IX W 3938/16

Sygn. akt IX W 3938/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska Protokolant: stażysta Wojciech Sowul w obecności oskarżyciela publ. P. S. po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy L. K. s. K. i H. z domu S. ur. (...) w (...) obwinionego o to, że: w dniu 9.12.2016r. około godz. 10.15 w O. przy ul. (...) zatrzymał pojazd marki F. o nr rej. (...) na przejściu dla pieszych, czym wykroczył przeciwko porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji - tj. za wykroczenie z art. 90 kw, ORZEKA: I. obwinionego L. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, iż zaparkował pojazd na przejściu dla pieszych i czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 97kw i za to na podstawie art. 97kw skazuje go na karę 100,- (sto) złotych grzywny; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 30,- (trzydzieści) złotych. Sygn. akt IX W 3938/16 UZASADNIENIE W dniu 9 grudnia 2016r. L. K. zaparkował swój pojazd m – ki F. nr rej. (...) przy prawej krawędzi oznakowanego znakiem poziomym P – 10 przejścia dla pieszych znajdującym się na dawnym skrzyżowaniu ul. (...) i ul. (...) w O. . Obecnie ul. (...) jest drogą bez przejazdu, oddzieloną od ul. (...) kamiennymi donicami. Z kolei po obu stronach ul. (...) znajdują się chodniki dla pieszych, które na wysokości ul. (...) są połączone przedmiotowym przejściem dla pieszych. Na odcinku od skrzyżowania z ul. (...) w kierunku ul. (...) obowiązuje znak B – 36 „zakaz zatrzymywania się”. Około godz. 10.15 strażnicy miejscy – S. K. (1) i P. P. zostali skierowani przez dyżurnego na ul. (...) w związku z nieprawidłowo zaparkowanym na przejściu dla pieszych pojazdem. Na miejscu potwierdzili zgłoszenie, ale nie zastali kierującego. (dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 24, zeznania świadków S. K. k. 24v, P. P. k. 24v,notatka urzędowa k. 1, zdjęcia k. 9, 20-21, ) Obwiniony L. K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznał, iż zaparkował w miejscu wskazanym przez strażników miejskich, przedłożył własne zdjęcia pojazdu, ale stwierdził, iż było to miejsce dozwolone, bowiem nie mam tam przejścia dla pieszych. W ocenie obwinionego na jezdni znajdują się reszki starego oznakowania poziomego, a świadczy o tym fakt, że nie ma tam znaków pionowych. Sąd nie mógł podzielić zaprezentowanego stanowiska, choćby z powodu zdjęć przedłożonych przez samego obwinionego, z których nie wynika by oznakowanie poziome w tym miejscu było niekompletne, zatarte czy nadmiernie zniszczone. Dodatkowo przejście do stanowi naturalne połączenie traktu pieszego biegnącego wzdłuż ulicy (...) . Sąd dał wiarę obwinionego jedynie co do faktów, natomiast nie podzielił jego oceny odnośnie dopuszczalności zatrzymania i postoju w miejscu, w którym zaparkował pojazd w dniu 9.12.2016r. Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadków – S. K. oraz P. P. , którzy potwierdzili fakt podjęcia interwencji i sposób zaparkowania pojazdu, co zostało przez nich utrwalone na szkicu w notatce urzędowej oraz na zdjęciu. Przejście dla pieszych, zgodnie z art. 2 pkt. 11 Prawa o ruchu drogowym , to powierzchnia jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska przeznaczona do przechodzenia przez pieszych, oznaczona odpowiednimi znakami. Przejście dla pieszych jest specyficznym miejscem, gdyż jest ono zarazem jezdnią i drogą dla pieszych, jak gdyby przedłużeniem chodnika ( S. S. , Nowy kodeks drogowy... , s. 21). Znak D-6 jest znakiem lokalizującym przejście, a więc miejsce umieszczenia znaku wyznacza jednocześnie miejsce, w którym należy zatrzymać pojazd w celu przepuszczenia pieszych znajdujących się na przejściu ( art. 62 ust. 1 P. ). Jest to zatem znak informacyjny przede wszystkim dla kierujących poruszających się jezdnią, na której znajduje się przejście. Powierzchnia przejścia dla pieszych może być oznaczona znakiem poziomym P-10, który oznacza również miejsce przejścia dla pieszych, tzw. zebrę ( § 88 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych). Zgodnie z art. 5 ust 1 Prawa o ruchu drogowym uczestnik ruchu jest obowiązany stosować się m.in. do znaków drogowych, a są nimi zarówno znaki pionowe jak i poziome. Przejście dla pieszych jest szczególnym miejscem, stąd też ustawodawca przewidział wiele zakazów obowiązujących w jego obrębie, które mają służyć bezpieczeństwo pieszych i ułatwić ich funkcjonowanie w ruchu drogowym. Jeden z nich to przepis art. 49 ust 1 pkt 2 Prawa o ruch drogowym , zabraniający zatrzymywania pojazdu na przejściu dla pieszych oraz w odległości mniejszej niż 10m przed tym przejściem. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, wina obwinionego nie budzi wątpliwości i została mu udowodniona. W dniu 9.12.2016r. L. K. w O. na ul. (...) zaparkował pojazd m – ki F. o nr rej. (...) na przejściu dla pieszych, czym wykroczył przeciwko porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji. W ocenie Sadu czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 97 kw w zw z art. 49 ust 1 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym , nie zaś jak zarzucił oskarżyciel art. 90 kw. Przepis ten penalizuje tamowanie i utrudnianie ruchu. W niniejszym przypadku, że względu na wymiary przejścia i sposób zaparkowania ruch pieszych w żaden sposób nie był utrudniony czy zatamowany. W ocenie Sądu, kara wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Tak ukształtowana wpłynie na obwinionego wychowawczo i zapobiegawczo oraz spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej. Wobec skazania, obwiniony został obciążony kosztami postępowania i opłatą.