IX U 2214/16

Sygn. akt IX U 2214/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Iwona Nowak Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. C. (1) ( C. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania J. C. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 20 października 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu J. C. (1) prawo do ponownego przeliczenia emerytury na podstawie art. 110 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS począwszy od daty złożenia wniosku . Sędzia Sygn. akt IX U 2214/16 UZASADNIENIE Decyzją z 20.10.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu J. C. (2) ( C. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Podnosił, iż najlepsze zarobki osiągał w latach 1965-1985. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od (...) jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z okresu 9/1984-8/1985 .Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 337,61 % i został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury górniczej kontynuował zatrudnienie. 11.10.2016r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat wyniósł 119,82 %. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Ubezpieczony pracował w KWK (...) od 5.07.1957 do 25.10.1960 jako młodszy górnik pz. (potem wojsko), od 2.11.1962 do 1.04.1986 górnik pz., rębacz, rębacz przodowy, strzałowy, przodowy ściany, nadgórnik w oddziale wydobywczym. Wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło: ⚫ 1962-59.32,40 zł ⚫ 1963-44.306,49 zł ⚫ 1964-60.683,23 zł ⚫ 1965-57.992,78 zł ⚫ 1966– 55.968,08 zł ⚫ 1967-62.044,33 zł ⚫ 1968-75.154,79 zł ⚫ 1969-82.532,17 zł ⚫ 1970- 86.711,80 zł ⚫ 1971 – 84.169,78 zł ⚫ 1972- 92.970,30 zł ⚫ 1973-97.179,00 zł ⚫ 1974- 112.034,00 zł ⚫ 1975-138.042,00 zł ⚫ 1976-150.751,00 zł ⚫ 1977 i 1978 -116.985,00 zł (za każdy rok z osobna) ⚫ 1979- 119.732,04 zł ⚫ 1981- 194.284,03 zł. - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat, tj. z lat 1964-1977, 1980-1985 jest wyższy niż 250% i wynosi 291,97 %. Wynagrodzenie ubezpieczonego zostało odtworzone za okres pracy w KWK (...) z lat 1965 – 1979 w oparciu o dane dotyczące kształtowania się stawek płacy zasadniczej i dodatków do płacy, w oparciu o paski zarobkowe przedłożone przez ubezpieczonego z lat 1965 - 1979, przy założeniu podstawowej normy czasu pracy i pracy w systemie trzyzmianowym, przy uwzględnieniu przepisów UZP obowiązujących w tym okresie zatrudnienia, uwzględnienia dodatku dla ubezpieczonego od 1967 aż do roku 1979 jako przodowego ściany i otrzymywanego przez niego deputatu za 8 ton węgla, złożonych w aktach ZUS druków Rp- 7 za lata 1980 - 1985 oraz wszystkich zgromadzonych dokumentów znajdujących się w aktach emerytalnych i osobowych ubezpieczonego. Wynagrodzenie ubezpieczonego zostało wyliczone przy uwzględnieniu takich składników wynagrodzenia jak: płaca zasadnicza, dodatki za przepracowane niedziele, dodatki nocne, dodatki za II zmianę, dodatek funkcyjny, dodatek niebezpieczny, dodatek szkodliwy, wynagrodzenie z karty górnika, deputat węglowy. W wyliczeniach wynagrodzenia pominięto nagrody roczne, premie produkcyjne z uwagi na brak regulaminów wypłat, premie regulaminowe z uwagi na brak regulaminów ich naliczenia i dokumentacji związanej z ich wypłatą, 13 pensji (13-tka była oskładkowana w okresie 1983-1990),14 pensji, barbórki (oskładkowanej w okresie 1982-1987, 1.08.1997 do nadal). (dowód: opinia biegłego z zakresu świadczeń emerytalno-rentowych mgr Z. G. , k. 29-54 a.s., akta osobowe ubezpieczonego z KWK (...) , zeznania ubezpieczonego, k.25). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego z zakresu emerytur i rent mgr Z. G. , który na podstawie posiadanej dokumentacji obliczył najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru 291,97 % okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Sąd w pełni podzielił powyższą opinię biegłego jako rzeczową, fachową, wydaną po przeanalizowaniu zebranej w sprawie dokumentacji i na podstawie obowiązujących w spornym okresie zakładowych i ponadzakładowych przepisów i układów zbiorowych pracy. Zastrzeżenia organu rentowego nie mogą podważeń ustaleń opinii biegłej, gdyż biegły ustalając powyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wziął pod uwagę stałe składniki wynagrodzenia, dodatki za II i III zmianę w sytuacji, gdy w resorcie górniczym system pracy zmianowej był powszechny, powszechnym również było wykonywanie pracy w niedziele – średnio 2 niedziele w miesiącu, a w wyliczeniach tych nie zostały uwzględnione żadne premie i nieoskładkowane składniki wynagrodzenia. Dodatek niebezpieczny przysługiwał na mocy protokołów dodatkowych do Zbiorowego Układu Pracy zawartego pomiędzy Ministrem Górnictwa i Energetyki i Związkiem Zawodowym Górników z 15.04.1957r. i związany był z możliwością wystąpienia silnego wstrząsu górotworu (tąpnięcia), wybuchu gazu, pyłu węglowego, na co ubezpieczony był narażony pracując w spornym okresie pod ziemią. Praca w KWK (...) należała do szczególnie niebezpiecznych, gdyż kopalnia była zagrożona częstymi wybuchami metanu i pyłu węglowego, a od 1.12.1976 zaliczona do najwyższej grupy kopalń niebezpiecznych. Dodatek za pracę w warunkach szkodliwych biegły doliczył tylko za dniówki przepracowane w przodku (5.625,6 dniówek przodkowych), gdyż ubezpieczony faktycznie pracował wtedy pod ziemią w warunkach szkodliwych, przy dużym zapyleniu, zaś dodatek dla przodowego ściany został przyjęty w związku z wykonywaniem przez ubezpieczonego pracy rębacza strzałowego i przodowego ściany. Zastrzeżenia ubezpieczonego w zakresie zaliczenia 13-tki, 14-tki i Barbórki okazały się nietrafione i bezprzedmiotowe w sytuacji ustalenia przez biegłego wwpw powyżej 250%. Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku. Sędzia