K 7/96Zgodnosc art 49 kkw z konstytucją wynagrodzenie skazanych

Przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego był art. 49 par. 3 Kodeksu karnego wykonawczego w brzmieniu nadanym przez nowelizację z 1995 r., który zezwalał na obniżenie należności za pracę skazanego poniżej stawki minimalnego wynagrodzenia, jeśli skazany wyraził na to zgodę. Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł zarzut naruszenia konstytucyjnych przepisów dotyczących prawa do pracy (art. 68) oraz zasady równości (art. 67 ust. 2). Trybunał Konstytucyjny, analizując cel nowelizacji, jakim było ułatwienie zatrudniania skazanych w obliczu rosnącego bezrobocia w zakładach karnych, uznał, że przepis ten nie jest sam w sobie niezgodny z Konstytucją. Podkreślono, że stawka minimalnego wynagrodzenia jest elementem konstytucyjnego prawa do pracy i nie może być dowolnie uchylana. Zgoda skazanego na niższe wynagrodzenie może dotyczyć jedynie ustalenia należności niższej niż wynikająca z zasad wynagradzania pracowników, ale nie może oznaczać rezygnacji z gwarancji minimalnego wynagrodzenia. Sąd wskazał, że obniżenie wynagrodzenia poniżej stawki minimalnej mogłoby negatywnie wpłynąć na możliwość uzyskania zasiłku dla bezrobotnych po opuszczeniu zakładu karnego. Podkreślono również, że choć stosunek zatrudnienia skazanych nie jest stosunkiem pracy w rozumieniu Kodeksu pracy, to jednak zasady konstytucyjne dotyczące prawa do pracy muszą być respektowane. Ostatecznie, Trybunał orzekł, że art. 49 par. 3 Kkw jest zgodny z przepisami konstytucyjnymi, pod warunkiem że nie prowadzi do uchylenia stawki minimalnego wynagrodzenia.

Zagadnienia prawne (1)