IX U 600/16

Sygn. akt IX U 600/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2016r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Monika Holona przy udziale po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016r. w Rybniku sprawy z odwołania P. R. ( R. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury górniczej na skutek odwołania P. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 11 lutego 2016 r. Znak (...)- (...)- (...) - (...) 1. Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej począwszy od 13 stycznia 2016r; 2. Zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 360,00zł (trzysta sześćdziesiąt zł 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IXU 600/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 13.01.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu P. R. ( R. ) prawa do emerytury górniczej na podstawie art. 50a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wskazując w uzasadnieniu, iż nie udokumentował wymaganego co najmniej 25- letniego okresu pracy górniczej łącznie z okresami pracy równorzędnej, a jedynie 23 lata, 2 miesiące i 18 dni. W uzasadnieniu decyzji Oddział ZUS wskazał, iż na prawo do emerytury górniczej nie został uwzględniony okres pracy ubezpieczonego na stanowiskach: inspektor techniczny pod ziemią , starszy inspektor techniczny ds. wykonawstwa remontów urządzeń pod ziemią, starszy inspektor wykonawstwa remontów urządzeń w zespole dokumentacji technicznej, ponieważ stanowiska te nie figurują w Załączniku nr 1 do zarządzenia numer 9 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1994r. w sprawie określania stanowisk kierownictwa ruchu i dozoru ruchu pod ziemią w kopalniach siarki i kopalniach węgla brunatnego, na których zatrudnienie uważa się za pracę górniczą. W tej sytuacji, zdaniem organu rentowego, konieczne jest udokumentowanie w tych okresach zjazdów pod ziemię w ilości co najmniej połowy dniówek w danym miesiącu. Ubezpieczony w złożonym odwołaniu zaskarżył powyższą decyzję i wniósł o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do górniczej emerytury po uprzednim zaliczeniu do okresów pracy górniczej okresów zatrudnienia na stanowiskach j.w. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu 13.01.2016r. wystąpił z wnioskiem o ustalenie uprawnień do emerytury górniczej w rozpoznaniu którego, organ rentowy wydał decyzję odmowną z dnia 11.02.2016r. opisaną na wstępie, od której ubezpieczony złożył odwołanie. Organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu okres pracy górniczej w wymiarze 23 lat, 2 miesięcy i 18 dni zamiast wymaganych 25 lat takiej pracy. Do okresów pracy górniczej organ rentowy nie zaliczył okresów pracy ubezpieczonego na stanowiskach wymienionych na wstępie, ponieważ stanowiska te nie figurują w Załączniku nr 1 do zarządzenia numer 9 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1994r. w sprawie określania stanowisk kierownictwa ruchu i dozoru ruchu pod ziemią w kopalniach siarki i kopalniach węgla brunatnego, na których zatrudnienie uważa się za pracę górniczą. W spornym okresie ubezpieczony był zatrudniony w Kopalni (...) w dziale MP pod ziemią od 01.09.2000r. do 31.10.2012r. na stanowisku starszego inspektora technicznego ds. wykonawstwa remontów urządzeń pod ziemią, zaś od 01.11.2012r. do nadal na stanowisku starszego inspektora wykonawstwa remontów urządzeń w zespole dokumentacji technicznej pod ziemią. Przez cały ten okres ubezpieczony wykonywał stale tę samą pracę na tym samym stanowisku, którego jedynie nazwa ulegała zmianie. Zmiany nazewnictwa stanowisk miały związek z przechodzeniem kopalni w różne struktury organizacyjne – najpierw (...) , potem (...) , a obecnie (...) oraz dostosowaniem ich do nazewnictwa obowiązującego w tej strukturze. Faktycznie jednak stanowiska te były tożsame ze stanowiskami wymienionymi w Załączniku nr 1 do zarządzenia numer 9 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1994r. tj. stanowiskami inspektora wykonawstwa remontów urządzeń oraz starszego inspektora wykonawstwa remontów urządzeń. W kopalni nie było pracowników zatrudnionych na stanowisku inspektora wykonawstwa remontów urządzeń oraz starszego inspektora wykonawstwa remontów urządzeń. W całym tym okresie ubezpieczony miał taki sam zakres czynności, z tym że uległ on poszerzeniu o udział w obchodach z pracownikami z osobami z Urzędu Górniczego prowadzącymi kontrole. Obowiązujące stanowiska zatwierdzał kierownik ruchu zakładu górniczego na podstawie schematu organizacyjnego. O ilości zjazdów pod ziemię również decydowało zarządzenie kierownika ruchu zakładu. Ubezpieczony realizował te limity. Przez cały ten okres do jego obowiązków należało zidentyfikowanie urządzeń do remontu, opisanie, nadzorowanie prac remontowych, odbiór urządzenia, wydanie urządzenia. W dniu 23.06.2016r. ubezpieczony zawarł z pracodawca porozumienie zmieniające z dniem 01.07.2016r. jego dotychczasowe stanowisko na stanowisko starszego inspektora wykonawstwa remontów urządzeń pod ziemią bez zmiany kategorii zaszeregowania. Ubezpieczony nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o akta organu rentowego, akta osobowe ubezpieczonego, zeznania świadków M. S. , M. K. i J. P. oraz zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie w dniu 19.09.2016r. minuty od 00:16:41 do 00:53:20). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.50a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.U. z 2015 poz.748 ze zm.) prawo do emerytury górniczej przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki: - ukończył wiek 55 lat - ma okres pracy górniczej wynoszącej łącznie z okresami pracy równorzędnej co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn - w tym co najmniej 10 lat pracy górniczej określonej w art.50c ust.1 ustawy j.w. - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Jednocześnie wiek emerytalny od pracowników : kobiet mających 20 lat , a mężczyzn 25 lat pracy górniczej i równorzędnej z pracą górniczą , w tym co najmniej 15 lat pracy górniczej, o której mowa w art.50c ust.1, wynosi 50 lat. Mając na uwadze wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego w sprawie należy stwierdzić, iż ubezpieczony spełnia powyższy warunek określony w art.50a ustawy emerytalnej w sytuacji gdy, zdaniem Sądu niewątpliwie należy uwzględnić do okresów pracy górniczej, okres jego zatrudnienia po 01.09.2000r. na stanowiskach starszego inspektora technicznego ds. wykonawstwa remontów urządzeń pod ziemią oraz starszego inspektora wykonawstwa remontów urządzeń w zespole dokumentacji technicznej pod ziemią, gdyż praca na tych stanowiskach jest tożsama z pracą na stanowiskach wymienionych w Załączniku nr 1 do zarządzenia numer 9 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1994r. tj. stanowisku inspektora wykonawstwa remontów urządzeń oraz starszego inspektora wykonawstwa remontów urządzeń. Powyższe wynika jednoznacznie z zeznań świadków i ubezpieczonego złożonych na rozprawie, którym Sąd dał wiarę, gdyż znajdują one w pełni potwierdzenie w dokumentacji akt osobowych, zakresach obowiązków ubezpieczonego. Rozbieżność w nazewnictwie tych stanowisk wynikają wyłącznie z jego niedostosowania przez pracodawcę do obowiązującego nazewnictwa zgodnego z Załącznikiem nr 1 do zarządzenia numer 9 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1994r. w sprawie określania stanowisk kierownictwa ruchu i dozoru ruchu pod ziemią w kopalniach siarki i kopalniach węgla brunatnego, na których zatrudnienie uważa się za pracę górniczą i ubezpieczony nie może ponosić tego konsekwencji. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony spełnia przesłanki do nabycia prawa do górniczej emerytury z art.50a w tym udowodnił okres pracy górniczej przekraczający 25 lat. W konsekwencji powyższego Sąd z mocy art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. Sędzia