IX W 1502/14

Sąd Rejonowy w OlsztynieOlsztyn2014-05-29
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczeniekodeks wykroczeńkara aresztuprzejazd bez biletukara pieniężnasąd rejonowy

Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał R. L. za wykroczenie polegające na wyłudzeniu przejazdu autobusem mimo nieuiszczenia nałożonych kar pieniężnych, orzekając karę 20 dni aresztu.

Obwiniony R. L. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 121 § 1 kw, polegającego na wyłudzeniu przejazdu autobusem w dniu 22 lipca 2013r. w Olsztynie, mimo dwukrotnego nieuiszczenia nałożonych kar pieniężnych i braku zamiaru ich uiszczenia. Sąd, przychylając się do wniosku obwinionego i aprobacie oskarżyciela publicznego, skazał go na karę 20 dni aresztu, jednocześnie zwalniając od kosztów postępowania i opłaty.

Sąd Rejonowy w Olsztynie, Wydział IX Karny, rozpoznał sprawę R. L., obwinionego o wykroczenie z art. 121 § 1 Kodeksu wykroczeń. Czyn zarzucany obwinionemu polegał na tym, że w dniu 22 lipca 2013r. w Olsztynie, pomimo dwukrotnie nałożonych kar pieniężnych (27.05.13r. i 15.06.13r.) i braku zamiaru ich uiszczenia, po raz trzeci w ciągu roku wyłudził przejazd autobusem. Obwiniony, który był wielokrotnie karany za wykroczenia przeciwko mieniu, przyznał się do winy na rozprawie. W ramach samoukarania zaproponował karę 20 dni aresztu, co zostało zaakceptowane przez sąd i oskarżyciela publicznego. Sąd uznał winę obwinionego za bezsporną, opierając się na dokumentacji. Wymierzono karę 20 dni aresztu, uznając ją za adekwatną i możliwą do wykonania, zwłaszcza że obwiniony odbywał już karę pozbawienia wolności. Obwiniony został zwolniony od kosztów postępowania i opłaty.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wyłudzenie przejazdu autobusem, pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonych kar pieniężnych i braku zamiaru ich uiszczenia, stanowi wykroczenie z art. 121 § 1 kw.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na przyznaniu się obwinionego do winy, dokumentacji sprawy (zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia, wezwania do zapłaty) oraz wcześniejszej karalności obwinionego za podobne wykroczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

R. L.

Strony

NazwaTypRola
R. L.osoba_fizycznaobwiniony
M. N.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (2)

Główne

kw art. 121 § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kw art. 33 § 1-4

Kodeks wykroczeń

Dyrektywy wymiaru kary.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

po raz trzeci w ciągu roku bez zamiaru uiszczenia należności wyłudził przejazd autobusem kara o charakterze izolacyjnym , wobec sprawcy odbywającego karę pozbawienia wolności , wielokrotnie uprzednio karanego jest karą adekwatną i możliwą do wykonania

Skład orzekający

Beata Kalińska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie art. 121 § 1 kw w przypadku wyłudzenia przejazdu."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki wykroczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca wyłudzenia przejazdu, z typowym rozstrzygnięciem.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX W 1502/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2014r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący - SSR Beata Kalińska Protokolant –sekr. sąd. J. J. w obecności oskarżyciela publ. M. N. po rozpoznaniu w dniu 29/05/2014r., sprawy R. L. s. S. i I. z domu L. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w dniu 22 lipca 2013r. w O. pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonych kar pieniężnych w dniach: 27.05.13r. i 15.06.13r. określonych w taryfie po raz trzeci w ciągu roku bez zamiaru uiszczenia należności wyłudził przejazd autobusem (...) wyłudził - tj. za wykroczenie z art. 121 § 1 kw ORZEKA I. obwinionego R. L. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 121 § 1 kw i za to z mocy art. 121 § 1 kw skazuje go na karę 20 (dwudziestu) dni aresztu ; II. zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. Sygn. akt. IX W1502/14 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Obwiniony R. L. , wykształcenie podstawowe ,przebywa w (...) w B. , gdzie odbywa karę (...) . Koniec kary nastąpi w dniu (...) . Był wielokrotnie karany za wykroczenia przeciwko mieniu ,w tym z art. 121§1kw ( d.dane osobopoznawcze k.29, dane o karalności k.18) Obwiniony na rozprawie w dniu 29 maja 2014r. przyznał się do popełnienia wykroczenia , polegającego na tym , w dniu 22 lipca 2013r. w O. pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonych kar pieniężnych w dniach: 27.05.13r. i 15.06.13r. określonych w taryfie po raz trzeci w ciągu roku bez zamiaru uiszczenia należności wyłudził przejazd autobusem (...) tj. do popełnienia wykroczenie z art. 121 § 1 kw Obwiniony w toku postępowania jurysdykcyjnego ,w ramach samoukarania zaproponował dla siebie karę aresztu w wymiarze 20dni ,stwierdzając , że nie miał biletu, bo przeważnie jeździł samochodem. ( d. wyjaśnienia obwinionego k.29) Sąd przychylił się do wniosku obwinionego ,przy aprobacie oskarżyciela publicznego i ograniczył postępowanie dowodowego , odstępując od przesłuchania świadków zawnioskowanych wnioskiem o ukaranie. Wina obwinionego nie budzi żadnych wątpliwości w tym ,w świetle dokumentacji załączonej do akt sprawy. (d. zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia k.3, wezwania do zapłaty.4-4verte) W związku z powyższym w dniu 29 maja 2014r. zapadł wyrok skazujący obwinionego R. L. za popełnione wykroczenie z art. 121§1kw, na karę aresztu w wymiarze 20 dni , przy uwzględnieniu dyrektyw wymiaru kary , zgodnie z treścią art. 33§1-4kw. Sąd nie dopatrzył się w postawie obwinionego żadnych okoliczności łagodzących. Jedynie kara o charakterze izolacyjnym , wobec sprawcy odbywającego karę pozbawienia wolności , wielokrotnie uprzednio karanego jest karą adekwatną i możliwą do wykonania. W tych okolicznościach ,Sąd zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania i opłaty.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI