IX KA 624/23

Sąd Apelacyjny rozpatrywał apelację Prokuratora Rejonowego od wyroku Sądu Rejonowego w T., który uniewinnił oskarżonego J. K. od zarzutów popełnienia przestępstwa kradzieży z włamaniem (art. 279 § 1 kk) oraz groźby karalnej (art. 190 § 1 kk). W zakresie zarzutu kradzieży z włamaniem, Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że oskarżony dopuścił się przestępstwa. Sąd Apelacyjny nie zgodził się z tym stanowiskiem. Analizując prawo zatrzymania (art. 461 kc) i znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 kk, sąd odwoławczy podkreślił, że kluczowe jest działanie z zamiarem przywłaszczenia. W ocenie sądu, oskarżony, działając w sytuacji, gdy pokrzywdzony uchylał się od spłaty pożyczki i opłat za najem garażu, wszedł do garażu i zabrał ruchomości należące do pokrzywdzonego, ale jego intencją nie było przywłaszczenie, lecz wywarcie presji na spłatę długu. Oskarżony wezwał pokrzywdzonego do zwrotu pożyczki, wypowiedział umowę najmu garażu, a następnie zabrał rzeczy po upływie terminu, informując pokrzywdzonego, że zostaną zwrócone po spłacie zobowiązań. Sąd uznał, że takie działanie, choć samowolne, nie wypełniło znamion przestępstwa z zamiarem przywłaszczenia. W odniesieniu do zarzutu groźby karalnej, Prokurator kwestionował uznanie przez sąd pierwszej instancji, że wypowiedzi oskarżonego w rozmowie z pokrzywdzonym nie stanowiły groźby. Oskarżony miał powiedzieć, że porozmawia z B. P., aby ten „podociskał” pokrzywdzonego. Sąd Apelacyjny uznał, że zeznania pokrzywdzonego nie zasługują na wiarę w tym zakresie. Pokrzywdzony uważał B. P. za uczciwego przedsiębiorcę, a sam był jego wierzycielem, co podważało możliwość odebrania zapowiedzi kontaktu z nim jako groźby bezprawnej. Sąd stwierdził, że wypowiedzi oskarżonego były wyrazem rozgoryczenia i bezsilności wobec postawy pokrzywdzonego, a nie zapowiedzią popełnienia przestępstwa. Nie było również podstaw do kwalifikacji z art. 245 kk (wywieranie wpływu na świadka), gdyż brak było dowodów na bezpośredni zamiar godzenia w prawidłowy przebieg postępowania. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok uniewinniający, nie dopatrując się uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze.

Zagadnienia prawne (3)