Orzeczenie · 2014-02-27

IX Ka 72/14

Sąd
Sąd Okręgowy w Kielcach
Miejsce
Kielce
Data
2014-02-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceŚredniaokręgowy
przemoc domowaznęcaniegroźbyprzywłaszczenieapelacjakara łącznazawieszenie kary

Sąd Okręgowy w Kielcach rozpoznał apelacje wniesione przez prokuratora, pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej A. K., oskarżycielkę posiłkową A. K. oraz obrońcę oskarżonego P. K. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 4 października 2013 roku. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia szeregu przestępstw, w tym znieważenia i naruszenia nietykalności cielesnej żony (A. K.), przywłaszczenia mienia (15 kurtek zimowych) oraz groźby pobicia J. M. Orzeczono kary grzywny, kary pozbawienia wolności, które następnie połączono w karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na okres próby 2 lat, z oddaniem pod dozór kuratora. Zasądzono również koszty procesowe i sądowe. Apelacja obrońcy oskarżonego podnosiła zarzuty przedawnienia karalności czynów z punktu I i II, błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego (art. 216 § 1 kk zamiast § 3, art. 217 § 1 kk zamiast § 2), naruszenia przepisów postępowania (art. 413 § 1 pkt 4 kpk, art. 420 § 1 kpk, art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk) oraz wniosła o umorzenie postępowania lub uniewinnienie. Sąd Okręgowy uznał apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia, Sąd wskazał na przepisy art. 101 § 2 kk, 102 kk i 106 d.k.k. oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego, stwierdzając, że czyny przypisane oskarżonemu nie uległy przedawnieniu. Zarzuty dotyczące prawa materialnego uznano za nietrafne, wskazując na wzajemność agresji i fakultatywność odstąpienia od kary. Kwestie proceduralne, w tym opis czynów i ocena dowodów, zostały uznane za prawidłowo rozstrzygnięte przez Sąd Rejonowy. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, a koszty postępowania odwoławczego zasądzono od oskarżycielki posiłkowej i oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, ocena dowodów w sprawach o przemoc domową i groźby karalne, stosowanie przepisów o karach łącznych i warunkowym zawieszeniu wykonania kary.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zarzutów apelacyjnych. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, przypisane oskarżonemu, uległy przedawnieniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przestępstwa nie uległy przedawnieniu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy powołał się na przepisy art. 101 § 2 kk, 102 kk i 106 d.k.k. oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że pięcioletni okres przedawnienia biegnie od zakończenia okresów przedawnienia wskazanych w art. 101 § 2 k.k., a zmiana trybu ścigania nie może spowodować ustania karalności z powodu wcześniejszego przedawnienia. Czyny przypisane oskarżonemu przedawnią się dopiero z upływem 23 lipca 2017r.

Czy w przypadku czynów oskarżonego, gdzie występuje wzajemna agresja między stronami, powinny być zastosowane przepisy dotyczące odstąpienia od kary (art. 216 § 3 kk, art. 217 § 2 kk)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zastosowanie przepisów art. 216 § 1 kk i art. 217 § 1 kk było prawidłowe, a odstąpienie od kary ma charakter fakultatywny.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że do aktów agresji dochodziło z obu stron, ale zachowanie oskarżonego również było niewłaściwe. Skoro czyny dochodziły do skutku nie tylko na skutek zachowania pokrzywdzonej, ale także z inicjatywy oskarżonego, nie można było uznać, że winien znaleźć zastosowanie przepis art. 216 § 3 kk zamiast art. 216 § 1 kk i art. 217 § 2 kk zamiast art. 217 § 1 kk. Ponadto, przewidziane w tych przepisach odstąpienie od wymierzenia kary ma charakter fakultatywny.

Czy opis czynów w wyroku Sądu I instancji był wystarczająco szczegółowy i czy uwzględniono wszystkie istotne okoliczności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, opis czynów był wystarczający, a ocena dowodów prawidłowa.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że Sąd I instancji w sposób wystarczający przedstawił opis przypisanych oskarżonemu czynów, a w części motywacyjnej szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko. Ocena zeznań świadków i pokrzywdzonych została uznana za prawidłową, logiczną i zgodną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, nie pozostawiając miejsca na wątpliwości.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
P. K. (1)osoba_fizycznaoskarżony
A. K.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa
J. M.osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy
Prokurator Prokuratury Okręgowej w Kielcachorgan_państwowyprokurator

Przepisy (34)

Główne

k.k. art. 207 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 284 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 216 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 217 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 73 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 414 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 101 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 102

Kodeks karny

d.k.k. art. 106

Kodeks karny

d.k.k. art. 105 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 216 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 217 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 413 § 1 pkt 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 420 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 2 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 13 § 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedawnienie karalności czynów nie nastąpiło z uwagi na przepisy k.k. i orzecznictwo SN. • Zastosowanie art. 216 § 1 kk i art. 217 § 1 kk było prawidłowe, a odstąpienie od kary jest fakultatywne. • Opis czynów i ocena dowodów przez Sąd I instancji były prawidłowe i zgodne z prawem. • Zeznania pokrzywdzonego i jego żony są spójne i wiarygodne, a zeznania świadków obrony częściowo sprzeczne z innymi dowodami.

Odrzucone argumenty

Zarzut przedawnienia karalności przestępstw z pkt I i II wyroku. • Błędne zastosowanie art. 216 § 1 kk zamiast 216 § 3 kk oraz art. 217 § 1 kk zamiast art. 217 § 2 kk. • Naruszenie art. 413 § 1 pkt 4 kpk poprzez brak wskazania zamiaru i sposobu naruszenia nietykalności. • Naruszenie art. 420 § 1 kpk poprzez brak rozstrzygnięcia co do zatrzymanych kurtek. • Naruszenie art. 7 kpk i 5 § 2 kpk poprzez zdyskredytowanie zeznań świadków M. Z. (1), R. O., A. O. i bezkrytyczne przyjęcie zeznań J. M. i M. M. (1).

Godne uwagi sformułowania

apelacje wniesione przez prokuratora, pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej A. K. , oskarżycielkę posiłkową A. K. i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 4 października 2013 roku • utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne • Całkowicie bezzasadny jest zarzut przedawnienia karalności przestępstw opisanych w punkcie I i II wyroku. • nie było to zatem jedynie wyzywające postępowanie pokrzywdzonej, ale także niewłaściwe zachowanie oskarżonego P. K. (1) • przekonanie sądu o wiarygodności lub niewiarygodności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej w art. 7 k.p.k. wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 k.p.k. ) w granicach respektujących zasadę prawdy obiektywnej ( art. 2 § 2 k.p.k. ), rozważenia wszystkich okoliczności zgodnie z zasadą określoną w art. 4 k.p.k. oraz wyczerpującego i logicznego - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uzasadnienia przekonania sądu ( art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. ) • argumentacja zaprezentowana w apelacji obrońcy oskarżonego P. K. (2) stanowi jedynie gołosłowną, nieprzekonywującą polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wywodami Sądu Rejonowego

Skład orzekający

Klaudiusz Senator

przewodniczący

Adam Kabziński

sędzia

Ewa Opozda-Kałka

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, ocena dowodów w sprawach o przemoc domową i groźby karalne, stosowanie przepisów o karach łącznych i warunkowym zawieszeniu wykonania kary."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zarzutów apelacyjnych. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy przemocy domowej i innych przestępstw, co może być interesujące z perspektywy społecznej. Jednakże, rozstrzygnięcie opiera się na standardowej ocenie dowodów i przepisów, bez wprowadzania nowych interpretacji.

Sąd Okręgowy potwierdza wyrok w sprawie o przemoc domową: apelacje uznane za bezzasadne.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst