IX U 1270/17

Sygn. akt IX U 1270/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego del. Renata Stańczak Protokolant: Gabriela Jokiel przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. C. ( J. C. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 22 sierpnia 2017r. nr (...) oddala odwołanie. Sędzia Sygn. akt IX U 1270/17 UZASADNIENIE Decyzją z 22.08.2017r. (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu J. C. ( C. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110 i 110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z najkorzystniejszych 20 lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia wyniósł 119,31 %. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, sprecyzowanym w piśmie z dnia 26.11.2017r. (k.12 a.s.), domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , po uprzednim odtworzeniu jego zarobków z lat 1965-1981 w KWK (...) , gdyż wtedy zaczął zajmować wyższe stanowiska w pracy. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się (...) Od 1.07.1985r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z okresu 2/1984-2/1985. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 418,52 % i został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury górniczej podlegał ubezpieczeniu z tytułu wykonywanej umowy zlecenia. W dniu (...) . ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. (dowód: akta rentowe). Od 4.04.1959 r. ubezpieczony pracował w KWK (...) , najpierw jako ładowacz pod ziemią, od 1.12.1961r. jako młodszy górnik pod ziemią, od 5.03.1964r. jako górnik pod ziemią, od 1.02.1978r. jako sztygar zmianowy oddziału wydobywczego pod ziemią, od 1.09.1979r. do 30.06.1985r. jako sztygar oddziałowy oddziału wydobywczego pod ziemią. Odtworzone przez biegłego z zakresu emerytur i rent wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło: ⚫ 1965- 32680,00 zł ⚫ 1966- 32.664,00 zł ⚫ 1967-32.472,00 zł ⚫ 1968-44.782,00 zł ⚫ 1969-45.022,00 zł ⚫ 1970-45.206,00 zł ⚫ 1971-45.686,00 zł ⚫ 1972-45.694,00 zł ⚫ 1973-44.894,00 zł ⚫ 1974-44.362,00 zł ⚫ 1975-56.520,00 zł ⚫ 1976- 57.768,00 zł ⚫ 1977- 65.884,00 zł ⚫ 1978- 88.068,00 zł ⚫ 1979-106.826,00 zł ⚫ 1980-152.878,00 zł ⚫ 1981-164.788,00 zł. Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat, tj. z lat 1965-1973, 1975, 1977-1985, 2016 z uwzględnieniem podstawy wymiaru przypadającej w części po przyznaniu świadczenia, przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego za lata 1965-1981 w oparciu o dane o wysokości wynagrodzenia zawarte w aktach osobowych, pozostałe dokumenty płacowe, z uwzględnieniem przepisów branżowych, zeznań ubezpieczonego wynosi 192,09 %, a więc nie jest wyższy niż 250%. (dowód: akta osobowe z KWK” J. ”, zeznania ubezpieczonego - protokół elektroniczny (k.20v.-21 a.s.), dokumenty stanowiące załączniki do pisma ubezpieczonego z 26.11.2017 r. (k.16-18 a.s.), opinie biegłego z zakresu emerytur i rent P. W. , główna i uzupełniająca, k. 50-103, 118-128 a.s.). Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za przekonywujący, kompletny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony nie spełnia warunków umożliwiających przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej, gdyż ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 192,09 % i nie przekracza 250%. Za powyższym przyjęciem przemawia opinia biegłego sądowego z zakresu emerytur i rent P. W. , którą tut. Sąd zasadniczo podzielił jako rzeczową, specjalistyczną, szczegółowo przedstawiającą odtworzenie wynagrodzenia ubezpieczonego i wyliczenie wwpw oraz jako zgodną ze zleceniem Sądu. Biegły w opinii uzupełniającej ustosunkował się też do zarzutów ubezpieczonego, który nie złożył zarzutów względem opinii uzupełniającej. Nie można wysokości zarobków, stanowiących podstawę do wyliczenia składek na ubezpieczenie społeczne ustalać w sposób hipotetyczny, oparty jedynie na domniemaniu. Przepisy z zakresu ubezpieczeń społecznych są bowiem normami bezwzględnie obowiązującymi i nie zawierają unormowań pozwalających na ustalenie wysokości wynagrodzenia w sposób przybliżony lub prawdopodobny. Przy obliczaniu wysokości podstawy emerytury, bierze się zatem pod uwagę dokładnie ustaloną wartość - wysokość uzyskiwanego w określonym czasie wynagrodzenia. Tym samym, w sprawie o ustalenie podstawy wymiaru składki, należy dokładnie określić wysokość wszystkich składników wynagrodzenia, które mają być uwzględnione – wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22.09.2015r. III AUa 370/14 (LEX nr 1927664). Nie ma możliwości wyliczenia wysokości wynagrodzenia, a co za tym idzie - wysokości składek na ubezpieczenie społeczne oraz wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury w oparciu o wyliczenia hipotetyczne, uśrednione, wynikające z porównania do wynagrodzenia innych pracowników. Uśrednione obliczenie wysokości wynagrodzenia - oparte na wynagrodzeniu otrzymanym przez innych pracowników - nie może oddać indywidualnych cech właściwych dla danego stosunku pracy. Obliczenie wysokości wynagrodzenia musi być oparte na dokumentacji, z której wynikają określone kwoty wynagrodzenia. Kwestia pobieranego wynagrodzenia musi zostać zatem udowodniona w sposób bezwzględny. Tylko dokumentacja stanowi precyzyjny dowód w zakresie wysokości wynagrodzenia w postępowaniu sądowym. Na podstawie innych dowodów nie jest możliwe dokładne określenie kwoty wynagrodzenia, a co zatem idzie - ustalenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury - wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31.03.2015r. III AUa 1807/14 (LEX nr 1814849). Sąd Najwyższy w wyroku z 18 grudnia 1997r. (sygn. II UK 418/97, OSNP z 1998/22/661) stwierdził, że „w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych sąd nie jest obowiązany do poszukiwania dokumentów zatrudnieniowo-płacowych, o które nie zadbała osoba dochodząca świadczenia ubezpieczeniowego". Ten kto się stara udokumentować wyższe świadczenie musi gromadzić dokumenty, wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej, żeby udowodnić wysokość podstawy wymiaru świadczenia (tak również Sąd Apelacyjny w Katowicach w uzasadnieniu wyroku z 14 czerwca 2018r. w sprawie IIIAUa 1903/17). Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 22.5.2018 (sygn. III AUa 175/18) stwierdził, iż nie istnieje możliwość uwzględnienia w wynagrodzeniu takich składników jak: dodatek za pracę w warunkach szkodliwych, niebezpiecznych, dodatek za pracę w niedzielę i święta, dodatek za pracę w godzinach nocnych i na II zmianie w sytuacji, gdy nie zachowała się ewidencja czasu pracy. Zdaniem Sądu, który w pełni podziela przedstawione orzeczenia sądowe, wynagrodzenia odtwarzane dla celów ubezpieczeń społecznych, a więc rzutujące w efekcie na wysokość wypłacanych świadczeń emerytalnych, należy ustalać indywidualnie dla konkretnego ubezpieczonego, przyjmując tylko takie składniki wynagrodzeń, których wypłata wynika bezpośrednio z zebranej dokumentacji. Nie można takich wynagrodzeń ustalać w sposób ogólnikowy czy uśredniony. Zastrzeżenia organu rentowego, które Sąd w świetle przytoczonego orzecznictwa uznaje za zasadne, w sytuacji ustalenia przez biegłego wwpw poniżej 250%, pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Nadto wskazać należy, iż ubezpieczony nie spełnia również warunków przeliczenia świadczenia na podstawie art. 110 ustawy o emeryturach i rentach…., gdyż , ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie jest wyższy od poprzednio obliczonego, tj. od 418,52%. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne. Sędzia delegowany Renata Stańczak