IX KA 855/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wykroczenia z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń, polegającego na wjeździe na pas ruchu przeznaczony tylko dla autobusów i taksówek, pomimo braku zastosowania się do znaku pionowego D-11. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy uniewinnił obwinionego D.O., uznając, że podstawą odpowiedzialności za wykroczenie może być tylko legalnie ustawiony znak drogowy, a w tym przypadku procedura jego wprowadzenia nie została zachowana. Apelację od tego wyroku wniósł oskarżyciel publiczny, zarzucając sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę zasady swobodnej oceny dowodów. Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając apelację, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne sądu rejonowego, zgodnie z którymi obwiniony poruszał się pasem dla autobusów, na którym znajdował się znak D-11. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było jednak ustalenie, że znak ten został ustawiony na podstawie nieprawidłowo zatwierdzonego projektu organizacji ruchu. Prawidłowo wdrożony projekt stałej organizacji ruchu z 2014 roku nie przewidywał tego znaku. Sąd Okręgowy podkreślił, że ocena prawna stanu faktycznego nie wymagała opinii biegłego, a sąd sam jest uprawniony do subsumpcji. Argumentacja apelacji, oparta na odmiennej interpretacji przepisów i dowodów, nie mogła prowadzić do uchylenia wyroku uniewinniającego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja wymogów legalności ustawienia znaku drogowego jako warunku odpowiedzialności za wykroczenie drogowe.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku zgodności znaku z obowiązującą organizacją ruchu i procedurą jego wprowadzania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy niezastosowanie się do znaku drogowego, który został ustawiony z naruszeniem procedury jego wprowadzenia, może stanowić podstawę odpowiedzialności za wykroczenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odpowiedzialność za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. może wynikać jedynie z niezastosowania się do znaku drogowego legalnie ustawionego, co obejmuje również zachowanie ustalonej procedury jego wprowadzenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że mimo iż obwiniony wjechał na pas dla autobusów, na którym znajdował się znak D-11, znak ten nie był legalnie ustawiony, ponieważ nie został wprowadzony zgodnie z obowiązującą procedurą zatwierdzania organizacji ruchu. Prawidłowo wdrożony projekt organizacji ruchu nie przewidywał tego znaku.
Czy sąd orzekający jest uprawniony do oceny legalności ustawienia znaku drogowego w kontekście odpowiedzialności za wykroczenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd orzekający jest uprawniony i zobowiązany do subsumpcji prawnej ustalonego stanu faktycznego, co obejmuje ocenę legalności ustawienia znaku drogowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że ocena prawna stanu faktycznego nie wymagała dowodu z opinii biegłego, a sąd sam dokonuje subsumpcji, w tym oceny legalności znaku drogowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. O. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| oskarżyciel publiczny | organ_państwowy | oskarżyciel |
Przepisy (10)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych art. 49 § ust. 1 pkt 1 i ust. 2
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 103 § § 1, 2 i 4
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem art. 4 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem art. 6 § ust. 1
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Znak drogowy D-11 był nielegalnie ustawiony, ponieważ nie został wprowadzony zgodnie z obowiązującą procedurą zatwierdzania organizacji ruchu. • Prawidłowo wdrożony projekt stałej organizacji ruchu z 2014 roku nie przewidywał znaku D-11 w tym miejscu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji oskarżyciela publicznego dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy zasady swobodnej oceny dowodów.
Godne uwagi sformułowania
podstawą odpowiedzialności za wykroczenie z art. 92 § 1 kw może być tylko niezastosowanie się do znaku drogowego legalnie ustawionego • Sąd orzekający jest uprawniony i zobowiązany do subsumpcji prawnej ustalonego stanu faktycznego.
Skład orzekający
Marek Sobkowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów legalności ustawienia znaku drogowego jako warunku odpowiedzialności za wykroczenie drogowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zgodności znaku z obowiązującą organizacją ruchu i procedurą jego wprowadzania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawną dotyczącą legalności znaków drogowych i odpowiedzialności za wykroczenia, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem wykroczeń i drogowym.
“Czy można zostać ukaranym za znak, który nie powinien tam stać? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.