IX U 4/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd przyznał prawo do zasiłku chorobowego S. J., uznając, że spełnił on wymóg 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, mimo odmiennej interpretacji ZUS.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił S. J. prawa do zasiłku chorobowego, twierdząc, że nie przepracował wymaganego 30-dniowego okresu ubezpieczenia chorobowego. S. J. odwołał się, argumentując, że jego umowa trwała od 17 września do 16 października 2020 r., co spełniało wymóg. Sąd uznał odwołanie za zasadne, stwierdzając, że ZUS błędnie zastosował przepis dotyczący obliczania terminów, a okres zatrudnienia S. J. faktycznie spełniał wymóg 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego.
S. J. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., który odmówił mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 17 października do 13 grudnia 2020 r. ZUS argumentował, że S. J. nie nabył prawa do zasiłku z powodu braku wymaganego 30-dniowego okresu nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, ponieważ jego zatrudnienie trwało od 17 września do 13 grudnia 2020 r. S. J. podniósł, że był zatrudniony na umowę o pracę od 17 września do 16 października 2020 r., co stanowiło wymagany okres 30 dni. Sąd uznał odwołanie za zasadne. Kluczowym elementem sporu była interpretacja 30-dniowego okresu wyczekiwania na zasiłek chorobowy. Sąd stwierdził, że ZUS niezasadnie zastosował przepis art. 57 § 1 k.p.a. dotyczący obliczania terminów od pewnego zdarzenia. Sąd wyjaśnił, że sam fakt pozostawania w zatrudnieniu przez równo 30 dni (od 17 września do 16 października 2020 r.) spełniał wymóg określony w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej. W konsekwencji, sąd zmienił decyzję ZUS, przyznając S. J. prawo do zasiłku chorobowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, okres ten spełnia wymóg 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że termin 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, określony w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej, jest spełniony przez sam fakt pozostawania w zatrudnieniu przez równo 30 dni. Sąd odrzucił argumentację ZUS opartą na art. 57 § 1 k.p.a., uznając go za nieadekwatny do sytuacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana decyzji
Strona wygrywająca
S. J.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. J. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. | instytucja | organ rentowy |
| (...) spółka jawna | spółka | płatnik składek |
Przepisy (6)
Główne
ustawa zasiłkowa art. 4 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu.
k.p.c. art. 477 § 14 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd zmienia zaskarżoną decyzję, jeśli uzna odwołanie za zasadne.
Pomocnicze
ustawa zasiłkowa art. 7 § pkt 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zasiłek chorobowy przysługuje osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność trwała co najmniej 30 dni i powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia.
k.p.a. art. 57 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. (Sąd uznał, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie).
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 9 § ust. 2
Podstawa do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okres zatrudnienia od 17 września do 16 października 2020 r. stanowi 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Art. 57 § 1 k.p.a. nie ma zastosowania do obliczania 30-dniowego okresu ubezpieczenia chorobowego.
Odrzucone argumenty
ZUS błędnie zastosował art. 57 § 1 k.p.a. do obliczenia 30-dniowego okresu ubezpieczenia chorobowego, co skutkowało odmową prawa do zasiłku.
Godne uwagi sformułowania
Sąd zważył, co następuje: Odwołanie okazało się zasadne. W ocenie Sądu organ niezasadnie przywołał ten przepis, gdyż nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Sam fakt pozostawania w zatrudnieniu przez odwołującego przez okres równo 30 dni od dnia 17 września 2020 r. do dnia 16 października 2020 r. powoduje, iż została spełniona dyspozycja przepisu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogu 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego do nabycia prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia oraz zastosowanie przepisów o obliczaniu terminów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku 30 dni ubezpieczenia, gdy okres zatrudnienia wynosił dokładnie 30 dni. Interpretacja art. 57 k.p.a. w kontekście ustawy zasiłkowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego prawa do zasiłku chorobowego i pokazuje, jak błędna interpretacja przepisów przez ZUS może prowadzić do odmowy świadczeń, a sądowa interwencja jest kluczowa dla ochrony praw ubezpieczonych.
“Czy 30 dni pracy to wystarczająco, by dostać zasiłek chorobowy? Sąd wyjaśnia!”
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionysygn. akt IX U 4/21 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 18 listopada 2020 r. znak (...) nr sprawy (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił odwołującemu się S. J. prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 17 października 2020 r. do dnia 13 grudnia 2020 r. W uzasadnieniu decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wskazał, że S. J. był zatrudniony u płatnika (...) spółka jawna od dnia 17 września 2020 r. do 13 grudnia 2020 r. Nie nabył prawa do zasiłku chorobowego z powodu braku wymaganego okresu 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. J. . Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że był zatrudniony na podstawie umowy o pracę od dnia 17 września 2020 r. do dnia 16 października 2020 r. na podstawie umowy o pracę, a więc przez wymagany okres 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Niezdolność ta trwała co najmniej 30 dni i powstała w okresie 14 dni od dnia ustania tytułu ubezpieczenia, co daje mu prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł o jego oddalenie w całości, nadto o zasądzenie od odwołującego się kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu stanowiska organ powołał się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo powołał się na treść przepisu art. 57 § 1 kpa , według którego, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Z tego też względu organ prawidłowo obliczył termin, od którego zależało nabycie uprawnień do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego. W piśmie z dnia 19 lutego 2021 r. odwołujący wniósł o zasądzenie kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. J. był zatrudniony w (...) spółce jawnej w Ś. na podstawie umowy o pracę od dnia 17 września 2020 r. do dnia 16 października 2020 r., w związku z czym podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, w tym ubezpieczeniu chorobowemu. Niesporne, a nadto dowód: świadectwo pacy – k. 9 akt organu S. J. w okresie od 17 października 2020 r. do 13 grudnia 2020 r. pozostawał niezdolny do pracy, wnioskując o przyznanie zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Niesporne, a nadto dowód: zaświadczenia lekarskie ZUS ZLA – k. 8 i k. 17 akt organu Decyzją z dnia 18 listopada 2020 r. znak (...) nr sprawy (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił S. J. prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 17 października 2020 r. do dnia 13 grudnia 2020 r. wskazując, że nie nabył on prawa do zasiłku chorobowego z powodu braku wymaganego okresu 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Niesporne, a nadto dowód: decyzja ZUS z dnia 18.11.2020 r. – k. 18 akt organu Sąd zważył, co następuje: Odwołanie okazało się zasadne. Stan faktyczny sprawy, w całości niesporny, ustalony został również w oparciu o dowody z dokumentów, których prawdziwość i rzetelność sporządzenia nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (zwanej dalej ustawą zasiłkową) - zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego. Okoliczność, że niezdolność do pracy S. J. powstała w okresie 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego i trwała co najmniej 30 dni była między stronami niesporna. Spór natomiast polegał na ocenie prawnej okoliczności, czy S. J. , przed okresem niezdolności do pracy kwalifikował się wymaganym 30 – dniowym okresem nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego (tzw. okresem wyczekiwania), co negował organ. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej - ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu. Przepis ten ma zastosowanie do odwołującego, który będąc zatrudnionym w (...) spółce jawnej w Ś. , niespornie podlegał ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo. Przy liczeniu powyższego terminu organ powołał się na treść przepisu art. 57 § 1 k.p.a. , według którego - jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W ocenie Sądu organ niezasadnie przywołał ten przepis, gdyż nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Termin 30 dni określony w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej nie jest bowiem określony żadnym zdarzeniem (jak np. dla odmiany termin 14 dni na powstanie niezdolności do pracy od momentu ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego, który to termin określono w art. 7 pkt 1 ustawy zasiłkowej). Sam fakt pozostawania w zatrudnieniu przez odwołującego przez okres równo 30 dni od dnia 17 września 2020 r. do dnia 16 października 2020 r. powoduje, iż została spełniona dyspozycja przepisu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej, a więc odwołujący kwalifikuje się 30 – dniowym terminem nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Nie odejmuje się tu ani pierwszego dnia zatrudnienia ani ostatniego dnia zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy. Nie jest to też termin określony w miesiącach, gdyż wówczas upłynąłby on, zgodnie z art. 57 § 3 k.p.a. w następnego miesiącu, w dniu odpowiadającym początkowemu dniowi terminu. Ustawodawca wskazał konkretnie termin 30 dni nieprzerwanego okresu ubezpieczenia chorobowego, który w przypadku odwołującego upłynął z dniem 16 października 2020 r. Podobnie też rozumienie tego terminu zaprezentował Sąd Okręgowy w Łodzi w uzasadnieniu przywołanego przez odwołującego wyroku z dnia 27 października 2016 r. w sprawie VIII Ua 69/16. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. w ten sposób, że S. J. ma prawo do zasiłku chorobowego za okres od 17 października 2020 r. do 13 grudnia 2020 r. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. i § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI