IX W 427/17

Sąd Rejonowy w OlsztynieOlsztyn2017-03-09
SAOSinnewykroczenia drogoweNiskarejonowy
prawo drogowewykroczeniestrefa zamieszkaniaznak drogowyparkowanieoznakowanie

Sąd Rejonowy w Olsztynie uznał obwinionego za winnego naruszenia zakazu postoju w strefie zamieszkania, wymierzając karę nagany i zwalniając z kosztów postępowania.

Obwiniony M. K. został oskarżony o naruszenie zakazu postoju w strefie zamieszkania, parkując pojazd w miejscu nieoznakowanym jako parking. Obwiniony kwestionował prawidłowość oznakowania terenu osiedla. Sąd uznał jednak, że teren osiedla jest prawidłowo oznakowany jako strefa zamieszkania, a miejsce postoju pojazdu nie było wyznaczone jako parking. W związku z tym obwiniony został uznany za winnego popełnienia wykroczenia.

Sprawa dotyczyła wykroczenia polegającego na naruszeniu zakazu postoju w strefie zamieszkania, popełnionego przez M. K. w dniu 9 grudnia 2016 r. w Olsztynie. Obwiniony zaparkował swój samochód w miejscu nieoznakowanym jako parking, na drodze osiedlowej, która była oznakowana jako strefa zamieszkania. Obwiniony argumentował, że oznakowanie terenu osiedla jest nieprawidłowe i że zaparkował na części chodnika, która jego zdaniem stanowiła miejsce parkingowe. Sąd Rejonowy w Olsztynie, po analizie dowodów, w tym projektu budowlanego i oznakowania terenu, uznał, że teren osiedla jest prawidłowo oznakowany jako strefa zamieszkania, a miejsce, w którym zaparkował obwiniony, nie było wyznaczone jako parking. Sąd podkreślił, że miejsca parkingowe zostały wyraźnie wyznaczone znakami pionowymi i poziomymi, a obwiniony zaparkował w miejscu, gdzie takie oznakowanie nie istniało, a dodatkowo obowiązywał znak zakazu postoju. W konsekwencji, sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wymierzono mu karę nagany, uznając ją za współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia. Na podstawie przepisów kpk i kpw, obwiniony został zwolniony od zryczałtowanych wydatków postępowania i opłaty, ze względu na jego sytuację majątkową i osobistą.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, zaparkowanie pojazdu w miejscu nieoznakowanym jako parking w strefie zamieszkania stanowi wykroczenie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że teren osiedla był prawidłowo oznakowany jako strefa zamieszkania, a miejsce postoju pojazdu obwinionego nie było wyznaczone jako parking zgodnie z obowiązującymi przepisami, pomimo argumentacji obwinionego dotyczącej projektu budowlanego i sposobu wykonania nawierzchni.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uznanie za winnego i kara nagany

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. K. (1)osoba_fizycznaobwiniony
P. S.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (5)

Główne

k.w. art. 97

Kodeks wykroczeń

prd art. 49 § ust. 2 pkt. 4

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Pomocnicze

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 119

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

prd art. 2 § pkt. 16

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Definicja strefy zamieszkania

Argumenty

Odrzucone argumenty

Kwestionowanie prawidłowości oznakowania terenu osiedla. Argumentacja, że zaparkowanie na chodniku w strefie zamieszkania nie stanowi wykroczenia, jeśli nie utrudnia ruchu.

Godne uwagi sformułowania

teren osiedla pozostaje w zarządzie mieszkańców, którzy tworzą wspólnotę mieszkaniową obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi w strefie zamieszkania zabrania się postoju w miejscu innym niż wyznaczone

Skład orzekający

Joanna Sienicka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postoju w strefie zamieszkania i prawidłowości oznakowania terenu osiedla."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji oznakowania terenu prywatnego jako strefy zamieszkania i parkowania w miejscu nieoznakowanym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu parkowania na osiedlach, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na szczegółowej analizie oznakowania i przepisów, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w prawie wykroczeń i drogowych.

Czy parkowanie na chodniku na własnym osiedlu to zawsze wykroczenie? Sąd wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX W 427/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie:Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka Protokolant: Stażysta Wojciech Sowul Oskarżyciel publiczny: P. S. po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. sprawy M. K. (1) s. Z. i K. z domu P. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: w dniu 09 grudnia 2016 r. o godz. 18:00 w O. na ul. (...) kierując samochodem m-ki R. o nr rej. (...) naruszył zakaz postoju w miejscu innym niż wyznaczone w tym celu w strefie zamieszkania - tj. za wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy prawo o ruchu drogowym ORZEKA: I obwinionego M. K. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy prawo o ruchu drogowym skazuje go , wymierzając na podstawie art. 97 kw karę nagany; II na podstawie art. 624§1kpk w zw z art 119 kpw zwalnia obwinionego od zryczałtowanych wydatków postępowania i opłaty . Sygn akt IX W 427/17 UZASADNIENIE M. K. (1) został obwiniony o to, że w dniu 09 grudnia 2016 r. o godz. 18:00 w O. na ul. (...) kierując samochodem m-ki R. o nr rej. (...) naruszył zakaz postoju w miejscu innym niż wyznaczone w tym celu w strefie zamieszkania tj o wykroczenie z art. 97kw . Obwiniony M. K. (2) mieszka w O. na osiedlu budynków wielorodzinnych przy ul. (...) . W skład osiedla wchodzi kilka budynków wielorodzinnych. Osiedle jest ogrodzone. Teren ten nie pozostaje w zarządzie Zarządu (...) (...) w O. , za jego oznakowanie odpowiada właściciel. Teren osiedla pozostaje w zarządzie mieszkańców, którzy tworzą wspólnotę mieszkaniową. Podczas budowy osiedla deweloper, zgodnie z przygotowanym projektem organizacji ruchu, przed wjazdem na wyznaczony teren osiedla ustawił znak pionowy D-40 „strefa zamieszkania”. Przy wyjeździe z terenu osiedla umieszczony jest znak D-41 „koniec strefy zamieszkania”. Znaki zostały postawione w trakcie zagospodarowywania terenu osiedla. Oznakowanie terenu osiedla znakami drogowymi jest zgodne z organizacją ruchu stanowiącą element projektu budowlanego osiedla, na podstawie którego wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowego kompleksu budynków przy ul. (...) . Wewnątrz osiedla zostały wyznaczone miejsca parkingowe przy użyciu kostki brukowej w odmiennym kolorze. Miejsca parkingowe są z kostki (...) , zaś linie je oddzielające z kostki (...) . W grudniu 2015r. ustawione zostały również znaki pionowe D-18 oznaczające miejsca parkingowe. W dniu 12.12.2016 r. M. K. udał się do K. w O. aby zgłosić zdarzenie drogowe w czasie którego uszkodzony został jego pojazd. M. K. wskazał iż w dniu 09.12.2016 r. około godz. 18:00 zaparkował swój pojazd wzdłuż drogi osiedlowej, najeżdżając na chodnik. W miejscu tym nie ma oznakowanych i wyznaczonych miejsc parkingowych. Teren osiedla oznakowany jest jako strefa zamieszkania znakami pionowymi D-40. Pojazd obwinionego stał w opisanym miejscu do następnego dnia. (dowód: pismo k. 9, fragment projektu budowlanego k. 10-12, dane o karalności obwinionego k. 13, kopia projektu budowlanego k. 18-19, wydruk z mapy G. k. 20, k. 24, zdjęcia chodnika k. 21-22, zdjęcia tylnej strony znaków drogowych k. 23, pisma obwinionego k. 25, k. 26-27, kopia odpowiedzi z K. O. k. 28, k. 29-30, częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 31-31v., akta IX Ko (...) , akta IX W (...) ) Obwiniony M. K. (1) potwierdził, iż zaparkował swój samochód na drodze osiedlowej jednocześnie zaznaczył, iż w jego ocenie nie popełnił wykroczenia. Wyjaśnił, iż teren osiedla oznakowany jest w sposób nieprawidłowy i niezgodny z obowiązującymi przepisami. Wskazał, iż zaparkował swój pojazd na drodze jednokierunkowej, po jej prawej stronie umieszczony jest znak drogowy B-35. Obwiniony podkreślił, że chodnik jest ułożony z dwóch rodzajów kostki brukowej – (...) i (...) . Część (...) zgodnie z wykonanymi przez niego pomiarami ma 150 cm, zaś część (...) ma szerokość 50 cm. Obwiniony wyjaśnił, że zgodnie z projektem budowanym miejsca parkingowe winny być oznakowane znakami pionowymi i poziomymi, a ponadto być wyznaczone z kostki brukowej w kolorze (...) , zaś linie oddzielające miejsca od siebie winny być ułożone z kostki w kolorze (...) . Obwiniony podkreślił, iż zatrzymał swój pojazd na (...) części kostki i nie utrudniał w ten sposób ani przejścia osobom pieszym ani ruchu pojazdów. Zaparkował pojazd w tym miejscu, gdyż inne miejsca parkingowe były zajęte. M. K. potwierdził, iż miejsce to nie jest oznaczone znakiem pionowym jako miejsce parkingowe. Miejsca parkingowe oznaczone znakami pionowymi wyznaczone są z kostki (...) z (...) liniami. Sąd podzielił wyjaśnienia obwinionego jedynie w części w jakiej przyznał się do zaparkowania pojazdu w miejscu, które nie zostało oznaczone jako miejsce parkingowe znakiem pionowym. Okoliczność ta nie budzi wątpliwości. W ocenie Sądu nie sposób natomiast podzielić przedstawionej przez obwinionego argumentacji dotyczącej kwestionowania prawidłowości oznakowania istniejącego na osiedlu oraz uprawnienia obwinionego do parkowania w miejscu, w którym pozostawił pojazd w dniu zdarzenia. W toku postępowania ustalono iż teren osiedla stanowi własność mieszkańców, którzy tworzą wspólnotę mieszkaniową. Teren ten nie jest w zarządzie Urzędu Miasta ani Zarządu (...) w O. (k. 59-60, k.66-67 z akt IX Ko (...) ). W trakcie realizacji etapów budowy inwestor będący właścicielem terenu zgodnie z pozwoleniem na budowę i załączonym do niej projektem zagospodarowania terenu i projektem drogowym umieścił znaki drogowe. Projekty zagospodarowania terenu oraz organizacji ruchu zostały dołączone do projektu budowlanego i na ich podstawie wydana została przez Prezydenta Miasta O. decyzja nr (...) o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu budowlanego, wielobranżowego oraz udzielone zostało pozwolenie na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z dwupoziomowym garażem podziemnym w rejonie ulic (...) w O. (k. 15, k. 15v.-16 akt IX W (...) . W przygotowanym przez inwestora projekcie zagospodarowania terenu i projekcie drogowym przewidziano umieszczenie znaku D-40 „strefa zamieszkania” przed wjazdem na teren osiedla. Przy wyjeździe miał zostać umieszczony znak D-41 „koniec strefy zamieszkania”. Przewidziane zostały także miejsca postojowe zewnętrzne, poza garażem podziemnym. Zostały oznaczone na projekcie kolorem (...) Przewidziano iż zostaną wykonane z kostki brukowej w kolorze (...) , zaś linie miały mieć kolor (...) Ostatecznie, miejsca parkingowe wykonano z kostki (...) , a linie oddzielające je mają kolor (...) . Dodatkowo przy wyznaczonych miejscach parkingowych ustawione zostały pionowe znaki drogowe D-18 „parking” . Obwiniony w swoich wyjaśnieniach przyznał, iż znaki pionowe D-18 postawione zostały w grudniu 2015r (k.31v., zdjęcie k. 23). Odpowiedzialność z art. 97 kw powstaje w sytuacji wykroczenia przez uczestnika ruchu lub inną osobę znajdujące się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu przeciwko innym przepisom ruchu drogowego. (...) zamieszkania zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt. 16 ustawy Prawo o ruchu drogowym jest to obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi. Jak wskazano powyżej oznakowanie wyznaczające strefę zamieszkania ustawione zostało przez inwestora w toku realizacji budowy osiedla. Oznakowanie to jest zgodne z projektem organizacji ruchu oraz projektem zagospodarowania terenu. Zatem znaki te ustawione zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami. Obecnie teren pozostaje w zarządzie wspólnoty mieszkaniowej i to ona, jako właściciel terenu, jest uprawniona do podejmowania decyzji co do ewentualnej zmiany oznakowania. Zgodnie z treścią art. 49 ust. 2 pkt. 4 ustawy prawo o ruchu drogowym w strefie zamieszkania zabrania się postoju w miejscu innym niż wyznaczone. Przewidziane w projekcie budowlanym miejsca parkingowe zostały wykonane przez inwestora. Miejsca te, poza czytelnym wydzieleniem w terenie, posiadają również oznakowanie pionowe informujące o wyznaczeniu miejsc parkingowych. Linie rozdzielające miejsca parkingowe wykonane zostały za pomocą (...) kostki brukowej. Same miejsca posiadają nawierzchnię z kostki (...) Kolor kostki jest wprawdzie odmienny niż przewidziany w projekcie budowlanym, jednak w ocenie Sądu wyznaczenie miejsc parkingowych jest wyraźnie i zrozumiałe dla użytkowników. Pionowe znaki drogowego D-18 w sposób jednoznaczny wskazują , gdzie są wyznaczone miejsce parkingowe. Są one widoczne i nie trudno odróżnić je od innych terenów czy dróg na osiedlu (wydruk z mapy G. k. 24). Obwiniony powołując się na projekt budowlany wskazał, iż krawędź chodnika gdzie zaparkował swój pojazd w dniu 09.12.2016 r. oznaczona jest kolorem (...) zatem jest to miejsce parkingowe, mimo iż nie ma tam pionowych znaków drogowych. W ocenie Sądu przedstawiona przez obwinionego interpretacja nie może zostać podzielona. Miejsce , w którym zaparkował pojazd nie stanowi wyznaczonego miejsca do parkowania, co jednoznacznie wynika z planu osiedla oraz istniejącego w dniu zdarzenia oznakowania. Obwiniony zaparkował wzdłuż drogi osiedlowej, przy której nie zostały wyznaczone miejsca parkingowe. Brak jest stosownych znaków pionowych oraz poziomych pozwalających na uznanie, iż w miejscu tym wyznaczono miejsce parkingowe. Podkreślić należy, iż droga przy której parkował obwiniony, jest drogą wąską, jednokierunkową. Przy prawej krawędzi umieszczony jest znak B-35 „zakaz postoju”. Parkowanie pojazdów przy jej lewej krawędzi znacznie ogranicza możliwość przejazdu innym samochodom. Sąd miał na uwadze argumenty wskazywane przez obwinionego iż kontrole kierowców inicjowane są przez inwestora, który w taki sposób stara się zmotywować mieszkańców do zakupu miejsc parkingowych w garażu podziemnym. Argumentacja ta nie zmienia jednak oceny zachowania obwinionego. Oznakowanie osiedla wykonane jest w sposób czytelny. Wyznaczono na nim miejsca do parkowania pojazdów także poza garażem podziemnym. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Sąd uznał obwinionego M. K. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym . Mając na uwadze okoliczności przedmiotowego zdarzenia, dotychczasowy sposób życia obwinionego Sąd wymierzył mu karę nagany uznając ją za współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia obwinionego. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw Sąd zwolnił obwinionego od kosztów postępowania i opłaty mając na uwadze jego sytuację majątkową i osobistą .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI