IX W 3987/14

Sygn. akt IX W 3987/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Kalina Pawełko w obecności oskarżyciela publ. A. K. po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2014 r. sprawy A. G. syna Z. i E. z domu S. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w dniu 11 września 2014 r. ok. godz. 15:40 w O. n ul. (...) kierował samochodem marki A. o nr rej. (...) niedopuszczonym do ruchu (upłynął termin ważności czasowych tablic rejestracyjnych) - tj. o czyn z art. 94 § 2 kw w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym ORZEKA I. obwinionego A. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 94 § 2 kw skazuje go na karę grzywny w wymiarze 500,- (pięćset) złotych; II. na podstawie art. 118§ 1 kpw i art. 3 ust 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto ) złotych i opłatą w kwocie 50,- (pięćdziesiąt ) złotych. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 11 września 2014 r., ok. godz. 15 40 jadący oznakowanym radiowozem ulicą (...) w O. funkcjonariusze Policji spostrzegli, że jadący przed nimi pojazd m-ki A. (...) posiada czasowe tablice rejestracyjne niemieckie o wyróżniku (...) , które z dniem 10 września 2014 utraciły swą ważność. Kiedy kierujący nim mężczyzna zatrzymany został do kontroli okazało się, że jest nim obwiniony A. G. . Przekonywał on kontrolujących, że może poruszać się tym pojazdem bo pojazd ten posiada ważne badanie techniczne i ubezpieczenie OC. Ostatecznie odmówił proponowanego mu mandatu karnego w kwocie 500,- (pięćset) złotych. Obwiniony, który przez cały czas kontroli zachowywał się nerwowo na jej koniec wyciągniętym środkowym palcem podparł brodę (maskując w ten sposób obraźliwy gest) i powiedział kontrolującym z ironią w głosie „pozdrowienia od mojego adwokata” ( dowody: notatka urzędowa - k. 5, wydruk z bazy (...) k. 4, zeznania świadków – N. S. – k. 19v, T. J. – k. 19v) Obwiniony A. G. zarówno wyjaśnieniach złożonych w trakcie czynności wyjaśniających jak i w toku rozprawy przyznał się do stawianego mu zarzutu. Jak wyjaśnił, został wprowadzony w błąd przez pracownika agencji celnej który miał mu powiedzieć, że może jeździć tym pojazdem. Podkreślił, że w związku z tą sprawą poniósł już koszty, bo zapłacił 350,- zł za lawetę oraz przepadł umówiony termin w kancelarii notarialnej. ( wyjaśnienia obwinionego - k. 19) Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego generalnie zasługują na wiarę, jednak nie może zasługiwać na podzielenie jego postawa prezentowana podczas całego postępowania, którą można oceniać jako przerzucanie odpowiedzialności na innych i nie przyjmowanie w ogóle do wiadomości własnej odpowiedzialności. Obwiniony wykazuje głębokie niezrozumienie podstawowych reguł decydujących o dopuszczeniu pojazdów do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przekonywał, że wystarczy, iż pojazd ma ważne badania techniczne i wykupione ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej aby móc poruszać się po polskich drogach. Najbardziej zastanawiające jest, że obwiniony prowadzi własną działalność gospodarczą związaną z motoryzacją, a mimo to jak przekonywał, nie są mu znane podstawowe przepisy regulujące dopuszczenie pojazdów do ruchu. Jak wynika z relacji jednego z kontrolujących w dokumentach, które obwiniony przedstawił do kontroli w sposób jasny i oczywisty zapisane było iż ważność rejestracji niemieckiej upływa dzień wcześniej. Natomiast jak wynika z w pełni wiarygodnych, a co istotne również łączących się z pozostałymi dowodami, zeznań obojga funkcjonariuszy Policji obwiniony również podczas kontroli zachowywał się arogancko, nie chciał słuchać ich rzeczowych argumentów a na jej koniec pokazał zamaskowany obraźliwy gest. Sąd stykając się z tymi świadkami bezpośrednio na rozprawie nie dopatrzył się w ich relacjach takich cech, które dyskredytowałyby wartość dowodową ich zeznań. Są to osoby, które trudno posądzać o złą wolę czy też chęć „zaszkodzenia” obwinionemu. Zeznawali na okoliczności związane jedynie z ich służbą, nie znali go wcześniej i nie mieli negatywnego nastawienia do niego. Uwzględniając powyższe ustalenia, przyjęto, że obwiniony swoim zachowaniem wypełnił tym samym znamiona wykroczenia z art. 94§2 kw w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy Prawo ruchu drogowym. W świetle wskazanego wyżej przepisu art. 71 ust. 2 pojazd jest dopuszczony do ruchu jeżeli ma ważne badanie techniczne, jest zarejestrowany i zaopatrzony w zalegalizowane tablice rejestracyjne i nalepkę kontrolną. W świetle poczynionych w tej sprawie dowodów jest oczywiste, że pojazd, którym w dniu zdarzenia kierował obwiniony nie był dopuszczony do ruchu. Wymierzając obwinionemu karę za czyn opisany w zarzucie jako podstawową okoliczność obciążającą potraktowano przede wszystkim działanie obwinionego z jawnym pogwałceniem obowiązujących przepisów. Dodatkową okolicznością obciążającą jest postawa obwinionego podczas kontroli, arogancka i niegrzeczna oraz zakończenie jej obraźliwym gestem niewątpliwie skierowanym do kontrolujących. Sąd jako jedyną okoliczność łagodzącą uznał dotychczasową niekaralność obwinionego za przestępstwa i wykroczenia drogowe. Za taką okoliczność Sąd nie uznał przyznania się obwinionego do winy, bowiem w ocenie Sądu miało ono jedynie wymiar formalny nie poparty innymi zachowaniami. Sąd uznał, że wymierzona obwinionemu kara grzywny pomimo, że surowa to jednak jest adekwatna do zachowania obwinionego – rażącego lekceważenia przepisów i ma stanowić dla niego naukę i przestrogę na przyszłość. Kara taka jest adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a nadto spełni ona swoje cele w zakresie prewencji generalnej i szczególnie indywidualnej oraz uwzględnia jego sytuację materialną O kosztach orzeczono, jak w pkt. II wyroku uznając, ze osiągane przez obwinionego dochody, pozwalają mu również na ich poniesienie.