IX U 964/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach oddalił odwołanie ubezpieczonego, odmawiając przyznania 10% wzrostu emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, ze względu na uchylenie odpowiednich przepisów rozporządzenia.
Ubezpieczony J. G. odwołał się od decyzji ZUS, domagając się przeliczenia emerytury o 10% wzrost podstawy wymiaru, powołując się na §16 rozporządzenia z 1983 r. dotyczącego pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił odwołanie, stwierdzając, że przepis ten został uchylony w 1996 r. i nie ma podstaw prawnych do uwzględnienia żądania.
Sprawa dotyczyła odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., która przeliczyła jego emeryturę od 1 sierpnia 2015 r. Ubezpieczony domagał się zmiany decyzji poprzez uwzględnienie 10% wzrostu emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, powołując się na §16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wskazując na uchylenie art. 54 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił, że ubezpieczony ma prawo do emerytury od 29 września 2014 r. i pracował w warunkach szczególnych przez ponad 15 lat. Jednakże Sąd uznał, że żądanie wzrostu emerytury jest bezzasadne, ponieważ §16 wspomnianego rozporządzenia z 1983 r. został skreślony rozporządzeniem z 21 maja 1996 r. i od 7 czerwca 1996 r. nie obowiązuje. Brak jest również nowych przepisów, które dawałyby takie uprawnienia. W związku z tym, Sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 477¹⁴ §1 kpc.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, ubezpieczonemu nie przysługuje prawo do wzrostu emerytury o 10% podstawy jej wymiaru z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis §16 rozporządzenia z 1983 r. przyznający prawo do wzrostu emerytury o 10% z tytułu pracy w szczególnych warunkach został uchylony rozporządzeniem z 1996 r. i od tego czasu nie obowiązuje. Brak jest również innych przepisów, które przyznawałyby takie uprawnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. G. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (7)
Główne
Dz. U. z 2013, poz.1440 art. 184 § ust. 1
ustawa z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 53
ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 80
ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 26
ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 183
k.p.c. art. 477 § 14 §1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 art. 16 § ust. 1
rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
Przepis ten został uchylony rozporządzeniem z dnia 21 maja 1996 r. i od dnia 07.06.1996 r. nie obowiązuje.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchylenie przepisu §16 rozporządzenia z 1983 r. w 1996 r. powoduje brak podstawy prawnej do przyznania wzrostu emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Odrzucone argumenty
Prawo do wzrostu emerytury o 10% podstawy wymiaru z tytułu pracy w warunkach szczególnych na podstawie §16 rozporządzenia z 1983 r.
Godne uwagi sformułowania
brak jest podstawy prawnej, która umożliwiałaby dokonanie takiego przeliczenia świadczenia, bowiem cały rozdział 3 powołanego rozporządzenia, który obejmował paragrafy od 16-tego do 18- tego został skreślony w §1 pkt 4 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 maja 1996 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z dnia 7 czerwca 1996 r.). Przepis ten zatem, od dnia 07.06.1996r. już nie obowiązuje.
Skład orzekający
Maria Olszowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do wzrostu emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach po uchyleniu odpowiednich regulacji."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego po uchyleniu §16 rozporządzenia z 1983 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych ze względu na interpretację przepisów dotyczących emerytur i pracy w szczególnych warunkach, choć dla szerszej publiczności może być mniej angażująca.
“Czy praca w szczególnych warunkach nadal gwarantuje wyższą emeryturę? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IX U 964/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Olszowska Protokolant: Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 24 sierpnia 2015 r. Znak (...) oddala odwołanie Sędzia Sygn. akt IX U 964/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24.08.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przeliczył ubezpieczonemu J. G. emeryturę od dnia 01.08.2015r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Ubezpieczony w odwołaniu od niniejszej decyzji domagał się jej zmiany poprzez uwzględnienie na wysokość emerytury wzrostu jej wysokości o 10% podstawy wymiaru emerytury, co jest ujęte w §16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1982r., akcie obowiązującym. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie wskazując na prawidłowość zaskarżonej decyzji i bezzasadność żądania, gdyż z dniem 15.11.1991r. został uchylony przepis art. 54 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.12.1982r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin gwarantujący możliwość przyznania do emerytury wzrostu w wysokości 10% lub 15% z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony, urodzony w dniu (...) , od dnia 29.09.2014r. jest uprawniony do emerytury. Prawo do świadczenia organ rentowy przyznał ubezpieczonemu decyzją z dnia 10.03.2015r., na podstawie treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonując wyrok tut. Sądu z dnia 22.01.2015r. (sygn. akt IX U 1423/14), gdy Sąd w toku postępowania ustalił, iż ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. legitymuje się okresem ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Wypłata emerytury została zawieszona z uwagi na kontynuację zatrudnienia. Po ustaniu zatrudnienia, decyzją z dnia 24.07.2015r. organ rentowy ustalił i podjął wypłatę emerytury ubezpieczonemu od dnia 01.07.2015r., tj. od miesiąc, w którym został złożony wniosek. Ustalając wysokość emerytury zgodnie z art. 53 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy przyjął dotychczasową podstawę wymiaru świadczenia, tj. przeciętna podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 lat kalendarzowych do 2001r. do 2010r., wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 241,96%. Podstawa wymiaru obliczona przez pomnożenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru (241,96%) przez kwotę bazową 3.191,93zł wyniosła 7.723,19zł. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy uwzględnił 36 lat, 4 miesiące i 16 dni okresów składkowych oraz 5 lat, 4 miesiące i 11 dni okresów nieskładkowych. Wysokość emerytury została ustalona w oparciu o art. 183 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: 20% emerytura została obliczona na podstawie art. 53 i 80% na podstawie art. 26 i łącznie wyniosła 4.396,40zł. W dniu 13.08.2015r. ubezpieczony złożył w organie rentowym wniosek o przeliczenie świadczenia poprzez: -doliczenie składek za 06/2015r., - zwiększenie podstawy wymiaru świadczenia o 10% na podstawie art. 53 i §16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., gdyż Sąd pracy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. W rozpoznaniu wniosku jw. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. Po ponownym ustaleniu wysokości, doliczeniu składek, wysokość świadczenia wyniosła 4.410,30zł. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego i dane z nich wynikając uznał za wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył co następuje. Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie sprowadził się do rozstrzygnięcia kwestii, czy ubezpieczonemu przysługuje prawo do wzrostu emerytury o 10% podstawy jej wymiaru z uwagi na pracę wykonywaną w szczególnych warunkach przez ubezpieczonego. Ubezpieczony wywodzi swoje żądanie z treści §16 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), zgonie z którym pracownik, żołnierz lub funkcjonariusz, który nabył prawo do emerytury lub renty inwalidzkiej, ma prawo do wzrostu tej emerytury lub renty o 10% podstawy jej wymiaru, jeżeli co najmniej przez 15 lat wykonywał prace lub pełnił służbę, o których mowa w § 4 i 10 . Ubezpieczony bezspornie przez co najmniej 15 lat pracował w szczególnych warunkach, jednakże nie ulega wątpliwości w ocenie Sądu, że ubezpieczony niezasadnie domaga się wzrostu emerytury, o której mowa powyżej, bowiem brak jest podstawy prawnej, która umożliwiałaby dokonanie takiego przeliczenia świadczenia, bowiem cały rozdział 3 powołanego rozporządzenia, który obejmował paragrafy od 16-tego do 18- tego został skreślony w §1 pkt 4 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 maja 1996 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z dnia 7 czerwca 1996 r.). Przepis ten zatem, od dnia 07.06.1996r. już nie obowiązuje. Równocześnie ustawodawca nie wprowadził żadnych nowych przepisów dających uprawnienia do wzrostu emerytury z uwagi na wykonywanie pracy w szczególnych warunkach. W szczególności takich uregulowań nie zawiera ustawa z dnia17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2013, poz.1440 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . W konsekwencji takiego stanowiska Sąd, na podstawie powołanych przepisów, z mocy art.477 14 §1 kpc oddalił odwołanie nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. SSO Maria Olszowska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI