IX W 2834/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła obwinionego K.S., który został oskarżony o wykroczenie z art. 66 § 1 Kodeksu wykroczeń, polegające na fałszywym zaalarmowaniu Straży Pożarnej. W dniu 10 stycznia 2015 roku, podczas silnego wiatru, drzewo rosnące na posesji firmy obwinionego pochyliło się i oparło o ogrodzenie, powodując zaniepokojenie obwinionego i pracownika ochrony. Obwiniony zawiadomił Straż Pożarną, opisując sytuację. Na miejsce przybyły dwie jednostki Straży Pożarnej, które po ocenie stanu drzewa uznały, że nie stwarza ono bezpośredniego zagrożenia i interwencja nie była konieczna. Obwiniony nie przyznał się do winy, twierdząc, że działał w dobrej wierze, zaniepokojony potencjalnym zagrożeniem. Sąd, analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i nagranie zgłoszenia, uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne. Podkreślono, że obwiniony nie miał zamiaru wprowadzenia w błąd służb ratunkowych, a jedynie chciał skonsultować niepokojącą go sytuację. Sąd zwrócił uwagę na trudne warunki atmosferyczne i fakt, że ocena sytuacji przez Straż Pożarną nie była od razu jednoznaczna. W konsekwencji, sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, a koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie dobrej wiary przy zgłaszaniu potencjalnych zagrożeń służbom ratunkowym, interpretacja znamion wykroczenia z art. 66 § 1 kw.
Dotyczy specyficznych okoliczności silnego wiatru i oceny stanu drzewa; wymaga indywidualnej analizy zamiaru zgłaszającego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zgłoszenie przez obywatela sytuacji potencjalnie zagrażającej bezpieczeństwu, która po ocenie służb ratunkowych nie wymagała interwencji, może być uznane za wykroczenie z art. 66 § 1 kw (fałszywe alarmowanie)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zgłaszający działał w dobrej wierze, kierując się uzasadnionym zaniepokojeniem, a jego celem nie było wywołanie niepotrzebnej czynności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obwiniony, widząc pochylone drzewo opierające się o ogrodzenie podczas silnego wiatru, działał w dobrej wierze, chcąc skonsultować sytuację i upewnić się, czy nie stanowi ona zagrożenia. Brak było dowodów na świadome wprowadzenie w błąd służb ratunkowych.
Jaka jest granica między uzasadnionym zaniepokojeniem a świadomym wprowadzeniem w błąd instytucji użyteczności publicznej w kontekście zgłaszania potencjalnych zagrożeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Granica ta przebiega przez zamiar sprawcy; jeśli działał w dobrej wierze, przekonany o prawdziwości informacji, nie popełnia wykroczenia, nawet jeśli informacja okazała się nieprecyzyjna lub interwencja zbędna.
Uzasadnienie
Kluczowe jest ustalenie, czy sprawca 'chciał' wywołać niepotrzebną czynność. W tej sprawie sąd uznał, że obwiniony nie miał takiego zamiaru, a jedynie chciał sprawdzić stan drzewa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty postępowania |
Przepisy (2)
Główne
k.w. art. 66 § § 1
Kodeks wykroczeń
Wykroczenie popełnia ten, kto chcąc wywołać niepotrzebną czynność, fałszywą informacją lub w inny sposób wprowadza w błąd instytucję użyteczności publicznej albo organ ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub zdrowia. Istotne jest świadome wprowadzenie w błąd i zamiar wywołania niepotrzebnej czynności. Osoba działająca w dobrej wierze, w przekonaniu o prawdziwości informacji, nie ponosi odpowiedzialności.
Pomocnicze
k.p.w. art. 118 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Koszty postępowania ponosi Skarb Państwa w przypadku uniewinnienia obwinionego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony działał w dobrej wierze, kierując się uzasadnionym zaniepokojeniem stanem drzewa. • Brak było zamiaru wywołania niepotrzebnej czynności lub wprowadzenia w błąd służb ratunkowych. • Zgłoszenie dotyczyło realnego, choć ocenionego przez służby jako niegroźne, stanu faktycznego. • Silny wiatr i trudne warunki atmosferyczne usprawiedliwiały ostrożność. • Ocena sytuacji przez Straż Pożarną nie była od razu jednoznaczna, co wskazuje na złożoność problemu.
Godne uwagi sformułowania
chcąc wywołać niepotrzebną czynność • działała w dobrej wierze • w przekonaniu, że informacja której udzieliła jest prawdziwa • nie można wyprowadzić z ostatecznej oceny dokonanej przez dowódców jednostek uczestniczących w interwencji • nie było sensu przysyłać dwóch wozów bojowych, wystarczy by kierownik przyjechał ocenić sytuację
Skład orzekający
Joanna Sienicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dobrej wiary przy zgłaszaniu potencjalnych zagrożeń służbom ratunkowym, interpretacja znamion wykroczenia z art. 66 § 1 kw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności silnego wiatru i oceny stanu drzewa; wymaga indywidualnej analizy zamiaru zgłaszającego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest rozróżnienie między fałszywym alarmem a uzasadnionym zaniepokojeniem, co ma praktyczne znaczenie dla obywateli i służb ratunkowych.
“Czy zgłoszenie problemu Straży Pożarnej, nawet jeśli interwencja okaże się zbędna, zawsze jest wykroczeniem?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.