IX U 2091/13

Sygn. akt IX U 2091/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale:./. po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania S. W. ( W. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania S. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 10 października 2013 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 31 lipca 2013r. Sędzia Sygn.akt IX U 2091/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10.10.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił S. W. ( W. ) prawa do emerytury gdyż na dzień 01.01.1999 r. udokumentował on 4 lata 11 miesięcy pracy wykonywanej w szczególnych warunkach zamiast wymaganych 15-tu lat takiej pracy. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę zarzucając, że do okresu pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu w warunkach szczególnych należy mu zaliczyć okres pracy od 03.08.1978 r. do 31.12.1993 r. w Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku maszynisty lokomotyw spalinowych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że zaliczył ubezpieczonemu do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienie w charakterze maszynisty lokomotywy spalinowej w okresie od 01.01.1984 r. do 30.11.1998 r. w D. S. , zaś nie zaliczył okresów zatrudnienia od 09.07.1974 r. do 31.01.1978 r. w (...) Zakład (...) w C. z uwagi na brak adnotacji w świadectwie pracy, że zatrudnienie to było pracą w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych a także nie zaliczył okresu zatrudnienia od 03.08.1978 r. do 31.12.1993 r. gdyż nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony S. W. ur. (...) w dniu 31.07.2013 r. złożył wniosek o emeryturę. Nie jest on członkiem otwartego funduszu emerytalnego. W sposób niesporny między stronami ubezpieczony udokumentował na dzień 01.01.1999 r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 4 lata 11 miesięcy pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy tj. od okresu zatrudnienia od 01.01.1984 r. do 30.11.1998 r. w D. S. w charakterze maszynisty lokomotywy spalinowej (akta rentowe). W okresie od 09.07.1974 r. był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) SA Zakładzie (...) w C. – Lokomotywowni Pozaklasowej. Najpierw był zatrudniony jako stażysta, następnie jako rzemieślnik, a od 01.06.1975 r. do 31.07.1978 r. jako młodszy maszynista lokomotyw spalinowych. W trakcie tego zatrudnienia nie miał urlopów bezpłatnych ani nieusprawiedliwionych nieobecności (akta osobowe). Następnie w okresie od 03.08.1978 r. do 31.12.1993 r. był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w Przedsiębiorstwie (...) w R. na stanowisku maszynisty lokomotyw spalinowych i faktycznie taką pracę w tym okresie wykonywał. W trakcie tego zatrudnienia S. W. nie korzystał z urlopów bezpłatnych i nie miał nieusprawiedliwionych nieobecności (załączone akta osobowe, zeznania ubezpieczonego 7 min.15 s. do 12 min.54 s.). W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zebrane w sprawie dowody pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że ubezpieczony spełnia warunki z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 r., nr 1440 jedn.tekst). Na dzień złożenia wniosku o emeryturę ubezpieczony miał ukończonych 60 lat i nie był członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Na dzień 01.01.1999 r. osiągnął on okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat. Zgodnie z art. 43 ust. 1 w/w ustawy za okresy zatrudnienia na kolei uważa się okresy pozostawania w stosunku pracy w kolejowych jednostkach organizacyjnych, w czasie których pracownik pobierał wynagrodzenie lub zasiłki z ubezpieczenia społecznego. Stosownie zaś do przepisu § 4 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r., nr 8 poz. 43 ze zm.) do okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach wymienionych w Wykazie A zalicza się także okresy zatrudnienia na kolei w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Zatem w świetle cytowanych wyżej uregulowań za okres pracy w warunkach szczególnych wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zaliczyć należy ubezpieczonemu okres zatrudnienia w (...) SA Zakładzie (...) w C. od 09.07.1974 r. do 31.07.1978 r. tj. 4 lata i 23 dni. Ponadto do okresu pracy w warunkach szczególnych wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy doliczyć należy także okres zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w R. od 03.08.1978 r. do 31.12.1993 r. tj. 15 lat 4 miesiące i 29 dni na stanowisku wymienionym w Dziale VIII poz. 13 Wykazu A stanowiącego załącznik do powoływanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. W tej sytuacji ubezpieczony na dzień 01.01.1999 r. udokumentował ponad 15 letni okres pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję przyznając ubezpieczonemu prawo do emerytury od daty złożenia wniosku. Sędzia: