IX U 1636/16

Sygn. akt IX U 1636/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania K. K. (1) ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania K. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 23 czerwca 2016 r. Znak (...) oddala odwołanie Sędzia Sygn.akt IX U 1636/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23.06.2016r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w odmówił K. K. (1) ponownego ustalenia podstawy wymiaru świadczenia z uwzględnieniem zarobków uzyskanych w części po przyznaniu świadczenia gdyż wskaźnik wysokości jej wymiaru jest niższy od dotychczas obliczonego na 280,68% i nie przekracza 250% z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę zarzucając, że organ rentowy błędnie obliczył wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że pierwszorazowe świadczenie emerytalne zostało wyliczone w oparciu o zarobki z lat 1985-1987, zaś wyliczony obecnie wskaźnik z uwzględnieniem zarobków wykazanych za okres od 1979r do 1991r i minimalnego wynagrodzenia za lata 1963-1978 wyniósł mniej niż 250%. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony K. K. (1) ma emeryturę od 1.10.1990r. W okresie od 31.07.1963r do 27.03.1991r był zatrudniony w KWK (...) na następujących stanowiskach: od 31.07.1963r do 30.04.1968r – jako młodszy elektryk p.z. od 1.05.1968r do 31.03.1987r – jako elektryk p.z. od 1.05.1987r – oddelegowany do pełnienia funkcji II sekretarza Komitetu Zakładowego (...) (akta osobowe i akta rentowe). W dniuj 16.06.2016r ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury w oparciu o art. 110 i 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Do wniosku załączył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu sporządzone na podstawie kartoteki zarobkowej przez Zakład (...) SA wraz z informacją, że nie zachowały się listy płac za wcześniejszy okres. Od 1.11.1991r wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury obliczony od podstawy wymiaru z lat 1985, 1986 i 1987 wyniósł 280,68% (akta rentowe). Ubezpieczony był wynagradzany w systemie akordowym a częściowo w dniówkowym. Jego wynagrodzenie składało się z wynagrodzenia zasadniczego, dodatkowego wynagrodzenia z Karty Górnika, dodatku za III zmianę, deputatu węglowego, dodatku za pracę w jedną niedzielę w miesiącu. W latach 60-tych otrzymywał również premie a potem już otrzymywał ją sporadycznie tzw. Premie eksportowe i za asortyment węgla. O jej wysokości decydował kierownik oddziału. Kiedy ubezpieczony pobierał wynagrodzenie akordowe, nie otrzymywał premii (zezn. ubezp. k.178a-180 akt spr. oraz św. J. J. , B. D. , k. 103 do 104 akt sprawy). Obliczony na podstawie opinii biegłej do spraw wysokości emerytury najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru przypadającej po przyznaniu świadczenia z lat 1969-1971, 1973-1977 i 1979-1990 wynosi 194,25. Przy odtworzeniu podstawy wymiaru składek za nieudokumentowane okresy 1969-1971 i 1973-1977 przyjęto, że składało się ono z wynagrodzenia zasadniczego liczonego jako iloczyn stawki zaszeregowania osobistego i ilości obowiązujących dniówek roboczych, dodatkowego wynagrodzenia z Karty Górnika, dodatku za pracę na III zmianie, deputatu węglowego oraz dodatku za pracę w jedną niedzielę w miesiącu, dodatku za pracę w warunkach szkodliwych za okresy wykazanej pracy w przodkach i obliczono ich wysokość w oparciu o dane zawarte w aktach osobowych, karcie zasiłkowej, obowiązujących w tym okresie w górnictwie regulacjach płacowych (opinia S. K. k. 32-66 akt spr.). Sąd uznał opinie bieglej za rzeczową i przekonywującą, choć błędnie biegła nazwała wyliczony dodatek z tytułu pracy niebezpiecznej choć podstawę jego wyliczenia stanowiła liczba dni w przodkach (czyli w warunkach szkodliwych-zapylenia). Obie strony złożyły zastrzeżenia do powyższej opinii, które Sąd uznał za niezasadne. W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zachodzą przesłanki z art. 110 i 110a ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r poz.887…) do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego. Zgodnie z art. 116 ust. 5 ww ustawy ubezpieczony do wniosku powinien dołączyć dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości określone w drodze rozporządzenia przez Ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Za okresy sprzed 1979r nie zachowała się jego dokumentacja zarobkowa zaś w aktach osobowych z okresu jego zatrudnienia w KWK (...) nie ma ewidencji czasu pracy a jedynie kartoteka zasiłkowa i stawki zaszeregowania. Brak jest też jakiejkolwiek adnotacji o pobieranych premiach i składnikach wynagrodzenia. W tej sytuacji odtwarzając wynagrodzenie ubezpieczonego biegła mogła przyjąć tylko te składniki wynagrodzenia, które mają charakter stały i obliczenie ich wysokości jest możliwe w oparciu o uregulowania płacowe zawarte w układach zbiorowych. Obliczenie wynagrodzenia akordowego nie jest możliwe bo nieznane są normy akordowe. Z uregulowań układowych wynika, że premia miała charakter uznaniowy i o jej wysokości decydował kierownik oddziału, co więcej w przypadku wynagrodzenia w systemie akordowym, premii nie wypłacano, co przyznał sam ubezpieczony w trakcie swojego przesłuchania. Także świadkowie potwierdzili, że n ie było premii w stałej wysokości wypłacanej regularnie. Dlatego też w ocenie Sądu nie było potrzeby dopuszczania uzupełniającej opinii biegłej czy zwracania się o podanie do byłego pracodawcy o regulaminy premiowania. Zwrócić należy uwagę, że zachowała się dokumentacja zarobkowa ubezpieczonego za 13 lat, w tym okresie tylko w pięciu latach wskaźnik wysokości podstawy wymiaru był wyższy niż 250% a zważywszy, że stawki zaszeregowania we wcześniejszym okresie ubezpieczony miał niższe, to cale wynagrodzenie było odpowiednio niższe. Dlatego też Sąd na mocy art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie jako pozbawione podstaw. Sędzia: