IX U 929/15

Sygn. akt IX U 929/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. w Rybniku sprawy z odwołania W. B. ( B. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania W. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 9 czerwca 2015 r. Znak (...) zmienia zaskarżona decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia od maja 2015r wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przy uwzględnieniu, że wskaźnik wysokości podstawy jej wymiaru przed zastosowaniem jego ograniczenia wynosi 269,90%. Sędzia Sygn. akt IX U 929/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 09.06.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu W. B. ( B. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , z uwagi na fakt, iż nie przedłożył on dokumentów potwierdzających zarobki uzyskane przynajmniej częściowo po przyznaniu emerytury. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury podnosząc, iż znowelizowana z dniem 01.05.2015r. ustawa emerytalna daje podstawy do obliczenia emerytury w wysokości wyższej od obecnie przysługującego świadczenia. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 10.07.1992r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Wypłata świadczenia została zawieszona z powodu osiągania dochodu z tytułu pozostawania w zatrudnieniu. Organ rentowy podjął wypłatę emerytury od dnia 29.10.1992r. po przedłożeniu przez ubezpieczonego świadectwa pracy wydanego w dniu 29.10.1992r. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z trzech lat kalendarzowych od 01 stycznia 1982r. do 31 grudnia 1984r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 366,48% i został ograniczony do 250%. W dniu 07.05.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Oddział ZUS wskazał, iż w oparciu o posiadane dokumenty z akt emerytalnych nie da się obliczyć podstawy wymiaru w sposób opisany w art.15 ustawy emerytalnej czyli w oparciu o zarobki z 10 kolejnych, bądź 20 dowolnych i najkorzystniejszych lat kalendarzowych, bowiem w aktach znajdują się zarobki jedynie z trzech lat tj. 1982-1984. Po otrzymaniu decyzji odmownej ubezpieczony zwrócił się do archiwum przechowującego akta z (...) , skąd otrzymał uwierzytelnione kopie dokumentów potwierdzających wynagrodzenie za ata 1979-1992. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego, dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu świadczenia tj. podstawy wymiaru składek za rok 1992 oraz podstawy wymiaru z wcześniejszych lat zatrudnienia ubezpieczonego w (...) od 1979 -1992 na podstawie oryginalnej dokumentacji płacowej znajdującej się w aktach osobowych, Sąd ustalił iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1969,1974-1992 z uwzględnieniem wartości węgla deputatowego 2,5 tony jest wyższy niż 250% i wynosi 269,90%. Strony nie wniosły zastrzeżeń do opinii. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) R. oraz opinię biegłej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego mgr H. P. z dnia 03.04.2016r (k. 39-77). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanej biegłej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego, która na podstawie oryginalnych dokumentów osobowych, zarobkowych przy uwzględnieniu obowiązujących przepisów płacowych odtworzyła wynagrodzenia ubezpieczonego, a następnie obliczyła najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłą wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. W ocenie Sądu opinia biegłej jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji. Nie została ona również zakwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji. Sędzia