IX U 1694/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach zmienił decyzję ZUS, zobowiązując organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury E. T. z uwzględnieniem wyższego wskaźnika podstawy wymiaru, opartego na zarobkach z lat 1965-1969.
E. T. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej ponownego przeliczenia emerytury, wskazując na wyższe zarobki z okresu zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w U. w latach 1965-1969. Sąd, opierając się na opinii biegłej, ustalił, że zarobki z tego okresu pozwalają na wyliczenie wyższego wskaźnika podstawy wymiaru emerytury (67,53%) niż dotychczasowy (55,99%). W związku z tym sąd zmienił zaskarżoną decyzję, zobowiązując ZUS do ponownego ustalenia świadczenia.
Sprawa dotyczyła odwołania E. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., która odmówiła prawa do ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury. Powodem odmowy było nieprzedłożenie przez ubezpieczonego dokumentacji dotyczącej liczby przepracowanych godzin w okresie zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w U. w latach 1965-1969. Ubezpieczony domagał się zmiany decyzji, twierdząc, że zarobki z tego okresu były wyższe niż te przyjęte przez ZUS do obliczenia emerytury. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym dopuszczeniu dowodu z opinii biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego, ustalił stan faktyczny. Biegła, na podstawie zachowanej dokumentacji, odtworzyła wysokość wynagrodzeń ubezpieczonego w spornym okresie, co pozwoliło na obliczenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury na poziomie 67,53%. Sąd uznał opinię biegłej za rzetelną i przekonywującą. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS, zobowiązując organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego od dnia 1 września 2014 r. ze wskaźnikiem 67,53%.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli możliwe jest odtworzenie wysokości wynagrodzenia na podstawie zachowanych dokumentów (np. akt osobowych, legitymacji ubezpieczeniowej) oraz obowiązujących przepisów płacowych.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłej, która na podstawie dostępnych dowodów odtworzyła prawdopodobne wynagrodzenia ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w latach 1965-1969, co pozwoliło na wyliczenie wyższego wskaźnika podstawy wymiaru emerytury.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmieniająca
Strona wygrywająca
E. T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. T. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (3)
Główne
ustawa o emeryturach i rentach z FUS art. 111
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa zasady ponownego ustalania podstawy wymiaru emerytury lub renty, w tym możliwość wyboru 20 lat z całego okresu ubezpieczenia, jeśli wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy.
k.p.c. art. 477¹⁴ § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasady zmiany lub uchylenia decyzji organu rentowego przez sąd.
Pomocnicze
ustawa o emeryturach i rentach z FUS art. 15
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Dotyczy podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub emerytalno-rentowe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość odtworzenia zarobków z okresu zatrudnienia w latach 1965-1969 na podstawie zachowanej dokumentacji. Wyższy wskaźnik podstawy wymiaru emerytury wynikający z uwzględnienia zarobków z lat 1965-1969.
Odrzucone argumenty
Argument ZUS o braku danych dotyczących liczby przepracowanych godzin w okresie 1965-1969 jako podstawie do odmowy przeliczenia emerytury.
Godne uwagi sformułowania
Sąd ustalił następujący stan faktyczny opinia biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego odtworzenie na podstawie dokumentacji akt osobowych ubezpieczonego oraz przedłożonej przez niego legitymacji ubezpieczeniowej najbardziej prawdopodobne wartości wynagrodzeń
Skład orzekający
Mariola Łącka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie podstawy wymiaru emerytury w przypadku niepełnej dokumentacji płacowej z przeszłości, możliwość odtwarzania zarobków na podstawie akt osobowych i legitymacji ubezpieczeniowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących emerytur i rent z FUS oraz sposobu ustalania podstawy wymiaru w przeszłości. Konieczność posiadania choćby częściowej dokumentacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych, ponieważ pokazuje, jak można skutecznie dochodzić przeliczenia emerytury mimo braków w dokumentacji płacowej z lat 60.
“Jak odzyskać wyższą emeryturę, gdy brakuje dokumentów z lat 60.? Sąd wskazuje drogę.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IX U 1694/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania E. T. (1) ( T. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania E. T. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 23 września 2014 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzje w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego poczynając od dnia (...) ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 67,53%. Sędzia Sygn. akt IX U 1694/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23 września 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu E. T. (1) ( T. ) prawa do ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury, ponieważ przedłożona dokumentacja dotycząca zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w U. od dnia 15.10.1965r. do dnia 15.07.1969r. nie zawiera danych dotyczących liczby przepracowanych godzin w miesiącu. W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez ponowne przeliczenie podstawy emerytury z uwzględnieniem zarobków z okresu j.w. wskazując, iż w tych latach osiągał wyższe wynagrodzenie niż w przyjętych przez organ rentowy latach 1970-1979 oraz 1985. Oddział ZUS w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony E. T. (1) urodził się w dniu (...) Od dnia (...) . jest uprawniony do emerytury. Decyzją z dnia 28.05.2009r. organ rentowy przeliczył ubezpieczonemu od dnia (...) . emeryturę przy przyjęciu minimalnego wynagrodzenia za lata, za które ubezpieczony nie przedłożył dowodu potwierdzającego wysokość wynagrodzenia. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona w oparciu o przeciętną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia tj. z lat 1965, 1970-1975, 1979, 1985, 1991-1996, 1998-2002. Za rok 1965 przyjęto wynagrodzenie w wysokości 12.776 zł z tytułu zatrudnienia w Fabryce (...) S.A. w G. na podstawie wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej oraz proporcjonalne wynagrodzenie minimalne z tytułu zatrudnienia w (...) w U. . Wskaźnik podstawy wymiary świadczenia wyniósł 55,99%. Ubezpieczony nie zgodził się z ustaleniami organu rentowego wnioskując o ponowne obliczenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem wynagrodzeń jakie otrzymywał w okresie od 15.10.1965r. do 15.07.1969r. Był wówczas zatrudniony w Państwowym Ośrodku (...) w U. na stanowiskach kolejno elektromontera, kierownika grupy elektromonterów oraz konserwatora. Pracował 46 godzin tygodniowo, miał ustaloną stawkę godzinową. Obok wynagrodzenia wypłacana była kwartalna premia uznaniowa. Ubezpieczonemu nie przysługiwał dodatek za wysługę lat, nie otrzymywał również deputatów. Dowód: akta organu rentowego, akta osobowe ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w (...) w U. oraz zeznania ubezpieczonego (nagranie z rozprawy w dniu 10.12.2014r. minuty od 00:14:55 do 00:23:16). W toku niniejszego postępowania, na podstawie opinii biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego, dopuszczonej w sprawie w celu ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego z uwzględnieniem jego zarobków osiąganych w (...) ie w U. w trakcie zatrudnienia od 15.10.1965r. do 15.07.1969r. przy wyliczeniu osiąganych w tym czasie zarobków oparciu o zachowaną dokumentację w aktach osobowych, przedłożona legitymację ubezpieczeniową oraz obowiązujące w tym okresie uregulowania płacowe ustalono, iż ubezpieczony osiągał w spornym okresie wynagrodzenia w co najmniej następujących wysokościach: ⚫ 2 948,00zł za rok 1965 ⚫ 16 611,00 zł za rok 1966 ⚫ 33 465,00 zł za rok 1967 ⚫ 33 465,00 zł za rok 1968 ⚫ 16 612,00 zł za rok 1969 Na podstawie zgromadzonych dowodów możliwe było odtworzenie jedynie część wynagrodzenia tj. płacy zasadniczej dniówkowej oraz potencjalnej wysokości zasiłków chorobowych. W oparciu o wartości wynagrodzeń ustalone powyżej stwierdzono, że maksymalnym wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru emerytury jest wskaźnik wyliczony z 20 lat kalendarzowy wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu tj. z lat 1965-1974, 1979, 1991,1993-1996,1998-2002 który wynosi 67,53%. Powyższe Sąd ustalił na podstawie opinii biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego mgr H. P. z dnia 28.02.2015r. (k.27-40a.s.), oraz opinii uzupełniającej z dnia 24.04.2015r. (k.61-64 a.s). Sąd uznał obszerną opinię biegłej za rzeczową i przekonywującą, gdyż została ona sporządzona w oparciu o specjalistyczną, fachową wiedzę, na podstawie całokształtu zgromadzonej w sprawie dokumentacji oraz w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe. W opinii uzupełniającej biegła odniosła się zarzutów organu rentowego złożonych wobec opinii zasadniczej oraz skorygowała błąd matematyczny dotyczący wysokości wynagrodzenia za 1966 rok. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.111 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r. poz 1440 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art.15 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub emerytalno – rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: 1. z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia 2. z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty 3. z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne przeliczenie. - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od wcześniej ustalonego. Powołana przez Sąd biegła z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego mgr H. P. odtworzyła na podstawie dokumentacji akt osobowych ubezpieczonego oraz przedłożonej przez niego legitymacji ubezpieczeniowej najbardziej prawdopodobne wartości wynagrodzeń jakie ubezpieczony mógł otrzymać za sporne lata, a następnie wyliczyła wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury. Jest on wyższy od przyjętego przez organ rentowy i wynosi 67,53% Dokonując tych obliczeń, biegła prawidłowo uwzględniła składniki wynagrodzenia takie jak płaca zasadnicza oraz zasiłki chorobowe. Wobec braku dokumentacji płacowej, niemożliwe okazało się jednocześnie ustalenie wysokości niektórych zmiennych składników wynagrodzenia, jakie z pewnością przysługiwały ubezpieczonego w trakcie jego zatrudnienia np. premie kwartalne. Odnosząc się do zastrzeżeń organu rentowego należy wskazać, iż biegła w opinii uzupełniającej skorygowała wysokość ustalonego wynagrodzenia za 1966r. Natomiast pozostałe uwagi zgłaszane przez organ rentowy, dotyczą kwestii pozostających bez wpływu na wysokość odliczonego przez biegłą wskaźnika. Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 477 14 § 1 i 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i zobowiązał organ rentowy do ponownego przeliczenia emerytury ubezpieczonego poczynając od 1 września 2014r. ze wwpw wynoszącym 67,53%. Sędzia
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI