IX U 1431/16

Sygn. akt IX U 1431/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Iwona Nowak Protokolant: Wioleta Potrząsaj po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania B. G. ( G. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przy udziale ./. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania B. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 1 lipca 2016 r. Znak (...) oddala odwołanie Sędzia Sygn. akt IX U 1431/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19.05.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu B. G. ( G. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110 i 110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury na podstawie ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Ubezpieczony domagał się odtworzenia wynagrodzenia z tytułu pracy w KWK (...) z okresu sprzed 1980, za który brak dokumentacji płacowej. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 1.04.1990r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 340,68 % i został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury pozostawał w zatrudnieniu (od 1.09.2015 do nadal). W dniu (...) ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z najkorzystniejszych 20 lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia 167,42% nie jest wyższy od dotychczasowego i jest niższy od 250%. (dowód: akta ZUS) Ubezpieczony pracował w KWK (...) od 26.07.1963 do 26.07.1990 na oddziale elektrycznym jako elektromonter pz. Była to praca w systemie zmianowym, przez wszystkie soboty i co najmniej 2 niedziele w miesiącu. Wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło: ⚫ 1969-46471,94 zł ⚫ 1970-49976,20 zł ⚫ 1971-51 460,60 zł ⚫ 1972- 62934,40zł ⚫ 1973-56530,47 zł ⚫ 1974-59384,80 zł ⚫ 1975-62668,20 zł ⚫ 1976- 68390,10 zł ⚫ 1977- 68738,40 zł ⚫ 1978-68189,00 zł ⚫ 1979-73698,50 zł, - w przypadku lat 1974-1979 biegła zwiększyła ustalone jw. zarobki o 100% specjalnego wynagrodzenia z Karty Górnika, wtedy wynagrodzenie to wyniosło: ⚫ 1974-61060 zł ⚫ 1975-69367,00 zł ⚫ 1976-74194,00 zł ⚫ 1977-77989,00 zł ⚫ 1978-77363,00 zł ⚫ 1979-83936,00 zł a najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 20 lat 1969-1977, 1980-1990 z uwzględnieniem ustalonych zarobków j.w., wynosi 227,81 %. Biegła odtwarzając wynagrodzenia ubezpieczonego j.w. wziąła pod uwagę wynagrodzenie zasadnicze, kwoty wypłaconych zasiłków chorobowych, dodatki za pracę w systemie zmianowym, dodatek za pracę w niedzielę, dodatek szkodliwy, wynagrodzenie z Karty Górnika, deputat węglowy. Za lata 1980-1990 wynagrodzenie ubezpieczonego zostało wykazane w odpowiednim druku Rp-7. (dowód: opinia biegłej z zakresu rent, emerytur, kapitału początkowego S. K. , k.. 29-40, dokumentacja z KWK (...) , tj. dokumentacja osobowa, płacowa i zasiłkowa) Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony nie spełnia warunków umożliwiających przeliczenie emerytury na podstawie zarówno na podstawie art. 110 i art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanej biegłej z zakresu emerytur i rent mgr S. K. , która na podstawie posiadanej dokumentacji obliczyła najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłą wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (227,81%) okazał się być niższy niż dotychczas ustalony przez ZUS i tym samym nie może stanowić podstawy przeliczenia świadczenia na podstawie art. 110 ustawy emerytalnej oraz okazał się być niższy niż 250% i tym samym nie może stanowić podstawy przeliczenia świadczenia na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej. Sąd w pełni podzielił powyższą opinię biegłej jako rzeczową, fachową, wydaną po przeanalizowaniu zebranej w sprawie dokumentacji, zwłaszcza danych wynikających z zachowanej w sprawie dokumentacji akt osobowych ubezpieczonego, dokumentacji płacowej i zasiłkowej. Opinia ta jest zgodna ze zleceniem Sądu. Ubezpieczony nie zgodził się z opinia biegłej, jednak nie zgłosił względem niej konkretnych zarzutów. Organ rentowy nie kwestionował opinii biegłej. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie jako niezasadne. Sędzia