IX Pz 98/15

Sygn. akt IX Pz 98/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach- Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący SSO Mariola Łącka /spr/ Sędziowie: SSO Iwona Nowak SSO Janina Kościelniak Protokolant: Dagmara Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27.10.2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. B. , R. B. , E. H. , H. K. , K. W. , F. Ł. , Z. P. , Z. S. , E. S. , W. D. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w K. o ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do bezpłatnego węgla na skutek zażalenia pozwanej na pkt 2. postanowienia Sądu Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Wydziału V z dnia 25.06.2015 r. sygn. akt. V P 7593/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w pkt. 2 i przekazać sprawy z powództwa K. W. , F. Ł. , W. D. do rozpoznania Sądowi I instancji pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania za obie instancje. Sędzia Przewodniczący Sędzia SSO Iwona Nowak SSO Mariola Łącka SSO Janina Kościelniak UZASADNIENIE W pozwach wniesionych w dniu 12.12.2014r. i 15.12.2014r. powodowie reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika domagali się zasądzenia od pozwanej (...) SA w K. na ich rzecz po 597,54 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytułem niezrealizowanego deputatu węglowego w ilości 1 tony węgla kamiennego za rok 2014, zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, że pozwana nie wywiązała się w stosunku do powodów z realizacji prawa do bezpłatnego węgla dla emerytów i rencistów wynikającego z Porozumienia z dnia 20.12.2004r. stąd domagają się oni żądanych kwot tytułem odszkodowania jego równowartości W piśmie procesowym z dnia 15.06.2015r. pełnomocnik powodów z ostrożności procesowej podnosząc zarzut niedopuszczalności drogi sądowej wniosła o przekazanie spraw K. W. , F. Ł. , W. D. do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Pozwana w odpowiedzi na pozwy wniosła o oddalenie powództwa każdego z powodów i zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.. Pozwana podniosła, że wszyscy powodowie byli w przeszłości pracownikami KWK (...) która zlikwidowana została uchwałą Zarządu (...) Spółki (...) z dnia 6.03.2000r. Zatem źródłem prawa powodów do bezpłatnego węgla nie było porozumienie płacowe pozwanej z dnia 20.12.2004r. lecz przepisy ustawy z dnia 7.09.2007r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015 ( Dz. U. z 2007r. Nr 192, poz. 1379 ). Pozwana zaś zgodnie z art. 13 tej ustawy jest zobligowana jedynie do wydania bezpłatnego węgla w naturze. Uchwałą Zarządu pozwanej z dnia 10.12.2014r. przywrócono wszystkim uprawnionym 1 tonę węgla za 2014r. i można go było pobrać. Powodowie , których sprawy przekazano do ZUS-u zrezygnowali z węgla w naturze i pobierali ekwiwalent pieniężny. Postanowieniem z dnia 25.06.2015r. sygn. akt V P 7593 /14 Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rybniku w pkt 1 umorzył postępowanie wobec wszystkich powodów za wyjątkiem K. W. , F. Ł. , W. D. i w pkt.2 postanowienia ich sprawę przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy podniósł, że powodowie wymienieni w pkt.2 złożyli oświadczenia o rezygnacji z pobierania węgla w naturze, a w konsekwencji byli uprawnieni do dochodzenia swych roszczeń nie od pozwanej lecz od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który winien wydać decyzję a więc droga sądowa jest niedopuszczalna. Pozwana w zażaleniu zaskarżyła postanowienie zawarte w pkt 2 o przekazaniu sprawy powodów do rozpoznania ZUS w całości , zarzucając naruszenie art. 1 kpc i art. 2§ 1 i 3 kpc poprzez błędną wykładnie i niezastosowanie oraz art. 464 § 1 kpc w zw. z art. 199 §1 kpc przez błędne zastosowanie, skutkiem którego błędnie przyjęto, że sprawy tych powodów przeciwko pozwanej nie są sprawą cywilną. Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonych orzeczeń przez oddalenie powództwa i zasądzenie od każdego z nich kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik powodów wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest słuszne a celem normy art.464 par.1 kpc jest ochrona pracownika lub ubezpieczonego, który nie zawsze jest w stanie we własnym zakresie ustalić organ właściwy do rozpoznania jego sprawy. W oparciu o powyższe Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wszyscy powodowie w niniejszej sprawie byli pracownikami lub są uprawnieni do pobierania rent po byłych pracownikach zlikwidowanej KWK ” D. ”. Ich uprawnienia do bezpłatnego węgla wynikają więc z ustawy z dnia 07.09.2007r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego ( Dz. U z 2015r., poz.410 j.t). Pozwana więc na mocy art.13 ww ustawy była jedynie zobowiązana do wydania bezpłatnego węgla w naturze a wszyscy powodowie domagali się zasądzenia od niej kwot pieniężnych stanowiących ekwiwalent 1 tony węgla. Zauważyć też należy, że pozwy zostały wniesione po 10.12.2014r. kiedy to pozwana zobowiązała się przywrócić prawo do 1 tony węgla za 2014r. Powodowie byli w sprawie reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, który wskazał stronę pozwaną nieprawidłowo, skoro powodowie domagali się ekwiwalentu pieniężnego. Błędnie Sąd Rejonowy zastosował tu art.464 par.1 kpc uznając , że droga sądowa jest niedopuszczalna i zachodzą podstawy do odrzucenia. Powodowie wystąpili z roszczeniem pieniężnym przeciwko pozwanej a nie przeciwko ZUS-owi . Zatem z uwagi na treść art.12 ust.1 ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węglowego po stronie pozwanej brak jest legitymacji biernej. To jednak winno skutkować oddaleniem powództwa a nie uznaniem, że droga sądowa jest niedopuszczalna. Dlatego też Sąd z mocy art.386 par.4 kpc w związku z art.397 par.2 kpc uchylił zaskarżone postanowienie o przekazaniu spraw ZUS-owi i przekazał te sprawy Sądowi I instancji do rozpoznania, pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Sędzia Przewodniczący Sędzia SSO Iwona Nowak SSO Mariola Łącka SSO Janina Kościelniak