IX W 745/16

Sygn. akt IX W 745/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska Protokolant: sekretarz sądowy Anna Ostromecka w obecności oskarżyciela publ. D. K. (1) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. sprawy D. S. s. T. i M. z domu P. ur. (...) w D. obwinionego o to, że: w dniu 20 lipca 2015r. o godzinie 09:50 w miejscowości B. , gm. (...) , woj. (...)- (...) na drodze (...) , kierując pojazdem marki R. (...) o nr rej. No (...) nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła” - tj. za wykroczenie z art. 92§1 kw w miejscu i czasie jak wyżej kierując pojazdem marki R. (...) o nr rej. (...) naruszył zakaz wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim - tj. za wykroczenie z art. 97 kw ORZEKA: I. obwinionego D. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 92§1 kw i art. 97 kw w zw. z art. 9§2 kw skazuje go na karę 500,- (pięćset) złotych grzywny; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. Sygn. akt IX W 745/16 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony, D. S. , nie pracuje, uczy się w Zespole Szkół (...) w B. . Pozostaje na utrzymaniu (...) Nie posiada dochodu, ani osób na utrzymaniu. Obwiniony nie był uprzednio karany. W dniu 20 lipca 2015 roku D. S. około godziny 9:50 kierował pojazdem marki R. (...) o nr rej. (...) na drodze nr (...) z B. do (...) . W samochodzie wraz z kierowcą znajdowali się: P. K. , A. B. (1) , B. K. - siedzący z tyłu oraz B. L. (1) , siedzący na przednim fotelu obok D. S. . Przed nim pojazdem m-ki M. (...) o nr rej. (...) poruszał się Z. W. (1) . Podczas jazdy D. S. rozpoczął manewr wyprzedzania pojazdu m-ki M. (...) o nr rej. (...) . Odbyło się na początku miejscowości B. , na łuku drogi oznakowanej znakiem poziomym P - 4 ,,linią podwójną ciągłą". Rozpoczęty manewr zakończył w centrum (...) bezpośrednio przed przejściem dla pieszych. Przez cały manewr pozostawał na przeciwnym pasie ruchu. Tym samym nie zastosował się do znaku drogowego P - 4 ,,linia podwójna ciągła" i wykonał manewr wyprzedzania pojazdu bezpośrednio przed przejściem dla pieszych. Zdarzenie zostało zgłoszone przez Z. W. (2) . Obwiniony został zatrzymany przez (...) . D. K. (2) w (...) . Podczas wykonywanych czynności kontrolnych obwiniony odmówił przyjęcia mandatu karnego. ( dowód: notatka urzędowa k. 6, protokół przesłuchania świadka Z. W. (1) k. 59-59v, 13, D. K. (2) k. 59vdokumentacja fotograficzna k. 7-9, szkic miejsca zdarzenia k.10) Wobec powyższego D. S. został obwiniony o popełnienie wykroczenia z art. 92 §1 kw i art. 97 kw w zw. z §86 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych. W toku przeprowadzonego postępowania obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Zaprzeczył, aby taka sytuacja w ogóle miała miejsce. Wyjaśnił, ze samochodu m-ki M. nie mógłby wyprzedzić z powodu dużego natężenia ruchu, który panował w tym czasie, na tym odcinku drogi (dowód: k. 33, k. 60 - wyjaśnień obwinionego ). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, uznając je za przyjętą przez obwinionego linię obrony, zmierzającą w kierunku uniknięcia odpowiedzialności. Wyjaśnieniom obwinionego przeczą rzetelne, logiczne i konsekwentne zeznanie świadka, Z. W. który zgłosił zaistniałe zdarzenie. Z. W. (1) jako zawodowy kierowca, posiadający wiedzę i doświadczenie, zna obowiązujące zasady, jakimi powinni kierować się kierowcy na drodze. W momencie wyprzedzania go na odcinku drogi (...) , zaobserwował, że obwiniony nie zastosował się do obowiązujących prawem reguł postepowania, tj. dokonał manewru wyprzedzania w miejscu do tego niedozwolonym. Ponadto świadek wskazał na sposób postępowania obwinionego na drodze, który jadąc z pasażerami powinien na drodze pamiętać o bezpieczeństwo tak swoim, jak i innych osób uczestniczących w ruchu drogowy. Ponadto świadek wykonał szkic sytuacyjny, określając w nim dokładnie przebieg zdarzenia (k. 14). Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne i znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Ponadto świadek jest osobą obcą dla obwinionego i nie miał żadnego swojego interesu w tym, by mu sprawiać problemy z prawem. Jedynie niedopuszczalne zachowanie na drodze obwinionego skłoniło go do zgłoszenia zaistniałej sytuacji. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka D. K. (2) , która opisała przebieg kontroli drogowej. Okoliczności przez nią przedstawione są bezsporne i znajdują potwierdzenie w notatce urzędowej. Natomiast nie wnoszą istotnych treści do sprawy zeznania świadków znajdujących się w pojeździe kierowanym przez obwinionego: P. K. , A. B. , B. L. oraz B. K. . Wymienieni świadkowie stwierdzili, że nie obserwowali sytuacji na drodze. Warunkiem przypisania odpowiedzialności za wykroczenie z art. 92 §1 kw jest niezastosowanie się do znaku lub sygnału, czyli takie zachowanie które narusza wynikający ze znaku lub sygnału obowiązek. Jednocześnie art. 4 Prawa o ruchu drogowym wskazuje, że każdy uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze mają prawo liczyć, że inni uczestnicy tego ruchu przestrzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują na możliwość odmiennego ich zachowania. Zgodnie z art. 24 Prawa o ruchu drogowym , wyprzedzanie jest jednym z najniebezpieczniejszych manewrów w ruchu drogowym i dlatego przy jego wykonywaniu wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności. Sąd Najwyższy w wyr. z dnia 22 sierpnia 1973 r., V KRN 148/73 uznał, bowiem że: ,,Wyprzedzanie należy do najtrudniejszych manewrów, dlatego też naruszenie przepisu o wyprzedzaniu jest lekceważeniem jednego z najbardziej podstawowych przepisów ruchu drogowego". Zakaz wyprzedzania może być wprowadzony pionowymi znakami, jak i poziomymi. Obwiniony wykonał manewr wyprzedzania w miejscu obowiązywania znaku poziomego P-4. Zgodnie z §86 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych znak P-4 „linia podwójna ciągła” rozdziela pasy ruchu o kierunkach przeciwnych i oznacza zakaz przejeżdżania przez tę linię i najeżdżania na nią. Przepis art. 26 ust 3 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym zabrania wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim. Naruszenie tych zasad, jeśli nie spowodowała tak jak w niniejszym przypadku zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jest wykroczeniem z art. 97 kw. Wobec powyższego Sąd uznał obwinionego D. S. za winnego, tego że w dniu 20 lipca 2015 roku o godz. 9:50 w miejscowości B. , na drodze (...) kierując samochodem marki R. (...) o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku poziomego P-4 ,,linia podwójna ciągła" oraz naruszył zakaz wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim. Swoim zachowaniem obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 92 §1 kw i art. 97 kw w zw. z §86 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych. W tym stanie rzeczy wymierzona obwinionemu kara grzywny jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Przy rozmiarze kary Sąd miał na względzie zagrożenie dla innych użytkowników drogi, zignorowanie przez obwinionego elementarnych przepisów obowiązujących w ustawie Prawo o ruchu drogowym , a w szczególności w zakresie przestrzegania znaków poziomych, jak i zachowania wymogów przez kierującego podczas wykonywania manewru wyprzedzania. Obwiniony stworzył poważne zagrożenie bezpieczeństwa dla osób poruszających się na drodze (...) z B. do (...) oraz dla pasażerów jadących razem z nim. W ocenie Sądu orzeczona kara grzywny zmotywuje obwinionego do rozważniejszej i ostrożniejszej jazdy, a przede wszystkim do respektowania obowiązujących przepisów z zakresu ruchu drogowego. Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwolnił obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.