierdzić, że nie znalazł on uznania Izby wobec oświadczenia IBM Polska sp. z o.o. zawartego w powyższym piśmie, że dla infrastruktury blade IBM Flex System Enterprise Chassis wymiana zasilacza nie powoduje konieczności odłączenia zewnętrznej infrastruktury zasilania(kabla zasilającego). Izba nie podzieliła również stanowiska Odwołującego z zakresu drugiego zarzutu wobec oświadczenia IBM Polska sp. z o.o., że dla infrastruktury blade IBM Flex System Enterprise Chassis: 1) obudowa jest wyposażona w zestaw zasilaczy redundantnych typu Hot Plug. System zasilania jest zdolny do obsługi awarii połowy z zainstalowanych zasilaczy(dowolne N zasilaczy przy założeniu konfiguracji N+N). Zapewnione jest ciągłe dostarczenie mocy niezbędnej do zasilenia maksymalnej liczby serwerów i urządzeń I/O zainstalowanych w obudowie. Procesory są zdolne pracować z nominalną, maksymalną częstotliwością; 2) istnieje możliwość umieszczania w ramach jednej infrastruktury wszystkich dostarczanych typów serwerów blade w układzie mieszanym, także serwerów blade z procesorami o architekturze RISC(serwery takie są dostępne do rozbudowy); 3) możliwa jest rozbudowa do 14 dwuprocesorowych serwerów bez potrzeby rozbudowy środowiska o dodatkowe elementy(obudowy blade, moduły LAN/SAN instalowane w obudowach, zasilacze i wentylatory); 4) W szczególności, istnieje możliwość obsadzenia infrastruktury IBM Flex System Enterprise Chassis, serwerami dwuprocesorowymi w architekturze RISC(procesory POWER, serwery p260) w liczbie 14 przy jednoczesnym zapewnieniu redundancji na poziomie N+N. Tym samym istnieje możliwość rozbudowy do pełnej obsady serwerami dwuprocesorowymi w architekturze RISC. Nadto Izba uznała za wiarygodne oświadczenie IBM Polska sp. z o.o. wynikające z powyższego pisma, a dotyczące wymogu dla UPS dla macierzy (trzeci zarzut) dotyczącego czasu podtrzymania w zależności od obciążenia minimum 15 minut przy 100% obciążeniu, z dopuszczeniem zaoferowania dodatkowych baterii do modułu UPS w celu spełniania wymogów czasu podtrzymania. Z powyższego oświadczenia wynika, że dla UPS dla macierzy: IBM 11000 VA LCD 5U Rack UPS, IBM 11000 VA UPS 3U Extend Battery Module, LCD UPS Network Management Card przy zastosowaniu dodatkowych baterii czas podtrzymania przy 100% obciążeniu mocą 10 000 W może przekroczyć 15 minut. Powyższe zatem wskazuje, że czas podtrzymania może przekroczyć wartość graniczną, co oznacza spełnienie minimalnego warunku 15 minut pracy. Jednocześnie Izba nie podzieliła obawy Odwołującego, że powyższy wymóg powinien być spełniony przy zastosowaniu więcej niż jednej baterii, w sytuacji zaoferowania przez Przystępującego jednej dodatkowej baterii, bowiem wskazanie IBM Polska sp. z o.o. odnosi się – zdaniem Izby - ogólnie do rozwiązania technicznego używającego „dodatkowych baterii”, nie wskazując w ogóle ilości tych dodatkowych baterii. Ostatecznie Izba nie podzieliła twierdzeń Odwołującego w zakresie czwartego zarzutu opierając się na oświadczeniu IBM Polska sp. z o.o. zawartym w pkt.4 pisma, o którym wyżej mowa. Izba uznała również, że sporny wymóg z tabeli 10, l.p.9 dotyczył możliwości zastosowania dodatkowych akumulatorów, a nie możliwości zastosowania modułów rozszerzeń, jak chce Odwołujący. Powyższe stanowisko wynika, z wyraźnego brzmienia tego wymogu: „9. Możliwość zastosowania dodatkowych akumulatorów w modułach rozszerzeń”, gdyby była inna intencja Zamawiającego powinno być: „Możliwość zastosowania dodatkowych modułów rozszerzeń”. Podsumowując, powyższe oświadczenia producenta podane przez niego w sposób logiczny i spójny, nie budzą wątpliwości Izby, co do ich prawdziwości i potwierdzają spełnianie przez zaoferowany przez Przystępującego produkt warunków przedmiotowych wynikających z treści SIWZ. Jednocześnie należy przyjąć, że powołane przez Odwołującego informacje handlowe ze strony internetowej mogą – według Izby – mieć znaczenie jedynie poglądowe i nie są to informacje wiążące dla producenta, czy innych przedsiębiorców czy konsumentów, chyba, że co innego wynikałoby z umowy, zaś szczegóły techniczne dotyczące zastosowania danych produktów w określonych okolicznościach mogą wymagać dodatkowego wyjaśnienia ze strony producenta wszelkich wątpliwych aspektów z tym związanych. Takie wyjaśnienia IBM Polska sp. z o.o. w spornym zakresie zostały złożone przez producenta i Izba nie znalazła dostatecznej motywacji do uznania okoliczności w nich wskazanych, opartych na wiedzy o własnym produkcie jego twórcy(producenta), jako nieprawdziwych. Według zapatrywania Izby wiedza producenta tych urządzeń nie może zaś być gorsza od wiedzy podmiotu trzeciego opierającego swoją wiedzę o tym produkcie na wiedzy tego producenta. Takie wnioskowanie – zdaniem Izby – obarczone byłoby błędem logicznym. Z powyższych względów Izba opierając się na oświadczeniu producenta in concreto, doszła do przekonania, że informacje złożone przez Odwołującego w następstwie uzyskania określonej wiedzy od producenta nie mogą zostać potraktowane, jako informacje nieprawdziwe mające lub mogące mieć wpływa na wynik prowadzonego postępowania. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp postanowiła oddalić odwołanie. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Przewodniczący: ……………