IX W 4442/14

Sygn. akt IX W 4442/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Kalińska Protokolant sekr. sąd. Jolanta Jarmołowicz w obecności oskarżyciela publ. nie stawił się – zawiadomiony wokandą po rozpoznaniu dnia 03/02/2015r., 05/03/2015r., sprawy D. O. s. J. i J. z domu K. ur. (...) w G. . obwinionego o to, że: w dniu 2 października 2014 r., o godz. 11:14 w O. na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) kierując samochodem m-ki B. (...) o nr rej. (...) podczas zmiany kierunku jazdy przy wykonywaniu manewru skręcania w lewo nie zastosował się do znaku pionowego B-21 „zakaz skrętu w lewo” w wyniku czego nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m-ki S. (...) o nr rej. (...) , doprowadzając do zderzenia, uszkodzenia pojazdów oraz zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw, 86 § 1 kw w zw. z art. 22, art. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 22 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych ORZEKA: I. obwinionego D. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z art. 92 § 1 kw, 86 § 1 kw w zw. z art. 22, art. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 22 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw skazuje go na karę grzywny w wymiarze 1000,- (jeden tysiąc) złotych; II. na podstawie art. 86 § 3 kw orzeka wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 (siedem) miesięcy; III. na podstawie art. 29 § 4 kw na poczet orzeczonego środka karnego zalicza obwinionemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 2 października 2014 r.; IV. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od ponoszenia zryczałtowanych wydatków postępowania i opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 09 marca 2015r. uznał obwinionego D. O. za winnego tego , w dniu 2 października 2014 r., o godz. 11:14 w O. na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) kierując samochodem m-ki B. (...) o nr rej. (...) podczas zmiany kierunku jazdy przy wykonywaniu manewru skręcania w lewo nie zastosował się do znaku pionowego B-21 „zakaz skrętu w lewo” w wyniku czego nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m-ki S. (...) o nr rej. (...) , doprowadzając do zderzenia, uszkodzenia pojazdów oraz zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia wykroczeń z art. 92 § 1 kw, 86 § 1 kw w zw. z art. 22, art. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 22 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i za to skazał go na karę grzywny w wymiarze 1000złotych oraz orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 miesięcy , zaliczając na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 2paździoernika 2014r.i zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania i opłaty. W przedmiotowej sprawie obwiniony w toku czynności wyjaśniających poddał się dobrowolnie karze grzywny oraz zakazowi prowadzenia pojazdów na okres 12 miesięcy. Na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2014r. obwiniony przy udziale obrońcy z wyboru ,wycofał się z dotychczas proponowanych kar ,wnosząc o cofnięcie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych .Prawo jazdy zostało obwinionemu zatrzymane w dniu zdarzenia tj. 2.10.2014r. Obwiniony D. O. wykształcenie średnie ,jest studentem I roku studiów dziennych . Pozostaje na utrzymaniu rodziców , niepracującej matki i ojca prowadzącego firmę budowlaną . Jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu .Nie był uprzednio karany. ( dane osobopoznawcze k.64) Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika , że w dniu 02października 2014r. obwiniony jechał lewym pasem ul. (...) , pojazdem m-ki B. (...) o nr rej. (...) . Zamierzał skręcić w lewo na skrzyżowaniu ul. (...) . Nie zastosował się do czytelnego , widocznego oznakowania poziomego i pionowego .Jechał na pamięć ,mimo obowiązywania zakazu skrętu w lewo ,widocznego przekreślenia znaku skrętu w lewo linią żółtą. Obwiniony kontynuował manewr i nie ustąpił pierwszeństwa prawidłowo jadącemu, ul. (...) od centrum w kierunku O. ,pojazdowi m-ki S. (...) nr rej. (...) , kierowanemu przez A. G. . Na miejscu pokrzywdzony poprosił kobietę z pojazdu jadącego z tego samego kierunku ,by była świadkiem w sprawie. Naocznym świadkiem był E. B. . Zdarzenie to zostało również zarejestrowane przez kamery systemu (...) . Na skutek kolizji obydwa pojazdy zostały poważnie uszkodzone , rozmiar uszkodzeń został opisany w protokołach oględzin Policji. W następstwie kolizji auto pokrzywdzonego m-ki S. (...) nadawało się do kasacji. Warunki drogowe w dniu zdarzenia były dobre, dobra widoczność, bez opadów, jezdnia sucha ,działała sprawna sygnalizacja świetlna oraz widoczne było aktualne oznakowanie pionowe i poziome. ( d.notatka służbowa k.8- 8 verte, szkic sytuacyjny k.9, protokoły oględzin k.10,11, protokół pomiaru na zawartość alkoholu k.18,19,,20, płyta CD k.21, wydruk z bazy (...) k.30, postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy k.41, ,zeznania A. G. k.61-61verte, 25-26, E. B. k.61 verte , wyjaśnienia obwinionego k.64-64 verte) Obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów podając , że dawno nie jeździł tą trasą . Widział z jednej strony zapalone światło zielone ,z drugiej czerwone i stwierdził , że można skręcić . Widział światła jadącego z daleka samochodu ,ale pojechał na pamięć, bo jak stwierdził ,kiedyś zakazu skrętu w lewo nie było. Potwierdził , że nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu i spowodował kolizje . Podał , że jego pojazd został zezłomowany. Domagał się pozostawienia mu prawa jazdy ,ponieważ na stale mieszka w R. ,a tam nie ma pociągu . Potwierdził , że do R. jeżdżą autobusy. Wyjaśnił , że jako student (...) mieszka na P. przy pętli autobusowej (...) -dziestki i ma dogodne połączenie i na uczelnię i na dworzec . Ponadto potwierdził , że matka poza ojcem ma również prawo jazdy. ( d. wyjaśnienia obwinionej k.64-64verte) Sąd zważył , co następuje. Wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na podzielenie ,w takim zakresie ,w jakim pozostają w sprzeczności z ustaleniami stanu faktycznego .Obwiniony zachowaniem swoim zmierza do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie drogowe. Z jednej strony potwierdził , że jechał na pamięć , z drugiej strony próbuje pomniejszyć swoją odpowiedzialność, jak i skutki kolizji ,domagając się nie orzekania względem nie środka karnego , bagatelizując okoliczność , że stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i swoim zachowaniem doprowadził do szkody całkowitej dwu, uczestniczących w kolizji pojazdu. Nie wypowiedział się na temat czytelności oznakowania .Podczas gdy z e spójnych i konsekwentnych zeznania pokrzywdzonego A. G. oraz naocznego świadka , który jechał z kierunku pokrzywdzonego tj. E. R. – B. wynika , że oznakowanie skrzyżowania ul. (...) było czytelne i dotyczy to zarówno oznakowania pionowego ,jak i poziomego, odnośnie zakazu skrętu w lewo. Zeznania w/w świadków wzajemnie ze sobą korespondują i zasługują na wiarę . .Reasumując zdaniem Sądu, wina obwinionego nie budzi żadnych wątpliwości ,co do jego sprawstwa. Odnieść można wrażenie , że obwiniony bagatelizuje skutki zdarzenia , podczas gdy jest niedoświadczonym kierowcą , skoro posiada prawo jazdy od dnia 2.09.2012r. Do odpowiedzialności z art. 86§1kw konieczne jest ustalenie , że sprawca nie zachował należytej ostrożności tj. takiej jak wymagana jest w danej sytuacji . Zgodnie z orzeczeniem SN z dnia 29.04.2003r, w sprawie IIIKK61/03, każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności , czyli do postępowania uważnego , przezornego , stosowania się do sytuacji na drodze . W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej , jak w przedmiotowej sprawie , a więc większej niż zwykle wymagana . Takiej zasadzie obwiniony uchybił , ponieważ podczas wykonywani manewru skrętu w lewo był zobligowany do zwiększenia uwagi i dostosowania się do warunków i sytuacji zmieniającej się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednie zareagowanie . Wykroczenie określone w art. 86 §1 kw ma charakter powszechny i materialny, a wiec może je popełnić każdy uczestnik ruchu drogowego poprzez działanie, umyślne, jak i nieumyślne, którego skutkiem jest realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. (W. Janowski, komentarz do art. 86 Kodeksu Wykroczeń, Lex 2010) .Zgodnie z art. 22 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Ponadto zgodnie z treścią art. 25ust.1cytowanje ustawy kierujący pojazdem zbliżając się do skrzyżowania jest obowiązany zachować szczególna ostrożność i ustąpić pierwszeństwa nadjeżdżającemu z prawej strony , a jeżeli skręca w lewo także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającego w prawo Ponadto obwiniony dopuścił się naruszenia przepisu art. 92§1kw .Przedmiotem ochrony z art. 92§1kw jest bezpieczeństwo i porządek ruchu drogowego. System znaków i sygnałów drogowych ma za zadanie porządkowanie ruchu i gwarantowanie jego bezpieczeństwa. Słusznie wskazuje się, że niestosowanie się do znaków, sygnałów lub poleceń zakłóca porządek ruchu i stanowi groźbę dla jego bezpieczeństwa (A. Gubiński (w:) T. Grzegorczyk, A. Gubiński, Prawo wykroczeń..., s. 218). Każdy z uczestników ruchu drogowego , w tym obwiniony, jako kierujący pojazdem jest zobowiązany stosować się do istniejącego oznakowania, w tym do stosowania się do znaku zakazu skrętu w lewo . Obwiniony zignorował czytelne oznakowanie, mając sprzyjające warunki atmosferyczne i drogowe. Jechał na pamięć . Nie bez powodu ustawodawca w treści art. 86§3kw przewidział możliwość fakultatywnego orzeczenia wobec sprawców ,pokroju obwinionego, możliwość orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych . Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd miał na względzie wysoką szkodliwość społeczną czynu obwinionego i skutki zdarzenia spowodowane zachowaniem obwinionego. Sąd nie dopatrzył się w postawie obwinionego szczególnych okoliczności łagodzących., poza niekaralnością Obwiniony dopuścił się poważnego naruszenia zasad ostrożności w ruchu drogowym i w pełni uzasadnione jest jego czasowe wyeliminowanie z grupy kierujących , by nie stwarzał zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego. W tych warunkach Sąd skazał obwinionego na karę grzywny ,jak w części dyspozytywnej wyroku i orzekł środek karny w postaci zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 miesięcy , zaliczając okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 02.10.2014r. Zdaniem Sądu nie zachodzą żadne przesłanki odnośnie nadmiernych utrudnień związanych z sytuacją życiową obwinionego czy jego ojca , które stanowiłyby podstawę do nie orzekania w/w zakazu. Obwiniony mieszka na P. , przy pętli autobusowej , skąd ma dogodny dojazd nie tylko na uczelnię ale i na bezpośrednio na dworzec. Ponadto z dworca kursuje komunikacja autobusowa do R. . Ojciec obwinionego nie zawiesił działalności gospodarczej i w razie potrzeby , matka obwinionego ,jako posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdami ,może wspomóc męża w czasie ,gdy obwiniony i tak większość czasu spędza w O. ,jako student studiów dziennych. Sąd odstąpił od obciążania obwinionego kosztami postępowania i opłatą. Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego i odpowiada wymogom kary w zakresie prewencyjno-wychowawczego oddziaływania.