IX U 953/14

Sygn. akt IX U 953/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Konieczna Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale: ./. po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania G. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu na skutek odwołania G. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 1 kwietnia 2014 r. Znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż stwierdza że ubezpieczona nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu w okresie od dnia 1 lipca 2010r. do dnia 31 lipca 2010r. Sędzia Sygn. akt IXU 953/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 01.04.2014r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, że ubezpieczona G. S. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu m.in. w okresie od dnia 01.09.2009r. do dnia 30.06.2011r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż z dokumentacji wynika, że ubezpieczona zgłosiła zawieszenie działalności gospodarczej m.in. w okresie od dnia 01.07.2010r. do dnia 31.07.2010r. i następne zgłosiła się do ubezpieczeń jw. od dnia 01.08.2010r. W przypadku ubezpieczonej zawieszenie od dnia 01.07.2010r., aby było wiążące musiałoby trwać do dnia 01.08.2010r. włącznie, zaś wznowienie winno nastąpić od dnia 02.08.2010r. W związku z powyższym, z uwagi na niespełnienie czasowego wymogu ustawowego, to jest zawieszenie na okres krótszy niż miesiąc, zawieszenie działalności gospodarczej w przypadku ubezpieczonej nie jest skuteczne, zgodnie z art.14 a ust.1 ustawy z dnia 02.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej i w związku z art.57 k.p.a. Ubezpieczona w odwołaniu od decyzji sprecyzowanym na rozprawie w dniu 01.07.2014r. domagała się jej zmiany przez stwierdzenie, że nie podlega ubezpieczeniom jak w zaskarżonej decyzji w okresie od dnia 01.07.2010r. do dnia 31.07.2010r. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczona G. S. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie tłumaczeń, nauki języków obcych. Z tytułu prowadzenia tej działalności ubezpieczona zgłosiła zawieszenia działalności z dniem 01.07.2010r. na okres do dnia 31.07.2010r. i następnie wznowiła prowadzenie ww. działalności w dniu 01.08.2010r. Ubezpieczona faktycznie przez cały miesiąc lipiec 2010r. nie wykonywała działalności gospodarczej. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego oraz wiarygodnych, bo zgodnych z powołaną dokumentacją i nie kwestionowanych przez organ rentowy zeznań ubezpieczonej – protokół elektroniczny z rozprawy z dnia 01.07.2014r. min. 00:10:26 – 00:12:26. Wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd oddalił wniosek dowodowy ubezpieczonej o dopuszczenie dowodu z księgi przychodów i rozchodów za 2010r. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : Odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.14a ust.1ustawy z dnia 02.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz.U. z 2004r, Nr 173, poz.1807 ze zm. ) w brzmieniu obowiązującym do dnia 30.06.2011r., przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Do obliczania okresu zawieszenia jw. zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego , tu w szczególności art.57 k.p.a. , w myśl którego ( art.57 § 3 k.p.a. ) terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. W ocenie Sądu, w świetle przywołanego powyżej uregulowania prawnego, termin oznaczony jako miesiąc może obejmować z reguły tyle dni, ile obejmuje miesiąc kalendarzowy, to jest najmniej 28, a najwyżej 31 dni. Wydłużenie tego terminu może nastąpić wyłącznie w myśl zasady wyrażonej w art.57 § 4 k.p.a. – „ jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni ”. Sąd podzielił w tym zakresie pogląd Sądu Najwyższego zaprezentowany w postanowieniu z dnia 21.05.1997r. ( sygn.akt I CZ 54/97 ). Orzeczenie to wydane zostało wprawdzie na tle stosowania art.112 k.c. , jednakże z uwagi na generalnie identyczne brzmienie tego przepisu z powołanym na wstępie art.57§3 k.p.a. , w ocenie Sądu, w drodze analogii będzie ono miało zastosowanie również w niniejszej sprawie. Przy takim przyjęciu Sąd uznał, iż dokonując zawieszenia działalności gospodarczej z dniem 01.07.2010r., a następnie podjęcia prowadzenia tej działalności w dniu 01.08.2010r., ubezpieczona dochowała wymaganego ustawowego, co najmniej miesięcznego terminu zawieszenia działalności gospodarczej ( to jest 31 dniowego terminu w sytuacji zawieszenia działalności w miesiącu lipcu ), o jakim mowa w cytowanym na wstępie rozważań art.14a ust.1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i zawieszenie to, stosownie do art.36a pkt.2 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych wywiera skutki prawne w zakresie ubezpieczeń społecznych od dnia, w którym nastąpiło zawieszenie do dnia poprzedzającego dzień wznowienia. Ustalając to Sąd miał na uwadze również fakt, że ubezpieczona w okresie spornym, a mianowicie w lipcu 2010r., jak wynika z wiarygodnych zeznań ubezpieczonej, faktycznie nie prowadziła działalności gospodarczej, gdy w świetle ukształtowanego w tym zakresie orzecznictwa sądowego tylko rzeczywiste wykonywanie działalności implikuje obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Wypada dodać, iż stanowisko zajęte przez tut. Sąd, omówione powyżej, znalazło swoje odzwierciedlenie w dokonanej z dniem 01.07.2011r. zmianie przepisu art.14a ust.1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy. W konsekwencji powyższego Sąd z mocy art.477 14 §2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. Sędzia