IX U 149/15

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2015-04-14
SAOSubezpieczenia społeczneprawo do świadczeńŚredniaokręgowy
emeryturadeputat węglowyekwiwalent pieniężnyprawo pracyubezpieczenia społecznegórnictwoukład zbiorowy pracyZUS

Sąd przyznał byłemu pracownikowi przedsiębiorstwa robót górniczych prawo do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy za 2015 rok, uznając, że jego wcześniejsze uwzględnienie w podstawie wymiaru emerytury nie stanowiło zaspokojenia tego roszczenia.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił A. M. prawa do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy za 2015 rok, argumentując, że wartość deputatu została już uwzględniona w podstawie wymiaru jego emerytury. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając odwołanie, zmienił decyzję ZUS, przyznając prawo do ekwiwalentu. Sąd uznał, że samo wliczenie wartości deputatu do podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego nie jest równoznaczne z jego zaspokojeniem w rozumieniu przepisów ustawy o ekwiwalencie pieniężnym.

Sprawa dotyczyła odwołania A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która odmówiła mu prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2015. ZUS argumentował, że ubezpieczonemu uwzględniono w podstawie wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych pełną wartość deputatu węglowego oraz że nie był on osobą uprawnioną do ekwiwalentu w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 26.11.1998 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po analizie przepisów ustawy o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla oraz układów zbiorowych pracy, uznał odwołanie za zasadne. Sąd ustalił, że A. M. był uprawniony do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r. Sąd podkreślił, że aneks do zakładowego układu zbiorowego pracy z 1995 r., który zaprzestał wydawania węgla lub jego ekwiwalentu, nie mógł skutecznie pozbawić tego prawa emerytów i rencistów, gdyż jego postanowienia były mniej korzystne niż postanowienia układu ponadzakładowego. Ponadto, sąd uznał, że wliczenie pełnej wartości deputatu węglowego do podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego nie stanowi zaspokojenia roszczenia o deputat węglowy w rozumieniu przepisów. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając ubezpieczonemu prawo do ekwiwalentu pieniężnego w ilości 2,5 tony za 2015 rok.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, uwzględnienie pełnej wartości deputatu węglowego w podstawie wymiaru świadczenia emerytalno-rentowego nie stanowi zaspokojenia roszczenia o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w rozumieniu przepisów ustawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wliczenie wartości deputatu do podstawy wymiaru emerytury nie jest równoznaczne z wypłatą ekwiwalentu pieniężnego lub dostarczeniem węgla w naturze, co jest warunkiem zaspokojenia roszczenia zgodnie z ustawą.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana decyzji ZUS

Strona wygrywająca

A. M.

Strony

NazwaTypRola
A. M.osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (6)

Główne

u.o.e.p.w. art. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

Ustawa określa zasady i sposoby realizacji uprawnienia do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych za okres od 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.

u.o.e.p.w. art. 2 § ust. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

Definicja osoby uprawnionej: uprawnieni do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r., którzy uzyskali emeryturę lub rentę przed dniem 01.07.2007 r., a po dniu 31.12.2001 r. nie pobierali ekwiwalentu.

u.o.e.p.w. art. 3 § ust. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

Za zaspokojenie roszczenia w rozumieniu ustawy należy uznać wypłatę przez byłego pracodawcę deputatu węglowego w naturze lub jego ekwiwalentu pieniężnego oraz wypłatę przez organ rentowy ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla.

Pomocnicze

k.p. art. 241 § 26

Kodeks pracy

Postanowienia układu zakładowego nie mogą być mniej korzystne niż postanowienia układu ponadzakładowego.

u.z.u.k.p. art. 9 § ust. 3

Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

Strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy mogły do dnia 25.11.1995 r. zawrzeć porozumienie w kwestii włączenia uprawnień i świadczeń unormowanych w ponadzakładowym układzie zbiorowym pracy zawartym przed 01.01.1987 r., albo o odstąpieniu od ich stosowania.

k.p.c. art. 477 § 14

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd zmienia zaskarżoną decyzję, jeśli uzna odwołanie za zasadne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy wynika z Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z 1991 r. Aneks do zakładowego układu zbiorowego pracy z 1995 r. nie mógł skutecznie pozbawić prawa do deputatu, gdyż był mniej korzystny niż układ ponadzakładowy. Wliczenie wartości deputatu do podstawy wymiaru emerytury nie jest zaspokojeniem roszczenia o ekwiwalent pieniężny.

Odrzucone argumenty

Pełna wartość deputatu węglowego została uwzględniona w podstawie wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych. Ubezpieczony nie był osobą uprawnioną do ekwiwalentu pieniężnego w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 26.11.1998 r.

Godne uwagi sformułowania

Uregulowanie § 1 aneksu Nr (...) z dnia 17.11.1985 r. nie mogło odnieść żadnych skutków prawnych wobec emerytów i rencistów, którzy prawo do bezpłatnego węgla w ilości 3 ton nabyli na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r. Wliczenie pełnej wartości deputatu węglowego do podstawy wymiaru świadczenia nie może być uznane za zaspokojenie roszczeń z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w rozumieniu art. 3 ust. 1 w/w ustawy.

Skład orzekający

Janina Kościelniak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy dla emerytów i rencistów z przedsiębiorstw robót górniczych, a także zasady stosowania układów zbiorowych pracy i ich aneksów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej grupy uprawnionych i okresu obowiązywania przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych ze względu na interpretację przepisów dotyczących świadczeń pracowniczych i układów zbiorowych pracy.

Emeryt górniczy wygrał z ZUS o ekwiwalent za węgiel – sąd wyjaśnia, co oznacza 'zaspokojenie roszczenia'.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX U 149/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Janina Kościelniak Protokolant: Elżbieta Nowak przy udziale- po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania A. M. / A. M. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do bezpłatnego węgla na skutek odwołania A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 21 stycznia 2015r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w ilości 2,5 tony (dwie i pół tony) za 2015rok. Przewodnicząca Sygn. akt IX U 149/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21.01.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu A. M. ( M. ) prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2015, ponieważ ubezpieczonemu uwzględniono w podstawie wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych pełną wartość deputatu węglowego oraz ponieważ nie był osobą uprawnioną do ekwiwalentu pieniężnego w dniu 14.01.1999r., tj. w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 26.11.1998r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych . W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się przyznania prawa do wypłaty ekwiwalentu. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i podnosząc, że podstawa wymiaru emerytury ubezpieczonego została ustalona z uwzględnieniem pełnej wartości węgla decyzją z dnia 28.11.1996r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony A. M. jest byłym pracownikiem Przedsiębiorstwa (...) w R. , z którego od dnia 01.09.1984r. przeszedł na emeryturę górniczą. Ubezpieczony w latach 2002-2007 nie pobierał ekwiwalentu lub bezpłatnego węgla w naturze. Ubezpieczony złożył wniosek o wypłatę ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla uprawnionych emerytów i rencistów z przedsiębiorstw robót górniczych za 2015r. w dniu 15.01.2015r. (dowód: akta rentowe, informacja Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia na okoliczność, że (...) w R. nie zgłosiło informacji do rejestru układów o zawarciu porozumienia o odstąpienie, o którym mowa w art. 9 ust. 3 kodeksu pracy , wyciąg z Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991r w części dotyczącej uprawnień do bezpłatnego węgla w naturze dla emerytów i rencistów oraz protokół dodatkowy nr 7 do tego układu, a także Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla (...) w R. wraz z aneksem nr (...) w części dotyczącej prawa do deputatu węglowego dla emerytów i rencistów karta 10 i następne akt sądowych). Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 06.07.2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych /Dz.U. Nr 147, poz. 1031/ ustawa określa zasady i sposoby realizacji uprawnienia do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla zwanego dalej „ekwiwalentem” przysługującego osobom uprawnionym z przedsiębiorstw robót górniczych za okres od 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. W art. 2 ust. 1 powyższej ustawy zawarta jest definicja ustawowa osoby uprawnionej. Są to uprawnieni do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r., którzy uzyskali emeryturę lub rentę przed dniem 01.07.2007 r., a po dniu 31.12.2001 r. nie pobierali ekwiwalentu: - emeryci i renciści, którzy pobierali bezpłatny węgiel w naturze od przedsiębiorstw robót górniczych, - osoby, które na emeryturę lub rentę przeszły z przedsiębiorstw robót górniczych wdowy, wdowcy i sieroty mający ustalone prawo do renty rodzinnej po byłych pracownikach przedsiębiorstw robót górniczych. W powyższym Układzie w art. 22 uregulowano, że emerytom i rencistom oraz wdowom, wdowcom i sierotom uprawnionym do renty rodzinnej po pracowniku przysługuje bezpłatny węgiel w naturze z tym, że dopuszczono możliwość wypłaty deputatu węglowego w ekwiwalencie pieniężnym. Na podstawie protokołu dodatkowego nr 7 z dnia 21.11.1995 r. uprawnieniami do bezpłatnego węgla objęto także emerytów i rencistów zamieszkałych w kraju, których uprawnienia powstały na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Przemysłu Węglowego z dnia 01.02.1980 r., i którzy korzystali z nich w dniu 25.11.1995 r. Protokołem tym wprowadzono także do Układu art. 44 1 o treści „od dnia 26 listopada 1995 r. postanowienia art. 22 nie dotyczą jednostek, które do dnia 25 listopada 1995 r. w swoich zakładowych układach zbiorowych pracy odstąpiły na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 113, poz. 577 ze zm./ od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt. 1 w wymiarze i na zasadach określonych w Układzie Zbiorowym Pracy dla PW z dnia 1 lutego 1980 r.„ W dniu 17.11.1995 r. zawarto aneks nr (...) do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Przedsiębiorstwa (...) w R. obowiązującego od 26.11.1994 r. na mocy, którego od dnia 01.01.1996 r. zaprzestano wydawania węgla w naturze lub jego pieniężnego ekwiwalentu osobom uprawnionym do jego otrzymywania na podstawie ust. 9,10,11,12 i 17 Załącznika Nr 12 w sprawie zasady realizacji deputatu węglowego ww Układu. Aneks ten został zarejestrowany przez Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia 04.01.1996 r. Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy i niektórych ustaw /Dz.U. z 1994 r. Nr 113, poz. 547/ strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy mogły do dnia 25.11.1995 r. zawrzeć porozumienie w kwestii włączenia uprawnień i świadczeń unormowanych w ponadzakładowym układzie zbiorowym pracy zawartym przed 01.01.1987 r., albo o odstąpieniu od ich stosowania. Z aneksu Nr (...) z dnia 17.11.1985 r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Przedsiębiorstw (...) w R. nie wynika by zostało między dyrekcją zakładu a związkami zawodowymi zawarte porozumienie, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. Że do zawarcia takiego porozumienia nie doszło potwierdza również Okręgowy Inspektor Pracy w K. . W treści § 1 tego aneksu podano, że zaprzestaje się wydawania deputatu węglowego lub jego pieniężnego ekwiwalentu zarówno emerytom i rencistom, którzy byli do niego uprawnieni w wysokości 3 ton rocznie jak i tym byłym pracownikom, którzy otrzymali bezpłatny węgiel w naturze w wysokości 2,5 tony rocznie. Uregulowanie § 1 aneksu Nr (...) z dnia 17.11.1985 r. nie mogło odnieść żadnych skutków prawnych wobec emerytów i rencistów, którzy prawo do bezpłatnego węgla w ilości 3 ton nabyli na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r. /tj. przeszli na emeryturę lub rentę po 01.01.1992 r./, gdyż zgodnie z art. 241 ( 26) kp postanowienia układu zakładowego nie mogą być mniej korzystne niżeli postanowienia układu ponad zakładowego. Pogląd taki wyraził Sąd Apelacyjny w Katowicach w orzeczeniu z dnia 20.05.2008 r. sygn. akt III AUa 282/08. W ocenie Sądu Okręgowego skoro strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy nie zawarły formalnego porozumienia o odstąpieniu od stosowania uprawnień i świadczeń określonych w układach zbiorowych pracy zawartych przed dniem 01.01.1987 r. w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 113, poz. 547/ to aneks Nr (...) z dnia 17.11.1985 r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Przedsiębiorstw (...) w R. nie może być uznany za skuteczne prawnie odstąpienie od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt. 1 w wymiarze i na zasadach określonych w Układzie Zbiorowym Pracy dla PW z dnia 01.02.1980 r. Odmienne uregulowania zawarte w powołanym wcześniej aneksie nr (...) do zakładowego układu zbiorowego pracy w świetle art. 241 26 kp jako mniej korzystne nie wywołują skutków prawnych. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że ubezpieczony prawo do bezpłatnego węgla w naturze zachował na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r. Zatem jest on osobą uprawnioną w rozumieniu art. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 06.07.2007r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych . Między stronami jest niesporne, że Przedsiębiorstwo (...) w R. było przedsiębiorstwem robót górniczych w rozumieniu art. 2 pkt. 2 cytowanej wyżej ustawy. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 20.05.2008 r. sygn. akt III AUa 282/08 przyjął, że za zaspokojenie roszczenia w rozumieniu powołanego przepisu należy uznać wypłatę przez byłego pracodawcę deputatu węglowego w naturze lub jego ekwiwalentu pieniężnego oraz wypłatę przez organ rentowy ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla np. w wykonaniu wyroku sądowego. Niezasadna była zatem zaskarżona decyzja z dnia 21.01.2015r., w której ZUS o/ R. odmówił ubezpieczonemu prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla gdyż ubezpieczonemu uwzględniono w podstawie wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych pełną wartość deputatu węglowego. Wliczenie pełnej wartości deputatu węglowego do podstawy wymiaru świadczenia nie może być uznane za zaspokojenie roszczeń z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w rozumieniu art. 3 ust. 1 w/w ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w ilości 2,5 tony za 2015r. SSO Janina Kościelniak Sygn. akt IX U 149/15 ZARZĄDZENIE 1.Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia. 2. K. . 14 dni od doręczenia. R. dn. ………………………………….. Sędzia

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI