IX W 167/17

Sygn. akt IX W 167/17 WYROK ZAOCZNY (w stosunku do P. J. (1) ) W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie:Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka Protokolant: Stażysta Wojciech Sowul w obecności oskarżyciela publ. D. K. po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy 1. K. A. (1) s. S. i K. z domu J. ur. (...) w M. obwinionego o to, że:w dniu 28 grudnia 2016 roku o godz. 20:30 w O. przy ulicy (...) w sklepie (...) dokonał kradzieży wódki G. L. 0,7 litra i czekolady M. o łącznej wartości 32, 18 zł na szkodę (...) S.A. - tj. za wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń 2. P. J. (1) s. M. i B. z domu B. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w dniu 28 grudnia 2016 roku o godz. 20:30 w O. przy ulicy (...) w sklepie (...) dokonał kradzieży wódki J. B. wartości 59, 89 zł na szkodę (...) S.A. - tj. za wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń ORZEKA: I. obwinionego K. A. (1) i obwinionego P. J. (1) uznaje za winnych popełnienia zarzucanych im czynów i za to na podstawie art. 119 § 1 kw skazuje ich na kary aresztu w wymiarze po 15 (piętnaście) dni; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionych od kosztów postępowania i opłat. Sygn. akt IX W 167/17 UZASADNIENIE Obwiniony K. A. (1) mieszka w D. , nie posiada stałego zatrudnienia, obecnie przebywa w areszcie śledczym, przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych, płaci alimenty na syna w wieku 8 lat, jest rozwiedziony . W przeszłości był wielokrotnie karany za wykroczenia (k 76, 71-71v) Obwiniony P. J. (1) mieszka w O. , nie ma stałego zatrudnienia, utrzymuje się z pracy dorywczych-zbiera surowce wtórne, jest stanu wolnego, na utrzymaniu ma jedno dziecko w wieku 14 lat. W przeszłości był wielokrotnie karany za wykroczenia oraz za przestępstwa( k 9v, 68-68v, 61-2) W dniu 28 grudnia 2016 roku około godziny 20:30 obwinieni P. J. (1) i K. A. (1) przebywali w sklepie (...) przy ulicy (...) w O. . Obwiniony P. J. podszedł jako pierwszy do regału z alkoholem. Wziął butelkę wódki J. B. o wartości 59,89zł , włożył ją pod odzież. Jako drugi do regału z alkoholem podszedł K. A. . Wziął butelkę alkoholu G. L. 0,7 litra wartości 29, 99 zł i włożył go pod swoją odzież. Obwiniony K. A. przebywając na terenie sklepu wziął także tabliczkę czekolady M. o wartości 2,19 zł , którą również schował. Następnie mężczyźni udali się w kierunku wyjścia ze sklepu nie płacąc za alkohol i czekoladę. Zostali zatrzymani przez pracownika ochrony i zaprowadzeni do pomieszczenia ochrony, gdzie wydali skradziony towar . Na miejsce wezwana została policja. Przybył patrol w składzie (...) . Obwinieni zostali zbadani na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie ujawniło u K. A. stężenie alkoholu wynoszące 1,3mg/l, zaś u P. J. 0,20mg/l. (d. zawiadomienie k 1, notatka k 3, protokół badania k 4,5, nagranie k 16, wyjaśnienia obwinionych k 76-76v, 14, 11, zeznania D. O. k 76v) Obwiniony K. A. (1) przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia był pijany. Przyznał, iż zna obwinionego P. J. , ale nie wchodził razem z nim do sklepu. Dokonane przez nich kradzieże były niezależne od siebie. Pamięta, że ukradł butelkę wódki i czekoladę. Zatrzymał go ochroniarz, gdy chciał wyjść ze sklepu. Obwiniony P. J. (1) także przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż był głodny, chciał dokonać kradzieży, rzeczy te sprzedać i kupić sobie jedzenie. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionych, co do dokonania kradzieży alkoholu i czekolady . Okoliczność ta wynika bezspornie tak z relacji w/w jak i z nagrania z monitoringu, zeznań świadka D. O. (2) . Sąd nie podzielił jedynie twierdzeń P. J. dotyczących motywów z jakich dokonał kradzieży alkoholu, uznając je za przejaw przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenie. Twierdzenia obwinionego są w tym zakresie nielogiczne . Nie dokonał on kradzieży artykułów spożywczych, lecz alkoholu, co przeczy argumentacji, iż przyczyną kradzieży był głód. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania D. O. ; wynika, z nich , iż obwinieni znali się, lecz nie wie czy działali razem. Z nagrania z monitoringu działającego na terenie sklepu wynika, iż obaj mężczyźni przebywali na terenie sklepu. Nagranie zarejestrowało moment w którym P. J. i K. A. schowali pod odzież każdy po butelce alkoholu wziętej ze sklepu. Następnie udali się wyjścia nie płacąc za alkohol. Zostali zatrzymani przez pracownika ochrony. W pomieszczeniu ochrony wyjęli spod kurtek alkohol, a K. A. także tabliczkę czekolady. Z zapisu monitoringu wynika, iż jako pierwszy do regału z alkoholem podszedł P. J. , on też pierwszy schował alkohol. Następnie to samo uczynił K. A. . Mężczyźni stali wówczas obok siebie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał K. A. (1) za winnego tego, że w dniu 28 grudnia 2016 roku o godz. 20:30 w O. przy ulicy (...) w sklepie (...) dokonał kradzieży wódki G. L. 0,7 litra i czekolady M. o łącznej wartości 32,18 zł na szkodę (...) S.A , zaś P. J. (1) tego, że w dniu 28 grudnia 2016 roku o godz. 20:30 w O. przy ulicy (...) w sklepie (...) dokonał kradzieży wódki J. B. wartości 59, 89 zł na szkodę (...) S.A. Obwinieni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona wykroczeń określonych z art 119§1kw. Sąd uznał, iż brak dostatecznych podstaw do uznania, iż sprawcy przedmiotowych kradzieży działali wspólnie i w porozumieniu. Zgromadzony materiał dowodowy nie świadczy jednoznacznie o tym, iż pomiędzy obwinionymi istniało porozumienie co do dokonania przedmiotowej kradzieży. Obwiniony K. A. stanowczo wskazał, iż nie wchodził do sklepu z P. J. , a obie kradzieże były od siebie niezależne. Z jego oświadczenia wynika, iż nie działał w porozumieniu z P. J. , a ich spotkanie było przypadkowe. Nagranie z monitoringu nie zarejestrowało całego pobytu obwinionych w sklepie, do regału z alkoholem nie podchodzili razem. Przy wymiarze kary Sąd jako okoliczność obciążającą wziął pod uwagę uprzednią wielokrotną karalność obwinionych za przestępstwa , wykroczenia przeciwko mieniu. Dopuszczenie się kolejnego wykroczenia z art. 119§1kw świadczy o niepoprawności obwinionych i nieskuteczności stosowanych uprzednio kar o charakterze wolnościowym, o lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego i zasad współżycia społecznego . W świetle wskazanych wyżej okoliczności Sąd orzekł wobec każdego z obwinionych karę aresztu w wymiarze 15 dni . Orzeczone kary, w ocenie Sądu, są współmierne do stopnia zawinienia obwinionych i społecznej szkodliwości zarzucanych im czynów . Jedynie kara o charakterze izolacyjnym może spełnić cele kary określone w art. 33 kw w zakresie społecznego oddziaływania, a także zapobiegawcze oraz wychowawcze w stosunku do obwinionych . Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw z art. 119kpw zwolnił obwinionych od zryczałtowanych wydatków postępowania i opłaty uznając, iż ich sytuacja majątkowa i osobista nie pozwalają na ich uiszczenie.