IX U 323/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach zobowiązał Zakład Ubezpieczeń Społecznych do ponownego obliczenia emerytury K.H. z uwzględnieniem wskaźnika 251,33%.
K.H. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej, mimo że wskaźnik wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat był niższy niż 250%. Sąd, opierając się na opinii biegłej, ustalił, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 1970-1972 wynosi 251,33%. W związku z tym sąd zmienił zaskarżoną decyzję, zobowiązując ZUS do ponownego obliczenia emerytury.
Sprawa dotyczyła odwołania K.H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., która odmówiła przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy uzasadnił odmowę faktem, iż wskaźnik wyliczony z dwudziestu najkorzystniejszych lat okazał się niższy od 250%. Ubezpieczony domagał się zmiany decyzji poprzez uwzględnienie wynagrodzenia z lat 1970-1972. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i dopuszczeniu opinii biegłej, ustalił, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, uwzględniający wynagrodzenia z lat 1970-1989, wynosi 251,33%. Sąd uznał, że ubezpieczony spełnia warunki do przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej, ponieważ wskaźnik ten jest wyższy niż 250%. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję, zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury z uwzględnieniem tego wskaźnika, oraz zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego koszty zastępstwa procesowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, obliczony z uwzględnieniem wynagrodzeń z okresu po przyznaniu świadczenia, jest wyższy niż 250%.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłej, która wykazała, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 251,33%, co spełnia warunek określony w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględnienie odwołania
Strona wygrywająca
K. H.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. H. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (4)
Główne
ustawa emerytalna art. 110a § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Umożliwia jednorazowe przeliczenie wysokości emerytury, jeśli wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia jest wyższy niż 250% i uwzględniono podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu świadczenia.
Pomocnicze
ustawa emerytalna art. 110 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa zasady ponownego obliczania wysokości emerytury lub renty.
ustawa emerytalna art. 15 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa okresy kalendarzowe do ustalania podstawy wymiaru świadczenia.
ustawa emerytalna art. 15 § 5
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, obliczony z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 1970-1972, wynosi 251,33%, co spełnia warunek z art. 110a ustawy emerytalnej.
Odrzucone argumenty
ZUS argumentował, że wskaźnik wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat był niższy niż 250%, co uniemożliwia przeliczenie emerytury na podstawie art. 110a.
Godne uwagi sformułowania
wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia wynoszącym 251,33% najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1970-1989 jest wyższy niż 250% i wynosi 251,33%
Skład orzekający
Mariola Łącka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 110a ustawy emerytalnej w kontekście przeliczenia emerytury na podstawie wynagrodzeń z okresu sprzed przyznania świadczenia, gdy wskaźnik przed ograniczeniem przekracza 250%."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wskaźnik przed ograniczeniem jest wyższy niż 250%, a obliczenia opierają się na danych z akt osobowych i rentowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych, ponieważ dotyczy ważnej kwestii przeliczenia emerytury i interpretacji przepisów dotyczących wskaźnika wysokości podstawy wymiaru.
“Sąd nakazał ZUS przeliczyć emeryturę z uwzględnieniem zarobków sprzed lat – kluczowy wskaźnik 251,33%.”
Dane finansowe
koszty zastępstwa procesowego: 360 PLN
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IX U 323/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. w Rybniku sprawy z odwołania K. H. ( H. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania K. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 11 grudnia 2015 r. Znak (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia wynoszącym 251,33% od daty złożenia wniosku. 2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego 360,00 złotych (trzysta sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U 323/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 11.12.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu K. H. ( H. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , z uwagi na fakt, iż wskaźnik wyliczony z dwudziestu najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu okazał się być niższy od 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury z uwzględnieniem wynagrodzenia jakie osiągał z tytułu zatrudnienia w KWK (...) w latach 1970-1972. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 29.07.1989r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Po przyznaniu świadczenia jego podstawa wymiaru była wielokrotnie przeliczana – ostatecznie wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z okresu od września 1988r. do sierpnia 1989r. wyniósł 290,69% i został ograniczony do 250%. W dniu 26.11.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Oddział ZUS wskazał, iż brak jest podstaw do przeliczenia świadczenia w oparciu o art.110a ustawy emerytalnej w sytuacji gdy, zarówno wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z 20 najkorzystniejszych lat tj. z lat 1973-1990, 1999-2000, jak i wskaźnik obliczony z kolejnych dziesięciu lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury tj. 1995-2014, jest niższy od 250% i wynosi odpowiednio 235,03% oraz 4,40%. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłej z zakresu emerytur, rent, kapitału początkowego oraz rent wyrównawczych dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy emerytury z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu świadczenia oraz przy odtworzeniu w oparciu o dokumentację znajdująca się w aktach rentowych oraz aktach osobowych wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składek za okres od 1970-1972 w KWK (...) , Sąd ustalił iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1970-1989 jest wyższy niż 250% i wynosi 251,33%. Strony nie wniosły zastrzeżeń do opinii. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w KWK (...) oraz opinię biegłej z zakresu emerytur, rent, kapitału początkowego ora rent wyrównawczych mgr S. K. z dnia 10.07.2016r (k. 35-47). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanej biegłej z zakresu emerytur, rent, kapitału początkowego oraz rent wyrównawczych, która na podstawie oryginalnych dokumentów osobowych, zarobkowych przy uwzględnieniu obowiązujących przepisów płacowych odtworzyła wynagrodzenia ubezpieczonego za lata 1970-1972, a następnie obliczyła najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłą wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. W ocenie Sądu opinia biegłej jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji. Nie została ona również zakwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji. Na mocy art. 98 kpc orzekł o kosztach postępowania na podstawie §9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 poz. 1804). Sędzia
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI