IX U 995/17

Sygn. akt IX U 995/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania W. S. ( S. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 3 lipca 2017r. Znak (...) oddala odwołanie. Sędzia Sygn. akt IX U 995/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 03.07.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. powołując się na art.114 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS odmówił ubezpieczonemu W. S. ( S. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110 i art.110a powołanej ustawy, ponieważ nie przedłożył żadnych nowych dowodów mających wpływ na zmianę prawomocnej decyzji z dnia 05.01.2016r. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie świadczenia na podstawie wskazanych przepisów ustawy emerytalnej. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 17.05.1984r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Po nabyciu prawa do emerytury pozostawał w zatrudnieniu. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wyniósł 312,53 % i został ograniczony do 250%. W dniu 13.11.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Decyzją z dnia 05.01.2016r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przeliczenia świadczenia z uwagi na fakt, iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu prawa do emerytury z okresu dwudziestu lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu (1951-1953, 1957, 1961-1969, 1971-1972, 1980-1984) był niższy od 250% i wyniósł 106,16%. Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji i toku niniejszego postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie IXU 310/16, w oparciu o opinię biegłego z zakresu emerytur i rent mgr K. S. dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru przypadającej w części po przyznaniu prawa do emerytury, przy odtworzeniu wynagrodzeń ubezpieczonego w uzyskiwanych z tytułu zatrudnienia w KWK (...) w okresie od 17.06.1958r. do 31.12.1979r. na podstawie akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego, karty zasiłkowej, zachowanej dokumentacji płacowej oraz z uwzględnieniem przepisów branżowych obowiązujących w spornym okresie Sąd ustalił, iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z lat 1959 -1961, 1963-1964, 1966, 1980-1984 na bazie odtworzonych wynagrodzeń wynosi 198,18% . Wskaźnik ten, niższy od 250% oraz niższy od wskaźnika poprzednio przyjętego do ustalenia wysokości emerytur nie pozwalał na przeliczenie świadczenia na podstawie art.110 i art.110a ustawy emerytalnej. Prawomocnym wyrokiem z dnia 02.02.2017r. Sąd oddalił zatem odwołanie ubezpieczonego. W dniu 28.06.2017r. ubezpieczony ponownie złożył wniosek o przeliczenie świadczenia na podstawie tych samych przepisów nie dołączając żadnych nowych dowodów w sprawie. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję z dnia 03.07.2017r. opisaną na wstępie. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych, opinię biegłego mgr K. S. w sprawie IXU 3010/16. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2016r., poz. 1842 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony nie spełnia powyższych warunków umożliwiających przeliczenie emerytury na podstawie art.110 i art.110 a ustawy emerytalnej, ponieważ obliczony najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego po nabyciu prawa do emerytury jest niższy od 250%, a także od wwpw przyjętego wcześniej do ustalenia wysokości emerytury i wynosi 198,18%. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii biegłego dopuszczonej w sprawie IXU 3010/16, w której biegły odtworzył wysokość wynagrodzeń ubezpieczonego za sporne lata korzystając m.in. z zachowanych kart zasiłkowych za lata 1963 -1979. Wynagrodzenie odtworzone na podstawie kart zasiłkowych uwzględnia wszystkie składniki wynagrodzenia jakie otrzymywał ubezpieczony, jest zatem szczególnie wiarygodne i zbliżone do wynagrodzenia faktycznie uzyskanego. W toku niniejszego postępowania ubezpieczony nie przedłożył żadnych nowych dowodów mających wpływ na wysokość świadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Sędzia