IXKa 93/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał apelacje obrońców oskarżonego D.K. oraz sprawę R.P. z urzędu, zmieniając w zasadniczej części wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu. Głównym powodem zmiany wyroku była ocena dowodów w zakresie zarzutów dotyczących m.in. podrobienia dokumentów, usiłowania wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, podżegania do składania fałszywych zeznań oraz składania fałszywych zeznań. Sąd Okręgowy uznał, że zebrany materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego D.K., zgodnie z zasadą in dubio pro reo (art. 5§2 kpk). W szczególności, sąd odwoławczy wskazał na sprzeczności i niejasności w zeznaniach kluczowych świadków oraz stron, a także na wzajemne powiązania finansowe i osobiste między nimi, co uniemożliwiało bezstronne ustalenie prawdy. W konsekwencji, D.K. został uniewinniony od części zarzutów, a punkty wyroku dotyczące kary łącznej, warunkowego zawieszenia kary i grzywny zostały uchylone lub zmodyfikowane. Utrzymano w mocy wyrok w części dotyczącej czynu z art. 286§1 kk (oszustwo na szkodę M.J.), uznając zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne. Oskarżony R.P. został również uniewinniony od zarzutów składania fałszywych zeznań, z uwagi na te same wątpliwości co do przebiegu zdarzeń, które legły u podstaw uniewinnienia D.K. w tym zakresie. Sąd Okręgowy zasądził od D.K. opłatę sądową i obciążył go wydatkami postępowania w części dotyczącej utrzymanego w mocy wyroku, a pozostałymi kosztami obciążył Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady in dubio pro reo w sprawach karnych, ocena dowodów w kontekście wzajemnych relacji stron, znaczenie wątpliwości dowodowych dla rozstrzygnięcia.
Konkretne ustalenia faktyczne mogą być specyficzne dla danej sprawy, ale zasady oceny dowodów i stosowania prawa procesowego mają charakter uniwersalny.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zebrane dowody pozwalają na jednoznaczne ustalenie, czy oskarżony D.K. popełnił zarzucane mu czyny polegające na podrobieniu dokumentów, usiłowaniu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, podżeganiu do składania fałszywych zeznań oraz składaniu fałszywych zeznań?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że istnieją sprzeczności i niejasności w zeznaniach świadków i stron, a także wzajemne powiązania finansowe i osobiste, co uniemożliwia bezstronne ustalenie prawdy. Zastosowano zasadę in dubio pro reo.
Czy zeznania pokrzywdzonego M.J. są wystarczające do uznania oskarżonego D.K. winnym popełnienia oszustwa (art. 286§1 kk) w związku z nie zwróconą pożyczką?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania pokrzywdzonego M.J. są wiarygodne i obalają wersję oskarżonego D.K.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zeznania M.J. za konsekwentne, niezmienne i logiczne, nie znajdując motywu do pomawiania oskarżonego. Brak dowodu kasowego wypłaty nie podważał wersji pokrzywdzonego, gdyż pożyczka miała charakter nieformalny.
Czy oskarżony R.P. popełnił zarzucane mu czyny polegające na składaniu fałszywych zeznań?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, z powodu tych samych wątpliwości co do przebiegu zdarzeń, które legły u podstaw uniewinnienia D.K. od części zarzutów.
Uzasadnienie
Skoro nie można było jednoznacznie ustalić, czy doszło do zwrotu pożyczki i czy spotkanie miało miejsce, nie można było z całą pewnością stwierdzić, że R.P. zeznał nieprawdę.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| C. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/świadk |
| M. J. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| I. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/świadk |
| Grażyna Roszkowska | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 270 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 286 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 233 § §1
Kodeks karny
k.p.k. art. 5 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 435
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 13 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 272
Kodeks karny
k.k. art. 11 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 18 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 238
Kodeks karny
k.k. art. 234
Kodeks karny
k.k. art. 235
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § §1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 19 § §1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § §1 i §2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § §1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § §1
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § §1
Kodeks postępowania karnego
Dz. U. z 1983, Nr 49, poz. 223 ze zm. art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów do jednoznacznego ustalenia winy oskarżonego D.K. w zakresie części zarzutów. • Niespójność i sprzeczności w zeznaniach świadków i stron. • Wzajemne powiązania finansowe i osobiste między stronami, utrudniające obiektywną ocenę dowodów. • Zastosowanie zasady in dubio pro reo (art. 5§2 kpk). • Wiarygodność zeznań pokrzywdzonego M.J. w sprawie oszustwa.
Odrzucone argumenty
Argumenty obrońców D.K. dotyczące dowolnej oceny dowodów i błędów w ustaleniach faktycznych w odniesieniu do większości zarzutów. • Argumenty obrońców D.K. dotyczące naruszenia przepisów postępowania.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób, zdaniem Sądu odwoławczego, w oparciu o zebrane dowody bezspornie ustalić, która z tych wersji jest prawdziwa. • nie da się w obecnym stanie dowodowym wykluczyć, że było tak jak mówi oskarżony, ale też nie ma dostatecznych podstaw by uwzględnić (bądź odrzucić) w całości zeznania C. C. • Toczyło się między nimi (i toczy) szereg spraw cywilnych i karnych w których występują w różnych konfiguracjach procesowych oraz łączą ich niezrealizowane kontrakty i rozliczenia finansowe. • O ile rozstrzyganie nie dających się usunąć wątpliwości pojawiających się w toku postępowania na korzyść oskarżonego jest regułą ( art. 5§2 kpk ), o tyle niedopuszczalne jest interpretowanie niepewnych okoliczności i wątpliwych faktów na jego niekorzyść. • Nie musiał on chronić siebie bowiem w związku z toczącą się sprawą nie był narażony na jakiekolwiek negatywne konsekwencje.
Skład orzekający
Rafał Sadowski
przewodniczący
Aleksandra Nowicka
sędzia
Andrzej Walenta
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo w sprawach karnych, ocena dowodów w kontekście wzajemnych relacji stron, znaczenie wątpliwości dowodowych dla rozstrzygnięcia."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne mogą być specyficzne dla danej sprawy, ale zasady oceny dowodów i stosowania prawa procesowego mają charakter uniwersalny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak trudne może być ustalenie prawdy w skomplikowanych sporach, gdzie strony mają wzajemne powiązania i motywację do manipulowania faktami. Podkreśla znaczenie zasady in dubio pro reo.
“Sąd Okręgowy: Brak dowodów to nie wyrok skazujący – jak wątpliwości prawne chronią oskarżonych?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.