IX W 1317/17

Sąd Rejonowy w OlsztynieOlsztyn2017-06-09
SAOSKarnewykroczenia drogoweNiskarejonowy
wykroczenieparkowanieznaki drogowezakaz zatrzymywania sięstrefa zamieszkaniapojazd służbowykodeks wykroczeń

Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał obwinionego M. K. za trzy wykroczenia polegające na nieprawidłowym parkowaniu pojazdu służbowego w miejscach objętych zakazem zatrzymywania się oraz w strefie zamieszkania, wymierzając karę grzywny w wysokości 100 zł.

Obwiniony M. K. został oskarżony o trzy wykroczenia drogowe polegające na parkowaniu pojazdem służbowym w miejscach niedozwolonych, w tym w strefie objętej zakazem zatrzymywania się oraz w strefie zamieszkania w miejscu innym niż wyznaczone. Sąd Rejonowy w Olsztynie uznał go winnym popełnienia zarzucanych czynów. Mimo początkowych wyjaśnień obwinionego sugerujących możliwość parkowania przez inną osobę, sąd uznał je za linię obrony i oparł się na dowodach wskazujących na wyłączność użytkowania pojazdu przez obwinionego w spornych okresach. W konsekwencji orzeczono karę grzywny w wysokości 100 zł oraz obciążono obwinionego kosztami postępowania.

Sprawa dotyczyła obwinionego M. K., który został oskarżony o popełnienie trzech wykroczeń drogowych w okresie od listopada do grudnia 2016 roku. Zarzuty obejmowały parkowanie pojazdem służbowym marki D. D. w miejscach oznaczonych znakiem zakazu zatrzymywania się (dwukrotnie) oraz w strefie zamieszkania w miejscu innym niż wyznaczone. Sąd Rejonowy w Olsztynie, po przeprowadzeniu postępowania, uznał obwinionego za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Początkowo obwiniony nie przyznał się do winy, sugerując, że pojazdem służbowym mogły korzystać również inne osoby, a także że mógł nie pamiętać konkretnych sytuacji parkowania. Podkreślał, że jest głównym użytkownikiem pojazdu, ale nie jedynym. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom, uznając je za próbę uniknięcia odpowiedzialności. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazały się dowody wskazujące na to, że od 1 listopada 2016 r. pojazd był powierzony do wyłącznego użytkowania M. K., a udostępnienie go innym osobom wymagało jego zgody i wskazania. Zeznania świadka M. W., współlokatora i kolegi z pracy obwinionego, potwierdziły, że nie mógł on być sprawcą wykroczenia z 3 listopada 2016 r. z uwagi na przebywanie w tym czasie w innym mieście na zwolnieniu lekarskim, a także zaprzeczył parkowaniu w miejscach objętych zakazem B-36. Sąd uznał zeznania funkcjonariuszy policji za wiarygodne, potwierdzające fakt parkowania w miejscach niedozwolonych. W konsekwencji, obwiniony został skazany na karę grzywny w wysokości 100 złotych, a także obciążony zryczałtowanymi wydatkami postępowania i opłatą.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, obwiniony został uznany za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na dowodach wskazujących na wyłączność użytkowania pojazdu służbowego przez obwinionego w spornych okresach, zeznaniach świadków potwierdzających fakt parkowania w miejscach niedozwolonych oraz na niespójnościach w wyjaśnieniach obwinionego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
M. K.osoba_fizycznaobwiniony
D. K.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (8)

Główne

k.w. art. 92 § 1

Kodeks wykroczeń

Dotyczy niestosowania się do znaków drogowych.

k.w. art. 97

Kodeks wykroczeń

Dotyczy naruszenia przepisów o zatrzymaniu lub postoju pojazdu.

Pomocnicze

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych art. 28 § 2

Określa znak B-36 "zakaz zatrzymywania się".

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych art. 49 § 1 pkt. 4

Dotyczy zasad parkowania w strefie zamieszkania.

k.w. art. 9 § 2

Kodeks wykroczeń

Dotyczy wymiaru kary grzywny.

k.p.w. art. 118 § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy obciążenia obwinionego wydatkami postępowania.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § 1

Dotyczy opłat w sprawach karnych.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 21 § 2

Dotyczy wysokości opłaty.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pojazd służbowy był powierzony do wyłącznego użytkowania obwinionemu. Obwiniony był głównym użytkownikiem pojazdu i każdorazowo odpowiadał za jego udostępnienie. Zeznania świadka M. W. wykluczają jego sprawstwo w dniu 3 listopada 2016 r. i kwestionują jego sprawstwo w innych dniach. Funkcjonariusze policji potwierdzili fakt parkowania w miejscach niedozwolonych.

Odrzucone argumenty

Obwiniony początkowo sugerował, że pojazdem mogły korzystać inne osoby. Obwiniony twierdził, że mógł nie pamiętać konkretnych sytuacji parkowania lub że mógł parkować w miejscach objętych zakazem z powodu braku miejsc.

Godne uwagi sformułowania

uznając je za przejaw przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenia Twierdzenia obwinionego cechuje je zmienność, pozostają w sprzeczności z zeznaniami M. W. Bezspornym jest, iż to obwiniony od 1 11 2016r był użytkownikiem samochodu marki D. D. o nr rej (...). Jemu pojazd ten powierzono i w wypadku udostępnienia go innej osobie musiało się to odbywać za zgodą obwinionego, on też każdorazowo zobowiązany był do wskazania komu go powierzył.

Skład orzekający

Joanna Sienicka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności za wykroczenia drogowe związane z nieprawidłowym parkowaniem pojazdem służbowym, gdy użytkownik jest jednoznacznie zidentyfikowany."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego, bez szczególnych zawiłości prawnych czy precedensowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca nieprawidłowego parkowania. Brak w niej nietypowych faktów, zaskakujących rozstrzygnięć czy szerszego znaczenia prawnego.

0
Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX W 1317/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie:Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka Protokolant: starszy sekr. sąd. Roksana Jankowska w obecności oskarżyciela publ. D. K. po rozpoznaniu w dniu 23/05/2017r., 09/06/2017r., sprawy M. K. s. P. i B. z domu B. , ur. (...) w S. obwinionego o to, że: 1.w dniu 03 listopada 2016r,. o godz. 07:45 w m. J. ul. (...) , gm. S. parkował pojazdem marki D. D. o nr rej (...) w miejscu niedozwolonym tj. w miejscu obowiązywania znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się” - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z art. 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 w sprawie znaków i sygnałów drogowych 2.w dniu 13 grudnia 2016r,. o godz. 01:20 w m. J. ul. (...) , gm. S. zaparkował pojazdem marki D. D. o nr rej (...) w miejscu niedozwolonym tj. w miejscu obowiązywania znaku D-40 „strefa zamieszkania” parkując pojazd w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym - tj. za wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 1 pkt. 4 (...) 3.w dniu 15 grudnia 2016r,. o godz. 23:00 w m. J. ul. (...) , gm. S. zaparkował pojazdem marki D. D. o nr rej (...) w miejscu niedozwolonym tj. w miejscu obowiązywania znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się” - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z art. 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 w sprawie znaków i sygnałów drogowych ORZEKA: I obwinionego M. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 92 § 1 kw w zw. z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 w sprawie znaków i sygnałów drogowych i art . 97 kw w zw. z art. 49 ust. 1 pkt. 4 Prawa o ruchu drogowym skazuje go, wymierzając na podstawie art. 92§1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw karę 100 (sto) złotych grzywny; II na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 30 (trzydzieści) złotych. Sygn. akt IX W 1317/17 UZASADNIENIE M. K. obwiniony został o to, że: w dniu 03 listopada 2016r,. o godz. 07:45 w m. J. ul. (...) , gm. S. parkował pojazdem marki D. D. o nr rej (...) w miejscu niedozwolonym tj. w miejscu obowiązywania znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się” tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z art. 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 w sprawie znaków i sygnałów drogowych ; w dniu 13 grudnia 2016r,. o godz. 01:20 w m. J. ul. (...) , gm. S. zaparkował pojazdem marki D. D. o nr rej (...) w miejscu niedozwolonym tj. w miejscu obowiązywania znaku D-40 „strefa zamieszkania” parkując pojazd w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym ,tj. za wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 1 pkt. 4 (...) ; w dniu 15 grudnia 2016r,. o godz. 23:00 w m. J. ul. (...) , gm. S. zaparkował pojazdem marki D. D. o nr rej (...) w miejscu niedozwolonym tj. w miejscu obowiązywania znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się” tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z art. 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Obwiniony M. K. mieszka w J. , gdzie wynajmuje lokal przy ul (...) . Mieszka z lokatorem M. W. (1) . Obaj pracują w firmie (...) w W. . Obwiniony osiąga dochód miesięczny około (...) . Jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu. W dniu 03 listopada 2016r,. około godz. 07:45 funkcjonariusze policji A. D. i M. T. otrzymali polecenie od dyżurnego K. w O. udania się do miejscowości J. na ul. (...) z uwagi na zgłoszenie nieprawidłowo zaparkowanych pojazdów. Funkcjonariusze ujawnili przy budynkach nr (...) przy ul (...) , w rejonie obowiązywania znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się”, sześć pojazdów niestosujących się do tego znaku. Jednym z nich był samochód marki D. D. o nr rej (...) . W nocy 12 na 13 grudnia 2016r funkcjonariusze policji D. G. (1) i M. G. (1) pełnili służbę w patrolu na terenie O. . Około godziny 01:20 otrzymali zgłoszenie o nieprawidłowo zaparkowanym pojeździe w J. przy ul. (...) . Udali się we wskazane miejsce . Ujawnili przy ul (...) pojazdy zaparkowane w miejscu obowiązywania znaku D-40 „strefa zamieszkania” w miejscu innym niż wyznaczone w tym celu. Stały wzdłuż ulicy po lewej i prawie stronie, częściowo na chodniku w sposób uniemożliwiający korzystanie z chodnika. Łącznie było 16 takich pojazdów. Jednym z nich był samochód marki D. D. o nr rej (...) . W nocy 15 grudnia 2016r,. około godz. 23:00 patrol policji w składzie (...) wysłany został do J. w sprawie zgłoszenia dotyczącego pojazdów zaparkowanych w miejscu obowiązywania znaku B-36. Przy ul. (...) ujawnili sześć pojazdów zaparkowanych w miejscu obowiązywania znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się” . Jednym z nich był pojazd marki D. D. o nr rej (...) . Pojazd D. D. o nr rej (...) należy do firmy (...) z siedzibą w W. . Od 1 listopada 2016r był on w użytkowaniu obwinionego, pracownika tej firmy. Został mu powierzony na podstawie protokołu przekazania do użytkowania służbowego. W firmie (...) nie był prowadzony rejestr użytkowników tego pojazdu bowiem tylko M. K. został upoważniony do korzystania z niego. Inne osoby , które chciały korzystać z w/w pojazdu musiały uzyskać zgodę od obwinionego. W dniach 3XI 2016r, 12 XII 2016r i 15 XII 2016r obwiniony pracował w O. , natomiast M. W. (1) w dniu 3 XI 2016r korzystał ze zwolnienia lekarskiego i przebywała w G. , zaś 12 XII 2016r i 15 XII 2016r także pracował w O. . (d. notatki k 1, 6, 9, 12, 13, 14, wyjaśnienia obwinionego k 33-33v,34v,54v, pismo k 37, 43, 44, zdjęcia k 45-53, zeznania M. G. k 34, M. T. k 33v, D. G. k 33v-34, P. N. ki 34, H. J. (1) k 34-34v, M. W. k 54-54v) Obwiniony początkowo nie przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż samochód użytkowany jest przez kilka osób, jest to pojazd służbowy. Ciężko mu powiedzieć czy korzystał z niego 3 11 2016r, podejrzewa że tak, ale nie wie czy go parkował. Mieszka przy ul (...) , w mieszkaniu wynajmowanym wraz z innym pracownikiem tej samej firmy (...) . Obaj korzystają z samochodu marki D. . Nie jest prowadzony rejestr korzystania z pojazdu. Przyznał, że on figuruje jako główny jego użytkownik, jest opiekunem tego auta , ale mogą nim jeździć także inni pracownicy. Nie jest w stanie powiedzieć w jakich dniach parkował on, a w jakich M. W. . Osiedle jest ciasne i myślał, że jest przyzwolenie społeczne na takie parkowanie. Mogło się zdarzyć, że zaparkował w miejscach objętych zakazem , znakiem B-36. Na kolejnym terminie rozprawy obwiniony oświadczył, iż nie jest w stanie powiedzieć czy to on parkował , zawsze stara się zaparkować poprawnie. Nie może wykluczyć że to był on lub M. W. (1) . Ostatecznie oświadczył, że przyznaje się i chce ponieść karę grzywny w kwocie 100zł . Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego wskazującym na sprawstwo innej osoby- M. W. (1) , uznając je za przejaw przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenia. Twierdzenia obwinionego cechuje je zmienność, pozostają w sprzeczności z zeznaniami M. W. . Bezspornym jest, iż to obwiniony od 1 11 2016r był użytkownikiem samochodu marki D. D. o nr rej (...) . Jemu pojazd ten powierzono i w wypadku udostępnienia go innej osobie musiało się to odbywać za zgodą obwinionego, on też każdorazowo zobowiązany był do wskazania komu go powierzył. Wynika to z pisma nadesłanego przez pracodawcę obwinionego. Funkcjonariusze policji M. G. , M. T. , D. G. , P. N. , H. J. zeznający na rozprawie potwierdzili informacje zawarte w notatkach służbowych, a dotyczące miejsca parkowania pojazdu D. D. o nr rej (...) oraz obowiązującego tam oznakowania. Z użytkownikiem tego pojazdu nie rozmawiali. Interwencje podejmowane były z uwagi na zgłoszenia, w tym w ramach mapy zagrożeń . Dokonywali ich w porach nocnych. M. W. zeznał, iż z obwinionym mieszka od 7 listopada 2016r, pracują w jednej firmie . Przyznał, że korzysta z samochodu służbowego marki D. podobnie jak obwiniony . W dniu 3 listopada 2016 był w innym mieście, w G. , korzystał ze zwolnienia lekarskiego. Trudno mu powiedzieć czy korzystał z samochodu 13 i 15 grudnia 2016r , jest to możliwe. Zaprzeczył natomiast by kiedykolwiek parkował w miejscu obowiązywania znaku B-36. Parkuje w wyznaczonych miejscach. Sąd podzielił zeznania świadków uznając je za spójne, logiczne, rzeczowe. Z zeznań M. W. jednoznacznie wynika, iż nie mógł być sprawcą wykroczenia z dnia 3 listopada 2016r , albowiem w tym czasie przebywał na zwolnieniu lekarski i mieszkał w inny mieście, co wyklucza by parkował samochód przy ul (...) w J. . Co do pozostałych dni świadek wykluczył by to on parkował we wskazanych miejscach , w których obowiązywał znak B-36 oraz by parkował przy ul (...) . Powyższe zeznania świadek złożył będąc świadom odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów . Obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczeń z art. 92§1kw i art. 97kw. W świetle wskazanych wyżej okoliczności Sąd orzekł wobec obwinionego karę grzywny w wysokości 100 złotych. Orzeczona kara, w ocenie Sądu, jest współmierna do stopnia zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu i nie może być postrzegana jako rażąco surowa. Sąd na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 złotych i opłatą w kwocie 30 złotych.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI