IX U 1352/13

Sygn. akt IX U 1352/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Gabriela Jokiel (...) przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania B. K. ( B. K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wypłatę niezrealizowanego świadczenia na skutek odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 19 czerwca 2013 r. Znak (...) 1.zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonej B. K. prawo do wypłaty niezrealizowanych świadczeń zmarłego ojca R. B. za okres od 01 czerwca 2011r. do 06 września 2012r. 2.zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonej kwotę 60,00 złotych ( sześćdziesiąt złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U 1352/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19.06.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonej B. K. prawa do wypłaty niezrealizowanego świadczenia po zmarłym ojcu R. B. za okres od 01.06.2011r. do 06.09.2012r. w związku ze złożonym przez niego wnioskiem o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż zmarły w powyższym okresie nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy i dopiero orzeczeniem z dnia 03.04.2013r. został uznany za osobę całkowicie niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji od dnia 07.09.2012r. na trwale. Ubezpieczona w odwołaniu od decyzji domagała się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do niezrealizowanego świadczenia podnosząc, iż w spornym okresie jej ojciec był częściowo niezdolny do pracy. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Zmarły ojciec ubezpieczonej R. B. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od dnia 31.05.2009r. do 31.05.2011r. na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22.12.2010r. sygn. III AUa 3503/09. W rozpoznaniu wniosku o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres organ rentowy wydał decyzję odmowną z dnia 20.06.2011r. W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy wskazał na treść orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 10.06.2011r., która rozpoznając zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i LK bez istotnej dysfunkcji układu ruchu i bez cech podrażnienia korzeni nerwowo – rdzeniowych , nadciśnienie tętnicze oraz nieistotną hemodynamicznie niedomykalność zastawki aortalnej, nie stwierdziła niezdolności do pracy. R. B. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. W dniu 10.09.2012r. zdiagnozowano u ubezpieczonego nowe schorzenie w postaci guza nowotworowego lewej półkuli mózgu. W związku z powyższym tutejszy Sąd w trybie art.477(14) §4 uchylił decyzję z dnia 20.06.2011r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Orzeczeniem z dnia 07.03.2013r. lekarz orzecznik uznał, iż ubezpieczony jest trwale całkowicie niezdolny do pracy i niezdolny do samodzielnej egzystencji od dnia 07.09.2012r. Orzeczenie zostało podtrzymane przez Komisję Lekarską ZUS. Ojciec ubezpieczonej R. B. zmarł w dniu 26.04.2013r. Organ rentowy wypłacił ubezpieczonej tytułem niezrealizowanego świadczenia rentę jaka miała przysługiwać zmarłemu ojcu za okres od 07.09.2012r. do 31.03.2013r. W dniu 13.06.2013r. ubezpieczona B. K. wystąpiła z wnioskiem o wypłatę niezrealizowanych świadczeń po zmarłym ojcu za okres od 01.06.2011r. do 06.09.2012r. w rozpoznaniu, którego organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o akta organu rentowego jako okoliczności bezsporne między stronami. W toku niniejszego postępowania Sąd dopuścił dowody z opinii biegłych sądowych specjalistów z zakresu neurochirurgii i neurotraumatologii, ortopedii, neurologii i neurochirurgii, którzy na podstawie dokumentacji lekarskiej z przebiegu leczenia ubezpieczonego uznali, iż w spornym okresie od 01.06.2011r. do 06.09.2012r. był on częściowo niezdolny do pracy w związku ze schorzeniem kręgosłupa. Przewlekły zespół bólowy odcinka szyjnego i lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa powodował u ubezpieczonego w latach 2009-2011 częściową niezdolność do pracy. W późniejszym okresie zmiany zwyrodnieniowo – wytwórcze w kręgosłupie w sposób naturalny narastały, a dolegliwości pogłębiały się powodując dalszą niezdolność do pracy. Dyskopatia ze zwężeniem kanału kręgowego w odcinku szyjnym do 9 mm oraz uciskiem worka oponowego na korzenie nerwów rdzeniowych w otworach międzykręgowych ma charakter trwały i nie ma możliwości wystąpienia regresji tych zmian, a jest jedynie możliwa progresja zmian uciskowych zwłaszcza w odcinku szyjnym. Prawdopodobne jest również, że wpływ na zdolność ubezpieczonego do pracy w tym okresie mogła mieć również niezdiagnozowana jeszcze wówczas choroba nowotworowa mózgu, jednak ustalenie tego jest obecnie niemożliwe. Powyższe Sąd ustalił na podstawie opinii biegłych lekarzy sądowych specjalistów z zakresu neurochirurgii i neurotraumatologii dr n. med. A. D. (1) z dnia 24.12.2013r. (k.19-21), z zakresu neurochirurgii i neurotraumatologii dr n. med. J. M. z dnia 29.04.2014r. (46-48), zespołu biegłych z zakresu ortopedii i traumatologii A. G. oraz z zakresu neurologii A. N. z dnia 29.09.2014r. (k.71-73) oraz z zakresu neurochirurgii i neurologii dr n.med. A. D. (2) z dnia 30.01.2015r. (k.109-115). Sąd w pełni podzielił powyższe opinie biegłych sądowych. Zawierają one wyczerpującą specjalistyczną ocenę schorzeń ubezpieczonego, są rzeczowe, logiczne, oparte na analizie dokumentacji lekarskiej z przebiegu leczenia ubezpieczonego. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił zastrzeżeń organu rentowego złożonych wobec opinii, które nie zawierają żadnych konkretnych zarzutów na podważenie ich wniosków. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Jak stanowi art.136 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( Dz.U. z 2013 poz.1440 ze zm.) w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenie określone ustawą, świadczenie należne do dnia jej śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku małżonkowi, dzieciom, z którymi nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. Sporny w niniejszej sprawie pozostawał fakt, czy zmarły R. B. spełniał warunki do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od 01.06.2011r. do 06.09.2012r. Zgodnie bowiem z art. 57 powołanej ustawy renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: - jest niezdolny do pracy, - ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, - niezdolność do pracy powstała w okresach ubezpieczenia wymienionych szczegółowo w tym przepisie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Jednocześnie jak stanowi art. 12 ust.1 i 2 powołanej powyżej ustawy niezdolna do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym osobą całkowicie niezdolna do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do jakiejkolwiek pracy. W świetle wyników przeprowadzonego postępowania nie ulega wątpliwości, iż ubezpieczony w okresie j.w. był częściowo niezdolny do pracy i spełniał warunki do przyznaniu mu prawa do renty. Za takim przyjęciem przemawiają dopuszczone w sprawie opinie biegłych sądowych, które Sąd w pełni podzielił, jako rzeczowe, logiczne i przekonywujące. Biegli stwierdzili, iż niezdolność do pracy była powodowana zaawansowanym schorzeniem kręgosłupa, które z medycznego punktu widzenia nie mogło ulec regresji w okresie spornym, a jedynie dalszemu pogłębieniu. Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. W pkt. 2 wyroku Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania po myśli art.98 kpc . Sędzia