IX KA 880/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego W. R. oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E. R. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli, który skazał oskarżonego za czyn z art. 300 § 2 kk. Oskarżony został uznany za winnego udaremnienia zaspokojenia swojej wierzycielki E. R. (posiadającej wierzytelność w kwocie ponad 1,1 mln zł) poprzez darowanie na rzecz syna A. R. czterech nieruchomości. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i nakazał zadośćuczynienie w kwocie 10.000 zł. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania i prawa materialnego, błędne ustalenie zamiaru oraz rażącą niewspółmierność kary. Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej domagał się zaostrzenia kary i zwiększenia zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy uznał obie apelacje za niezasadne. Analizując apelację obrońcy, sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, ustalił stan faktyczny i dokonał poprawnej oceny prawno-karnej. Sąd odwoławczy podkreślił, że darowanie nieruchomości synowi, w tym lokalu mieszkalnego, nastąpiło w celu udaremnienia wykonania orzeczenia o zniesieniu współwłasności i spłacie wierzycielki, co świadczyło o bezpośrednim zamiarze oskarżonego. Sąd odrzucił argumenty dotyczące nieumyślności działania, braku skutku udaremnienia zaspokojenia oraz kwestii obrotu gospodarczego. Odnosząc się do wymiaru kary, sąd uznał karę 1 roku pozbawienia wolności za adekwatną i sprawiedliwą, biorąc pod uwagę wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i złą wolę oskarżonego, a także brak jego skruchy. Sąd nie podzielił wniosku o zmianę wyroku w zakresie kary i zadośćuczynienia, uznając żądania pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej za nadmierne. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 300 § 2 kk w kontekście udaremniania zaspokojenia wierzyciela poprzez darowiznę, ocena zamiaru sprawcy, wymiar kary w sprawach o podobnym charakterze.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne rozważania prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy darowanie nieruchomości synowi w celu udaremnienia zaspokojenia wierzyciela spełnia znamiona przestępstwa z art. 300 § 2 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, darowanie nieruchomości synowi w celu udaremnienia zaspokojenia wierzyciela spełnia znamiona przestępstwa z art. 300 § 2 kk, nawet jeśli strony stosunku prawnego nie prowadzą działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony działał z bezpośrednim zamiarem udaremnienia wykonania orzeczenia sądu i zaspokojenia wierzycielki poprzez darowanie nieruchomości synowi. Podkreślono, że przepis art. 300 § 2 kk chroni także strony stosunków cywilnoprawnych, a nie tylko podmioty obrotu gospodarczego.
Czy czyn z art. 300 § 2 kk dotyczy tylko sytuacji związanych z obrotem gospodarczym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, czyn z art. 300 § 2 kk nie ogranicza się do sytuacji związanych z obrotem gospodarczym; dotyczy on również dłużników i wierzycieli w stosunkach cywilnoprawnych.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do orzecznictwa, wskazując, że art. 300 § 2 kk zastąpił wcześniejsze przepisy penalizujące udaremnianie wykonania orzeczeń sądowych. Przedmiotem ochrony jest także powaga orzeczeń sądowych, a wyłączenie stron stosunków cywilnoprawnych spod ochrony tego przepisu byłoby nieuzasadnione.
Czy kara 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 300 § 2 kk jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara 1 roku pozbawienia wolności jest adekwatna i sprawiedliwa, biorąc pod uwagę wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, złą wolę oskarżonego i lekceważenie orzeczenia sądu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie nosi cech rażącej niewspółmierności. Podkreślono, że oskarżony nie wykazał skruchy, nie dobrowolnie nie uregulował należności, a jego postawa świadczy o lekceważeniu sądów. Zasady prewencji indywidualnej i generalnej przemawiają za karą izolacyjną.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. R. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| A. R. | osoba_fizyczna | obdarowany |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 300 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 616 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 57
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd I instancji. • Istnienie bezpośredniego zamiaru oskarżonego udaremnienia zaspokojenia wierzycielki. • Art. 300 § 2 kk ma zastosowanie również do dłużników i wierzycieli w stosunkach cywilnoprawnych. • Kara 1 roku pozbawienia wolności jest adekwatna i sprawiedliwa.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) przez dowolną ocenę dowodów. • Obraza prawa materialnego (art. 300 § 2 k.k.) poprzez błędne zastosowanie (brak skutku udaremnienia, brak obrotu gospodarczego). • Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności. • Nieuwzględnienie okoliczności łagodzących (stan zdrowia, stan majątkowy dłużnika).
Godne uwagi sformułowania
Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych dowodów pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. wówczas, gdy to przekonanie powstało po przeprowadzeniu wszystkich relewantnych w sprawie dowodów ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad obiektywizmu, prawidłowego rozumowania oraz, co istotne, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. • Darowizna na rzecz syna, która nastąpiła po prawomocnym zniesieniu współwłasności lokalu, miała na celu pozorowanie dobrej woli, a w istocie była podjęta po to, by wymóc na pokrzywdzonej zgodę na modyfikację obowiązku spłaty. • Filozofia, w której szanowane są tylko te rozstrzygnięcia, które są po myśli toczącej spór strony, musi być jednoznacznie negatywnie napiętnowana. • Postawa w której własny, egoistycznie pojmowany interes dominuje nad powszechnie uznanymi regułami życia społecznego jest nie do zaakceptowania.
Skład orzekający
Anna Szymacha-Zwolińska
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Techman
sędzia
Łukasz Grylewicz
sędzia (del.)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 300 § 2 kk w kontekście udaremniania zaspokojenia wierzyciela poprzez darowiznę, ocena zamiaru sprawcy, wymiar kary w sprawach o podobnym charakterze."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne rozważania prawne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak działania dłużnika (darowizna majątku) mogą być uznane za próbę udaremnienia zaspokojenia wierzyciela, co prowadzi do odpowiedzialności karnej. Pokazuje również, jak sądy analizują zamiar sprawcy na podstawie całokształtu okoliczności.
“Darowizna majątku synowi, by uniknąć spłaty długu? Sąd Okręgowy wyjaśnia, kiedy to przestępstwo.”
Dane finansowe
WPS: 1 116 254,43 PLN
zadośćuczynienie: 10 000 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.