IX U 771/16

Decyzją z dnia 27 października 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. ustalił, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego N. C. za okres od 1 marca 2016 r. wynosi 2.099,44 zł. Organ uzasadnił to tym, że prawo do zasiłku powstało w pierwszym miesiącu ubezpieczenia, a zatem podstawę wymiaru stanowi najniższa miesięczna podstawa składek po odliczeniu 13,71%. N. C. wniosła odwołanie, domagając się ustalenia podstawy wymiaru na kwotę 8.310,81 zł, argumentując, że organ nie zastosował art. 43 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, który stanowi, że podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli przerwa między okresami pobierania zasiłków nie przekracza 3 miesięcy. Ubezpieczona pobierała zasiłek macierzyński do 11 lutego 2016 r., a następnie przyznano jej zasiłek chorobowy od 1 marca 2016 r. Sąd Rejonowy uznał odwołanie za uzasadnione. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy zasiłkowej, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego stosuje się odpowiednio art. 43. Ponieważ przerwa między pobieraniem zasiłku macierzyńskiego a chorobowego była krótsza niż 3 miesiące, zastosowanie miał art. 43, a nie art. 49 ustawy zasiłkowej, który reguluje ustalanie podstawy wymiaru w innych sytuacjach. Sąd powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2016 r. (II UK 478/15), który potwierdził, że art. 43 ma pierwszeństwo przed art. 49 w przypadku krótkiej przerwy między świadczeniami, niezależnie od ciągłości ubezpieczenia. W konsekwencji, zaskarżona decyzja ZUS została zmieniona, a podstawa wymiaru zasiłku chorobowego została ustalona na kwotę odpowiadającą podstawie wymiaru zasiłku macierzyńskiego.

Zagadnienia prawne (1)