K. 10/90
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącego art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ zaskarżone przepisy zostały uchylone i zastąpione nowymi, określającymi górną granicę stawki opłaty miejscowej.
Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżył art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zarzucając naruszenie zasad demokratycznego państwa prawnego oraz praw obywatelskich z powodu braku górnej granicy stawki opłaty miejscowej. Jednakże, w trakcie postępowania, zaskarżone przepisy zostały uchylone przez nową ustawę, która wprowadziła określoną górną granicę stawki. W związku z tym, Trybunał Konstytucyjny uznał, że zarzut stał się bezprzedmiotowy i umorzył postępowanie.
Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczył stwierdzenia niezgodności z Konstytucją art. 15 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Głównym zarzutem było to, że przepis ten, w brzmieniu po nowelizacji z 1988 r., nie ustalał górnej granicy stawki opłaty miejscowej, co pozwalało radom gmin na dowolne jej ustalanie. Rzecznik argumentował, że takie rozwiązanie narusza zasady demokratycznego państwa prawnego, sprawiedliwość społeczną, prawo do wypoczynku, ochrony zdrowia oraz prawo do korzystania z wartości środowiska naturalnego. Jednakże, w trakcie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, stan prawny uległ zmianie. Zaskarżone przepisy zostały uchylone przez ustawę z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, która w art. 19 określiła już konkretną górną granicę dziennej stawki opłaty miejscowej. Wobec powyższego, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zarzut Rzecznika Praw Obywatelskich stał się bezprzedmiotowy i na podstawie przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym umorzył postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie można ocenić, ponieważ przepisy zostały uchylone.
Uzasadnienie
Trybunał umorzył postępowanie, ponieważ stan prawny uległ zmianie w trakcie postępowania, a zaskarżone przepisy zostały uchylone przez nową ustawę, która określiła górną granicę stawki opłaty miejscowej, czyniąc tym samym zarzut bezprzedmiotowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rzecznik Praw Obywatelskich | organ_państwowy | wnioskodawca |
| Sejm Rzeczypospolitej Polskiej | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
| Minister Finansów | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
Przepisy (10)
Główne
u.p.o.l. art. 15
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Przepis nie ustalał górnej granicy stawki opłaty miejscowej, co było przedmiotem zarzutu.
u.T.K. art. 4 § 1 i 2
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Podstawa do umorzenia postępowania.
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 7
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Nowelizacja przyznająca radom gmin swobodę ustalania stawek opłaty miejscowej.
Ustawa o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania art. 7
Ustawa nowelizująca art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
u.p.o.l. art. 23
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Przepis uchylający zaskarżone przepisy.
u.p.o.l. art. 19
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Określa górną granicę dziennej stawki opłaty miejscowej.
Konstytucja RP art. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasady demokratycznego państwa prawnego, urzeczywistniającego sprawiedliwość społeczną.
Konstytucja RP art. 69 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do wypoczynku.
Konstytucja RP art. 70
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do ochrony zdrowia.
Konstytucja RP art. 71
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do korzystania z wartości środowiska naturalnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchylenie zaskarżonych przepisów i wprowadzenie nowego stanu prawnego czyniącego zarzut bezprzedmiotowym.
Godne uwagi sformułowania
zarzut stał się bezprzedmiotowy postępowanie należało umorzyć
Skład orzekający
Andrzej Zoll
przewodniczący
Czesław Bakalarski
członek
Kazimierz Działocha
członek
Henryk Groszyk
członek
Wojciech Łączkowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne umorzenie sprawy przez TK z powodu zmiany stanu prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i sytuacji, gdy przepisy zostają uchylone w trakcie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest proceduralna i dotyczy umorzenia z powodu zmiany przepisów, co czyni ją mniej interesującą z perspektywy merytorycznej analizy prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony11 Postanowienie z dnia 5 lutego 1991 r. (K. 10/90) Trybunał Konstytucyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia TK Andrzej Zoll Sędziowie TK: Czesław Bakalarski Kazimierz Działocha Henryk Groszyk Wojciech Łączkowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 1991 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, której uczestnikami postępowania są ponadto: Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Minister Finansów oraz Prokurator Generalny, o stwierdzenie że: art. 15 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 12, poz. 50; zm. 1988 r. Nr 19, poz. 132; 1989 r. Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443) nie ustalając górnej granicy stawki opłaty miejscowej, która (w takim stanie prawnym) może być w dowolnej wysokości uchwalana Przez rady gmin, narusza: a) zasady demokratycznego państwa prawnego, urzeczywistniającego sprawiedliwość społeczną (art. 1 Konstytucji RP), b) prawo do wypoczynku: na wczasach, poprzez uprawianie turystyki czy przebywanie w uzdrowiskach (art. 69 ust. 3 Konstytucji RP), e) prawo do ochrony zdrowia (art. 70 Konstytucji RP), oraz d) prawo do korzystania z wartości środowiska naturalnego (art. 71 Konstytucji RP), postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Rzecznik Praw Obywatelskich zarzuca niezgodność z Konstytucją art. 15 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 12, poz. 50 ze zm.). Niezgodność ta - zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich - spowodowana została nowelizacją powyższej ustawy, polegającą na tym, że radom gmin przyznano swobodę ustalania stawek opłaty miejscowej, w tym także ich górnej granicy (art. 7 ustawy z dnia 28.12.1988 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania, Dz.U. z 1989 r. Nr 74, poz. 443). Swoboda taka wprowadzona została także w odniesieniu do podatku od posiadania psów, opłaty targowej oraz opłaty administracyjnej, jednak w tym zakresie Rzecznik Praw Obywatelskich ustawy nie zaskarża. Stan prawny, na którym Rzecznik Praw Obywatelskich opiera swój wniosek, uległ ostatnio zmianie. Zaskarżone przepisy zostały uchylone art. 23 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r. (Dz.U. Nr 9, poz. 31). Ustawa ta w art. 19 określiła między innymi górną granicę dziennej stawki opłaty miejscowej, której rada gminy nie może przekroczyć. Tym samym zarzut Rzecznika Praw Obywatelskich w obecnym stanie prawnym stał się bezprzedmiotowy. W związku z powyższym, na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 22, poz. 98 ze zm.), postępowanie należało umorzyć.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI