IX U 323/16

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2016-10-21
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚredniaokręgowy
emeryturaZUSprzeliczeniewskaźnik wysokości podstawy wymiaruustawa emerytalnasąd pracyubezpieczenia społecznerenta

Sąd Okręgowy w Gliwicach zobowiązał Zakład Ubezpieczeń Społecznych do ponownego obliczenia emerytury K.H. z uwzględnieniem wskaźnika 251,33%.

K.H. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej, mimo że wskaźnik wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat był niższy niż 250%. Sąd, opierając się na opinii biegłej, ustalił, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 1970-1972 wynosi 251,33%. W związku z tym sąd zmienił zaskarżoną decyzję, zobowiązując ZUS do ponownego obliczenia emerytury.

Sprawa dotyczyła odwołania K.H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., która odmówiła przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy uzasadnił odmowę faktem, iż wskaźnik wyliczony z dwudziestu najkorzystniejszych lat okazał się niższy od 250%. Ubezpieczony domagał się zmiany decyzji poprzez uwzględnienie wynagrodzenia z lat 1970-1972. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i dopuszczeniu opinii biegłej, ustalił, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, uwzględniający wynagrodzenia z lat 1970-1989, wynosi 251,33%. Sąd uznał, że ubezpieczony spełnia warunki do przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej, ponieważ wskaźnik ten jest wyższy niż 250%. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję, zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury z uwzględnieniem tego wskaźnika, oraz zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego koszty zastępstwa procesowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, obliczony z uwzględnieniem wynagrodzeń z okresu po przyznaniu świadczenia, jest wyższy niż 250%.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na opinii biegłej, która wykazała, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 251,33%, co spełnia warunek określony w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uwzględnienie odwołania

Strona wygrywająca

K. H.

Strony

NazwaTypRola
K. H.osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

ustawa emerytalna art. 110a § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Umożliwia jednorazowe przeliczenie wysokości emerytury, jeśli wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia jest wyższy niż 250% i uwzględniono podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu świadczenia.

Pomocnicze

ustawa emerytalna art. 110 § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Określa zasady ponownego obliczania wysokości emerytury lub renty.

ustawa emerytalna art. 15 § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Określa okresy kalendarzowe do ustalania podstawy wymiaru świadczenia.

ustawa emerytalna art. 15 § 5

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, obliczony z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 1970-1972, wynosi 251,33%, co spełnia warunek z art. 110a ustawy emerytalnej.

Odrzucone argumenty

ZUS argumentował, że wskaźnik wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat był niższy niż 250%, co uniemożliwia przeliczenie emerytury na podstawie art. 110a.

Godne uwagi sformułowania

wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia wynoszącym 251,33% najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1970-1989 jest wyższy niż 250% i wynosi 251,33%

Skład orzekający

Mariola Łącka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 110a ustawy emerytalnej w kontekście przeliczenia emerytury na podstawie wynagrodzeń z okresu sprzed przyznania świadczenia, gdy wskaźnik przed ograniczeniem przekracza 250%."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wskaźnik przed ograniczeniem jest wyższy niż 250%, a obliczenia opierają się na danych z akt osobowych i rentowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych, ponieważ dotyczy ważnej kwestii przeliczenia emerytury i interpretacji przepisów dotyczących wskaźnika wysokości podstawy wymiaru.

Sąd nakazał ZUS przeliczyć emeryturę z uwzględnieniem zarobków sprzed lat – kluczowy wskaźnik 251,33%.

Dane finansowe

koszty zastępstwa procesowego: 360 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX U 323/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. w Rybniku sprawy z odwołania K. H. ( H. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania K. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 11 grudnia 2015 r. Znak (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia wynoszącym 251,33% od daty złożenia wniosku. 2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego 360,00 złotych (trzysta sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U 323/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 11.12.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu K. H. ( H. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , z uwagi na fakt, iż wskaźnik wyliczony z dwudziestu najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu okazał się być niższy od 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury z uwzględnieniem wynagrodzenia jakie osiągał z tytułu zatrudnienia w KWK (...) w latach 1970-1972. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 29.07.1989r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Po przyznaniu świadczenia jego podstawa wymiaru była wielokrotnie przeliczana – ostatecznie wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z okresu od września 1988r. do sierpnia 1989r. wyniósł 290,69% i został ograniczony do 250%. W dniu 26.11.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Oddział ZUS wskazał, iż brak jest podstaw do przeliczenia świadczenia w oparciu o art.110a ustawy emerytalnej w sytuacji gdy, zarówno wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z 20 najkorzystniejszych lat tj. z lat 1973-1990, 1999-2000, jak i wskaźnik obliczony z kolejnych dziesięciu lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury tj. 1995-2014, jest niższy od 250% i wynosi odpowiednio 235,03% oraz 4,40%. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłej z zakresu emerytur, rent, kapitału początkowego oraz rent wyrównawczych dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy emerytury z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu świadczenia oraz przy odtworzeniu w oparciu o dokumentację znajdująca się w aktach rentowych oraz aktach osobowych wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składek za okres od 1970-1972 w KWK (...) , Sąd ustalił iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1970-1989 jest wyższy niż 250% i wynosi 251,33%. Strony nie wniosły zastrzeżeń do opinii. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w KWK (...) oraz opinię biegłej z zakresu emerytur, rent, kapitału początkowego ora rent wyrównawczych mgr S. K. z dnia 10.07.2016r (k. 35-47). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanej biegłej z zakresu emerytur, rent, kapitału początkowego oraz rent wyrównawczych, która na podstawie oryginalnych dokumentów osobowych, zarobkowych przy uwzględnieniu obowiązujących przepisów płacowych odtworzyła wynagrodzenia ubezpieczonego za lata 1970-1972, a następnie obliczyła najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłą wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. W ocenie Sądu opinia biegłej jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji. Nie została ona również zakwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji. Na mocy art. 98 kpc orzekł o kosztach postępowania na podstawie §9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 poz. 1804). Sędzia

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI