IX U 46/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2014-02-26
SAOSubezpieczenia społeczneubezpieczenia społeczneokręgowy
ubezpieczenia społecznedziałalność gospodarczazawieszenie działalnościokres ubezpieczeniaZUSprzedsiębiorcawykładnia prawa

Podsumowanie

Sąd Okręgowy w Gliwicach stwierdził, że przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w okresach, gdy zgłosił zawieszenie działalności, nawet jeśli formalnie nie spełniono wymogu minimalnego okresu zawieszenia zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że M. J. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w okresach, gdy zgłosił zawieszenie działalności gospodarczej, ponieważ nie spełniono wymogu minimalnego okresu zawieszenia (np. jeden miesiąc). M. J. odwołał się, argumentując, że zgłosił przerwę w działalności zgodnie z informacjami udzielonymi przez urząd. Sąd Okręgowy zmienił decyzję ZUS, uznając, że zawieszenie działalności było skuteczne, ponieważ intencją ustawodawcy było uwzględnienie miesięcznych okresów zawieszenia, a nie ścisłe liczenie dni zgodnie z przepisami KPA, co było sprzeczne z wykładnią celowościową.

Decyzją z dnia 7 listopada 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, że M. J. (1) jako osoba prowadząca działalność gospodarczą podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w różnych okresach, w tym od 26.04.2001 r. do 31.01.2011 r. oraz od 01.08.2011 r. do 31.08.2011 r. ZUS podniósł, że mimo zgłoszenia zawieszenia działalności gospodarczej w okresach od 1-28 lutego 2010 r. i od 1-30 czerwca 2010 r., ubezpieczony nie spełnił czasowego wymogu ustawowego zawieszenia na okres krótszy niż miesiąc, w związku z czym powinien dokonać zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń. M. J. odwołał się od tej decyzji, domagając się ustalenia, że w spornych okresach nie podlegał ubezpieczeniom, ponieważ zgłosił przerwę w działalności zgodnie z informacjami udzielonymi przez pracownika urzędu, który nie zwrócił uwagi na jednodniowe różnice w datach zawieszenia. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając sprawę, ustalił, że M. J. prowadzi działalność gospodarczą od 18.04.2001 r. i zgłosił zawieszenie działalności w lutym i czerwcu 2010 r. na jeden miesiąc. Sąd zważył, że zgodnie z art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca niezatrudniający pracowników mógł zawiesić działalność na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Zmiana tego przepisu od 01.07.2011 r. wskazywała na cel ustawodawcy, którym było uwzględnienie miesięcznych okresów zawieszenia jako miesiąca kalendarzowego. Sąd uznał, że liczenie miesięcznego okresu zgodnie z regułami KPA było sprzeczne z wykładnią celowościową art. 14a. W związku z tym, sąd stwierdził, że zawieszenie działalności przez ubezpieczonego od 1-28 lutego 2010 r. i od 1-30 czerwca 2010 r. było prawnie skuteczne, ponieważ zachowano minimalny okres zawieszenia (miesiąc). Na mocy art. 477¹⁴ § 2 kpc, sąd zmienił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że M. J. nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w spornych okresach.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przedsiębiorca nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w okresie, gdy zgłosił skuteczne zawieszenie działalności gospodarczej, nawet jeśli formalnie nie spełniono wymogu minimalnego okresu zawieszenia zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów, jeśli intencją ustawodawcy było uwzględnienie miesięcznych okresów zawieszenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wykładnia celowościowa art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zwłaszcza w kontekście późniejszych zmian wprowadzających możliwość zawieszenia na okres od 30 dni, wskazuje na intencję ustawodawcy uwzględnienia miesięcznych okresów zawieszenia jako miesiąca kalendarzowego. Liczenie okresu zgodnie z przepisami KPA było sprzeczne z tą intencją. Dlatego zawieszenie działalności od 1-28.02.2010 r. i od 1-30.06.2010 r. zostało uznane za prawnie skuteczne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana zaskarżonej decyzji

Strona wygrywająca

M. J. (1)

Strony

NazwaTypRola
M. J. (1)osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (3)

Główne

u.s.d.g. art. 14a

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Zmiana od 01.07.2011 r. wskazuje na intencję ustawodawcy, aby określenie '1 miesiąc' oznaczało miesiąc kalendarzowy, a nie okres liczony ściśle według KPA.

Pomocnicze

k.p.a. art. 57

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepisy dotyczące obliczania terminów określonych w miesiącach, które organ rentowy próbował zastosować, ale sąd uznał je za sprzeczne z wykładnią celowościową ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

u.s.u.s. art. 36a § 2 i 3

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Przepisy dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej i jego wpływu na podleganie ubezpieczeniom społecznym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zawieszenie działalności gospodarczej od 1-28.02.2010 r. i od 1-30.06.2010 r. było prawnie skuteczne, ponieważ zachowano minimalny okres zawieszenia (miesiąc kalendarzowy). Wykładnia celowościowa art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przemawia za uznaniem miesięcznego okresu zawieszenia jako miesiąca kalendarzowego, a nie okresu liczonego ściśle według KPA. Informacje udzielone przez pracownika urzędu miejskiego sugerowały możliwość takiego zgłoszenia przerwy w działalności.

Odrzucone argumenty

ZUS argumentował, że zawieszenie działalności nie spełniło wymogu minimalnego okresu (miesiąca) zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów i KPA.

Godne uwagi sformułowania

intencją ustawodawcy zawsze było aby określenie 1 miesiąc oznaczało miesiąc kalendarzowy liczenie miesięcznego okresu w sposób wskazany przez organ rentowy w myśl reguł kodeksu postępowania administracyjnego jest sprzeczne z wykładnią celowościową art. 14a

Skład orzekający

Mariola Łącka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii dla przedsiębiorców prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą - jak prawidłowo zgłosić zawieszenie działalności i jakie są tego konsekwencje ubezpieczeniowe. Interpretacja sądu jest kluczowa dla zrozumienia praktycznych aspektów prawa.

Czy zawieszenie działalności na 'miesiąc' musi trwać dokładnie 30/31 dni? Sąd wyjaśnia!

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IX U 46/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale: ./. po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania M. J. (1) ( J. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu , rentowemu, wypadkowemu na skutek odwołania M. J. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 7 listopada 2013 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż M. J. (1) jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresach od 01-28 luty 2010r i od 1-30 czerwca 2010r. Sędzia Sygn.akt IX U 46/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 07.11.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, że M. J. (1) jako osoba prowadząca działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od 26.04.2001 r. do 31.03.2002 r. od 16.05.2002 r. do 15.07.2002 r. od 14.08.2002 r. do 15.11.2002 r. od 01.12.2002 r. do 14.01.2003 r. od 17.09.2003 r. do 31.10.2003 r. od 01.12.2003 r. do 16.02.2004 r. od 06.03.2004 r. do 11.07.2004 r. od 25.07.2004 r. do 23.08.2004 r. od 01.09.2004 r. do 21.10.2004 r. od 01.11.2004 r. do 30.11.2004 r. od 01.11.2005 r. do 31.01.2011 r. od 01.08.2011 r. do 31.08.2011 r. oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 26.04.2001 r. do 30.04.2001 r. od 20.05.2002 r. do 15.07.2002 r. od 14.08.2002 r. do 15.11.2002 r. od 02.12.2002 r. do 14.01.2003 r. od 01.12.2003 r. do 16.02.2004 r. od 06.03.2004 r. do 11.07.2004 r. od 25.07.2004 r. do 23.08.2004 r. od 01.09.2004 r. do 21.10.2004 r. od 01.11.2004 r. do 30.11.2004 r. od 01.12.2007 r. do 31.01.2010 r. od 01.03.2010 r. do 31.05.2010 r. od 01.07.2010 r. do 31.01.2011 r. od 01.08.2011 r. do 31.08.2011 r. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że ubezpieczony od 26.04.2001 r. prowadzi działalność gospodarczą i choć zgłaszał zawieszenie działalności gospodarczej, to z uwagi na niespełnienie czasowego wymogu ustawowego tj. zawieszenia na okres krótszy niż miesiąc w okresach od 1-28.02.2010 r. i 1-30.06.2010 r. winien dokonać zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę poprzez ustalenie, że w okresie od 1-28.02.2010 r. i 1-30.06.2010 r. nie podlegał ubezpieczeniom społecznym gdyż w Urzędzie Gminy w J. zgłosił przerwę – zawieszenie działalności zgodnie z informacjami udzielonymi przez pracownika, którzy nie zwrócili uwagi na jednodniowe różnice w datach zawieszenia. 2 Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że zgodnie z brzmieniem art. 14a ustawy z dnia 02.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U z 2004 r. Nr 173 poz. 1807 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 20.09.2008 r. do 01.07.2011 r. przedsiębiorca nie zatrudniający pracowników mógł zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy, a do obliczenia powyższego okresu mają zastosowanie przepisy art. 57 kodeksu postępowania administracyjnego w myśl, którego terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. W tej sytuacji zawieszenie byłoby wiążące gdyby trwało od 01.02.2010 r. do 01.03.2010 r. i od 01.06.2010 r. do 01.06.2010 r. włącznie, zaś wznowienie winno nastąpić odpowiednio 02.03.2010 r. i 02.07.2010 r. Sąd ustalił w sposób niesporny między stronami, że ubezpieczony od 18.04.2001 r. prowadzi działalność gospodarczą. Korzystając z ułatwień dla przedsiębiorców tzw. jednego okienka M. J. (1) zgłosił w Urzędzie Miejskim w J. zawieszenie działalności gospodarczej na jeden miesiąc w lutym i czerwcu 2010 r., od 01.02.2010 r. i od 01.06.2010 r. W tym celu wypełnił stosowną deklarację, którą przyjmujący ją urzędnik sprawdził. Organ rentowy pismami z dnia 09.03.2010 r., 14.06.2010 r. zawiadomił ubezpieczonego, że otrzymał z Urzędu Miasta J. zaświadczenie o wpisie informacji o zawieszeniu przez niego wykonywania działalności gospodarczej od 01.02.2010 r. i 01.06.2010 r. Następnie kolejnymi pismami z dnia 12.03.2010 r. i 07.07.2010 r. poinformował M. J. , że otrzymał z Urzędu Miasta informację o wznowieniu działalności gospodarczej od 01.03.2010 r. oraz 01.07.2010 r. (akta ZUS-u k. 11-14 akt spr.). W oparciu o powyższe Sąd zważył, co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 14a ustawy z dnia 02.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U z 2013 r.. poz. 672) w brzmieniu obowiązującym od 20.09.2008 r. przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres 1 miesiąca do 24 miesięcy. Ustawą z dnia 13.05.2011 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2011 r., Nr 131 poz. 764) dokonano zmiany treści art. 14a i otrzymała od 01.07.2011 r. następujące brzmienie: Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy z zastrzeżeniem ust. „1a”, jeżeli okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej obejmuje wyłącznie pełny miesiąc luty danego roku kalendarzowego, za minimalny okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przyjmuje się liczbę dni miesiąca lutego przypadającego w danym roku kalendarzowym. 3 Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję pod rządami art. 14a cytowanej wyżej ustawy w jej brzmieniu obowiązującym od 01.07.2011 r. Wprawdzie sporny okres zawieszenia miał miejsce jeszcze przed zmianą cytowanego wyżej przepisu art. 14a, ale dokonana zmiana jego treści wskazuje na cel jaki przyświecał ustawodawcy kiedy od 20.09.2008 r. wprowadził możliwość zawieszenia działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu zmiana brzmienia art. 14a obowiązująca od 01.07.2011 r. oznacza, że intencją ustawodawcy zawsze było aby określenie 1 miesiąc oznaczało miesiąc kalendarzowy. Liczenie miesięcznego okresu w sposób wskazany przez organ rentowy w myśl reguł kodeksu postępowania administracyjnego jest sprzeczne z wykładnią celowościową art. 14a w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2011 r. Dlatego też Sąd uznał, że zawieszenie przez ubezpieczonego działalności gospodarczej od 1-28.02.2010 r. i od 1-30.06.2010 r. było prawnie skuteczne bowiem zachowany został minimalny okres zawieszenia tj. miesiąc, bo w 2010 r. luty miał 28 dni a czerwiec ma dni 30. Zatem w tych okresach znajduje zastosowanie art. 36a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U z 2009 r. Nr 205 poz. 1585 ze zm.). Dlatego też Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku. Sędzia:

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę