IX KA 698/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła apelacji prokuratora od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu, które umorzyło postępowanie karne przeciwko D. M. z powodu cofnięcia wniosku o ściganie przez pokrzywdzoną, będącą osobą najbliższą oskarżonego. Cofnięcie wniosku nastąpiło po rozpoczęciu przewodu sądowego. Prokurator zarzucił sądowi I instancji obrazę prawa procesowego, wskazując, że umorzenie w takiej sytuacji powinno przybrać formę wyroku, a nie postanowienia. Sąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając sprawę, uznał apelację za bezzasadną. Sąd pierwszej instancji faktycznie wydał postanowienie o umorzeniu, jednak następnie sprostował oczywistą omyłkę pisarską, nadając orzeczeniu właściwą formę wyroku. Sąd odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 118 § 1 i 2 kpk, błędne oznaczenie czynności procesowej nie pozbawia jej znaczenia prawnego, a znaczenie ocenia się według treści. Dlatego też, mimo początkowego błędu formalnego, rozstrzygnięcie o umorzeniu po rozpoczęciu przewodu sądowego było traktowane jako wyrok. W związku z tym zarzut apelacji dotyczący formy rozstrzygnięcia stał się bezprzedmiotowy. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a wydatkami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących formy orzeczeń w postępowaniu karnym (wyrok vs postanowienie) oraz możliwości ich sprostowania, a także znaczenia czynności procesowych zgodnie z art. 118 kpk.
Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia wniosku o ściganie po rozpoczęciu przewodu sądowego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy umorzenie postępowania karnego z powodu cofnięcia wniosku o ściganie przez pokrzywdzoną, które nastąpiło po rozpoczęciu przewodu sądowego, powinno przybrać formę wyroku, a nie postanowienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, umorzenie postępowania karnego z powodu cofnięcia wniosku o ściganie przez pokrzywdzoną, które nastąpiło po rozpoczęciu przewodu sądowego, powinno przybrać formę wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd I instancji popełnił błąd formalny, wydając postanowienie zamiast wyroku. Jednakże, błąd ten został naprawiony w trybie art. 105 § 1 kpk poprzez sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Ponadto, zgodnie z art. 118 kpk, błędne oznaczenie czynności procesowej nie pozbawia jej znaczenia prawnego, a jej treść jest decydująca.
Czy błędne oznaczenie formy orzeczenia (postanowienie zamiast wyroku) może być naprawione w trybie sprostowania omyłki pisarskiej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oczywista omyłka w oznaczeniu formy rozstrzygnięcia może być naprawiona w trybie art. 105 § 1 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że omyłka w oznaczeniu formy rozstrzygnięcia nie dotyczyła jego merytorycznej treści, co pozwalało na jej poprawienie w trybie sprostowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód w Toruniu | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Pokrzywdzona | inne | pokrzywdzona |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 414 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 105 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 118 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 118 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna forma orzeczenia została prawidłowo sprostowana w trybie art. 105 § 1 kpk. • Błędne oznaczenie czynności procesowej nie pozbawia jej znaczenia prawnego (art. 118 kpk). • Zarzut apelacji dotyczący formy rozstrzygnięcia stał się bezprzedmiotowy po sprostowaniu.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy prawa procesowego poprzez umorzenie postępowania postanowieniem, gdy okoliczność wyłączająca ściganie ujawniła się po rozpoczęciu przewodu sądowego.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania przeciwko D. M. wobec cofnięcia przez pokrzywdzoną wniosku o jego ściganie już po rozpoczęciu przewodu sądowego, zapadło w sposób oczywiście błędny w formie postanowienia, a nie wyroku. • konwalidował jednak to uchybienie wydając postanowienie o sprostowaniu omyłki w oznaczeniu formy rozstrzygnięcia. • z uwagi na to, że omyłka nie dotyczyła merytorycznej treści rozstrzygnięcia, nie było przeszkód do poprawienia ww. błędu w trybie art. 105 § 1 kpk. • znaczenie każdej czynności procesowej ocenia się według treści złożonego oświadczenia, a nie według nadanej jej nazwy • błędne oznaczenie czynności procesowej nie pozbawia tej czynności znaczenia prawnego.
Skład orzekający
Jarosław Sobierajski
przewodniczący-sprawozdawca
Andrzej Walenta
sędzia
Piotr Szadkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących formy orzeczeń w postępowaniu karnym (wyrok vs postanowienie) oraz możliwości ich sprostowania, a także znaczenia czynności procesowych zgodnie z art. 118 kpk."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia wniosku o ściganie po rozpoczęciu przewodu sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą formy orzeczeń i możliwości ich korygowania, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Błąd formalny w sądzie karnym? Jak sprostowanie omyłki ratuje wyrok.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.