IX W 1836/17

Sygn. akt IX W 1836/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Radosław Biedrzycki w obecności oskarżyciela publ. M. R. po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy A. M. (1) syna H. i A. z domu B. ur. (...) w D. obwinionego o to, że: 1. w dniu 13 lutego 2017 r., ok. godz. 13 25 w miejscowości D. na ulicy (...) nie zachował nakazanych środków ostrożności podczas trzymania psa, w wyniku czego zwierzę biegało luzem bez smyczy - tj. za wykroczenie z art. 77 kw, 2. w dniu 14 lutego 2017 r., ok. godz. 13 50 w miejscowości D. na ulicy (...) nie zachował nakazanych środków ostrożności podczas trzymania psa, w wyniku czego zwierzę biegało luzem bez smyczy - tj. za wykroczenie z art. 77 kw ORZEKA: I. obwinionego A. M. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z art. 77 kw i za to na podstawie art. 77 kw w zw. z art. 9 § 2 kw przy zastosowaniu art. 38 kw skazuje go na karę 15 (piętnastu) dni aresztu; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: Obwiniony A. M. (1) mieszka w D. . Według informacji z poprzednich postępowań przed tut. Sądem nie pracuje, pozostaje na utrzymaniu żony. Posiada (...) dzieci. W przeszłości karany był wielokrotnie za wykroczenia związane z niezachowaniem nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu psa (k. 15, 42-45) W dniu 13 lutego 2017 r. około godz. 13:25 pedagog (...) ze (...) w D. L. G. (1) spostrzegła biegającego w pobliżu (...) na ul. (...) , bez żadnego nadzoru znanego jej z widzenia psa należącego jak przypuszczała do obwinionego A. M. . Wiedziała od swoich znajomych, że pies ten bywa agresywny dlatego postanowiła o tym zawiadomić telefonicznie dyżurnego Komisariatu Policji w D. . Ten wysłał na miejsce patrol, jednak funkcjonariuszom nie udało się odnaleźć wskazanego psa. Następnego dnia tj. 14 lutego 2017 r., E. O. (1) , mieszkanka D. kiedy około godz. 13 ( 50 ) jechała do swojego domu spostrzegła na ul. (...) psa, którego bez cienia wątpliwości rozpoznała jako należącego do obwinionego A. M. . Pies ten biegał luzem, bez żadnego nadzoru i po chwili pobiegł w stronę ul. (...) . Kiedy po pewnym czasie spostrzegła go ponownie pod swoimi oknami postanowiła z uwagi na obawę pogryzienia, zawiadomić miejscowy Komisariat. Dyżurny wysłał we wskazane miejsce patrol w składzie (...) . Policjanci ci spostrzegli psa w pobliżu posesji przy ul. (...) . Pies ten uciekł na posesję przy ul. (...) , na której zamieszkuje obwiniony A. M. (1) . Pies przeskakując przez płot znalazł się na terenie tej posesji. Funkcjonariuszom udało się wykonać kilka zdjęć psa, o którym doskonale wiedzieli, z wielu podobnych interwencji, że należy do obwinionego. Nikt im nie otworzył drzwi pomimo dzwonienia domofonem. (dowody: notatka urzędowa k. 1, k. 6, k. 7, k. 19, zdjęcia z k. 2, dane o karalności za wykroczenia k. 15, odpisy wyroków k. 42—45; zeznania świadków; E. O. k. 46, K. R. k. 46v., P. P. k. 46v., L. G. k. 46v) Wobec powyższego A. M. (1) został obwiniony o popełnienie wykroczeń z art. 77 kw. Obwiniony nie złożył wyjaśnień ani w toku prowadzonych czynności wyjaśniających ani na rozprawie. Pomimo prawidłowego wezwania go na rozprawę nie stawił się na nią i nie nadesłał usprawiedliwienia ani pisemnych wyjaśnień. Sąd zważył, co następuje: Przeprowadzone postępowanie dowodowe w ocenie Sądu w pełni potwierdziło oba zarzuty postawione obwinionemu we wnioskach o ukaranie. Jak wynika to z w pełni wiarygodnych, a co istotne również łączących się z pozostałymi dowodami, zeznań świadków E. O. (1) i L. G. (1) należący do obwinionego pies wielokrotnie, bez żadnego nadzoru, przemieszczały się po bliższej i dalszej okolicy od posesji obwinionego. Świadkowie, ci niespokrewnieni ze sobą, i w żaden sposób nieskonfliktowani z obwinionym podkreślali zgodnie, że od wielu znajomych wiedzieli o agresywnych zachowaniach tego psa. Rozpoznali go bez cienia wątpliwości na zdjęciach wykonanych przez funkcjonariuszy Policji w dniu 14 lutego 2017 r. Zaznaczyli, że słyszeli również, że pies ten w przeszłości miał atakować dzieci, a nawet je pogryźć. Właśnie ta obawa o zdrowie swoje i dzieci powodowała, że każdy ze świadków decydował się zawiadomić dyżurnego Komisariatu Policji w D. . Jak zaznaczyła dodatkowo świadek L. G. słyszała od miejscowego radnego, że ten w tej sprawie osobiście interweniował u obwinionego proponując mu budowę kojca dla tego psa, lecz został praktycznie zbyty przez A. M. . W ocenie Sądu relacja tych świadków ma pełną wartość dowodową, świadkowie zeznawali w sposób szczery i spontaniczny, a Sąd nie dopatrzył się w tych zeznaniach żadnych cech nadmiernego subiektywizmu, czy też zacietrzewienia dyskredytującego wartość dowodową tych zeznań. Relacje tych świadków potwierdzają zdjęcia wykonane przez funkcjonariuszy Policji podczas interwencji w dniu 14 lutego 2017 r. Wynika z nich niezbicie, że pies obwinionego nie był w żaden sposób nadzorowany i przemieszczał się swobodnie m. in. po ul. (...) , by ostatecznie znaleźć się na posesji obwinionego przy ul (...) . Okoliczności wskazane przez powyższych świadków potwierdzają również zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy podejmowali interwencję w dniu 14.02.2017 r. Zaznaczyli oni, że psa spostrzegli na ul. (...) i pies ten poruszał się swobodnie ostatecznie powracając na posesję przy ul. (...) . Udało się im wykonać kilka zdjęć tego psa, w tym już po jego powrocie na posesję obwinionego. Policjanci przyznali, że znali tego psa już ze wcześniejszych podobnych interwencji. Zeznania Policjantów znajdują również potwierdzenie w sporządzonej bezpośrednio po przeprowadzonej interwencji notatce urzędowej. Uwzględniając powyższe ustalenia, przyjęto, że zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy w pełni pozwala na uznanie, że obwiniony swoim zachowaniem wypełnił znamiona wykroczenia z art. 77 kw. Zgodnie z art. 77 kw przy trzymaniu zwierzęcia należy zachować zwykłe (należyte) i nakazane środki ostrożności. Przez zachowanie należytych środków ostrożności należy rozumieć niedopuszczenie do tego aby zwierzę wyrządziło szkodę innej osobie bądź innemu zwierzęciu i było puszczane luzem. Obwiniony mieszka na osiedlu domów jednorodzinnych i dopuszczanie do tego by pies biegał luzem po terenie ogólnodostępnym stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi oraz innych zwierząt. Tym bardziej w sytuacji gdy pies jest agresywny i atakuje inne osoby. Osoba trzymająca psa jest także zobowiązana do wyprowadzania psa na tereny przeznaczone do użytku publicznego tylko na smyczy, a jeśli stwarzają zagrożenie także w kagańcu. Psy bez smyczy mogą być wypuszczane jedynie na terenie nieruchomości ogrodzonej w sposób, który uniemożliwia opuszczenie go przez psa i dostanie się tam osób trzecich. Ponadto nieruchomość ta powinna być oznakowana tabliczką zawierającą stosowaną informacje o przebywającym tam psie. Obwiniony doskonale wiedział o obowiązkach ciążących na nim jako osobie trzymającej psa. W przeszłości nie tylko sąsiedzi już kilkukrotnie zwracali mu uwagę, iż pies wydostaje się poza teren jego posesji i biega bez nadzoru po ulicy. Obwiniony świadomie nie zastosował się do obowiązujących w tym zakresie przepisów Wymierzając obwinionemu karę za czyn opisany w zarzucie jako podstawową okoliczność obciążającą potraktowano przede wszystkim działanie obwinionego z jawnym pogwałceniem obowiązujących przepisów i norm dotyczących trzymania zwierząt (psów). Jak widać, choćby z faktu wielokrotnej karalności za identyczne wykroczenia (k. 15) obwiniony niczego sobie nie robił nawet z uprzednio orzekanych kar. Takie zachowanie świadczy dobitnie o postawie obwinionego, o nonszalancji i lekceważącym stosunku do przepisów prawa. O takiej postawie dobitnie świadczy również to, co odnotował w notatce służbowej prowadzący czynności wyjaśniające funkcjonariusz podczas próby przesłuchania obwinionego (k. 6) Sąd nie dopatrzył się w zachowaniu obwinionego żadnych istotnych okoliczności łagodzących. Sąd uznał, że to bulwersujące wszystkich, nie tylko Sąd, nastawienie obwinionego do ciążących na nim jako właścicielu zwierzęcia obowiązków i wręcz naigrywanie się z obowiązującego prawa przemawiało za uznaniem, że dotychczas orzekane kary grzywny okazało się dalece nieskuteczne. Dlatego Sąd postanowił zastosować instytucję wynikającą z przepisu art. 38 kw i orzec wobec ukaranego karę 15 dni aresztu. Skoro dotychczas orzekane kary okazały się nieskuteczne i były przez obwinione określane jako „śmieszne” może taka kara odniesie pożądany efekt wychowawczy i skłoni obwinionego do podjęcia skutecznych środków zabezpieczenia należącego do niego psa. Kara taka jest adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego oraz społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, a nadto spełni swe cele w zakresie prewencji generalnej i szczególnie indywidualnej. Na podstawie art. 624 § 1kpk w zw. z art. 119 kpw Sąd zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania i opłaty z uwagi na brak aktualnych informacji o osiąganych dochodach.