IX W 655/14

Sygn. akt IX W 655/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Anna Ostromecka w obecności oskarżyciela publ. M. R. po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. sprawy W. R. syna W. i B. z domu S. ur. (...) w D. obwinionego o to, że: w dniu 02 lipca 2013 r., ok. godz. 19 00 w lesie znajdującym się około (...) metrów od granic administracyjnych miasta O. , przy drodze w kierunku miejscowości B. , gm. P. dokonał zaśmiecenia lasu poprzez wyrzucenie opakowań po farbie w spreju oraz butelek - tj. za wykroczenie z art. 162 § 1 kw ORZEKA: I. obwinionego W. R. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 162 § 1 kw skazuje go na karę 1000,- (jeden tysiąc) złotych grzywny; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: W dniu 02 lipca 2013 r., funkcjonariusz Policji Ł. P. (1) korzystając z dnia wolnego od służby uprawiał jogging w lesie położonym w bezpośrednim sąsiedztwie O. wzdłuż drogi nr (...) do miejscowości B. . Około godziny 19 –tej spostrzegł jak na drodze leśnej prowadzącej od wymienionej wyżej drogi do B. , ok. (...) m od tablicy miasta O. zatrzymuje się samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) . Wysiadł z niego mężczyzna w wieku (...) lat, który zaczął wyrzucać do lasu puszki i butelki, po czym po chwili wsiadł do samochodu i odjechał w kierunku O. . Kiedy świadek doszedł do miejsca w którym wyrzucone zostały śmieci stwierdził, że są to metalowe pojemniki po farbach w spreju i plastikowe butelki po napojach. O swoich spostrzeżeniach powiadomił telefonicznego dyżurnego K. i sporządził notatkę. Jak ustalono w toku czynności wyjaśniających właścicielem i użytkownikiem pojazdu m-ki V. (...) o nr rej (...) był w dniu zdarzenia obwiniony W. R. . ( dowód: zeznania świadka Ł. P. (1) k. 7v, 37v; notatki urzędowe k. 3, 4; dane o karalności – k. 34) Obwiniony zarówno w trakcie czynności wyjaśniających, jak i podczas rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Potwierdził, iż w dniu zdarzenia był właścicielem samochodu m-ki V. (...) o nr rej. (...) . Przyznał, że kiedyś odwoził syna na wczasy i mógł przejeżdżać przez miejsce wskazane we wniosku. Sąd zważył, co następuje: W przekonaniu Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe mimo, iż praktycznie jedynym dowodem potwierdzającym zarzut wniosku o ukaranie są zeznania świadka Ł. P. pozwala na ustalenie sprawstwa obwinionego. Należy podkreślić, że świadek mimo, iż nie był całkowicie pewien, czy obwiniony był tym mężczyzną, którego widział w momencie jak wyrzucał on śmieci do lasu, to jednak pamiętać należy, że świadek miał możliwość przyjrzenia mu się ponownie dopiero po blisko 9 miesiącach od zdarzenia. Podał jednak dane, które w przekonaniu Sądu wykluczają możliwość pomyłki świadka. Opis osoby sprawcy odpowiada rysopisowi i wiekowi obwinionego, w dniu zdarzenia był on właścicielem i użytkownikiem samochodu o danych takich jak marka, model i numer rejestracyjny wskazany przez Ł. P. . Ponadto obwiniony wskazuje okoliczności dotyczące odwożenia syna, które dodatkowo uprawdopodobniają że miał on okazję i sposobność bycia w miejscu zdarzeniu w czasie wskazanym przez zgłaszającego. Należy z całą mocą podkreślić, że świadek jest osobą całkowicie obcą dla obwinionego, nie zna go ani prywatnie, ani służbowo, nie miał z nim nigdy wcześniej do czynienia. Postawa prezentowana przez świadka dodatkowo potwierdza jego wiarygodność, w tym nawet brak pełnej pewności co do rozpoznania obwinionego może być poczytany na korzyść świadka. Opis jaki przedstawił jest na tyle wiarygodny, że pozwala na czynienie w oparciu o niego pewnych ustaleń stanowiących podstawę stanu faktycznego. Tym samym, Sąd uznał, że zebrany materiał dowodowy pozwala na przypisanie obwinionemu popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję przepisu art. 162 § 1 kw. Rozważając kwestie wymiaru kary, Sąd miał na uwadze następujące okoliczności. Okolicznością obciążającą jest niewątpliwie rażący brak poszanowania ze strony obwinionego dla środowiska naturalnego świadczący o elementarnym wręcz braku kultury. Obwiniony mieszka w budynku wielorodzinnym położonym w niewielkiej odległości od miejsca zdarzenia, przy którym znajduje się pojemnik na odpady, a mimo to wyłącznie z lenistwa i skrajnej nieodpowiedzialności zdecydował się na takie potraktowanie miejsca wypoczynku wielu (...) . Przyczynił się tym samym do pogorszenia i tak fatalnego stanu sanitarnego (...) lasów, stworzył również zagrożenie dla zwierząt w nim żyjących wyrzucając odpady po lakierach. Tego typu postawa nie może być w żadnym stopniu tolerowana a sprawcy takich bezmyślnych czynów karani ze szczególną surowością. Dodatkową okolicznością obciążającą była uprzednia karalność obwinionego za wykroczenie. Sąd nie dopatrzył się w stosunku do obwinionego żadnych istotnych okoliczności łagodzących. W świetle wskazanych wyżej okoliczności wymierzona mu kara grzywny nie może być uznana za rażąco surowa, a ma ona za zadanie przede wszystkim wdrożenie obwinionego do przestrzegania porządku prawnego, stanowić również przestrogę na przyszłość i środek oddziaływania społecznego. W ocenie Sądu sytuacja materialna obwinionego przemawiała za zwolnieniem go z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania i opłaty.