VI Ka 1352/15

Sygn. akt VI Ka 1352/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Włodzimierz Suwała protokolant: prot. sądowy - stażysta Łukasz Sierdziński przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia po rozpoznaniu dnia 15 stycznia 2016 r. sprawy T. A. s. E. i T. z d. K. , ur. (...) w P. oskarżonego o przestępstwo z art. 178 a § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 29 maja 2015 r. sygn. akt II K 1025/14 zaskarżony wyrok, przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk , utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego T. A. od poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa Sygn. akt VI Ka 1352/15 UZASADNIENIE T. A. został oskarżony o to, że w dniu 28 października 2014 roku około godziny 20:35 w miejscowości J. ul. (...) , kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym marki C. (...) o nr. rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości, wynik badania alkometrem: I badanie 1,32 mg/l, II badanie 1,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 29 maja 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 1020/14 T. A. został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. Sąd skazał go i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Ponadto orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 3 lat, jak również zasądził od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych. Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28 października 2014 roku do dnia 29 maja 2015 roku. Zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych. Z powyższym wyrokiem nie zgodził się obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wydanego wyroku w postaci obrazy art. 7 k.p.k. wobec niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zeznań A. J. , J. W. , M. A. , A. B. oraz wyjaśnień T. A. prowadzących do uznania oskarżonego winnym, pomimo istnienia wątpliwości niepozwalających jednoznacznie na uznanie oskarżonego winnym zarzuconego mu czynu. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna. Sąd Rejonowy w prawidłowy sposób ocenił zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadków A. J. , J. W. , M. A. i A. B. . W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że M. A. i A. B. nie były naocznymi świadkami prowadzenia przez oskarżonego pojazdu w stanie nietrzeźwości. Ich zeznania dotyczą zatem okresu przed tym czynem, a zatem okoliczności, czy oskarżony spożywał alkohol z D. B. w krytycznym dniu. Zarówno z zeznań żony oskarżonego, jak i A. B. wynika, że oskarżony ten alkohol spożywał, a nawet, że był pijany (k. 69). M. A. dowiedziała się od A. B. , że oskarżony jest nietrzeźwy i może chcieć jechać samochodem, dlatego też zadzwoniła na policję i zgłosiła ten fakt (dodać należy na marginesie, że postawa taka godna jest pochwały, świadek mogła bowiem zapobiec poważnemu wypadkowi, który oskarżony mógłby spowodować w dalszym ciągu prowadząc pojazd w stanie nietrzeźwości). Oskarżony został zauważony przez policjantów gdy prowadził pojazd, a nie wówczas gdy szedł w jego kierunku. Nadto siostra oskarżonego zeznała, że oskarżony był nietrzeźwy w chwili, gdy odbierała go z Komendy Powiatowej Policji w L. już po całym zdarzeniu. Jak więc widać, zeznania wszystkich świadków w sprawie składają się w logiczną całość – oskarżony spożywa alkohol z D. B. , żona D. B. dzwoni do żony oskarżonego, aby przekazać jej, że oskarżony jest nietrzeźwy i może chcieć prowadzić samochód, następnie żona oskarżonego dzwoni na policję, aby poinformować o nietrzeźwym kierowcy i w konsekwencji patrol policji dostrzega samochód oskarżonego prowadzony przez niego właśnie w stanie nietrzeźwości. Nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy fakt, na który powołuje się autor apelacji, iż świadek A. B. pracuje w Centrum Szkolenia Policji w L. . Okoliczność ta z pewnością nie wpływa na stan wiedzy świadka odnośnie do popełnienia przez oskarżonego czynu z art. 178a § 1 k.k. , Sąd Okręgowy ponadto nie doszukał się w zeznaniach tego świadka „kluczenia”, na jakie powołuje się skarżący. Również zeznania świadka E. S. , w ich części dotyczącej ewentualnych nieprawidłowości w działaniach funkcjonariuszy Policji związanych z pobytem oskarżonego w KPP w L. , w żadnym razie nie podważają faktu wcześniejszego przed tymże pobytem zachowania się oskarżonego w rozumieniu art. 178a § 1 k.k. Jak więc widać, wszystkie zebrane w sprawie dowody, za wyjątkiem wyjaśnień oskarżonego, są ze sobą zbieżne i wzajemnie się uzupełniają co do kluczowych okoliczności faktycznych, nie sposób zatem zarzucić Sądowi I instancji niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oceny tak zeznań świadków, jak i wyjaśnień oskarżonego. Zarzut apelacji stanowi zatem jedynie nie mogącą mieć znaczenia procesowego próbę polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego. W związku z powyższym wyrok Sądu I instancji należało utrzymać w mocy przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. , albowiem w obecnym stanie prawnym wobec oskarżonego w ramach rozstrzygnięcia z punktu 4 zaskarżonego wyroku musiałaby zostać orzeczona kwota co najmniej 5000 złotych (zamiast 200 złotych, które orzekł Sąd Rejonowy). Pozostałe rozstrzygnięcia zgodne są z obowiązującym stanem prawnym. Sąd Okręgowy uznał, że sytuacja finansowa oskarżonego uzasadnia zwolnienie go od poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym. Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji wyroku. SSO Włodzimierz Suwała