IX Ka 735/20

Sąd Okręgowy w ToruniuToruń2021-03-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskaokręgowy
kara pozbawienia wolnościapelacjasąd okręgowysąd rejonowykoszty postępowaniaoskarżyciel posiłkowyobrońca

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego na 3 lata pozbawienia wolności, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. K. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go na 3 lata pozbawienia wolności za popełnienie czynów zabronionych. Obrońca zarzucił m.in. rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, podkreślając wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów, zawinienia oraz naganną motywację oskarżonego, a także nieskuteczność wcześniejszych kar.

Sąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego D. K., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, który skazał oskarżonego na karę 3 lat pozbawienia wolności. Apelacja podnosiła zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił okoliczności łagodzące, takie jak przyznanie się do winy i skrucha, ale przeciwstawił im okoliczności obciążające. Wśród nich wymieniono wysoki stopień społecznej szkodliwości i zawinienia czynów, popełnienie ich na szkodę trzech pokrzywdzonych, a także fakt, że wyjaśnienia oskarżonego miały na celu umniejszenie jego winy. Sąd podkreślił naganną motywację oskarżonego, działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz rosnącą tendencję do formułowania roszczeń wobec pokrzywdzonych. Istotną okolicznością obciążającą było również wcześniejsze karanie oskarżonego i nieskuteczność stosowanych reakcji karnych. Sąd uznał karę 3 lat pozbawienia wolności za adekwatną do winy i społecznej szkodliwości czynów, a także za wystarczająco dolegliwą. Podkreślono, że kara ta mieści się bliżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia (1-10 lat). Sąd odrzucił jako nieistotne dla wymiaru kary problemy rodzinne oskarżonego, a także uznał, że chęć podjęcia terapii czy pracy nie umniejsza stopnia zawinienia. Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa, a także zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 840 zł.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kara 3 lat pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że kara jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu, nagannej motywacji oskarżonego oraz jego wcześniejszej karalności, mimo uwzględnienia okoliczności łagodzących.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów postępowania odwoławczego), S. K. (w zakresie kosztów zastępstwa procesowego)

Strony

NazwaTypRola
D. K.osoba_fizycznaoskarżony
S. K.osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy
Prokuratura Rejonowa (...) w T.organ_państwowyprokurator

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 282

Kodeks karny

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § pkt 4

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów. Wysoki stopień zawinienia oskarżonego. Naganna motywacja oskarżonego (działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej). Wcześniejsza karalność oskarżonego i nieskuteczność poprzednich kar. Wyjaśnienia oskarżonego miały na celu umniejszenie winy i upozorowanie przypadkowości działań.

Odrzucone argumenty

Kara 3 lat pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna.

Godne uwagi sformułowania

ich rozsądna ocena nie pozwoliła na to, by zastosować względem D. K. sankcję karną w wymiarze postulowanym przez obrońcę przestępstwa zostały przez oskarżonego popełnione na szkodę trzech pokrzywdzonych wyjątkowo naganną motywację, jaką kierował się D. K. popełniając przypisane mu czyny zabronione tendencja do formułowanych względem pokrzywdzonych roszczeń była rosnąca stosowane względem niego reakcje karne okazały się nieskuteczne kara o charakterze izolacyjnym w wymiarze 3 lat tak, by odpowiadała stopniowi jego winy, a także społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, a jednocześnie by była na tyle dolegliwa, by uświadomić mu, iż naruszanie przez niego porządku prawnego nie będzie spotykało się z pobłażliwym spojrzeniem ze strony wymiaru sprawiedliwości zawstydzenie ze strony członków rodziny D. K. potwierdza naganność jego postępowania

Skład orzekający

Andrzej Walenta

przewodniczący

Lech Gutkowski

sędzia sprawozdawca

Rafał Sadowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad wymiaru kary w sprawach o oszustwo/próbę oszustwa, uwzględnianie okoliczności obciążających i łagodzących."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny okoliczności przez sąd.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego zastosowania prawa karnego w kontekście próby oszustwa i wymiaru kary. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, ale może być interesująca dla prawników karnistów analizujących zasady wymiaru kary.

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 840 PLN

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IX Ka 735/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Walenta Sędziowie SSO Lech Gutkowski (spr.) SSO Rafał Sadowski Protokolant st. sekr. sądowy Magdalena Kaiser przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej (...) w T. N. G. po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2021 roku sprawy D. K. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zw. z art. 12 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 10 listopada 2020 roku sygn. akt II K (...) I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych należnych za drugą instancję i wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa; III. zasądza od oskarżonego D. K. na rzecz oskarżyciela posiłkowego S. K. kwotę 840,- (osiemset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów udziału pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 735/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 0 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II K (...) Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Rażąca niewspółmierność kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadna. Sąd Rejonowy za przypisane oskarżonemu D. K. czynu zabronione wymierzył mu karę pozbawienia wolności w wysokości 3 lat. Obrońca oskarżonego nie zgodził się z kształtem orzeczonej względem D. K. kary. Argumenty wskazane w apelacji nie przekonały Sądu Okręgowego do słuszności jego stanowiska. Sąd Okręgowy stwierdził, iż Sąd meriti wziął pod uwagę podnoszone przez obrońcę okoliczności łagodzące, w tym to, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu już na etapie postępowania przygotowawczego, a także wyraził skruchę i przeprosił pokrzywdzonych, lecz ich rozsądna ocena nie pozwoliła na to, by zastosować względem D. K. sankcję karną w wymiarze postulowanym przez obrońcę. Temu przeciwstawiały się występujące w sprawie okoliczności o charakterze obciążającym. Przede wszystkim Sąd Okręgowy zważył na wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez D. K. czynów zabronionych, a także wysoki stopień jego zawinienia. Dalej, na uwadze należało mieć na uwadze to, iż przestępstwa zostały przez oskarżonego popełnione na szkodę trzech pokrzywdzonych. Jeżeli zaś chodzi o jego przyznanie się do winy, to Sąd II instancji zapoznając się z treścią jego wyjaśnień dostrzegł, iż z jednej strony rzeczywiście D. K. przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ale z drugiej strony składał on wyjaśnienia mające na celu umniejszenie jego winy i upozorowanie przypadkowości jego działań, a także wybielenie jego osoby (tak słusznie stwierdził Sąd meriti). Przy tym zważyć należało na wyjątkowo naganną motywację, jaką kierował się D. K. popełniając przypisane mu czyny zabronione, a także to iż działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Przy tym tendencja do formułowanych względem pokrzywdzonych roszczeń była rosnąca. Okolicznością obciążającą, o istotnym znaczeniu, jest to że oskarżony był dotychczas karany, a stosowane względem niego reakcje karne okazały się nieskuteczne. W ocenie Sądu II instancji odpowiednia względem oskarżonego jest kara o charakterze izolacyjnym w wymiarze 3 lat tak, by odpowiadała stopniowi jego winy, a także społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, a jednocześnie by była na tyle dolegliwa, by uświadomić mu, iż naruszanie przez niego porządku prawnego nie będzie spotykało się z pobłażliwym spojrzeniem ze strony wymiaru sprawiedliwości. Przy tym zważyć także należało, że oskarżony działał w warunkach ciągu przestępstw. Zagrożenie ustawowe za przypisane oskarżonemu czyny zabronione wynosiło od 1 roku do 10 lat, a zatem orzeczona względem D. K. kara pozostawała i tak położona jest bliżej dolnej granicy tegoż zagrożenia. Jeżeli chodzi wywołane zachowaniem oskarżonego problemy rodzinne, w tym pozostawanie z żoną w separacji, to jest to okoliczność pozostająca bez znaczenia dla wymiaru orzeczonej względem niego kary. Zawstydzenie ze strony członków rodziny D. K. potwierdza naganność jego postępowania, a także to jak haniebne były zachowania mające miejsce w stosunku do pokrzywdzonych. Kwestia podjęcia terapii psychologicznej oraz wyrażenia chęci podjęcia przez oskarżonego pracy, to okoliczności, które przemawiają jednoznacznie na jego korzyć, lecz nie umniejszają stopnia jego zawinienia i nie uzasadniają spojrzenia łagodnym okiem na jego zachowanie. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II K 213/20 Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy Racje wskazane powyżej zadecydowały o uznaniu wywiedzionej w sprawie apelacji za bezzasadną. Sąd Okręgowy nie dopatrując się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, zaskarżony w sprawie wyrok utrzymał w mocy. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwi ęź le o powodach zmiany Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Odwoławczy zwolnił D. K. z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciążył Skarb Państwa z uwagi na fakt skazania go na bezwzględną karę pozbawienia wolności. III. Na podstawie § 11 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 poz. 1800 ze zm.) Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego S. K. kwotę 840,- zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. PODPIS

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę