IX U 1590/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła odwołania E. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., która odmówiła przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy uznał, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony z 20 najkorzystniejszych lat, wyniósł 189,23%, co jest poniżej wymaganego progu 250%. Ubezpieczony domagał się zmiany decyzji, powołując się na zarobki z lat 1965-1977, dla których dokumentacja miała zaginąć. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym dopuszczeniu opinii biegłego z zakresu rent i emerytur, ustalił, że nawet po odtworzeniu wynagrodzeń za okres od 31.07.1965 r. do 31.12.1977 r. w oparciu o obowiązujące przepisy płacowe, najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, wyliczony z lat 1970-79 i 1973-1990, wyniósł 247,65%. Ponieważ wskaźnik ten nadal nie przekroczył 250%, Sąd uznał odwołanie za bezzasadne i oddalił je na podstawie art. 477¹⁴ § 2 kpc. Sąd podkreślił, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wysokości zarobków spoczywa na ubezpieczonym, a przedstawione dowody, w tym zaświadczenie RP-7, nie zostały skutecznie podważone.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie zasad ustalania podstawy wymiaru emerytury i ciężaru dowodu w przypadku braku dokumentacji płacowej.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku dokumentacji i konieczności odtworzenia zarobków w kontekście przepisów sprzed 1999 r. oraz limitu 250% wskaźnika.
Zagadnienia prawne (1)
Czy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, obliczony z 20 najkorzystniejszych lat, może zostać przeliczony na wniosek ubezpieczonego, jeśli nawet po uwzględnieniu odtworzonych zarobków z okresu, dla którego brak dokumentacji, nie przekracza on 250%?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nawet po odtworzeniu wynagrodzeń za sporny okres, najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego, który ustalił, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, nawet po uwzględnieniu odtworzonych zarobków z lat 1965-1977, wyniósł 247,65%. Ponieważ przepis art. 110 ust. 1 ustawy emerytalnej wymaga, aby wskaźnik był wyższy od poprzednio obliczonego, a także aby przekraczał 250% (co wynika z kontekstu przepisów dotyczących przeliczenia), wniosek ubezpieczonego nie mógł zostać uwzględniony. Ciężar dowodu spoczywał na ubezpieczonym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. D. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (3)
Główne
ustawa emerytalna art. 110 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Pomocnicze
ustawa emerytalna art. 110a
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Przepis, na który powoływał się ubezpieczony, dotyczący przeliczenia podstawy wymiaru emerytury.
ustawa emerytalna art. 15
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, nawet po odtworzeniu zarobków z lat 1965-1977, nie przekracza 250%. • Ciężar dowodu wykazania wysokości zarobków spoczywa na ubezpieczonym. • Przedstawione przez ubezpieczonego dowody (np. RP-7) nie podważają wiarygodności dokumentów płacowych.
Odrzucone argumenty
Zaginiona dokumentacja z lat 1965-1977 powinna zostać odtworzona w sposób korzystny dla ubezpieczonego. • Zarzuty do opinii biegłego złożone przez ubezpieczonego.
Godne uwagi sformułowania
Ustalenie wysokości podstawy wymiaru emerytury wymaga podania zarobków w sposób indywidualny, konkretny i precyzyjny, zaś ciężar dowodu spoczywa na osobie ubezpieczającej się o te świadczenia. • W przypadku takiego składnika wynagrodzenia jakim jest premia, konieczne jest istnienie dowodów potwierdzających bez wątpliwości fakt wypłacania premii oraz jej wysokość.
Skład orzekający
Barbara Kużdrzał-Kiermaszek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad ustalania podstawy wymiaru emerytury i ciężaru dowodu w przypadku braku dokumentacji płacowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dokumentacji i konieczności odtworzenia zarobków w kontekście przepisów sprzed 1999 r. oraz limitu 250% wskaźnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego problemu z ustalaniem podstawy wymiaru emerytury w przypadku braku dokumentacji, co jest częste w sprawach dotyczących starszych okresów zatrudnienia. Brak tu nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.